Opening the text

முதன்மை கரு: திசைகள், வாக்கு, மற்றும் காலத்துக்கேற்ற தெய்வ உதவியை ஒழுங்குடன் ஆளுவதன் மூலம் சடங்குசார் பாதுகாப்பும் நாளாந்த செயல்களின் வெற்றியும். துணைக் கருக்கள்: (1) திசைச் சுத்திகரிப்பு மற்றும் எல்லை நிர்ணயம்—நான்கு திசைகளும் சாட்சி/காவலர். (2) ஒலி-சடங்குகள் மற்றும் பொது நிகழ்த்தல்—முரசு, ஜோடி பாராயணம், ‘நிலைத்திரு’ வகை சூத்திரங்கள். (3) தடைகளை உடைத்து பகை/அசுப சக்திகளை விரட்டுதல். (4) இந்திர வலிமை—மந்திரம் வஜ்ரம் போல்; மழைபோன்ற வளர்ச்சி/செழிப்பு. (5) அஷ்வினி இரட்டையரின் சிகிச்சை, மீட்பு, மற்றும் யஜமானன்/ஆதரவாளருக்கான உயிர்வளம், ஆரோக்கியம். (6) உஷா-தொடர்பான விழிப்பு, புதுத் தொடக்கம், நல்வழக்கம்.
அதர்வவேதம் 20.131 என்பது செழிப்பு/நிலைத்தன்மை நோக்கமுடைய (பௌஷ்டிக) சாயல் கொண்ட துண்டுச் சூக்தமாகும்; உறுதியாக ஒன்றாக நின்றிருக்கும் மரங்கள் (வனஸ்பதி/வ்ருக்ஷ) என்ற உருவகத்தை முன்வைத்து, யஜமானன் அல்லது இல்லத்தார்க்கு நிலைபெறுதல், பாதுகாப்பு, மற்றும் வளமிகு வளர்ச்சி ஆகியவற்றை நிறுவுகிறது. பொன், தேர்கள், ஆபரணங்கள் போன்ற செல்வப் பட்டியலாக்க மொழியுடன், இதில் அபோத்ரபாயிக (தீயதைத் தடுக்க/அபசமன) நுண்சாயலும் உள்ளது: பகைமைச் சக்திகள் தாக்கப்பட்டு வீழ்ந்து செயலிழந்ததாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றன; அதேவேளை, சடங்கின் ஆதரவு-அமைப்பு ‘ஒன்றாக நின்று’ உயிருள்ள கோட்டையாகப் பாதுகாப்பளிக்கிறது.
அதர்வவேதம் 20.132 என்பது அபோத்ரோபாயிக்/எதிர்-மந்திரவாத (அபிசாரிக) ஸூக்தம். இதில் பாதுகாப்பு தேவீ—அதாவது செயல்திறன் கொண்ட தெய்வீக சக்தி—மற்றும் சிதறடிக்கும் இயற்கை வலு (வாத, காற்று) ஆகியவற்றை இயக்கி, பகைவரின் சூழ்ச்சிகள், மயக்கம்-மோகம், மற்றும் சடங்காக்கப்பட்ட ஏமாற்றங்களை உடைக்கிறது. இதன் மொழி தாக்குதல், குழப்பம் உண்டாக்குதல், மற்றும் பகைவரின் ‘நிலையைக்’ கலக்கி (மத்தி) தடுமாறச் செய்வதை முன்னிறுத்துகிறது—தீங்கின் மறைமுக நங்கூரங்கள்/பிணைப்புகளைப் பிடுங்கி அகற்றி, அவர்களைத் தூரம் விரட்டுகிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் வலிமை, பகைச் செயற்பாட்டை பெயரிட்டு வெளிப்படுத்தி அதைத் தளர்த்துவதிலும், தேவீயின் தீர்மானமான அடியால் பாதுகாப்பை உறுதியாக முத்திரையிடுவதிலும் உள்ளது.
