
Sukta 10.85
Satya/Ṛta as sustaining principles; Ādityas; Soma; Sūrya (as upholder of dyauḥ)
Triṣṭubh (probable; not metrically verified from input alone)
ऋग्वेदस्य १०.८५ सूक्तं प्रसिद्धं सूर्याविवाहसूक्तम्। अस्मिन् विवाहः सत्ये ऋते च प्रतिष्ठितः, विश्वकर्मरूपः कर्मेति निरूप्यते। दम्पतीं सौहार्देनैक्येन च, प्रजाजननेन, पाशबन्धनादिरक्षया च, आदित्यैः सोमेन सूर्येण च धार्यमाणे तेजोमये धर्मे स्थिरां दीर्घजीवनयुक्तां च जीवनयात्रां प्रति आशीर्भिः समनुगृह्णाति।
Mantra 1
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः । ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः । ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः ॥
Mantra 2
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही । अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः ॥
सोमेनेत्यादित्या बलिनो भवन्ति, सोमेनेयं पृथिवी मही महिमानं प्राप्नोति। अथ चैतानि नक्षत्राणामुपस्थे सोमः स्थापितः—ऋतस्य ज्योतिषां मध्ये गूढपोषणानन्दरूपेण।
Mantra 3
सोमं मन्यते पपिवान्यत्सम्पिंषन्त्योषधिम् । सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति कश्चन ॥
यदा औषधिं सम्पिंषन्ति तदा पपिवानिति मन्यते। यं तु सोमं ब्रह्माणो विदुः, तस्य कश्चन नाश्नाति; स बाह्यकर्मणा न गृह्यते—अन्तर्ज्ञानगोचरः सः।
Mantra 4
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः । ग्राव्णामिच्छृण्वन्तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः ॥
आच्छद्विधानैर्गुपितो बृहद्भिः शक्तिभिः सोम रक्षितः। ग्राव्णां शब्दं शृण्वन् तिष्ठसि; न ते पार्थिवोऽश्नाति—ते सत्यं बाह्यग्रहणात् गूढम्।
Mantra 5
यत्त्वा देव प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः । वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः ॥
हे देव, यदा देवाः त्वां प्रपिबन्ति, ततः त्वं पुनर्नवमेव आप्यायसे। सोमस्य रक्षिता वायुः; समानानां चक्राणां मासः आकाररूपः—येनास्मासु आनन्दः पुनर्नवीभवति।
Mantra 6
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी । सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृतम् ॥
रैभी अनुदेयी आसीत्; नाराशंसी न्योचनी। सूर्यायाः कृते भद्रं वासः—परिष्कृतम्—गाथया सह अग्रे गच्छति; नवसंयोगे आत्मा रूपितया शोभया आवृता भवति।
Mantra 7
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् । द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम् ॥
चित्तिरा उपबर्हणम् आसीत्; चक्षुरा अभ्यञ्जनम्। यदा सूर्या पतिं जगाम, तदा द्यौर्भूमी कोशः अभवत्—यथा ज्योतिर्मयी चेतना लोकेषु विधिनिर्दिष्टे संयोगे प्रविवेश।
Mantra 8
स्तोमा आसन्प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः । सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः ॥
स्तोमाः अस्याः प्रतिधयः आसन्; छन्दांसि ओपशः कुरीरं च आसन्। सूर्यायाः अश्विनौ वरौ; अग्निः पुरोगवः आसीत्, अग्रे गत्वा ताम् अनयत्।
Mantra 9
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा । सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात् ॥
सोमः वधूयुः अभवत्; अश्विनौ ताम् उभौ वरौ। यदा सूर्यां पतये शंसन्तीं सविता मनसा अददात्।
Mantra 10
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः । शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या गृहम् ॥
यदा सूर्या गृहम् अयात्, तदा अस्याः रथः मनः आसीत्; द्यौः च्छदिः आसीत्। शुक्रौ अनड्वाहौ युक्तौ तस्थतुः।
Mantra 11
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावितः । श्रोत्रं ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचारः ॥
ऋक्सामाभ्यामभिहितौ ते गावौ सामनावितौ तिष्ठतः। श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां; दिवि पन्थानश्चराचाराः सन्ति—आत्मन आरोहणाय गमनागमनमार्गाः।
