
भण्डपुत्रशोकः (Bhaṇḍa’s Lament for His Sons) — Lalitopākhyāna Episode
अस्मिन् अध्याये (ललितोपाख्याने, हयग्रीव–अगस्त्यसंवादे) स्वपुत्रवधात् दैत्यराजो भण्डः शोकाकुलो भवति। वंशक्षयम्, राज्यसभायाः शून्यतां च विलपन् स रुरोद, भूमौ पतितश्च। ततः तस्य मन्त्रिणः—विशुक्रः प्रमुखः, विषङ्गः कुटिलाक्षश्च—क्षत्रधर्मं स्मारयन्ति, ‘स्त्री’रूपया देव्या बलिना महावीराणां निहतत्वे रोषं जनयन्ति। एवं शोकः क्रोधत्वं परिणमति; भण्डः घोरं खड्गं आकृष्य पुनर्युद्धवृद्धये उद्यतः भवति, वंशक्षयः अधर्मप्रतिशोधस्य हेतुरिति दर्श्यते।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डपुत्रवधो नाम षड्विंशो ऽध्यायः अथ नष्टेषु पुत्रेषु शोकानलपरिप्लुतः / विललाप स दैत्येन्द्रो मत्वा जातं कुलक्षयम्
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ‘भण्डपुत्रवधो’ नाम षड्विंशोऽध्यायः। अथ नष्टेषु पुत्रेषु शोकानलपरिप्लुतः स दैत्येन्द्रो विललाप, जातं कुलक्षयं मत्वा।
Verse 2
हा पुत्रा हा गुणोदारा हा मदेकपरायणाः / हा मन्नेत्रसुधापूरा हा मत्कुलविवर्धनाः
हा पुत्राः! हा गुणोदारा! हा मदेकपरायणाः! हा मन्नेत्रसुधापूराः! हा मत्कुलविवर्धनाः!
Verse 3
हा समस्तसुरश्रेष्ठमदभञ्जनतत्पराः / हा समस्तसुरस्त्रीणामन्तर्मोहनमन्मथाः
हा समस्तसुरश्रेष्ठमदभञ्जନतत्पराः! हा समस्तसुरस्त्रीणामन्तर्मोहनमन्मथाः!
Verse 4
दिशत प्रीतिवाचं मे ममाङ्के वल्गताधुना / किमिदानीमिमं तातमवमुच्य सुखं गताः
दिशत प्रीतिवाचं मे, ममाङ्के वल्गताधुना; किमिदानीमिमं तातम् अवमुच्य सुखं गताः?
Verse 5
युष्मान्विना न शोभन्ते मम राज्यानि पुत्रकाः / रिक्तानि मम गेहानि रिक्ता राजसभापि मे
युष्मान्विना न शोभन्ते मम राज्यानि पुत्रकाः; रिक्तानि मम गेहानि, रिक्ता राजसभापि मे।
Verse 6
कथमेवं विनिःशेषं हतायूयं दुराशयाः / अप्रधृष्यभुजासत्त्वान्भवतो मत्कुलाङ्कुरान् / कथमेकपदे दुष्टा वनिता संगरे ऽवधीत्
कथमेवं विनिःशेषं हताः यूयं दुराशयाः? अप्रधृष्यभुजासत्त्वान् भवतो मत्कुलाङ्कुरान्; कथमेकपदे दुष्टा वनिता संगरेऽवधीत्?