அதர்வவேதம் 20.133 என்பது பின்னாளில் சேர்க்கப்பட்ட, நடைமுறைப் போதனை; இது ஒரு குமாரி (இளம்பெண்)யை நோக்கி உரைக்கப்படுகிறது. தவறான புரிதலைச் சீர்செய்து மறைப்பை உடைக்க, கூர்மையான உடலியல் மற்றும் சமூக யதார்த்தத்தை நேரடியாக முன்வைக்கிறது. இதில் மீண்டும் மீண்டும் வரும் மறுப்பு—“நீ நினைப்பது போல அல்ல”—என்பது ஒரு வெளிப்படுத்தும் பேச்சுச் செயற்பாடாக இயங்குகிறது: அது தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக் கொள்வதை மறுக்கிறது, ஆண்களின் “அசத்தியம்” (அன்ருத) என்பதைக் கண்டிக்கிறது, மேலும் உண்மையான அறிவை பாதுகாப்பாக மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான கிலா-பாணி அபோத்ரோபாயிக் (ரக்ஷோ்ன) மந்திரம் கிழக்கு, மேற்கு, வடக்கு, தெற்கு—நான்கு திசைகளையும் செயல்வழி அழைத்து, யாக/சடங்கு வெளியைத் தூய்மைப்படுத்தி கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறது. திசைமுறைப்படி மீண்டும் மீண்டும் வரும் சூத்திரங்களால் இது பகைமையான, அமங்கலமான சக்திகளை கண்டித்து வெளியே துரத்துகிறது; தடையூட்டும் தாக்கங்களைச் சிதறடிக்கிறது; மேலும் சடங்காளரின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பெயரிடப்பட்ட நகரும் குறி/தூதனை ‘அனுப்பவும்’ செய்கிறது. இதன் வலிமை முழுத் திசை-வியாபகமான மூடுபடலத்தில் உள்ளது—எந்தத் திசையிலும் தீங்கு தருவது மறைவதற்கான இடம் எதுவும் விடப்படாது.
இந்த பிற்கால, நிகழ்த்தல்-மையமான அதர்வவேதப் பாடல் ஒரு பொதுத் “ஒலி-சடங்கு” ஆகச் செயல்படுகிறது: முரசு/துண்டுபி முழக்கம் மற்றும் ஜோடி உரைபாடல் மூலம் முன்னேறுதல்/பின்வாங்குதல்/அசையாமல் நிலைத்திருத்தல் ஆகியவற்றை நாடகமயமாக்கி, ஒரு இடம் அல்லது சமூகத்தின் மீது பாதுகாப்பான உறுதித் திண்மை (தாமஸ்) நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. இது அபோத்ரோபாயிக் எல்லை-வலுப்படுத்துதலை வளமை உறுதிமொழிகளுடன் இணைக்கிறது—குறிப்பாக ஒழுங்கான சடங்கு-காலம், தானங்கள்/பரிசுகள் வெற்றிகரமாகப் பெறுதல், மற்றும் மிகுந்த அன்னம்—மேலும் தெய்வீக “நிலைத்திருக்கும் வலிமை”யையும், முன்மாதிரி தெய்வீக வழங்கலையும் அழைக்கிறது.
இந்த பிந்தைய அதர்வவேதச் சூக்தம் இல்லற வளமும் பாதுகாப்பும் நோக்கிய ஒரு கிரியை; இதில் தடையைக் “நிலையங்களில் உறைந்து நிற்கும்” ஒன்றாகக் கருதி, அதன் அணிவகுப்பை உடைத்து ஓடச் செய்கிறது. இதில் வனஸ்பதி (யாகத் தாவர-சக்தி), தானிய/அன்ன நிவேதனங்கள் (சக்து/ஓதன) மற்றும் எண்ணெய் தடவல்/அபிஷேகம் ஆகியவை இணைக்கப்பட்டுள்ளன; இதனால் உக்கிர சக்திகள் சாந்தமடைய, குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஏற்பட்ட காயம்-வலி தணிய, மேலும் இல்லச் செயற்பாடு தூய்மையாகவும் தடையின்றியும் வெற்றிகரமாகவும் அமையச் செய்யப்படுகிறது.
அதர்வவேதம் 20.137 என்பது ரிக்-வேதத்தில் இருந்து வந்த இந்திர-ஸ்தோத்திரம்; இதில் சோமப் பரவசத்தின் உருவகங்கள், அதர்வண மரபின் “வாக்கே ஆயுதம்” என்ற கருத்துடன் இணைகின்றன—மந்திரமே “வஜ்ரம்” ஆகிறது: சுருக்கமானது, வலிமையானது, தடுக்க முடியாதது. இப்பாடல் இந்திரனைப் போற்றுகிறது—இல்லத்தில் நிறுவப்பட்ட, புகழ் அளிக்கும் சக்தியாக—அவர் தூய்மையாக்கும் சோம ஓட்டத்தை இயக்கி, ஊக்கமூட்டிய உச்சரிப்பை அபோத்ரோபாயிக் (தீமை-நீக்கும்) வலிமையாக மாற்றுகிறார்; இதனால் ஒட்டிக்கிடக்கும் குற்றங்களும் எதிர்ப்புகளும் அகலுகின்றன. வலுப்படுத்தும் மற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரமாக இதை ஓதுவது, சாதகனின் சொல் திறனைச் செயல்மிக்க, அசையாத, வெற்றியளிப்பதாக ஆக்குவதே நோக்கம்.
