Adhyaya 8
Midday Soma pressing (Madhyandina-savana).
Mantras
Mantra 1
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्यादि॒त्येभ्य॑स्त्वा । विष्ण॑ उरुगायै॒ष ते॒ सोम॒स्तᳪ र॑क्षस्व॒ मा त्वा॑ दभन्
ଉପୟାମରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ହେ ଉରୁଗାୟ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ସୋମ ତୁମର; ତୁମେ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର—ଯେପରି ସେମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ।
Mantra 2
क॒दा च॒न स्त॒रीर॑सि॒ नेन्द्र॑ सश्चसि दा॒शुषे॑ । उपो॒पेन्नु म॑घव॒न् भूय॒ इन्नु ते॒ दानं॑ दे॒वस्य॑ पृच्यत आदि॒त्येभ्य॑स्त्वा
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ରୋକି ରଖୁଥିବା ନୁହଁ; ଦାନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଲଗ୍ନ ହୁଅ। ହେ ମଘବନ୍ (ଉଦାର), ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସ; ନିଶ୍ଚୟ ପୁଣି ତୁମ ଦେବସଦୃଶ ଦାନର କଥା କୁହାଯାଏ—ଏହା ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
Mantra 3
क॒दा च॒न प्र यु॑च्छस्यु॒भे नि पा॑सि॒ जन्म॑नी । तुरी॑यादित्य॒ सव॑नं त इन्द्रि॒यमात॑स्थाव॒मृतं॑ दि॒व्या॒दि॒त्येभ्य॑स्त्वा
ତୁମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୁଅନାହ; ତୁମେ ଦ୍ୱିବିଧ ଜନ୍ମକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଆଦିତ୍ୟ, ଚତୁର୍ଥ ସବନ—ସେଠାରେ ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟବଳ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଦିବ୍ୟ ଅମୃତତ୍ୱ ମଧ୍ୟ; ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ!
Mantra 4
य॒ज्ञो दे॒वानां॒ प्रत्ये॑ति सु॒म्नमादि॑त्यासो॒ भव॑ता मृड॒यन्त॑: । आ वो॒ऽर्वाची॑ सुम॒तिर्व॑वृत्याद॒होश्चि॒द्या व॑रिवो॒वित्त॒रास॑दादि॒त्येभ्य॑स्त्वा
ଯଜ୍ଞ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଯାଏ; ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ କରୁଣାମୟ ହୁଅ। ତୁମ ସୁମତି ଏଠାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଫେରୁ; ଯେ କୃପା ବିଶାଳ ଅବକାଶ ଦେଇଥାଏ ସେହି କୃପା ଦିନଭରି ଆମ ସହିତ ଆସୀନ ରହୁ: ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ!
Mantra 5
विव॑स्वन्नादित्यै॒ष ते॑ सोमपी॒थस्तस्मि॑न् मत्स्व । श्रद॑स्मै नरो॒ वच॑से दधातन॒ यदा॑शी॒र्दा दम्प॑ती वा॒मम॑श्नु॒तः । पुमा॑न् पु॒त्रो जा॑यते वि॒न्दते॒ वस्वधा॑ वि॒श्वाहा॑र॒प ए॑धते गृ॒हे
ହେ ବିବସ୍ୱାନ ଆଦିତ୍ୟ, ଏହା ତୁମର ସୋମପୀଥ; ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ କର। ହେ ନରମାନେ, ଏହି ବଚନ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସ୍ଥାପନ କର। ଯେତେବେଳେ ଆଶୀର୍ବାଦଦାତା ଦମ୍ପତି କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପୁରୁଷସଦୃଶ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ସେ ବହୁପ୍ରକାରେ ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରେ; ସମସ୍ତ ଆହାର ତାହାର ହୁଏ; ଗୃହରେ ଜଳମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
Mantra 6
वा॒मम॒द्य स॑वितर्वा॒ममु॒ श्वो दि॒वे दि॑वे वा॒मम॒स्मभ्य॑ᳪ सावीः । वा॒मस्य॒ हि क्षय॑स्य देव॒ भूरे॑र॒या धि॒या वा॑म॒भाज॑: स्याम
ହେ ସବିତୃ, ଆଜି ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ; କାଲି ମଧ୍ୟ ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ; ଦିନେ ଦିନେ ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରଦାନ କର। ହେ ଦେବ, ବିଶାଳ ନିବାସ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଧନୀ, ଏହି ଆମର ଧୀ (ପବିତ୍ର ବୁଦ୍ଧି/ଚିନ୍ତା) ଦ୍ୱାରା ଆମେ କଲ୍ୟାଣର ଭାଗୀ ହେବୁ।
Mantra 7
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि सावि॒त्रो॒ऽसि चनो॒धाश्च॑नो॒धा अ॑सि॒ चनो॒ मयि॑ धेहि । जिन्व॑ य॒ज्ञं जिन्व॑ य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य दे॒वाय॑ त्वा सवि॒त्रे
ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ; ତୁମେ ସବିତୃସମ୍ବନ୍ଧୀୟ; ତୁମେ ଆନନ୍ଦର ଦାତା—ହଁ, ଆନନ୍ଦର ଦାତା; ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଗ୍ରହ ସ୍ଥାପନ କର। ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ଯଜ୍ଞପତିକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଭଗ ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁ); ଏବଂ ସବିତୃଙ୍କ ପାଇଁ (ମଧ୍ୟ)।
Mantra 8
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि सु॒शर्मा॑ऽसि सुप्रतिष्ठा॒नो बृ॒हदु॑क्षाय॒ नम॑: । विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑ ए॒ष ते॒ योनि॒र्विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑: ।
ତୁମେ ଉପୟାମ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହୀତ ହେଲ; ତୁମେ ସୁଶର୍ମା, ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟବାନ; ତୁମେ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠାନ, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ—ମହାବୃଷଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ତୁମକୁ—ଏହା ତୁମର ଯୋନି; ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ତୁମକୁ!