Verse 7
मम नष्टानि सौख्यानि मम नष्टाः कुलस्त्रियः / इतः परं कुले क्षीणे साहसानि सुखानि च
मम सौख्यानि नष्टानि, मम कुलस्त्रियश्च नष्टाः। इतः परं कुले क्षीणे साहसानि सुखानि च न स्युः॥
Verse 8
भवतः सुकृतैर्लब्ध्वा मम पूर्वजनुःकृतैः / नाशो ऽयं भवतामद्य जातो नष्टस्ततो ऽस्म्यहम्
भवतः सुकृतैर्लब्ध्वा मम पूर्वजन्मकृतैः। अद्य भवतां नाशोऽयं जातः, ततोऽहं नष्टोऽस्मि॥
Verse 9
हा हतो ऽस्मि विपन्नो ऽस्मि मन्दभाग्यो ऽस्मि पुत्रकाः / इति शोकात्स पर्यस्यन्प्रलपन्मुक्तमूर्धजः / मूर्च्छया लुप्तहृदयो निष्पपात नुपासनात्
हा हतोऽस्मि, विपन्नोऽस्मि, मन्दभाग्योऽस्मि पुत्रकाः—इति शोकात् स पर्यस्यन् प्रलपन् मुक्तमूर्धजः। मूर्च्छया लुप्तहृदयो नुपासनात् निष्पपात॥
Verse 10
विशुक्रश्च विषङ्गश्च कुटिलाक्षश्च संसदि / भण्डमाश्वासयामासुर्दैवस्य कुटिलक्रमैः
विशुक्रश्च विषङ्गश्च कुटिलाक्षश्च संसदि। भण्डम् आश्वासयामासुः दैवस्य कुटिलक्रमैः॥
Verse 11
विशुक्र उवाच देवकि प्राकृत इव प्राप्तः शोकस्य वश्यताम् / लपसि त्वे प्रति सुतान्प्राप्तमृत्यून्महाहवे
विशुक्र उवाच—देवकि, प्राकृत इव शोकस्य वश्यतां प्राप्तः। त्वं सुतान् प्रति लपसि, महाहवे प्राप्तमृत्यून्॥
Verse 12
धर्मवान्विहितः पन्था वीराणामेष शाश्वतः / अशोच्यमाहवे मृत्युं प्राप्नुवन्ति यदर्हितम्
धर्मवान्विहितः पन्था वीराणामेष शाश्वतः / अशोच्यमाहवे मृत्युं प्राप्नुवन्ति यदर्हितम्
Verse 13
एतदेव विनाशाय शल्यवद्बाधते मनः / यत्स्त्री समागत्य हठान्नि हन्ति सुभटान्रणे
एतदेव विनाशाय शल्यवद्बाधते मनः / यत्स्त्री समागत्य हठान्नि हन्ति सुभटान्रणे
Verse 14
इत्युक्ते तेन दैत्येन पुत्रशोको व्यमुच्यत / भण्डेन चण्डकालाग्निसदृशः क्रोध आदधे
इत्युक्ते तेन दैत्येन पुत्रशोको व्यमुच्यत / भण्डेन चण्डकालाग्निसदृशः क्रोध आदधे
Verse 15
स कोशात्क्षिप्रमुद्धृत्य खड्गमुग्रं यमोपमम् / विस्फारिताक्षियुगलो भृशं जज्वाल तेजसा
स कोशात्क्षिप्रमुद्धृत्य खड्गमुग्रं यमोपमम् / विस्फारिताक्षियुगलो भृशं जज्वाल तेजसा
Verse 16
इदानीमेव तां दुष्टां खड्गेनानेन खण्डशः / शकलीकृत्य समरे श्रमं प्राप्स्यामि बन्धुभिः
इदानीमेव तां दुष्टां खड्गेनानेन खण्डशः / शकलीकृत्य समरे श्रमं प्राप्स्यामि बन्धुभिः
Verse 17
इति रोषस्खलद्वर्णः श्वसन्निव भुजङ्गमः / खड्गं विधुन्वन्नुत्थाय प्रचचाला तिमत्तवत्
इति रोषेण स्खलद्वर्णः श्वसन्निव भुजङ्गमः। खड्गं विधुन्वन्नुत्थाय तिमत्तवत् प्रचचाल॥
Verse 18
तं निरुध्य च संभ्रान्ताः सर्वे दानवपुङ्गवाः / वाचमूचुरतिक्रोधाज्ज्वलन्तो ललितां प्रति
तं निरुध्य च संभ्रान्ताः सर्वे दानवपुङ्गवाः। अतिक्रोधाज्ज्वलन्तो ललितां प्रति वाचमूचुः॥
Verse 19
न तदर्थे त्वया कार्यः स्वामिन्संभ्रम ईदृशः / अस्माभिः स्वबलैर्युक्तै रणोत्साहो विधीयते