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர-ஸ்தோத்திரம், புகழ்ச்சியால் இந்திரனின் வல்லமை மற்றும் வீரத்தைப் பெருக்கி, அவரை மழை-செழிப்புடைய பர்ஜன்யனுடன் ஒப்பிடுகிறது; அவன் சக்தி வளர்ச்சியும் உயிர்ச் செழிப்பும் அளிக்கிறது. இங்கு, ṛta-ஒழுங்குடன் இசையும் யாஜகச் செயல் தான் செழிப்பு—குறிப்பாக சந்ததி மற்றும் ஒழுங்கமைந்த வளம்—“நிறைவுபெற்று” வளரச் செய்யும் வழியாகக் காட்டப்படுகிறது. காṇ்வர்கள் இந்திரனை யாகத்தின் நிறைவேற்றுநராகவும் பாதுகாப்பளிக்கும் “ஆயுதமாகவும்” வடிவமைத்ததை நினைவுகூர்ந்து, இந்த ஸூக்தம் சடங்கின் வெற்றியையும் ஆதரவாளரின் வலிமை-வளர்ச்சியையும் ஒருங்கே உறுதிப்படுத்த நோக்குகிறது.
அதர்வவேதம் 20.139 என்பது அஶ்வினர்களைப் புகழும் ஸ்தோத்திரம்; அதர்வணச் சூழலில் இது மறுபயன்படுத்தப்பட்டு, பெயரிடப்பட்ட ஆதரவாளர் (வத்ஸ) மற்றும் அதன்வழி யாகக் கிளையண்ட்/அனுஷ்டானப் பயனாளருக்குப் பாதுகாப்புத் துணை, உயிர்ச்சக்தி, வெற்றி (ந்ரும்ண) ஆகியவற்றை ஈர்க்கிறது. “இப்போதே” மீட்பிற்காக அஶ்வினர்களை அழைக்கிறது; தீங்கற்ற, விரிந்த அடைக்கலத்தை வேண்டுகிறது; பின்னர் வேண்டுதலை அண்டவலிமை மற்றும் யாக-சக்தியூட்டும் உருவகங்கள் (ர்ம, ஸோம) வரை விரிவுபடுத்தி, தடையை—மாதிரியாக வ்ருத்ரன்—உடைக்கும் சக்தியாகக் காட்டுகிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் வலிமை உடனடி உதவியாகவும், நிறுவப்பட்ட வீர்ய/உற்சாகமாகவும் வரையறுக்கப்படுகிறது—விரோத சக்திகளிலிருந்து பாதுகாப்பும், ஆண்மைக் களமும், செழிப்பு மற்றும் நல்வாழ்வின் நன்மைநதியும்.
ரிக் வேத அஶ்வின் பாடல் மரபிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்தச் சுருக்கமான அதர்வவேத ஸூக்தம், நாஸத்ய அஶ்வினரை தெய்வ மருத்துவர்களாக விரைந்து வருமாறு வலியுறுத்தி, நலநிலையை மீட்டளிக்க வேண்டுகிறது. இதில் குணமடைதல் யாகத்தின் ‘பொருளாதார’ கட்டமைப்பில் அமைக்கப்படுகிறது: வெறும் மனவிருப்பம் மட்டும் அவர்களின் உதவியை உறுதி செய்யாது; ஆனால் ஹவிஸ் அர்ப்பணித்து, உரக்கப் புகழ்ச்சி பாடும் யஜமானனிடம் அவர்களின் ரதம் நிச்சயமாக ஈர்க்கப்பட்டு வருகிறது. முன்பு வெற்றிகரமாக அழைத்தவர்களின் எடுத்துக்காட்டுகளைச் சுட்டி, முன்னுதாரணம் சார்ந்த பயன்திறனை உறுதிப்படுத்தி, ‘இங்கே, இப்போதே கவனியுங்கள்’ என்று தேவர்களைத் தள்ளுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.