Mantra 9
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ बृह॒स्पति॑सुतस्य देव सोम त॒ इन्दो॑रिन्द्रि॒याव॑त॒: पत्नी॑वतो॒ ग्रहाँ॑२ ऋध्यासम् । अ॒हं प॒रस्ता॑द॒हम॒वस्ता॒द्यद॒न्तरि॑क्षं॒ तदु॑ मे पि॒ताऽभू॑त् । अ॒हᳪ सूर्य॑मुभ॒यतो॑ ददर्शा॒हं दे॒वानां॑ पर॒मं गुहा॒ यत्
ତୁମେ ଉପୟାମ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହୀତ ହେଲ। ହେ ଦିବ୍ୟ ସୋମ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପୁତ୍ରସମ୍ବନ୍ଧୀ, ତୁମ ଇନ୍ଦୋ ବିନ୍ଦୁରୁ—ଇନ୍ଦ୍ରିୟବଳଯୁକ୍ତ, ପତ୍ନୀବତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କରୁ—ମୁଁ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବି। ମୁଁ ଉପରେ, ମୁଁ ତଳେ; ଯେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ସେହି ମୋର ପିତା ହେଲା। ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଦେଖିଲି; ମୁଁ ଦେବମାନଙ୍କର ପରମ ଗୁହ୍ୟ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲି।
Mantra 10
अग्ना३इ॒ पत्नी॑वन्त्स॒जूर्दे॒वेन॒ त्वष्ट्रा॒ सोमं॑ पिब॒ स्वाहा॑ । प्र॒जाप॑ति॒र्वृषा॑ऽसि रेतो॒धा रेतो॒ मयि॑ धेहि प्र॒जाप॑तेस्ते॒ वृष्णो॑ रेतो॒धसो॑ रेतो॒धाम॑शीय
ହେ ଅଗ୍ନି, ପତ୍ନୀବନ୍ତ, ଦେବ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସହ ସଜୂର ହୋଇ ସୋମ ପିବ—ସ୍ୱାହା! ତୁମେ ପ୍ରଜାପତି, ବୃଷଭ, ରେତୋଧା (ବୀଜ-ନିକ୍ଷେପକ); ମୋ ମଧ୍ୟରେ ରେତସ୍ (ବୀଜ) ନିକ୍ଷେପ କର। ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ସେହି ବୃଷଭ ରେତୋଧା—ତୁମ ରେତୋଧାମରୁ ମୁଁ ରେତୋ-ନିକ୍ଷେପ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ।
Mantra 11
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ हरि॑रसि हारियोज॒नो हरि॑भ्यां त्वा । हर्यो॑र्धा॒ना स्थ॑ स॒हसो॑मा॒ इन्द्रा॑य
ତୁମେ ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ; ତୁମେ ହରି (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ); ହାରିୟୋଜନ—ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ: ଦୁଇ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ହେ ହର୍ୟୋ, ତୁମେ ଧାନ; ସୋମ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ।
Mantra 12
यस्ते॑ अश्व॒सनि॑र्भ॒क्षो यो गो॒सनि॒स्तस्य॑ त इ॒ष्टय॑जुष स्तु॒तसो॑मस्य श॒स्तोक्थ॒स्योप॑हूत॒स्योप॑हूतो भक्षयामि
ତୁମର ଯେ ଭାଗ ଅଶ୍ୱସନି (ଅଶ୍ୱ-ବିଜୟ) ଓ ଯେ ଭାଗ ଗୋସନି (ଗୋ-ବିଜୟ)—ସେହି ତୁମର, ଇଷ୍ଟି ଓ ଯଜୁସ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, ସ୍ତୁତ ସୋମର, ଶସ୍ତ ଉକ୍ଥର, ଉପହୂତର—ଉପହୂତ ହୋଇ ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରେ।
Mantra 13
दे॒वकृ॑त॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि मनु॒ष्य॒कृत॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि पि॒तृकृ॑त॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमस्या॒त्मकृ॑तस्यैनसोऽव॒यज॑नम॒स्येन॑स एनसोऽव॒यज॑नमसि । यच्चा॒हमेनो॑ वि॒द्वाँश्च॒कार॒ यच्चावि॑द्वाँ॒स्तस्य॒ सर्वस्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि
ତୁମେ ଦେବକୃତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ; ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟକୃତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ; ତୁମେ ପିତୃକୃତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ; ତୁମେ ଆତ୍ମକୃତ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ; ତୁମେ ପାପର—ପାପର—ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ। ଏବଂ ମୁଁ ଯେ କୌଣସି ପାପ କରିଥିବି—ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି—ସେ ସମସ୍ତ ପାପର ତୁମେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଟ।
Mantra 14
सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ वि द॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्
ତେଜ ସହ, କ୍ଷୀର ସହ, ଆମ ଦେହମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛୁ; ମନ ସହ—ଶିବ (ମଙ୍ଗଳ) ମନ ସହ। ସୁଦାତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଧନ (ରାୟ) ବିଭାଗ କରୁନ୍ତୁ; ଆମ ଦେହରେ ଯାହା କିଛି ମଲିନ/ଦୂଷିତ ହୋଇଛି, ସେ ସବୁକୁ ସେ ମାର୍ଜନ କରି ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।
Mantra 15
समि॑न्द्र णो॒ मन॑सा नेषि॒ गोभि॒: सᳪ सू॒रिभि॑र्मघव॒न्त्सᳪ स्व॒स्त्या । सं ब्रह्म॑णा दे॒वकृ॑तं॒ यदस्ति॒ सं दे॒वाना॑ᳪ सुम॒तौ य॒ज्ञिया॑ना॒ᳪ स्वाहा॑
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଏକତ୍ର ନେଇ ଚାଲ; ଗୋମାନଙ୍କ ସହ; ଦାତାମାନଙ୍କ (ସୂରି) ସହ, ହେ ମଘବନ, ସ୍ୱସ୍ତି (କଲ୍ୟାଣ) ସହ ଏକତ୍ର। ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଯାହା କିଛି ଦେବକୃତ ଅଛି ତାହା ସହ ଏକତ୍ର; ଯଜ୍ଞିୟ ଦେବମାନଙ୍କ ସୁମତି (କୃପା) ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ର—ସ୍ୱାହା!
Mantra 16
सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ वि द॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्
ବର୍ଚ୍ଚସା (ତେଜରେ) ସହ, ପୟସା (ଦୁଧରେ) ସହ, ଆମ ତନୂଭିଃ (ଦେହମାନଙ୍କ ସହ) ଆମେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛୁ; ମନସା, ଶିବେନ (ମଙ୍ଗଳ) ମନସା ସହ। ସୁଦାତ୍ର ତ୍ୱଷ୍ଟା ରାୟଃ (ଧନ-ସମ୍ପଦ) ବି ଦଧାତୁ—ବଣ୍ଟନ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଆମ ତନୁରୁ ଯାହା କିଛି ବିଲିଷ୍ଟମ୍ (ଅଶୁଦ୍ଧ/କଳୁଷିତ) ଅଛି, ତାହା ଅନୁମାର୍ଷ୍ଟୁ—ପୋଛି ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।
Mantra 17
धा॒ता रा॒तिः स॑वि॒तेदं जु॑षन्तां प्र॒जाप॑तिर्निधि॒पा दे॒वो अ॒ग्निः । त्वष्टा॒ विष्णु॑: प्र॒जया॑ सᳪररा॒णा यज॑मानाय॒ द्रवि॑णं दधात॒ स्वाहा॑
ଧାତା ଓ ରାତିଃ (ଦାନ/ବୌଣ୍ଟି), ସବିତା—ଇଦଂ ଜୁଷନ୍ତାଂ (ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ସ୍ୱୀକାର କରୁନ୍ତୁ); ନିଧିପା (ନିଧି-ରକ୍ଷକ) ପ୍ରଜାପତି, ଦେବ ଅଗ୍ନିଃ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରଜୟା (ସନ୍ତାନ ସହ) ସଂରରାଣା (ଏକସାଥି ଆନନ୍ଦିତ) ହୋଇ ଯଜମାନାୟ ଦ୍ରବିଣଂ (ଧନ) ଦଧାତ—ଦିଅନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା!
