Sukta 16

Mantra 1

उ॒द॒प्रुतो॒ न वयो॒ रक्ष॑माणा॒ वाव॑दतो अ॒भ्रिय॑स्येव॒ घोषाः॑ । गि॒रि॒भ्रजो॒ नोर्मयो॒ मद॑न्तो॒ बृह॒स्पति॑म॒भ्य॑१र्का अ॑नावन्

உயர்ந்து பறக்கும் பறவைகள் போல, எங்களை காத்தபடி, எங்கள் ஒலிகள் முழங்குகின்றன—மேகத்தின் கர்ஜனை போல. மலை மின்னல் போல, மகிழ்ந்து எழும் எங்கள் ஸ்தோத்திர அலைகள், ஒளிமிகு பாடல்களுடன் ப்ருஹஸ்பதியை நோக்கி முன்னேறின.

Mantra 2

सं गोभि॑रङ्गिर॒सो नक्ष॑माणो॒ भग॑ इ॒वेद॑र्य॒मणं॑ निनाय । जने॑ मि॒त्रो न दम्प॑ती अनक्ति॒ बृह॑स्पते वा॒जया॒शूंरि॑वा॒जौ

மாடுகளுடன் கூடி, அங்கிரஸர்கள் இலக்கை அடைந்து—பகன் போல—அர்யமனை இங்கே கொண்டு வந்தனர். மக்களிடையே மித்ரன், இல்லற ஜோடி போல, அபிஷேகத் தைலத்தால் பூசுகின்றான். ப்ருஹஸ்பதியே! போட்டியில் பரிசு வெல்லும் வேகக் குதிரைகள் போல, வெற்றிக்காக எங்களுக்கு வேகத்தை அருள்வாயாக.

Mantra 3

सा॒ध्व॒र्या अ॑ति॒थिनी॑रिषि॒रा स्पा॒र्हाः सु॒वर्णा॑ अनव॒द्यरू॑पाः । बृह॒स्पतिः॒ पर्व॑तेभ्यो वि॒तूर्या॒ निर्गा ऊ॑पे॒ यव॑मिव स्थि॒विभ्यः॑

யாகத்தில் முறையாக ஆஹுதி பெறுபவையாக, விருந்தினி போல, விரைவானவையாக, மிகவும் விரும்பத்தக்கவையாக—பொன்னிறம் கொண்ட, குறையற்ற வடிவமுடையவையாக (அவை) உள்ளன. ப்ருஹஸ்பதி மலைகளைப் பிளந்து, சலனியில் இருந்து யவம் வெளிவருவது போல, பசுக்களை வெளியே கொண்டு வந்து அருகே சேர்த்தார்.

Mantra 4

आ॒प्रु॒षा॒यन् मधु॑न ऋ॒तस्य॒ योनि॑मवक्षि॒पन्न॒र्क उ॒ल्कामि॑व॒ द्योः । बृह॒स्पति॑रु॒द्धर॒न्नश्म॑नो॒ गा भूम्या॑ उ॒द्नेव॒ वि त्वचं॑ बिभेद

இனிமையால் நனைத்தவாறு அவர் ‘ருத’ (ṛta) இன் யோனியை அதன் இடத்தில் நிறுவினார்; ஸ்துதி-பாடல், வானத்திலிருந்து வந்த தீச்சுடர் போல, கீழே எறியப்பட்டது. ப்ருஹஸ்பதி பாறையிலிருந்து பசுக்களை மீட்டெடுத்து, நீர் பிளப்பது போல பூமியின் தோலைப் பிளந்தார்.

Mantra 5

अप॒ ज्योति॑षा॒ तमो॑ अ॒न्तरि॑क्षादु॒द्नः शीपा॑लमिव॒ वात॑ आजत्। बृह॒स्पति॑रनु॒मृश्या॑ व॒लस्या॒भ्रमि॑व॒ वात॒ आ च॑क्र॒ आ गाः

அவன் ஒளியால் அந்தரிக்ஷத்தின் இருளை அகற்றினான்—நீர் நடுவிலிருந்து காற்று நீர்தோல் (ஶீபாலம்) ஒன்றை வெளியே தள்ளுவது போல. வலனைத் தேடி உணர்ந்து, காற்று மேகத்தை ஓட்டுவது போல, ப்ருஹஸ்பதி பசுக்களை இங்கே வரச் செய்தான்.

Mantra 6

य॒दा व॒लस्य॒ पीय॑तो॒ जसुं॒ भेद् बृह॒स्पति॑रग्नि॒तपो॑भिर॒र्कैः । द॒द्भिर्न जि॒ह्वा परि॑विष्ट॒माद॑दा॒विर्नि॒धींर॑कृणोदु॒स्रिया॑णाम्

அக்னித் தபமும் அர்க்கங்களும் கொண்டு, குடித்துக் கொண்டிருந்த வீங்கிய வலனின் தாடையை ப்ருஹஸ்பதி உடைத்தபோது—பற்களால் சூழப்பட்ட நாக்கு சுற்றிப் போர்த்தியதை இழுத்தெடுப்பது போல—அதை வெளிக்கொணர்ந்து, உஸ்ரியா (செம்மை உடைய) பசுக்களின் நிதிகளை வெளிப்படச் செய்தான்.