न तदर्थे त्वया कार्यः स्वामिन् संभ्रम ईदृशः। अस्माभिः स्वबलैर्युक्तै रणोत्साहो विधीयते॥
Verse 20
भवदाज्ञालवं प्राप्य समस्तभुवनं हठात् / विमर्द्दयितुमीशाः स्मः किमु तां मुग्धभामिनीम्
भवदाज्ञालवं प्राप्य समस्तभुवनं हठात्। विमर्दयितुमीशाः स्मः किमु तां मुग्धभामिनीम्॥
Verse 21
किं चूषयामः सप्ताब्धीन्क्षोदयामो ऽथ वा गिरीन् / अधरोत्तरमेवैतत्त्रैलोक्यं करवाम वा
किं चूषयामः सप्ताब्धीन् क्षोदयामोऽथ वा गिरीन्। अधरोत्तरमेवैतत् त्रैलोक्यं करवाम वा॥
Verse 22
छिनदाम सुरान्सर्वान्भिनदाम तदालयान् / पिन्षाम हरित्पालानाज्ञां देहि महामते
सर्वान् सुरान् छिनदाम, तेषां चालयान् भिनदाम; हरित्पालान् पिन्षाम। हे महामते, आज्ञां देहि।
Verse 23
इत्युदीरित माकर्ण्य महाहङ्कारगर्वितम् / उवाच वचनं क्रुद्धः प्रतिघारुणलोचनः
इत्युदीरितं तदाकर्ण्य महाहङ्कारगर्वितम्। क्रुद्धः प्रतिघारुणलोचनः वचनमुवाच।
Verse 24
विशुक्र भवता गत्वा मायान्तार्हितवर्ष्मणा / जयविघ्नं महायन्त्रं कर्त्तव्यं कटके द्विषाम्
विशुक्र, भवता गत्वा मायान्तार्हितवर्ष्मणा। द्विषां कटके जयविघ्नं महायन्त्रं कर्त्तव्यम्।
Verse 25
इति तस्य वचः श्रुत्वा विशुक्रो रोषरूषितः / मायातिरोहितवपुर्जगाम ललिताबलम्
इति तस्य वचः श्रुत्वा विशुक्रो रोषरूषितः। मायातिरोहितवपुः जगाम ललिताबलम्।
Verse 26
तस्मिन्प्रयातुमुद्युक्ते सुर्यो ऽस्तं समुपागतः / पर्यस्तकिरणस्तोमपाटलीकृतदिङ्मुखः
तस्मिन् प्रयातुमुद्युक्ते सूर्यः अस्तं समुपागतः। पर्यस्तकिरणस्तोमः पाटलीकृतदिङ्मुखः।
Verse 27
अनुरागवती संध्या प्रयान्तं भानुमालिनम् / अनुवव्राज पातालकुञ्जे रन्तुमिवोत्सुका
अनुरागवती संध्या प्रयान्तं भानुमालिनम् । अनुवव्राज पातालकुञ्जे रन्तुमिवोत्सुका ॥
Verse 28
वेगात्प्रपततो भानोर्देहसंगात्समुत्थिताः / चरमाब्धेरिव पयःकणास्तारा विरेजिरे
वेगात्प्रपततो भानोर्देहसंगात्समुत्थिताः । चरमाब्धेरिव पयःकणास्तारा विरेजिरे ॥
Verse 29
अथाससाद बहुलं तमः कज्जलमेचकम् / सार्थं कर्त्तुमिवोद्युक्तं सवर्णस्यासिदुर्धिया
अथाससाद बहुलं तमः कज्जलमेचकम् । सार्थं कर्त्तुमिवोद्युक्तं सवर्णस्यासिदुर्धिया ॥
Verse 30
मायारथं समारूढो गूढशर्वरसंवृतः / अदृश्यवपुरापेदे ललिताकटकं खलः
मायारथं समारूढो गूढशर्वरसंवृतः । अदृश्यवपुरापेदे ललिताकटकं खलः ॥
Verse 31
तत्र गत्वा ज्वलज्ज्वालं वह्निप्राकारमण्डलम् / शतयोजनविस्तारामालोकयत् दुर्मतिः
तत्र गत्वा ज्वलज्ज्वालं वह्निप्राकारमण्डलम् । शतयोजनविस्तारामालोकयत् दुर्मतिः ॥
Verse 32
परितो विभ्रमञ्शालमवकाशमवाप्नुवन् / दक्षिणं द्वारमासाद्य निदध्यौ क्षणमुद्धतः
परितो विभ्रमशालामवकाशं समवाप्य सः । दक्षिणद्वारमासाद्य क्षणमुद्धतचेतनः न्यदध्यायत् ॥
Verse 33
तत्रापश्यन्महासत्त्वास्सावधाना धृतायुधाः / आरूढयानाः सनद्धवर्माणो द्वारदेशतः
तत्रापश्यन्महासत्त्वान् सावधानान् धृतायुधान् । आरूढयानान् सनद्धवर्माणो द्वारदेशतः ॥