Mantra 18
सु॒गा वो॑ देवा॒: सद॑ना अकर्म॒ य आ॑ज॒ग्मेदᳪ सव॑नं जुषा॒णाः । भर॑माणा॒ वह॑माना ह॒वीᳪष्य॒स्मे ध॑त्त वसवो॒ वसू॑नि॒ स्वाहा॑
ହେ ଦେବମାନେ, ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କ ସଦନ (ଆସନ) ସୁଗମ କରିଛୁ; ସବନ (ସୋମପୀଡନ)କୁ ଆସିଥିବା ତୁମେ ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ। ହବିଷ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରି ଓ ବହନ କରି, ହେ ବସୁମାନେ, ଆମକୁ ବସୁ—ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି—ଦିଅ; ସ୍ୱାହା।
Mantra 19
याँ२ आऽव॑ह उश॒तो दे॑व दे॒वाँस्तान् प्रेर॑य॒ स्वे अ॑ग्ने स॒धस्थे॑ । ज॒क्षि॒वाᳪस॑: पपि॒वाjस॑श्च॒ विश्वेऽसुं॑ घ॒र्मᳪ स्व॒राति॑ष्ठ॒तानु॒ स्वाहा॑
ହେ ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ଯେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ହିଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ସଧସ୍ଥ (ଆସନ)କୁ ପ୍ରେରଣ କର। ସମସ୍ତେ ଭୋଜନ ଓ ପାନ କରି, ଘର୍ମ ପରେ ପ୍ରାଣରେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ରୁହ; ସ୍ୱାହା।
Mantra 20
व॒यᳪ हि त्वा॑ प्रय॒ति य॒ज्ञे अ॒स्मिन्न॑ग्ने॒ होता॑र॒मवृ॑णीमही॒ह । ऋध॑गया॒ ऋध॑गु॒ताश॑मिष्ठाः प्रजा॒नन् य॒ज्ञमुप॑ याहि वि॒द्वान्त्स्वाहा॑
କାରଣ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଯଜ୍ଞର ପ୍ରୟାଣ-କାଳରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ହୋତୃ ଭାବେ ବରଣ କରିଛୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ପଥରେ ଯାଇ ଓ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ କଳ୍ୟାଣ ଚାହୁଁଥିବାବେଳେ, ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ଜାଣି ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ଆସ; ସ୍ୱାହା।
Mantra 21
देवा॑ गातुविदो गा॒तुं वि॒त्त्वा गा॒तुमि॑त । मन॑सस्पत इ॒मं दे॑व य॒ज्ञᳪ स्वाहा॒ वाते॑ धाः
ହେ ଦେବମାନେ, ପଥଜ୍ଞମାନେ, ପଥକୁ ଜାଣି (ତୁମେ) ନିଶ୍ଚୟ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ। ହେ ମନସସ୍ପତି, ହେ ଦେବ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବାୟୁରେ (ପ୍ରାଣରେ) ସ୍ଥାପିତ କର—ସ୍ୱାହା!
Mantra 22
यज्ञ॑ य॒ज्ञं ग॑च्छ य॒ज्ञपतिं॑ गच्छ॒ स्वां योनिं॑ गच्छ॒ स्वाहा॑ । ए॒ष ते॑ य॒ज्ञो य॑ज्ञपते स॒हसू॑क्तवाक॒: सर्व॑वीर॒स्तं जु॑षस्व॒ स्वाहा॑
ହେ ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ; ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଯାଅ; ନିଜ ଯୋନିକୁ (ଉଦ୍ଭବସ୍ଥାନକୁ) ଯାଅ—ସ୍ୱାହା! ହେ ଯଜ୍ଞପତେ, ଏହା ତୁମର ଯଜ୍ଞ—ସହସୂକ୍ତବାକ୍ (ସ୍ତୁତିମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାର ସହିତ), ସର୍ବବୀର (ସର୍ବବୀର ସନ୍ତତିସମ୍ପନ୍ନ); ଏହାକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କର—ସ୍ୱାହା!
Mantra 23
माहि॑र्भू॒र्मा पृदा॑कुः । उ॒रुᳪ हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ । अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवेऽकरु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् । नमो॒ वरु॑णाया॒भिष्ठि॑तो॒ वरु॑णस्य॒ पाश॑:
ମାହିର୍ଭୂଃ—ସର୍ପ ହାନି ନ କରୁ; ମା ପୃଦାକୁଃ—ଚିତ୍ରିତ ସାପ ହାନି ନ କରୁ। କାରଣ ରାଜା ବରୁଣ ସୂର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଚାଲିବାକୁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ଅପଦେ (ପଥହୀନ ସ୍ଥାନରେ) ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ପଦସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ସେ ପାଦ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି; ହୃଦୟକୁ ବିଧେଇଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ନିବାରଣ କରୁଥିବା ଅପବକ୍ତା (ନିବାରକ/ରକ୍ଷକ) ସେଇ। ବରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର!—(ଏଠାରେ) ବରୁଣଙ୍କ ପାଶ (ଫାସ) ଅଭିଷ୍ଠିତ (ସ୍ଥାପିତ) ଅଛି।
Mantra 24
अ॒ग्नेरनी॑कम॒प आ वि॑वेशा॒पां नपा॑त् प्रति॒रक्ष॑न्नसु॒र्य॒म् । दमे॑दमे स॒मिधं॑ यक्ष्यग्ने॒ प्रति॑ ते जि॒ह्वा घृ॒तमुच्च॑रण्य॒त् स्वाहा॑
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ଜଳମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି; ଅପାଂ ନପାତ୍ (ଜଳର ପୁତ୍ର) ସୂର୍ଯ୍ୟହୀନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରି ରକ୍ଷା କରେ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ଘରେଘରେ ସମିଧାର ଯଜନ କର; ତୋର ଜିହ୍ୱା ଘୃତକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବାକୁ ଉଚ୍ଚେ ଉଦ୍ଭବ ହେଉ—ସ୍ୱାହା।
Mantra 25
स॒मु॒द्रे ते॒ हृद॑यम॒प्स्वन्तः सं त्वा॑ विश॒न्त्वोष॑धीरु॒ताप॑: । य॒ज्ञस्य॑ त्वा यज्ञपते सू॒क्तोक्तौ॑ नमोवा॒के वि॑धेम॒ यत्स्वाहा॑
ସମୁଦ୍ରରେ ତୋର ହୃଦୟ ଅଛି, ଜଳମଧ୍ୟରେ; ଔଷଧୀମାନେ ଓ ଜଳମାନେ ଏକାସାଥି ତୋର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ଯଜ୍ଞପତେ, ଯଜ୍ଞାର୍ଥେ ସୁକ୍ତୋକ୍ତିରେ, ନମୋବାକ୍ୟରେ, ଆମେ ତୋତେ ଯଥାବିଧି ସେବା କରୁ—ସ୍ୱାହା।
Mantra 26
देवी॑राप ए॒ष वो॒ गर्भ॒स्तᳪ सुप्री॑त॒ᳪ सुभृ॑तं बिभृत । देव॑ सोमै॒ष ते॑ लो॒कस्तस्मि॒ञ्छं च॒ वक्ष्व॒ परि॑ च॒ वक्ष्व॑
ହେ ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ଏହା ତୁମମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ; ସୁପ୍ରୀତ, ସୁଭୃତ ଭାବେ ତାହାକୁ ଧାରଣ କର। ହେ ଦେବ ସୋମ, ଏହା ତୋର ଲୋକ; ସେଠାରେ କ୍ଷେମ ଧାରଣ କର, ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କର।
Mantra 27
अव॑भृथ निचुम्पुण निचे॒रुर॑सि निचुम्पु॒णः । अव॑ देवैर्दे॒वकृ॑त॒मेनो॑ऽयासिष॒मव॒ मर्त्यै॒र्मर्त्य॑कृतं पुरु॒राव्णो॑ देव रि॒षस्पा॑हि । दे॒वाना॑ᳪ स॒मिद॑सि
ହେ ଅବଭୃଥ, ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା; ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ରୂପେ ତୁମେ ଅବତରିତ/ଅବରୋହିତ ହୋଇଛ। ଦେବମାନେ କରିଥିବା ଦୋଷ (ଏନଃ) ଆମଠାରୁ ଧୋଇ ତଳକୁ ହଟାଇଦିଅ; ମର୍ତ୍ୟମାନେ (ମନୁଷ୍ୟମାନେ) କରିଥିବା ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଧୋଇ ହଟାଇଦିଅ। ହେ ପୁରୁରାବଣ (ବହୁ ପଥବାନ/ବହୁ ଗର୍ଜନବାନ) ଦେବ, ହେ ଋଷସ୍ପା (ହାନିରୁ ରକ୍ଷକ), ଆମକୁ ହିଂସାରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ସମିଧ୍ (ଯଜ୍ଞର ଇନ୍ଧନ) ଅଟ।
