Opening the text

Rishi: Atharvanic/Angirasa tradition (ascribed generically; hymn-level attribution varies by anukramaṇī tradition)
Devata: Karambha/food as pacifying medium; implicitly the healing power of Oṣadhi and apotropaic speech (vāc)
Chandas: Anuṣṭubh (probable; requires metrical confirmation against pada-count in a critical text)
ଏହି ସୂକ୍ତଟି ଏକ ଶାନ୍ତିକର ଓ ଚିକିତ୍ସାତ୍ମକ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ବିଷ, ଅଶୁଭ ପ୍ରଭାବ, ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିୟା ଇତ୍ୟାଦି ହାନିକାରକ ଶକ୍ତିକୁ ନିଷ୍ପ୍ରଭ କରେ। ରିତିମତେ ବିପଦକୁ ‘ଛାଣି’ ଅଲଗା କରି, କରମ୍ଭ (ଯବ-ଗୁଡ଼ିଆ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ) ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ-ଧାରକ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ଏଠାରେ ଖାଦ୍ୟକୁ ଶାନ୍ତି (ଶାନ୍ତିକରଣ) ଭାବେ ଧରି, ଅଥର୍ବଣୀୟ ବାକ୍ ଦ୍ୱାରା ରୋଗୀର ଅବସ୍ଥାକୁ ‘ଦୃଢ଼’ କରାଯାଏ—ଦେହର ସ୍ଥିରତା ସ୍ଥାପନ କରି, ପୂର୍ବତନ କିମ୍ବା ଚାଲୁଥିବା ଟୋଣା-ମନ୍ତ୍ର/ଅଭିଚାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ସୁରକ୍ଷା-ମୁହାଁ ଗଢ଼ି ତୋଳାଯାଏ।
Mantra 1
विषनाषनम् वारि॒दं वा॑रयातै वर॒णाव॑त्या॒मधि॑ । तत्रा॒मृत॒स्यासि॑क्त॒ तेना॑ ते वारये वि॒षम्
ଏହି ଜଳ ବିଷନାଶକ; ବରାଣାବତୀରେ ଏହା (ବିଷକୁ) ଦୂର କରୁ। ସେଠାରେ ଅମୃତ ଢାଳାଯାଇଛି; ସେଇ ଅମୃତଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୋଠାରୁ ବିଷକୁ ଦୂର କରେ।
Mantra 2
अ॒र॒सं प्रा॒च्यंऽवि॒षम॑र॒सं यदु॑दी॒च्यऽम्। अथे॒दम॑धरा॒च्यं॑ कर॒म्भेण॒ वि क॑ल्पते
ପୂର୍ବ ଭାଗ ରସହୀନ; ଉତ୍ତର ଦିଗର ଯାହା, ସେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବିଷ ଓ ରସହୀନ। ତାପରେ ଏହି ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗ କରମ୍ଭ (ଯବ-ଘୃତାଦି ମିଶ୍ରିତ ଗୁଡ଼/ଗ୍ରୁଏଲ) ଦ୍ୱାରା ବିଧିମତେ ସଜାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ।
Mantra 3
क॒र॒म्भं कृ॒त्वा ति॒र्यंऽपीबस्पा॒कमु॑दार॒थिम्। क्षु॒धा किल॑ त्वा दुष्टनो जक्षि॒वान्त्स न रू॑रुपः
କରମ୍ଭ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ତାହାକୁ ପାଶ୍ୱଦିଗରୁ ପିଅ—ଆମର ଶମନକର ପାନ। ଭୁଖ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ତୁମକୁ, ହେ ଦୁଷ୍ଟଦେହୀ, ଯେ ନିରନ୍ତର ଚବାଇ ଖାଇଥିଲ, ଧାଇଁବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଛି; ତେଣୁ ତୁମେ ବିକୃତି କରନି।
Mantra 4
वि ते॒ मदं॑ मदावति श॒रमि॑व पातयामसि । प्र त्वा॑ च॒रुमि॑व॒ येष॑न्तं॒ वच॑सा स्थापयामसि
ହେ ମଦାବତୀ (ମଦ/ଉନ୍ମାଦ ଜନାଇବାଳି), ତୋର ମଦ/ଉନ୍ମାଦକୁ ଆମେ ବାଣ ପରି ନିମ୍ନକୁ ପତିତ କରୁଛୁ। ହେ ଉତ୍ତାପିତ/କ୍ଷୁବ୍ଧ ତୋତେ, ବଚନର ବଳରେ ଆମେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ—ଯେପରି କେହି ଚରୁ (ପାକା ହବି)କୁ ତାହାର ସ୍ଥାନରେ ରଖେ।
Mantra 5
परि॒ ग्राम॑मि॒वाचि॑तं॒ वच॑सा स्थापयामसि । तिष्ठा॑ वृ॒क्ष इ॑व॒ स्थाम्न्यभ्रि॑खाते॒ न रू॑रुपः
ଯେପରି ଚାରିଦିଗରୁ ସୁନିର୍ମିତ ଗ୍ରାମକୁ କେହି ଦୃଢ଼ଭାବେ ସ୍ଥିର କରେ, ସେପରି ଆମେ ବଚନଦ୍ୱାରା ତୋତେ ଦୃଢ଼ କରି ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ। ଖୋଦା ଖାଚରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ବୃକ୍ଷ ପରି ତୁ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରୁହ; ବିକୃତ ହେଅନି।
Mantra 6
प॒वस्तै॑स्त्वा॒ पर्य॑क्रीणन् दू॒र्शेभि॑र॒जिनै॑रु॒त। प्र॒क्रीर॑सि॒ त्वमो॑ष॒धेऽभ्रि॑खाते॒ न रू॑रुपः
ଛାଣଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତୋତେ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି କିଣିଲେ; ପଟ୍ଟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅଜିନ (ଚର୍ମ)ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ। ହେ ଔଷଧି, ତୁ କିଣାଯାଇ ବାହାରକୁ ଆଣାଯାଇଛୁ; ଖୋଦା ସ୍ଥାପନରେ ବିଫଳ ହେଅନି, ବିକୃତି କରନି।
Mantra 7
अना॑प्ता॒ ये वः॑ प्रथ॒मा यानि॒ कर्मा॑णि चक्रि॒रे॑। वी॒रान्नो॒ अत्र॒ मा द॑भ॒न् तद् व॑ ए॒तत्पु॒रो द॑धे
ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ ଏବଂ ଯେ କର୍ମଗୁଡ଼ିକ କରିଥିଲେ, ସେହି କର୍ମରେ ଅପ୍ରାପ୍ତ/ଅସିଦ୍ଧ ଥିବା ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆମ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଠକାଇ ନ ପାରୁନ୍ତୁ; ତୁମ ପାଇଁ ଏହାକୁ ମୁଁ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଭାବେ ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି।
Karambha is a barley-meal gruel used as a pacifying medium. In this hymn it represents a safe, nourishing share that can absorb and neutralize harmful potency and then be ritually ‘made ready’ for use.
Both. It has a healing (bhaiṣajya) aim—restoring stability and proper form—and an apotropaic aim, explicitly placing a defense ‘in front’ to block hostile rites and baneful influence.
It is a model for re-establishing firmness: the patient is to be ‘set’ securely in their proper station, like a tree fixed in a prepared hollow, so instability and deformity are prevented.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.