Verse 34
स्तंभिनीप्रमुखाः शक्तीर्विशत्यक्षौहिणीयुताः / सर्वदा द्वाररक्षार्थं निर्दिष्टा दण्डनाथया
स्तम्भिनीप्रमुखाः शक्तीर्विंशत्यक्षौहिणीयुताः । सर्वदा द्वाररक्षार्थं निर्दिष्टा दण्डनाथया ॥
Verse 35
विलोक्य विस्मयाविष्टो विचार्य च चिरं तदा / शालस्य बहिरेवासौ स्थित्वा यन्त्रं समातनोत्
विलोक्य विस्मयाविष्टो विचार्य च चिरं तदा । शालस्य बहिरेवासौ स्थित्वा यन्त्रं समातनोत् ॥
Verse 36
गव्यूतिमात्रकायामे तत्समानप्रविस्तरे / शिलापट्टे सुमहति प्रालिखद्यन्त्रमुत्तमम्
गव्यूतिमात्रकायामे तत्समानप्रविस्तरे । शिलापट्टे सुमहति प्रालिखद्यन्त्रमुत्तमम् ॥
Verse 37
अष्टदिक्ष्वष्टशूलेन संहाराक्षरमौलिना / अष्टभिर्दैवतैश्चैव युक्तं यन्त्रं समालिखत्
अष्टदिक्षु संहाराक्षरमौलिना अष्टशूलेन तथा अष्टभिर्दैवतैः संयुक्तं यन्त्रं सम्यक् समालिखत्।
Verse 38
अलसा कृपणा दीना नितन्द्राच प्रमीलिका / क्लीबा च निरहङ्कारा चेत्यष्टौ देवताः स्मृताः
अलसा कृपणा दीना नितन्द्रा च प्रमीलिका । क्लीबा च निरहङ्कारा—इत्यष्टौ देवताः स्मृताः ॥
Verse 39
देवताष्टकमेतश्च शूलाष्टकपुटोपरि / नियोज्य लिखितं यन्त्रं मायावी सममन्त्रयत्
देवताष्टकमेतच्च शूलाष्टकपुटोपरि नियोज्य, लिखितं यन्त्रं मायावी सममन्त्रयत्।
Verse 40
पूजां विधाय मन्त्रस्य बलिभिश्छागलादिभिः / तद्यन्त्रं चारिकटके प्राक्षिपत्समरे ऽसुरः
मन्त्रस्य पूजां विधाय बलिभिः छागलादिभिः, तद्यन्त्रं चारिकटके समरेऽसुरः प्राक्षिपत्।
Verse 41
पाकारस्य बहिर्भागे वर्तिना तेन दुर्धिया / क्षिप्तमुल्लङ्घ्य च रणे पपात कटकान्तरे
पाकारस्य बहिर्भागे तेन दुर्धिया वर्तिना क्षिप्तम्; उल्लङ्घ्य च रणे पपात कटकान्तरे।
Verse 42
तद्यन्त्रस्य विकारेण कटकस्थास्तुशक्तयः / विमुक्तशस्त्रसंन्यासमास्थिता दीनमानसाः
तद्यन्त्रस्य विकारेण कटकस्थाः शक्तयः सर्वाः विमुक्तशस्त्रसंन्यासं समाश्रित्य दीनमानसाः अभवन्।
Verse 43
किं हतैरसुरैः कार्यं शस्त्राशस्त्रिक्रमैरलम् / जयसिद्धफलं किं वा प्राणिहिंसा च पापदा
हतैरसुरैः किं प्रयोजनम्? शस्त्राशस्त्रिक्रमैः अलम्। जयसिद्धिफलं किं वा? प्राणिहिंसा च पापदा।
Verse 44
अमराणां कृते को ऽयं किमस्माकं भविष्यति / वृथा कलकलं कृत्वा न फलं युद्धकर्मणा
अमराणां कृते कोऽयं? अस्माकं किं भविष्यति? वृथा कलकलं कृत्वा युद्धकर्मणा न फलं भवति।
Verse 45
का स्वामिनी महाराज्ञी का वासौ दण्डनायिका / का वा सा मन्त्रिणी श्यामा भृत्यत्वं नो ऽथ कीदृशम्
का स्वामिनी महराज्ञी? का वासौ दण्डनायिका? का वा सा मन्त्रिणी श्यामा? अस्माकं भृत्यत्वं तु कीदृशम्?
Verse 46
इह सर्वाभिरस्माभिर्भृत्यभूताभिरेकिका / वनिता स्वामिनीकृत्ये किं फलं मोक्ष्यते परम्
इह अस्माभिः सर्वाभिः भृत्यभूताभिः एकिका वनिता स्वामिनीकृता; तस्याः सेवायां परमो मोक्षफलः किं प्राप्यते?