Mantra 28
एज॑तु॒ दश॑मास्यो॒ गर्भो॑ ज॒रायु॑णा स॒ह । यथा॒ऽयं वा॒युरेज॑ति॒ यथा॑ समु॒द्र एज॑ति । ए॒वा॒यं दश॑मास्यो॒ अस्र॑ज्ज॒रायु॑णा स॒ह
ଦଶମାସୀୟ ଗର୍ଭ ଜରାୟୁ (ଆବରଣ/ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା) ସହିତ ଚଳିତ ହେଉ। ଯେପରି ଏହି ବାୟୁ ଚଳେ, ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଚଳେ, ସେପରି ଏହି ଦଶମାସୀୟ ଗର୍ଭ ଜରାୟୁ ସହ, ରକ୍ତ ସହ ଜନ୍ମ ନେଉ।
Mantra 29
यस्यै॑ ते य॒ज्ञियो॒ गर्भो॒ यस्यै॒ योनि॑र्हिरण्यी । अङ्गा॒न्यह्रु॑ता॒ यस्य॒ तं मा॒त्रा सम॑जीगम॒ᳪ स्वाहा॑
ଯାହା ପାଇଁ ତୋର ଯଜ୍ଞିୟ ଗର୍ଭ ଅଛି, ଯାହାର ଯୋନି ହିରଣ୍ୟମୟ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଅହୃତ (ଅହିଂସିତ) — ସେଇ ମାତା ସହିତ ମୁଁ ତାହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଯୋଗରେ ଆଣିଛି; ସ୍ୱାହା।
Mantra 30
पुरुद॒स्मो विषु॑रूप॒ इन्दु॑र॒न्तर्म॑हि॒मान॑मानञ्ज॒ धीर॑: । एक॑पदीं द्वि॒पदीं॑ त्रि॒पदीं॒ चतु॒ष्पदीम॒ष्टाप॑दीं॒ भुव॒नानु॑ प्रथन्ता॒ᳪ स्वाहा॑
ବହୁ ଅଦ୍ଭୁତରେ ଯୁକ୍ତ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପଧାରୀ ଇନ୍ଦୁ, ଧୀର, ଅନ୍ତରେ ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ଏକପଦୀ, ଦ୍ୱିପଦୀ, ତ୍ରିପଦୀ, ଚତୁଷ୍ପଦୀ ଓ ଅଷ୍ଟପଦୀଙ୍କ ଅନୁସରଣରେ ଭୁବନଗୁଡ଼ିକ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସ୍ୱାହା।
Mantra 31
मरु॑तो॒ यस्य॒ हि क्षये॑ पा॒था दि॒वो वि॑महसः । स सु॑गो॒पात॑मो॒ जन॑:
ଯାହାର ନିବାସକୁ ମରୁତମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାହାର ପଥଗୁଡ଼ିକ ଦିବ୍ୟ ବିଶାଳ ମହିମାର—ସେଇ ଜନ ସର୍ବାଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ।
Mantra 32
म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् । पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः
ମହାନ୍ ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଏକତ୍ର କରୁନ୍ତୁ; ନିଜ ଆଧାର ଓ ପୋଷକ ସହାୟତାଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁନ୍ତୁ।
Mantra 33
आ ति॑ष्ठ वृत्रह॒न्रथं॑ यु॒क्ता ते॒ ब्रह्म॑णा॒ हरी॑ । अ॒र्वा॒चीन॒ᳪ सु ते॒ मनो॒ ग्रावा॑ कृणोतु व॒ग्नुना॑ । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिन॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍, ରଥରେ ଆରୋହଣ କର; ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ତୋ ପାଇଁ ଦୁଇ ହରି (ବୟ ଘୋଡ଼ା) ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ବଗ୍ନୁନା (ଉତ୍ସାହଦାୟକ ପ୍ରେରଣା) ସହ ଗ୍ରାବା (ସୋମପେଷଣ ଶିଳା) ତୋ ମନକୁ ସୁ-ଅର୍ବାଚୀନଂ (ଏଠାକୁ ଭଲଭାବେ ମୁହଁ ଫେରାଇଥିବା) କରୁ। ତୁମେ ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଷୋଡଶିନ୍; ଏହା ତୋର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଷୋଡଶିନେ।
Mantra 34
यु॒क्ष्वा हि के॒शिना॒ हरी॒ वृष॑णा कक्ष्य॒प्रा । अथा॑ न इन्द्र सोमपा गि॒रामुप॑श्रुतिं चर । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिन॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑
ନିଶ୍ଚୟ, କେଶିନୌ ଦୁଇ ହରି (ଜଟାଧାରୀ ବୟ ଘୋଡ଼ା), ଦୁଇ ବୃଷଣୌ (ବଳବାନ), କକ୍ଷ୍ୟାପ୍ରା (ହାର୍ନେସରେ ସୁସଜ୍ଜିତ)—ସେମାନଙ୍କୁ ଯୋଗ କର। ତାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପା, ଆମ ଗିରାମ୍ (ସ୍ତୁତି) ର ଉପଶ୍ରୁତି (ଶ୍ରବଣ) ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମେ ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଷୋଡଶିନ୍; ଏହା ତୋର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ହେ ଷୋଡଶିନେ।
Mantra 35
इन्द्र॒मिद्धरी॑ वह॒तोऽप्र॑तिधृष्टशवसम् । ऋषी॑णां च स्तु॒तीरुप॑ य॒ज्ञं च॒ मानु॑षाणाम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ सीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଇ ହରିତ (ଅଶ୍ୱ) ବହନ କରନ୍ତି—ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟ, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ—ଋଷିମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଏବଂ ମାନବମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଖକୁ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ—ହେ ଷୋଡଶିନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି—ହେ ଷୋଡଶିନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ।
Mantra 36
यस्मा॒न्न जा॒तः परो॑ अ॒न्यो अस्ति॒ य आ॑वि॒वेश॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ सᳪररा॒णस्त्रीणि॒ ज्योती॑ᳪषि सचते॒ स षो॑डशी
ଯାହାଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଅନ୍ୟ କେହି ଜନ୍ମିତ ହୋଇନାହିଁ, ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୁବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି—ପ୍ରଜାପତି, ନିଜ ପ୍ରଜା ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ତିନି ଜ୍ୟୋତିକୁ ଅନୁସରି ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି: ସେଇ ଷୋଡଶୀ।
Mantra 37
इन्द्र॑श्च स॒म्राड्वरु॑णश्च॒ राजा तौ ते भ॒क्षं च॑क्रतु॒रग्र॑ ए॒तम् । तयो॑र॒हमनु॑ भ॒क्षं भ॑क्षयामि॒ वाग्दे॒वी जु॑षा॒णा सोम॑स्य तृप्यतु स॒ह प्रा॒णेन॒ स्वाहा॑
ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ରାଟ ଏବଂ ବରୁଣ ରାଜା—ସେଇ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରଥମେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭାଗ ଗଢ଼ିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଭାଗକୁ ଅନୁସରି ମୁଁ ଏହି ଭାଗ ଭକ୍ଷଣ କରୁଛି। ବାଗ୍ଦେବୀ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ପ୍ରାଣ ସହିତ ସୋମରେ ତୃପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା!