Mantra 12
शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः । अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम् ॥
शुची ते चक्रे यात्ये; व्यानोऽक्ष आहतः सुचालितः प्रवर्तते। मनस्मयेऽनौ सूर्याऽऽरोहति, प्रयती पतिं प्रति प्रसरति; एवं दीप्तात्मा सम्यक्प्रसिद्धे गत्युपायोगे योगायोपविशति।
Mantra 13
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत् । अघासु हन्यन्ते गावोऽर्जुन्योः पर्युह्यते ॥
सूर्याया वहतुः प्रागात्; सविता तम् अवासृजत् प्राकट्ये। अघासु तमसि शत्रुषु गावो हन्यन्ते; तथापि अर्जुन्यः पर्यूह्यते—ऋजुगत्या शक्त्या रक्षितं वहति।
Mantra 14
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः । विश्वे देवा अनु तद्वामजानन्पुत्रः पितराववृणीत पूषा ॥
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः। विश्वे देवा अनु तद्वामजानन्; पुत्रः पितराववृणीत पूषा॥
Mantra 15
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप । क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः ॥
यदायातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप। क्वैकं चक्रं वामासीৎ क्व देष्ट्राय तस्थथुः॥
Mantra 16
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः । अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः ॥
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्राह्माण ऋतुथा विदुः। अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः॥
Mantra 17
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च । ये भूतस्य प्रचेतस इदं तेभ्योऽकरं नमः ॥
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च—ये भूतस्य प्रचेतसः—इदं तेभ्योऽकरं नमः। ऋतस्य मित्रस्य च शक्तयः अस्मासु दीप्तं संयोगं धारयन्तु।
Mantra 18
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीळन्तौ परि यातो अध्वरम् । विश्वान्यन्यो भुवनाभिचष्ट ऋतूँरन्यो विदधज्जायते पुनः ॥
एतौ द्वौ देवमायया पूर्वापरं चरतो, शिशू इव क्रीळन्तौ अध्वरं परि यातः। अन्यो विश्वानि भुवनानि अभिचष्टे, अन्य ऋतून् विदधत् पुनर्जायते। एवं युगलशक्ती कालान्तरे नवीकरणस्य चक्रधर्मं ऋतस्य च विधायिनीं प्रज्ञां प्रकाशयतः।
Mantra 19
नवोनवो भवति जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेत्यग्रम् । भागं देवेभ्यो वि दधात्यायन्प्र चन्द्रमास्तिरते दीर्घमायुः ॥
जायमानो नवो नवो भवति; अह्नां केतुरुषसामेत्यग्रं। आयन् देवेभ्यो भागं विदधाति; चन्द्रमा दीर्घमायुः प्र तिरते। एवं नवीकरणं च ऋतसम्मतं वितरणं च काले सत्त्वस्य वृद्धिं धारयतः।
Mantra 20
सुकिंशुकं शल्मलिं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् । आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पत्ये वहतुं कृणुष्व ॥
सुकिंशुकं शल्मलिं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् आवृणु। आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं; स्योनं पत्ये वहतुं कृणुष्व।
Mantra 21
उदीर्ष्वातः पतिवती ह्येषा विश्वावसुं नमसा गीर्भिरीळे । अन्यामिच्छ पितृषदं व्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि ॥
उदीर्ष्वातः; पतिवती ह्येषा। नमसा गीर्भिश्च विश्वावसुं इळे। अन्यामिच्छ पितृषदं व्यक्तां; स ते भागो जनुषा—तस्य विद्धि।
Mantra 22
उदीर्ष्वातो विश्वावसो नमसेळा महे त्वा । अन्यामिच्छ प्रफर्व्यं सं जायां पत्या सृज ॥
उदीर्ष्वातो विश्वावसो; नमसेळा महे त्वा। अन्यामिच्छ; प्रफर्व्यं सं जायां पत्या सृज।
Mantra 23
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्था येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् । समर्यमा सं भगो नो निनीयात्सं जास्पत्यं सुयममस्तु देवाः ॥
अनृक्षराः ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो नो वरेयम् यान्ति। सम् आर्यमा सम् भगो नो निनीयात्; देवाः च जास्पत्ये सुयमं समन्वयं स्थापयन्तु।