Verse 47
परेषां मर्मभिदुरैरायुधैर्न प्रयोजनम् / युद्धं शाम्यतु चास्माकं देहशस्त्रक्षतिप्रदम्
परेषां मर्मभेदकैरायुधैर्नास्माकं प्रयोजनम्। अस्माकं देहशस्त्रक्षतिप्रदं युद्धं शम्यताम्॥
Verse 48
युद्धे च मरणं भावि वृथा स्युर्जीवितानि नः / युद्धे मृत्युर्भवेदेव इति तत्र प्रमैव का
युद्धे मरणं भावि; वृथा नः जीवितानि स्युः। युद्धे मृत्युर्भवेदेव—तत्र प्रमा एव का॥
Verse 49
उत्साहेन फलं नास्ति निद्रैवैका सुखावहा / आलस्यसदृशं नास्ति चित्तविश्रान्तिदायकम्
उत्साहेन फलं नास्ति; निद्रैवैका सुखावहा। आलस्यसदृशं नास्ति चित्तविश्रान्तिदायकम्॥
Verse 50
एतादृशीश्च नो ज्ञात्वा सा राज्ञी किं करिष्यति / तस्या राज्ञीत्वमपि नः समवायेन कल्पितम्
एतादृशीं नो ज्ञात्वा सा राज्ञी किं करिष्यति। तस्या राज्ञीत्वमपि नः समवायेन कल्पितम्॥
Verse 51
एवं चोपेक्षितास्माभिः सा विनष्टबला भवेत् / नष्ट सत्त्वा च सा राज्ञी कान्नः शिक्षां करिष्यति
एवं चोपेक्षितास्माभिः सा विनष्टबला भवेत्। नष्टसत्त्वा च सा राज्ञी किमस्मान् शिक्षयिष्यति॥
Verse 52
एवमेव रणारंभं विमुच्य विधुतायुधाः / शक्तयो निद्रया द्वारे घूर्णमाना इवाभवन्
एवमेव रणारम्भं विमुच्य विधुतायुधाः । शक्तयो निद्रया द्वारे घूर्णमाना इवाभवन् ॥
Verse 53
सर्वत्र मान्द्यं कार्येषु महदालस्यमागतम् / शिथिलं चाभवत्सर्वं शक्तीनां कटकं महत्
सर्वत्र मान्द्यं कार्येषु महदालस्यमागतम् । शिथिलं चाभवत्सर्वं शक्तीनां कटकं महत् ॥
Verse 54
जयविघ्नं महायन्त्रमिति कृत्वा स दानवः
जयविघ्नं महायन्त्रमिति कृत्वा स दानवः ॥
Verse 55
निर्विद्य तत्प्रभावेण कटकं प्रमिमन्थिषुः / द्वितीययुद्धदिवसस्यार्धरात्रे गते सति
निर्विद्य तत्प्रभावेण कटकं प्रमिमन्थिषुः । द्वितीययुद्धदिवसस्यार्धरात्रे गते सति ॥
Verse 56
निस्मृत्य नगराद्भूयस्त्रिंशदक्षौहिणीवृतः / आजगाम पुनर्दैत्यो विशुक्रः कटकं द्विषाम्
निस्मृत्य नगराद्भूयस्त्रिंशदक्षौहिणीवृतः । आजगाम पुनर्दैत्यो विशुक्रः कटकं द्विषाम् ॥
Verse 57
अश्रूयन्त ततस्तस्य रणनिःसाणनिस्वनाः / तथापि ता निरुद्योगाः शक्तयः कटके ऽभवन्
ततः तस्य रणनिःसाणनिस्वनाः श्रूयन्ते स्म; तथापि ताः शक्तयः निरुद्योगाः सन्त्यः कटकेऽभवन्।
Verse 58
तदा महानुभावत्वाद्विकारैर्विघ्नयन्त्रजैः / अस्पृष्टे मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तामवा पतुः
तदा महānubhāvat्वात् विघ्नयन्त्रजैर्विकारैः मन्त्रिणीदण्डनाथेऽस्पृष्टे सति ते चिन्ताम् अवापतुः।
Verse 59
अहो बत महत्कष्टमिदमापतितं भयम् / कस्य वाथ विकारेण सैनिका निर्गतोद्यमाः
अहो बत! महत्कष्टं भयमिदम् आपतितम्; कस्य वा विकारेण सैनिकाः निर्गतोद्यमाः?
Verse 60
निरस्तायुधसंरंभा निद्रातन्द्राविघूर्णिताः / न मानयन्ति वाक्यानि रार्चयन्ति महेश्वरीम् / औदासीन्यं वितन्वन्ति शक्तयो निस्पृहा इमाः
निरस्तायुधसंरम्भाः निद्रातन्द्राविघूर्णिताः; न वाक्यानि मानयन्ति, महेश्वरीं च अर्चयन्ति; औदासीन्यं वितन्वन्ति, निस्पृहाः इमाः शक्तयः।
Verse 61
इति ते मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तापरायणे / चक्रस्यन्दनमारूढे महाराज्ञीं समूचतुः
इति ते मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तापरायणे, चक्रस्यन्दनमारूढे महराज्ञीं समूचतुः।
Verse 62
