Sukta 7

Mantra 1

विषनाषनम् वारि॒दं वा॑रयातै वर॒णाव॑त्या॒मधि॑ । तत्रा॒मृत॒स्यासि॑क्त॒ तेना॑ ते वारये वि॒षम्

Truciznę niszcząca jest ta woda: niechaj cię chroni w Varāṇāvatī. Tam nektar został wylany; tymże odganiam od ciebie truciznę.

Mantra 2

अ॒र॒सं प्रा॒च्यंऽवि॒षम॑र॒सं यदु॑दी॒च्यऽम्। अथे॒दम॑धरा॒च्यं॑ कर॒म्भेण॒ वि क॑ल्पते

Bezsokna jest wschodnia część, nieszkodliwa i bezsokna ta, która jest północna: wtedy ta południowa część zostaje należycie uporządkowana i przygotowana z papką karambha.

Mantra 3

क॒र॒म्भं कृ॒त्वा ति॒र्यंऽपीबस्पा॒कमु॑दार॒थिम्। क्षु॒धा किल॑ त्वा दुष्टनो जक्षि॒वान्त्स न रू॑रुपः

Przygotowawszy karambhę, pij ją na ukos, nasz ukojony napój: albowiem głód zaprawdę popędził cię, o niedoskonałego ciała, który pożerałeś; więc nie czyń zniekształcenia.

Mantra 4

वि ते॒ मदं॑ मदावति श॒रमि॑व पातयामसि । प्र त्वा॑ च॒रुमि॑व॒ येष॑न्तं॒ वच॑सा स्थापयामसि

Twój szał, o opętańcze, strącamy jak strzałę: ciebie, choć wrzącego, ustalamy mową, jak ustawia się ugotowaną ofiarę na jej miejscu.

Mantra 5

परि॒ ग्राम॑मि॒वाचि॑तं॒ वच॑सा स्थापयामसि । तिष्ठा॑ वृ॒क्ष इ॑व॒ स्थाम्न्यभ्रि॑खाते॒ न रू॑रुपः

Jak ustawia się mocno wieś dobrze zbudowaną dokoła, tak naszą mową ustawiamy cię pewnie. Stój na swym miejscu jak drzewo w wykopywanym gnieździe: nie bądź zniekształcony.

Mantra 6

प॒वस्तै॑स्त्वा॒ पर्य॑क्रीणन् दू॒र्शेभि॑र॒जिनै॑रु॒त। प्र॒क्रीर॑सि॒ त्वमो॑ष॒धेऽभ्रि॑खाते॒ न रू॑रुपः

Sitem cię otoczyli i nabyli, rzemieniami i skórami ponadto. Nabytaś, O Zioło: w wydrążonym miejscu nie zawiedź, ani nie sprawiaj zniekształcenia.

Mantra 7

अना॑प्ता॒ ये वः॑ प्रथ॒मा यानि॒ कर्मा॑णि चक्रि॒रे॑। वी॒रान्नो॒ अत्र॒ मा द॑भ॒न् तद् व॑ ए॒तत्पु॒रो द॑धे

Niech ci, którzy niedoskonali, pierwsi wśród was dokonali takich czynów, jakich dokonali, tutaj nie oszukają naszych bohaterów: to dla was stawiam z przodu jako obronę.