Mantra 24
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवः । ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोकेऽरिष्टां त्वा सह पत्या दधामि ॥
वरुणस्य पाशात् त्वां प्र मुञ्चामि येन त्वा सुशेवः सविता अबध्नात्। ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके अरिष्टां त्वां सह पत्या दधामि।
Mantra 25
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् । यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति ॥
इतः प्र एतां मुञ्चामि, न अमुतः; इह सुबद्धाम्, न अमुतस्कराम्। यथा इयं, इन्द्र मीढ्वः, सुपुत्रा सुभगा स्यात्।
Mantra 26
पूषा त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन । गृहान्गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि ॥
पूषा त्वेतो नयतु हस्तगृह्य; अश्विनौ त्वां रथेन प्र वहताम्। गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी; त्वं विदथमा वदासि।
Mantra 27
इह प्रियं प्रजया ते समृध्यतामस्मिन्गृहे गार्हपत्याय जागृहि । एना पत्या तन्वं सं सृजस्वाधा जिव्री विदथमा वदाथः ॥
इह प्रियं प्रजया ते समृद्ध्यताम्; अस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि। एना पत्या तन्वं सं सृजस्व; स्वाधा जिव्री विदथमा वदाथः।
Mantra 28
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते । एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते ॥
नीललोहितं भवति; कृत्यासक्तिर्व्यज्यते। एधन्ते अस्या ज्ञातयः; पतिर्बन्धेषु बध्यते।
Mantra 29
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु । कृत्यैषा पद्वती भूत्व्या जाया विशते पतिम् ॥
शामुल्यं परा देहि; ब्रह्मभ्यः वसु विभज। एषा कृत्या पदवती भूत्वा अन्यत्राधारां प्राप्य अपयातु; ततः जाया पतिं प्रविशति, स्वस्य सत्याधिपत्ये प्रविशति।
Mantra 30
अश्रीरा तनूर्भवति रुशती पापयामुया । पतिर्यद्वध्वो वाससा स्वमङ्गमभिधित्सते ॥
पापया अमुया बाह्यप्रेरणया तनूः अश्रीरा भवति, रुशतीव मिथ्यादीप्तिं गच्छति—यदा पतिः वध्वाः वाससा एव स्वमङ्गम् अभिधित्सते, न तु अन्तरात्मतत्त्वेन।
Mantra 31
ये वध्वश्चन्द्रं वहतुं यक्ष्मा यन्ति जनादनु । पुनस्तान्यज्ञिया देवा नयन्तु यत आगताः ॥
ये यक्ष्माः वध्वाः चन्द्रं वहतुं जनादनु यान्ति, तान् यज्ञिया देवाः पुनः नयन्तु यत आगताः।
Mantra 32
मा विदन्परिपन्थिनो य आसीदन्ति दम्पती । सुगेभिर्दुर्गमतीतामप द्रान्त्वरातयः ॥
मा विदन् परिपन्थिनो य आसीदन्ति दम्पती। सुगेभिर्दुर्गमतीताम् अप द्रान्त्व् अरातयः॥
Mantra 33
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत । सौभाग्यमस्यै दत्त्वायाथास्तं वि परेतन ॥
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत। सौभाग्यमस्यै दत्त्वायाथास्तं वि परेतन॥
Mantra 34
तृष्टमेतत्कटुकमेतदपाष्ठवद्विषवन्नैतदत्तवे । सूर्यां यो ब्रह्मा विद्यात्स इद्वाधूयमर्हति ॥
तृष्टमेतत् कटुकमेतद् अपाष्ठवद् विषवन्नैतदत्तवे। सूर्यां यो ब्रह्मा विद्यात् स इद्वाधूयम् अर्हति॥
Mantra 35
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् । सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मा तु शुन्धति ॥
आशसनं विशसनमथोऽधिविकर्तनं—सूर्यायाः रूपाणि पश्य। तानि विकाररूपाणि; ब्रह्मा तु (मन्त्रविद्या) तानि शुन्धति शुद्धीकरोति।
Mantra 36
गृभ्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः । भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः ॥
सौभगत्वाय ते हस्तं गृभ्णामि, यथा मया पत्या सह बलवती जराṃ गच्छेः। भगोऽर्यमा सविता पुरंधिश्च—देवाः—मह्यं त्वां गार्हपत्यस्य ध्रुवाग्नेः, अन्तःस्थस्य चिरस्थायिनोऽग्निकुण्डस्यार्थं ददुः।
Mantra 37
तां पूषञ्छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति । या न ऊरू उशती विश्रयाते यस्यामुशन्तः प्रहराम शेपम् ॥