मन्त्रिण्युवाच देवि सक्य विकारो ऽयं शक्तयो विगतोद्यमाः / न शृण्वन्ति महाराज्ञि तवाज्ञां विश्वपालिताम्
मन्त्रिण्युवाच—देवि, शक्योऽयं विकारः; शक्तयः सर्वा विगतोद्यमाः। महराज्ञि, विश्वपालितां तवाज्ञां न शृण्वन्ति।
Verse 63
अन्योन्यं च विरक्तास्ताः पराच्यः सर्वकर्मसु / निद्रातन्द्रामुकुलिता दुर्वाक्यानि वितन्वते
अन्योन्यं च विरक्तास्ताः पराच्यः सर्वकर्मसु। निद्रातन्द्रामुकुलिता दुर्वाक्यानि वितन्वते॥
Verse 64
का दण्डिनी मन्त्रिणी का महाराज्ञीति का पुनः / युद्धं च कीदृशमिति क्षेपं भूरि वितन्वते
का दण्डिनी मन्त्रिणी का महाराज्ञीति का पुनः। युद्धं च कीदृशमिति क्षेपं भूरि वितन्वते॥
Verse 65
अस्मिन्नेवान्तरे शत्रुरागच्छति महाबलः / उद्दण्डभेरीनिस्वानैर्विभिन्दन्निव रोदसी
अस्मिन्नेवान्तरे शत्रुरागच्छति महाबलः। उद्दण्डभेरीनिस्वानैर्विभिन्दन्निव रोदसी॥
Verse 66
अत्र यत्प्राप्तरूपं तन्महाराज्ञि प्रपद्यताम् / इत्युक्त्वा सह दण्डिन्या मन्त्रिणी प्रणतिं व्यधात्
अत्र यत्प्राप्तरूपं तन्महाराज्ञि प्रपद्यताम्। इत्युक्त्वा सह दण्डिन्या मन्त्रिणी प्रणतिं व्यधात्॥
Verse 67
ततः सा ललिता देवी कामेश्वरमुखं प्रति / दत्तदृष्टडिः समहसदतिरक्तरदावलिः
ततः सा ललिता देवी कामेश्वरमुखं प्रति दत्तदृष्टिः समहसदतिरक्तरदावलिः।
Verse 68
तस्याः स्मितप्रभापुञ्जे कुञ्जराकृतिमान्मुखे / कटक्रोडगलद्दानः कश्चिदेव व्यजृंभत
तस्याः स्मितप्रभापुञ्जे कुञ्जराकृतिमान्मुखे कटक्रोडगलद्दानः कश्चिदेव व्यजृम्भत।
Verse 69
जपापटलपाटल्यो बालचन्द्रवपुर्धरः / बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम्
जपापटलपाटल्यो बालचन्द्रवपुर्धरः बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम्।
Verse 70
अब्जपाशोत्पलव्रीहिमञ्जरीवरदां कुशान् / रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन्
अब्जपाशोत्पलव्रीहिमञ्जरीवरदां कुशान् रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन्।
Verse 71
तुन्दिलश्चन्द्रचूडालो मन्द्रबृंहितनिस्वनः / सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम्
तुन्दिलश्चन्द्रचूडालो मन्द्रबृंहितनिस्वनः सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम्।
Verse 72
तया कृताशीः स महान्गणनाथो गजाननः / जयविघ्नमहायन्त्रंभेत्तुं वेगाद्विनिर्ययौ
तया कृताशीः स महान् गणनाथो गजाननः । जयविघ्नमहायन्त्रं भेत्तुं वेगाद् विनिर्ययौ ॥
Verse 73
अन्तरेवहि शालस्य भ्रमद्दन्तावलाननः / निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत्
अन्तरेव हि शालस्य भ्रमद्दन्तावलाननः । निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत् ॥
Verse 74
स देवो घोरनिर्घातैर्दुःसहैर्दन्तपातनैः / क्षणाच्चूर्मीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम्
स देवो घोरनिर्घातैर्दुःसहैर्दन्तपातनैः । क्षणाच्चूर्णीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम् ॥
Verse 75
तत्र स्थिताभिर्दुष्टाभिर्देवताभिः सहैव सः / परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि
तत्र स्थिताभिर्दुष्टाभिर्देवताभिः सहैव सः । परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि ॥
Verse 76