Mantra 38
अग्ने॒ पव॑स्व॒ स्वपा॑ अ॒स्मे वर्च॑ः सु॒वीर्य॑म् । दध॑द्र॒यिं मयि॒ पोष॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑स ए॒ष ते॒ योनि॑र॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑से । अग्ने॑ वर्चस्वि॒न्वर्च॑स्वाँ॒स्त्वं दे॒वेष्वसि॒ वर्च॑स्वान॒हं म॑नु॒ष्ये॑षु भूयासम्
ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର; ସୁକର୍ମା (ସ୍ୱପା) ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ତେଜ ଓ ସୁବୀର୍ୟ ସ୍ଥାପନ କର; ମୋତେ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦାନ କର। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ—ତେଜ ପାଇଁ—ଅଛ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି; ଅଗ୍ନି ପାଇଁ—ତେଜ ପାଇଁ। ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ତେଜରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ତେଜସ୍ୱାନ; ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଉ।
Mantra 39
उ॒त्तिष्ठ॒न्नोज॑सा स॒ह पी॒त्वी शिप्रे॑ अवेपयः । सोम॑मिन्द्र च॒मू सु॒तम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य॒ त्वौज॑स ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वौजसे । इन्द्रौ॑जिष्ठौजि॑ष्ठ॒स्त्वं दे॒वेष्वस्योजि॑ष्ठो॒ऽहं म॑नु॒ष्ये॒षु भूयासम्
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଓଜସ୍ ସହିତ ଉଠିଲ; ପାନ କରି ସାରି, ହେ ଶିପ୍ରେ (ଅଧରଧାରୀ), ତୁମେ ଅଧରକୁ କମ୍ପିତ କଲ; ଚମୂରେ ସୁତ (ପିଷିତ) ସୋମକୁ (ପାନ କର)। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ—ଓଜସ ପାଇଁ—ଅଛ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ—ଓଜସ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ଓଜିଷ୍ଠ; ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓଜିଷ୍ଠ ହେଉ।
Mantra 40
अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒२ अनु॑ । भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जायै॒ष ते॒ योनि॒ः सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जाय॑ । सूर्य॑ भ्राजिष्ठ॒ भ्राजि॑ष्ठ॒स्त्वं दे॒वेष्वसि॒ भ्राजि॑ष्ठो॒ऽहं म॑नु॒ष्ये॒षु भूयासम्
ତାହାର କେତୁ (ଚିହ୍ନ) ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଛି; ତାହାର ରଶ୍ମିମାନେ ଜନମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ—ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ—ଭ୍ରାଜା (ପ୍ରଭା) ପାଇଁ—ଅଛ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ—ଭ୍ରାଜା ପାଇଁ। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ଭ୍ରାଜିଷ୍ଠ; ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରାଜିଷ୍ଠ ହେଉ।
Mantra 41
उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तव॑: । दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जायै॒ष ते॒ योनि॒ः सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जाय॑
ଉପରକୁ ଉଠେ ସେହି କିରଣମାନେ—ସର୍ବଜ୍ଞ ଦେବ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ବହନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଭ୍ରାଜା (ତେଜ) ପାଇଁ। ଏହା ତୁମର ଯୋନି (ଆଧାରସ୍ଥାନ); ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଭ୍ରାଜା ପାଇଁ।
Mantra 42
आ जि॑घ्र क॒लशं॑ म॒ह्या त्वा॑ विश॒न्त्विन्द॑वः। पुन॑रू॒र्जा नि व॑र्तस्व॒ सा न॑: स॒हस्रं॑ धुक्ष्वो॒रुधा॑रा॒ पय॑स्वती॒ पुन॒र्मा वि॑शताद्र॒यिः
ହେ କଳଶ, ତୁମେ ଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କର; ମୋ ହିତ ପାଇଁ ସୋମ-ବିନ୍ଦୁମାନେ ତୁମ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ। ପୁନର୍ବାର ପୋଷଣଶକ୍ତି ସହିତ ଫେରିଆସ; ଆମ ପାଇଁ ସହସ୍ରଗୁଣ ଦୋହ—ବିସ୍ତୃତ ଧାରାଯୁକ୍ତ, କ୍ଷୀରସମୃଦ୍ଧ। ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପୁନର୍ବାର ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
Mantra 43
इडे॒ रन्ते॒ हव्ये॒ काम्ये॒ चन्द्रे॒ ज्योतेऽदि॑ते॒ सर॑स्वति॒ महि॒ विश्रु॑ति । ए॒ता ते॑ अघ्न्ये॒ नामा॑नि दे॒वेभ्यो॑ मा सु॒कृतं॑ ब्रूतात्
ହେ ଇଡା, ହବ୍ୟରେ, କାମ୍ୟ ଦାନରେ, ଚନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ଜ୍ୟୋତିରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ହେ ଅଦିତି, ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ମହା ବିଶ୍ରୁତିମତୀ। ହେ ଅଘ୍ନ୍ୟେ, ଏଗୁଡ଼ିକ ତୋର ନାମ; ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖରେ ମୋର ସୁକୃତ ସେବା (ସୁକାର୍ଯ୍ୟ) ଘୋଷିତ ହେଉ।
Mantra 44
वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः । यो अ॒स्माँ२ अ॑भि॒दास॒त्यध॑रं गमया॒ तम॑: । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒मृधे॑ ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒मृधे॑
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମଠାରୁ ଶତ୍ରୁବଳକୁ ଦୂରେ ହଣ; ଯୁଦ୍ଧକାରୀ ଶତ୍ରୁକୁ ନୀଚେ ଦବାଇ ଦେ। ଯେ କେହି ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ଅଧୋମୁଖ କରି ଅନ୍ଧକାରକୁ ନେଇଯା। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବିମୃଧେ ପାଇଁ; ଏହା ତୋର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ର ବିମୃଧେ ପାଇଁ।
Mantra 45