हे पूषन्, तां शिवतमां सिद्धिं प्रति प्रेरय—यस्यां मनुष्याः बीजं वपन्ति। या कामयमाना नः कृते ऊरू विस्तृणोति—तस्यां वयं प्रेम्णा चाभिलाषेण च सृजनशक्तिं प्रक्षिपामः।
Mantra 38
तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह । पुनः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह ॥
तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त् सूर्यां वहतुना सह। पुनः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह॥
Mantra 39
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा । दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम् ॥
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा। दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम्॥
Mantra 40
सोमः प्रथमो विविदे गन्धर्वो विविद उत्तरः । तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः ॥
सोमः प्रथमो विविदे गन्धर्वो विविद उत्तरः। तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः॥
Mantra 41
सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये । रयिं च पुत्राँश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम् ॥
सोमः एनां गन्धर्वाय ददाति; गन्धर्वोऽग्नये ददाति। अग्निश्च मह्यमिमां वधूं ददाति—रय्या सह, पुत्रैश्च सह, भाविवृद्धिशक्तिभिः सह।
Mantra 42
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् । क्रीळन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वे गृहे ॥
इहैव सह स्थातं; मा वि यौष्टम्। विश्वमायुः विस्तरेण व्यश्नुतम्। पुत्रैर्नप्तृभिश्च सह क्रीळन्तौ, मोदमानौ, स्वे गृहे वसतम्—प्रतिष्ठितौ परिपूर्णौ।
Mantra 43
आ नः प्रजां जनयतु प्रजापतिराजरसाय समनक्त्वर्यमा । अदुर्मङ्गलीः पतिलोकमा विश शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥
प्रजापतिरस्मभ्यं सत्यां प्रजां जनयतु—अस्माकं सत्तावृद्धिम्। आर्यमा नः अजरसायाभिषिञ्चतु, यथाबन्धं समनक्तु। अदुर्मङ्गलीः पतिलोकमाविश; शं नो भव द्विपदे, शं चतुष्पदे।
Mantra 44
अघोरचक्षुरपतिघ्न्येधि शिवा पशुभ्यः सुमनाः सुवर्चाः । वीरसूर्देवकामा स्योना शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे ॥
अघोरचक्षुर् भव; अपतिघ्न्य् एधि। शिवा पशुभ्यः; सुमना सुवर्चाः। वीरसूर् देवकामा स्योना; शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे॥
Mantra 45
इमां त्वमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रां सुभगां कृणु । दशास्यां पुत्राना धेहि पतिमेकादशं कृधि ॥
इमां त्वम् इन्द्र मीढ्वः सुपुत्रां सुभगां कृणु। दशास्यां पुत्रान् धेहि; पतिम् एकादशं कृधि॥
Mantra 46
सम्राज्ञी श्वशुरे भव सम्राज्ञी श्वश्र्वां भव । ननान्दरि सम्राज्ञी भव सम्राज्ञी अधि देवृषु ॥
सम्राज्ञी श्वशुरे भव; सम्राज्ञी श्वश्र्वां भव। ननान्दरि सम्राज्ञी भव; सम्राज्ञी अधि देवृषु॥
Mantra 47
समञ्जन्तु विश्वे देवाः समापो हृदयानि नौ । सं मातरिश्वा सं धाता समु देष्ट्री दधातु नौ ॥
समञ्जन्तु विश्वे देवाः सम्यगैक्येऽस्मान्; समापो हृदयानि नौ एकीकुर्वन्तु। सं मातरिश्वा सं धाता आवां संयोजयताम्; समु दष्ट्री (नेत्री विधात्री) नौ ऐक्यं दृढं दधातु।
It is the classic Vedic wedding hymn. It links marriage to satya (truth) and ṛta (right order) and prays for protection, harmony, and a stable household for the couple.
Because the hymn treats marriage as a lawful, sacred bond that should reflect the same order that holds the cosmos together. Living truthfully and in right order is presented as the basis for lasting union.
Varuṇa represents binding law and restraint. The mantra asks that any constraining bond be properly loosened so the bride can be placed safely and rightly into the new union, established in ṛta.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.