ततः किलकिलारावं कृत्वाऽलस्यविवर्जिताः / उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः
ततः किलकिलारावं कृत्वाऽलस्यविवर्जिताः । उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः ॥
Verse 77
स देतिवदनः कण्ठकलिताकुण्ठनिस्वनः / जययन्त्रं हि तत्सृष्टं तथा रात्रौ व्यनाशयत्
स देतिवदनः कण्ठे कलिताकुण्ठनिस्वनः सन्, तेन निर्मितं जययन्त्रं रात्रौ तथैव व्यनाशयत्।
Verse 78
इमं वृत्तान्तमाकर्ण्य भण्डः स क्षोभमाययौ / ससर्जय बहूनात्मरूपान्दन्तावलाननान्
इमं वृत्तान्तम् आकर्ण्य भण्डः स क्षोभम् आययौ; बहून् आत्मरूपान् दन्तावलाननान् ससर्ज च।
Verse 79
ते कटक्रोडविगलन्मदसौरभचञ्चलैः / चञ्चरीककुलैरग्रे गीयमानमहोदयाः
ते कटक्रोडविगलन्मदसौरभचञ्चलैः चञ्चरीककुलैरग्रे गीयमानमहोदयाः।
Verse 80
स्फुरद्दाडिमकिञ्जल्कविक्षेपकररोचिषः / सदा रत्नाकरानेकहेलया पातुमुद्यताः
स्फुरद्दाडिमकिञ्जल्कविक्षेपकररोचिषः, सदा रत्नाकरान् अनेकहेलया पातुम् उद्यताः।
Verse 81
आमोदप्रमुखा ऋद्धिमुख्यशक्तिनिषेविताः / आमोदश्च प्रमोदश्च मुमुखो दुर्मुखस्तथा
आमोदप्रमुखा ऋद्धिमुख्यशक्तिनिषेविताः; आमोदश्च प्रमोदश्च मुमुखो दुर्मुखस्तथा।
Verse 82
अरिघ्नो विघ्नकर्त्ता च षडेते विघ्ननायकाः / ते सप्तकोटिसंख्यानां हेरंबाणामधीश्वराः
अरिघ्नः विघ्नकर्त्ता च—एते षड् विघ्ननायकाः। ते सप्तकोटिसंख्यानां हेरम्बाणाम् अधीश्वराः॥
Verse 83
ते पुरश्चलितास्तस्य महागणपते रणे / अग्निप्राकारवलयाद्विनिर्गत्य गजाननाः
ते पुरश्चलितास्तस्य महागणपते रणे। अग्निप्राकारवलयाद् विनिर्गत्य गजाननाः॥
Verse 84
क्रोधहुङ्कारतुमुलाः प्रत्य पद्यन्त दानवान् / पुनः प्रचण्डफूत्कारबधिरीकृतविष्टपाः
क्रोधहुङ्कारतुमुलाः प्रत्यपद्यन्त दानवान्। पुनः प्रचण्डफूत्कारबधिरीकृतविष्टपाः॥
Verse 85
पपात दैत्यसैन्येषु गणचक्रचमूगणः / अच्छिदन्निशितैर्बाणैर्गणनाथः स दानवान्
पपात दैत्यसैन्येषु गणचक्रचमूगणः। अच्छिदन् निशितैर्बाणैर्गणनाथः स दानवान्॥
Verse 86
गणनाथेन तस्याभूद्विशुक्रस्य महौजसः / युद्धमुद्धतहुङ्कारभिन्नकार्मुकनिःस्वनम्
गणनाथेन तस्याभूद् विशुक्रस्य महौजसः। युद्धम् उद्धतहुङ्कारभिन्नकार्मुकनिःस्वनम्॥
Verse 87
भ्रुकुटी कुटिले चक्रे दष्टोष्ठमतिपाटलम् / विशुक्रो युधि बिभ्राणः समयुध्यत तेन सः
भ्रुकुटीं कुटिलां कृत्वा दष्टोष्ठोऽतिपाटलः । विशुक्रो युधि शस्त्रं बिभ्राणः तेन सह सम्यगयुध्यत ॥
Verse 88
शस्त्राघट्टननिस्वानैर् हुंकारैश्च सुरद्विषाम् / दैत्यसप्तिखुरक्रीडत्कुद्दालीकूटनिस्वनैः
शस्त्राघट्टननिस्वानैर्हुंकारैश्च सुरद्विषाम् । दैत्यसप्तिखुरक्रीडत्कुद्दालीकूटनिस्वनैः ॥
Verse 89
फेत्कारैश्च गचेन्द्राणां भयेनाक्रन्दनैरपि / हेषया च हयश्रेण्या रथचक्रस्वनैरपि
फेत्कारैश्च गजेन्द्राणां भयेनाक्रन्दनैरपि । हेषया च हयश्रेण्या रथचक्रस्वनैरपि ॥
Verse 90
धनुषां गुणनिस्स्वानैश्चक्रचीत्करणैरपि
धनुषां गुणनिस्स्वानैश्चक्रचीत्करणैरपि ॥
Verse 91
शरसात्कारघोषैश्च वीरभाषाकदंबकैः / अट्टहासैर्महेन्द्राणां सिंहनादैश्चभूरिशः
शरसात्कारघोषैश्च वीरभाषाकदंबकैः । अट्टहासैर्महेन्द्राणां सिंहनादैश्च भूरिशः ॥
Verse 92
क्षुभ्यद्दिगन्तरं तत्र ववृधे युद्धमुद्धतम् / त्रिंशदक्षौहिणी सेना विशुक्रस्य दुरात्मनः
क्षुभ्यद्दिगन्तरं तत्र ववृधे युद्धमुद्धतम् । त्रिंशदक्षौहिणी सेना विशुक्रस्य दुरात्मनः ॥