वा॒चस्पतिं॑ वि॒श्वक॑र्माणमू॒तये॑ मनो॒जुवं॒ वाजे॑ अ॒द्या हु॑वेम । स नो॒ विश्वा॑नि॒ हव॑नानि जोषद्वि॒श्वश॑म्भू॒रव॑से सा॒धुक॑र्मा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे
ଆଜି ବଳ-ବିଜୟ ପାଇଁ ଆମ ସହାୟତାରେ, ବାଣୀର ପତି ବାଚସ୍ପତିଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ, ମନୋଜବ (ମନ ସମ ବେଗବାନ)ଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ସର୍ବଶମ୍ଭୁ, ସହାୟତା ପାଇଁ, ସାଧୁକର୍ମା (ସୁକାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା) ସେ ଆମ ସମସ୍ତ ହବନକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସହ; ଏହା ତୋର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସହ।
Mantra 46
विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॒ वर्ध॑नेन त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मकृणोरव॒ध्यम् । तस्मै॒ विश॒: सम॑नमन्त पू॒र्वीर॒यमु॒ग्रो वि॒हव्यो॒ यथास॑त् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मण ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे
ହେ ବିଶ୍ୱକର୍ମନ୍, ବର୍ଧନକାରୀ ହବିଷା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ରକ୍ଷକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅବଧ୍ୟ (ଅଜେୟ) କରିଦେଲ। ତେଣୁ ପୂର୍ବକାଳରୁ ଅନେକ ବିଶଃ (ପ୍ରଜାମାନେ) ତାଙ୍କୁ ନମନ କଲେ—ଯେପରି ସେ ଯଥାସତ୍ ଉଗ୍ର ଓ ବହୁ-ଆହ୍ୱେୟ ରହନ୍ତୁ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ ବିଶ୍ୱକର୍ମନ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି (ଆଧାରସ୍ଥାନ)—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ବିଶ୍ୱକର୍ମନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
Mantra 47
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒ग्नये॑ त्वा गाय॒त्रच्छ॑न्दसं गृह्णामीन्द्रा॑य त्वा त्रि॒ष्टुप्छ॑न्दसं गृह्णामि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जग॑च्छन्दसं गृह्णाम्यनु॒ष्टुप्ते॑ऽभिग॒रः
ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଭାବେ ଗୃହଣ କରୁଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ଭାବେ ଗୃହଣ କରୁଛି; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ଭାବେ ଗୃହଣ କରୁଛି। ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ହେଉଛି ତୁମର ଅଭିଗର (ଆବରଣ-ଉଚ୍ଚାର)।
Mantra 48
व्रेशी॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि कुकू॒नना॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि भ॒न्दना॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि म॒दिन्त॑मानां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि म॒धुन्त॑मानां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि शु॒क्रं त्वा॑ शु॒क्र आ धू॑नो॒म्यह्नो॑ रू॒पे सूर्य॑स्य र॒श्मिषु॑
ବ୍ରେଶୀନାଂ (ପୀଡନ-ଦଣ୍ଡମାନଙ୍କ) ତ୍ୱା ପତ୍ମନ୍ନା (ଆଧାର ଉପରେ) ଧୂନୋମି—ମୁଁ ହଲାଉଛି; କୁକୂନନାନାଂ (ଗୁଛ୍ଛ/ତୁମ୍ବ ଥିବା) ତ୍ୱା ପତ୍ମନ୍ନା ଧୂନୋମି; ଭନ୍ଦନାନାଂ (ବାନ୍ଧିବା) ତ୍ୱା ପତ୍ମନ୍ନା ଧୂନୋମି; ମଦିନ୍ତମାନାଂ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଲ୍ଲାସକର) ତ୍ୱା ପତ୍ମନ୍ନା ଧୂନୋମି; ମଧୁନ୍ତମାନାଂ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଧୁର/ମଧୁମୟ) ତ୍ୱା ପତ୍ମନ୍ନା ଧୂନୋମି। ଶୁକ୍ରଂ (ପ୍ରକାଶମାନ) ତ୍ୱା—ଶୁକ୍ରଃ ଭାବେ ଧୂନୋମି, ଅହ୍ନୋ ରୂପେ, ସୂର୍ୟସ୍ୟ ରଶ୍ମିଷୁ।
Mantra 49
ककु॒भᳪ रू॒पं वृ॑ष॒भस्य॑ रोचते बृ॒हच्छु॒क्रः शु॒क्रस्य॑ पुरो॒गाः सोम॒: सोम॑स्य पुरो॒गाः । यत्ते॑ सोमा॒दा॑भ्यं॒ नाम॒ जागृ॑वि॒ तस्मै॑ त्वा गृह्णामि॒ तस्मै॑ ते सोम॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॑
ବୃଷଭର କକୁଭ-ରୂପ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ମହାନ୍ ଶୁକ୍ର (ପ୍ରକାଶମାନ) ଶୁକ୍ରର ପୁରୋଗାମୀ; ସୋମ ସୋମର ପୁରୋଗାମୀ। ହେ ସୋମ! ସୋମ-ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ତୋର ଯେ ଜାଗୃତ ନାମ ଅଛି, ସେହି ପାଇଁ ମୁଁ ତୋତେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ସେହି ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ସୋମକୁ ସ୍ୱାହା!
Mantra 50
उ॒शिक् त्वं दे॑व सोमा॒ग्नेः प्रि॒यं पाथोऽपी॑हि व॒शी त्वं दे॑व सो॒मेन्द्र॑स्य प्रि॒यं पाथोऽपी॑ह्य॒स्मत्स॑खा॒ त्वं दे॑व सोम॒ विश्वे॑षां दे॒वानां॑ प्रि॒यं पाथोऽपी॑हि
ହେ ଦେବ ସୋମ! ତୁମେ ଉତ୍ସୁକ; ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟ ପାଥ (ପାନ) ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସ। ହେ ଦେବ ସୋମ! ତୁମେ ବଶୀ (ଅଧିପତି); ଇନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରିୟ ପାଥ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସ। ହେ ଦେବ ସୋମ! ତୁମେ ଆମ ସଖା; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପାଥ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସ।
Mantra 51
इ॒ह रति॑रि॒ह र॑मध्वमि॒ह धृति॑रि॒ह स्वधृ॑ति॒: स्वाहा॑ । उ॒प॒सृ॒जन् ध॒रुणं॑ मा॒त्रे ध॒रुणो॑ मा॒तरं॒ धय॑न् । रा॒यस्पोष॑म॒स्मासु॑ दीधर॒त्स्वाहा॑
ଏଠାରେ ରତି (ଆନନ୍ଦ) ରହୁ; ଏଠାରେ ରମଣ କର; ଏଠାରେ ଧୃତି (ସ୍ଥିରତା) ରହୁ; ଏଠାରେ ସ୍ୱଧୃତି (ସ୍ୱ-ସ୍ଥିରତା) ରହୁ—ସ୍ୱାହା! ଉପସୃଜନ କରି, ମାତା ପାଇଁ ଧରୁଣ (ଆଧାର) ହେଉ; ଧରୁଣ ହୋଇ ମାତାକୁ ଧୟ (ସ୍ତନପାନ) କର। ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାୟସ୍-ପୋଷ (ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ବୃଦ୍ଧି) ସ୍ଥାପନ କର—ସ୍ୱାହା!