Mantra 7

बृह॒स्पति॒रम॑त॒ हि त्यदा॑सां॒ नाम॑ स्व॒रीणां॒ सद॑ने॒ गुहा॒ यत्। आ॒ण्डेव॑ भि॒त्वा श॑कु॒नस्य॒ गर्भ॒मुदु॒स्रियाः॒ पर्व॑तस्य॒ त्मना॑जत्

ஏனெனில் ப்ருஹஸ்பதி அந்த ஸ்வரீ (ஒளிமிக்க)வர்களின் பெயரை கண்டறிந்தான்—அது அவர்களின் இருப்பிடத்தில் குகைக்குள் மறைந்திருந்தது. முட்டைகளைப் போலப் பறவையின் கருவை உடைத்து, தன் வலிமையால் மலைக்குள் இருந்து உஸ்ரியா (செம்மை உடைய) பசுக்களை வெளியே ஓட்டினான்.

Mantra 8

अश्नापि॑नद्धं॒ मधु॒ पर्य॑पश्य॒न्मत्स्यं॒ न दी॒न उ॒दनि॑ क्षि॒यन्त॑म्। निष्टज्ज॑भार चम॒सं न वृ॒क्षाद् बृह॒स्पति॑र्विर॒वेणा॑ वि॒कृत्य॑

அவன் மதுவை கண்டான்—கல்லென உறுதியாகக் கட்டப்பட்டதை—நீரில் தங்கும் பலவீனமான மீனை ஒருவர் காண்பதுபோல். அதன் நிலைத்த இருப்பிடத்திலிருந்து அதை எடுத்துச் சென்றான்; மரத்திலிருந்து ஒருவர் சமஸ (பாத்திரம்) எடுப்பதுபோல். ப்ருஹஸ்பதி ஒலிக்கும் முழக்கத்துடன் அதை பிளந்து பிரித்தார்.

Mantra 9

सोषाम॑विन्द॒त् स स्वः॑१ सो अ॒ग्निं सो अ॒र्केण॒ वि ब॑बाधे॒ तमां॑सि । बृह॒स्पति॒र्गोव॑पुषो व॒लस्य॒ निर्म॒ज्जानं॒ न पर्व॑णो जभार

அவன் உஷஸ்களை கண்டான்; அவன் ஸ்வஃ—சூரியனை கண்டான்; அவன் அக்னியை கண்டான்; தன் ஸ்தோத்திரம் (அர்க) கொண்டு இருள்களைப் பிளந்து அகற்றினான். வலனுடைய கோ-வடிவச் செல்வம்—மூழ்கிக் கிடந்ததுபோல் இருந்ததை—பர்வம் (மூட்டு) இடத்தில் அங்கத்தைப் பிரிப்பதுபோல் ப்ருஹஸ்பதி எடுத்துக் கொண்டார்.

Mantra 10

हि॒मेव॑ प॒र्णा मु॑षि॒ता वना॑नि॒ बृह॒स्पति॑नाकृपयद् व॒लो गाः । अ॒ना॒नु॒कृ॒त्यम॑पु॒नश्च॑कार॒ यात् सूर्या॒मासा॑ मि॒थ उ॒च्चरा॑तः

பனிப்பொழிவு காடுகளின் இலைகளைப் பறித்ததுபோல், வலன் பசுக்களைத் துன்புறுத்தினான்; ஆனால் ப்ருஹஸ்பதியால் அவர்கள் நிவாரணம் பெற்றனர். ஒப்பற்ற ஒரு செயலை அவர் மீண்டும் நிகழ்த்தினார்—சூரியனும் சந்திரனும் மாறிமாறி மேலெழும்பும் போது.

Mantra 11

अ॒भि श्या॒वं न कृश॑नेभि॒रश्वं॒ नक्ष॑त्रेभिः पि॒तरो॒ द्याम॑पिंशन्। रात्र्यां॒ तमो॒ अद॑धु॒र्ज्योति॒रह॒न् बृह॒स्पति॑र्भि॒नदद्रिं॑ वि॒दद् गाः

மின்னும் அலங்காரங்களால் கருநிறக் குதிரையை அலங்கரிப்பதுபோல், நட்சத்திரங்களால் பிதர்கள் வானத்தை வர்ணித்தனர். இரவில் அவர்கள் இருளை வைத்தனர்; பகலில் ஒளியை: ப்ருஹஸ்பதி பாறையை (அத்ரி) பிளந்து பசுக்களை கண்டடைந்தார்.

Mantra 12

इ॒दम॑कर्म॒ नमो॑ अभ्रि॒याय॒ यः पू॒र्वीरन्वा॒नोन॑वीति । बृह॒स्पतिः॒ स हि गोभिः॒ सो अश्वैः॒ स वी॒रेभिः॒ स नृभि॑र्नो॒ वयो॑ धात्

இந்தச் செயலை நான் செய்தேன்—அப்ரியன் (மேகமயன்) அவர்க்கு நமஸ்காரம்; அவர் பழம்பெரும் வழித்தடங்களை முன்னே செலுத்துபவன். மேலும் ப்ருஹஸ்பதி—பசுக்களோடு, குதிரைகளோடு, வீரர்களோடு, மனிதர்களோடு இருப்பவன்—அவன் எங்களுக்கு ஆயுள்-வலிமையும் போஷணமும் அளிக்கட்டும்.