Verse 93
प्रत्येकं योधया मासुर्गणनाथा महारथाः / दन्तैर्मर्म विभिन्दन्तो विष्टंयतश्च शुण्डया
प्रत्येकं योधया मासुर्गणनाथा महारथाः । दन्तैर्मर्म विभिन्दन्तो विष्टंयतश्च शुण्डया ॥
Verse 94
क्रोधयन्तः कर्णतालैः पुष्कलावर्त्तकोपमैः / नासाश्वासैश्च परुषैर्विक्षिपन्तः पताकिनीम्
क्रोधयन्तः कर्णतालैः पुष्कलावर्त्तकोपमैः । नासाश्वासैश्च परुषैर्विक्षिपन्तः पताकिनीम् ॥
Verse 95
उरोभिर्मर्दयन्तश्च शैलवप्रसमप्रभैः / पिंषन्तश्च पदाघातैः पीनैर्घ्नन्तस्तथोदरैः
उरोभिर्मर्दयन्तश्च शैलवप्रसमप्रभैः । पिंषन्तश्च पदाघातैः पीनैर्घ्नन्तस्तथोदरैः ॥
Verse 96
विभिन्दन्तश्च शूलेन कृत्तन्तश्चक्रपातनैः / शङ्खस्वनेन महता त्रासयन्तो वरूथिनीम्
विभिन्दन्तश्च शूलेन कृत्तन्तश्चक्रपातनैः । शङ्खस्वनेन महता त्रासयन्तो वरूथिनीम् ॥
Verse 97
गणनाथमुखोद्भूता गजवक्राः सहस्रशः / धूलीशेषं समस्तं तत्सैन्यं चक्रुर्महोद्यताः
गणनाथस्य मुखात् सहस्रशः गजवक्रा गणाः समुत्पन्नाः। ते महोत्साहिनः सर्वं धूलीशेषं तत् सैन्यं च समस्तं चक्रुः॥
Verse 98
अथ क्रोधसमाविष्टो निजसैन्यपुरोगमः / प्रेषयामास देवस्य गजासुर मसौ पुनः
अथ स गजासुरः क्रोधसमाविष्टः स्वसैन्यपुरोगमः। देवस्य समीपं पुनः प्रेषयामास॥
Verse 99
प्रचण्डसिंहनादेन गजदैत्येन दुर्धिया / सप्ताक्षौहिणियुक्तेन युयुधे स गणेश्वरः
प्रचण्डसिंहनादेन दुर्धियेन गजदैत्येन। सप्ताक्षौहिणियुक्तेन स गणेश्वरः सम्यक् युयुधे॥
Verse 100
हीयमानं समालोक्य गजासुरभुजाबलम् / वर्धमानं च तद्वीर्यं विशुक्रः प्रपलायितः
गजासुरस्य भुजाबलं हीयमानं दृष्ट्वा, तस्य वीर्यं च वर्धमानं निरीक्ष्य। विशुक्रः भयात् प्रपलायितः॥
Verse 101
स एक एव वीरेद्रः प्रचलन्नाखुवाहनः / सप्ताक्षौहिणिकायुक्तं गजासुरममर्दयत्
स एक एव वीरेन्द्रः, आखुवाहनः प्रचलन्। सप्ताक्षौहिणिकायुक्तं गजासुरं सममर्दयत्॥
Verse 102
गजासुरे च निहते विशुक्रे प्रपलायिते / ललितान्तिकमापेदे महागमपतिर्मृधात्
गजासुरे निहते च विशुक्रे प्रपलायिते । महागमपतिः मृधात् ललितान्तिकम् आपेदे ॥
Verse 103
कालरात्रिश्च दैत्यानां सा रात्रिर्विरतिं गता / ललिता चाति मुदिता बभूवास्य पराक्रमैः
दैत्यानां कालरात्रिश्च सा रात्रिर्विरतिं गता । ललिता चातिमुदिता बभूवास्य पराक्रमैः ॥
Verse 104
विततार महाराज्ञीप्रीयमाणा गणेशितुः / सर्वदैवतपूजायाः पूर्वपूज्यत्वमुत्तमम्
महाराജ्ञी प्रीयमाणा गणेशितुः । सर्वदैवतपूजायाः पूर्वपूज्यत्वमुत्तमं विततार ॥
It marks the transition from defeat to renewed escalation: lineage-loss (vaṃśa-kṣaya) produces grief, which is then strategically converted into anger to justify further conflict against the Goddess’s forces.
Viśukra (with Viṣaṅga and Kuṭilākṣa present) argues that death in battle is the sanctioned path for heroes and should not be mourned—then pivots to the affront that a female power has slain warriors, provoking retaliatory rage.
Bhaṇḍa frames the event as kulakṣaya (destruction of the clan-line), making genealogy the emotional and political stake; the war becomes not only territorial but also a struggle over continuity of lineage and legitimacy.