Mantra 52
स॒त्रस्य॒ ऋद्धि॑र॒स्यग॑न्म॒ ज्योति॑र॒मृता॑ अभूम॒ । दिवं॑ पृथि॒व्या अध्याऽरु॑हा॒मावि॑दाम दे॒वान्त्स्व॒र्ज्योति॑:
ଆମେ ସତ୍ରର ଋଦ୍ଧି (ସିଦ୍ଧି) ପ୍ରାପ୍ତ କଲୁ; ଜ୍ୟୋତି ପାଖକୁ ଗଲୁ; ଅମୃତତ୍ୱ (ଅମରତ୍ୱ) ହେଲୁ। ପୃଥିବୀରୁ ଦିବଂକୁ ଆରୋହଣ କଲୁ; ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆବିଷ୍କାର କଲୁ—ସ୍ୱର୍-ଜ୍ୟୋତି (ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରକାଶ)କୁ ପାଇଲୁ।
Mantra 53
यु॒वं तमि॑न्द्रापर्वता पुरो॒युधा॒ यो न॑: पृत॒न्यादप॒ तं त॒मिद्ध॑तं॒ वज्रे॑ण॒ तं त॒मिद्ध॑तम् । दू॒रे च॒त्ताय॑ छन्त्स॒द्गह॑नं॒ यदिन॑क्षत् । अ॒स्माक॒ᳪ शत्रू॒न्परि॑ शूर वि॒श्वतो॑ द॒र्मा द॑र्षीष्ट वि॒श्वत॑: । भूर्भुव॒: स्व॒: सुप्र॒जाः प्र॒जाभि॑: स्याम सु॒वीरा॑ वीरैः सु॒पोषा॒: पोषै॑:
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ—ଯେ କେହି ଆମ ଉପରେ ସମରରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ଦୂରେ ହଟାଅ; ହଁ, ତାକୁ ହିଁ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର କର, ତାକୁ ହିଁ ପ୍ରହାର କର। ସେ ଦୂରକୁ ଛାଡ଼ାଯାଉ; ଯଦି ସେ ଆମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହେ, ତେବେ ଗହନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଯାଉ। ହେ ଶୂର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଘେରି ନିଅ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦମନ କର। ଭୂଃ ଭୁବଃ ସ୍ୱଃ—ଆମେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁପ୍ରଜ ହେବା; ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁବୀର ହେବା; ପୋଷଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁପୋଷିତ ହେବା।
Mantra 54
प॒र॒मे॒ष्ठ्य॒भिधी॑तः प्र॒जाप॑तिर्वा॒चि व्याहृ॑तायामन्धो॒ अच्छे॑तः । स॑वि॒ता स॒न्यां वि॒श्वक॑र्मा दी॒क्षायां॑ पू॒षा सो॑म॒क्रय॑ण्याम्
ଉଚ୍ଚାରିତ ବାଣୀ—ବ୍ୟାହୃତିରେ—ପରମେଷ୍ଠି ପ୍ରଜାପତି ଭାବେ ଘୋଷିତ ହୁଅନ୍ତି; ତାହାଦ୍ୱାରା ସୋମରସ ‘ଅଚ୍ଛେତ’—ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରାପ୍ୟ/ସୁଲଭ—ହୁଏ। ‘ସନ୍ୟା’ରେ ସବିତୃ (ଏଭଳି) ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଦୀକ୍ଷାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା; ଏବଂ ସୋମକ୍ରୟଣୀରେ ପୂଷନ।
Mantra 55
इन्द्र॑श्च म॒रुत॑श्च क्र॒यायो॒पोत्थि॒तो ऽसु॑रः प॒ण्यमा॑नो मि॒त्रः क्री॒तो विष्णु॑: शिपिवि॒ष्ट उ॒रावास॑न्नो॒ विष्णु॑र्न॒रन्धि॑षः
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମରୁତଗଣ ସୋମ-କ୍ରୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ଭୂତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଅସୁର ପାଇଁ ପଣ୍ୟ (ଦାମଦର) ଚାଲିଛି; ମିତ୍ର କ୍ରୀତ ହୋଇଛନ୍ତି; ବିଶାଳବାସୀ ଶିପିବିଷ୍ଟ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୀତ—ବିଷ୍ଣୁ ଆମ ପାଇଁ ‘ନରନ୍ଧିଷ’ ହେଉନ୍ତୁ: ଅହିତ ନ କରୁଥିବା, ବାଧା ନ ଦେଉଥିବା।
Mantra 56
प्रो॒ह्यमा॑ण॒: सोम॒ आग॑तो॒ वरु॑ण आस॒न्द्यामास॑न्नो॒ ऽग्निराग्नी॑ध्र॒ इन्द्रो॑ हवि॒र्धाने॑ ऽथ॑र्वोपावह्रि॒यमा॑णः
ସୋମକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ ସେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି; ବରୁଣ ସୋମ-ଆସନ୍ଦୀରେ ଆସୀନ; ଅଗ୍ନି ଆଗ୍ନୀଧ୍ର ସ୍ଥାନରେ; ଇନ୍ଦ୍ର ହବିର୍ଧାନରେ; ଏବଂ ଅଥର୍ବନ ନିକଟକୁ ଉପବହ୍ରିୟମାଣ—ଅର୍ଥାତ୍ ଆଗକୁ ନେଇ ଆଣାଯାଉଛି।
Mantra 57
विश्वे॑ दे॒वा अ॒ᳪशुषु॒ न्युप्तो॒ विष्णु॑राप्रीत॒पा आ॑प्या॒य्यमा॑नो य॒मः सू॒यमा॑ नो॒ विष्णु॑: सम्भ्रि॒यमा॑णो वा॒युः पू॒यमा॑नः शु॒क्रः पू॒तः शु॒क्र: क्षी॑र॒श्रीर्म॒न्थी स॑क्तु॒श्रीः
ସମସ୍ତ ଦେବତା ସୋମର ଅଂଶୁମାନେ (ଡାଠ/ତଣ୍ଡ) ମଧ୍ୟରେ ନିହିତ; ବିଷ୍ଣୁ ତୃପ୍ତ ପାନକର୍ତ୍ତା ରୂପେ (ସେଠାରେ) ଅଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଫୁଲାଯାଏ, (ସେ) ଯମ; ଯେତେବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ପିଷାଯାଏ, (ସେ) ବିଷ୍ଣୁ; ଯେତେବେଳେ ସଂଭ୍ରିୟମାଣ—ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, (ସେ) ବାୟୁ; ଯେତେବେଳେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ, (ସେ) ଶୁକ୍ର—ପ୍ରଭାମୟ; ଶୁଦ୍ଧ—ପ୍ରଭାମୟ; କ୍ଷୀର-ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ, ମନ୍ଥୀ-ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ, ସକ୍ତୁ-ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ।
Mantra 58
विश्वे॑ दे॒वाश्च॑म॒सेषून्नी॒तो ऽसु॒र्होमा॒योद्य॑तो रु॒द्रो हू॒यमा॑नो॒ वातो॒ऽभ्यावृ॑त्तो नृ॒चक्षा॒: प्रति॑ख्यातो भ॒क्षो भ॒क्ष्यमा॑णः पि॒तरो॑ नाराश॒ᳪसाः
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଚମସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉନ୍ନୀତ—ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଛନ୍ତି; ଅସୁ (ପ୍ରାଣ) ହୋମ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ—ଉଠାଯାଇଛି। ରୁଦ୍ର ହୂୟମାଣ—ଆହ୍ୱାନିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଏବଂ ବାତ ଅଭ୍ୟାବୃତ୍ତ—ପଛକୁ ଫେରିଛି; ନୃଚକ୍ଷାଃ (ମନୁଷ୍ୟ-ଦର୍ଶୀ) ପ୍ରତିଖ୍ୟାତ—ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି। ଭକ୍ଷ—ଆହାର, ଭକ୍ଷ୍ୟମାଣ—ଭୋଜିତ ହେଉଥିବା; (ତାହାରେ) ପିତୃଗଣ—ନାରାଶଂସମାନେ ମଧ୍ୟ (ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ)।
Mantra 59
स॒न्नः सिन्धु॑रवभृ॒थायोद्य॑तः समु॒द्रो॒ऽभ्यवह्रि॒यमा॑णः स॑लि॒लः प्रप्लु॑तो ययो॒रोज॑सा स्कभि॒ता रजा॑ᳪसि वी॒र्ये॑भिर्वी॒रत॑मा॒ शवि॑ष्ठा । या पत्ये॑ते॒ अप्र॑तीता॒ सहो॑भि॒र्विष्णू॑ अग॒न्वरु॑णा पू॒र्वहू॑तौ
ଅବଭୃଥ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇଥିବା ସିନ୍ଧୁ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହେଉ; ବହି ନିଆଯାଉଥିବା ସମୁଦ୍ର, ଉପଚି ଓଘଳୁଥିବା ଜଳପ୍ରବାହ—ଯାହାଙ୍କ ଓଜସରେ ରଜାଁସି (ପ୍ରଦେଶ/ଲୋକ) ଦୃଢ଼ ହୁଏ—ବୀର୍ୟରେ ଅତିବୀର, ଶକ୍ତିରେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେମାନେ ନିଜ ସହୋବଳରେ ଅପ୍ରତିହତ ଶାସନ କରନ୍ତି—ପୂର୍ବହୂତ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବରୁଣ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
Mantra 60
दे॒वान्दिव॑मगन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु मनु॒ष्या॒न॒न्तरि॑क्षमगन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु पि॒तॄन्पृ॑थि॒वीम॑गन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु॒ यं कं च॑ लो॒कमग॑न्य॒ज्ञस्ततो॑ मे भ॒द्रंम॑भूत्
ଯଜ୍ଞ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ଦିବ (ସ୍ୱର୍ଗ) ଦିଗକୁ ଗଲା; ସେଠାରୁ ମୋତେ ଧନ ମିଳୁ। ଯଜ୍ଞ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦିଗକୁ ଗଲା; ସେଠାରୁ ମୋତେ ଧନ ମିଳୁ। ଯଜ୍ଞ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ପୃଥିବୀ ଦିଗକୁ ଗଲା; ସେଠାରୁ ମୋତେ ଧନ ମିଳୁ। ଯଜ୍ଞ ଯେ କୌଣସି ଲୋକକୁ ଗଲା ହେଉ, ସେଠାରୁ ମୋ ପାଇଁ ଭଦ୍ର (ମଙ୍ଗଳ) ହେଉ।
Mantra 61
चतु॑स्त्रिᳪश॒त्तन्त॑वो॒ ये वित॑त्नि॒रे य इ॒मं य॒ज्ञᳪ स्व॒धया॒ दद॑न्ते । तेषां॑ छि॒न्नᳪ सम्वे॒तद्द॑धामि॒ स्वाहा॑ घ॒र्मो अप्ये॑तु दे॒वान्
ଚଉତିଶ ତନ୍ତୁ ଅଛି—ଯେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ସ୍ୱଧା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଯାହା ଛିନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେଇ ବୁଣା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଁ ପୁନଃ ସଂଯୋଜନ କରୁଛି। ସ୍ୱାହା! ଘର୍ମ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ।
Mantra 62
य॒ज्ञस्य॒ दोहो॒ वित॑तः पुरु॒त्रा सो अ॑ष्ट॒धा दिव॑म॒न्वात॑तान । स य॑ज्ञ धुक्ष्व॒ महि॑ मे प्र॒जा या॑ᳪ रा॒यस्पोषं॒ विश्व॒मायु॑रशीय॒ स्वाहा॑
ଯଜ୍ଞର ଦୋହନ ନାନା ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତୃତ; ଅଷ୍ଟବିଧ ହୋଇ ସେ ଦିବ (ସ୍ୱର୍ଗ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ। ହେ ଯଜ୍ଞ, ମୋ ପାଇଁ ମହାନ ପ୍ରଜା ଦୋହି ଦିଅ; ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ପୋଷ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଆୟୁ ମୁଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ—ସ୍ୱାହା।
Mantra 63
आ प॑वस्व॒ हिर॑ण्यव॒दश्व॑वत्सोम वी॒रव॑त् । वाजं॒ गोम॑न्त॒मा भ॑र॒ स्वाहा॑
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ଏଠାକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ—ହିରଣ୍ୟବତ୍ (ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ପ୍ରଭା), ଅଶ୍ୱବତ୍ (ଅଶ୍ୱଦାତା), ବୀରବତ୍ (ବୀରସମୃଦ୍ଧ)। ଗୋମନ୍ତ ବାଜ (ବିଜୟ-ପୁରସ୍କାର) ଏଠାକୁ ଆଣ; ସ୍ୱାହା!
Frequently Asked Questions
Because the mantras frame a defined Soma share as belonging to the Ādityas, emphasizing ordered distribution and ṛta-like propriety; the Upayāma-taking formalizes that allocation and its legitimacy.
It teaches that the ‘sixteenth’ completion is not only a numerical finish but a metaphysical seal: Prajāpati has entered all worlds, so the completed rite is proclaimed unsurpassed and all-pervading in scope.
They emphasize wakefulness, radiance, and continuity—Soma is praised as self-leading brilliance and invited as the dear draught for major gods and for all gods together, supporting sustained offering across the night.