Adhyaya 9

Mantra 1

देव॑ सवित॒: प्रसु॑व य॒ज्ञं प्रसु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑तु॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाजं॑ नः स्वदतु॒ स्वाहा॑

ହେ ଦେବ ସବିତା, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣା କର; ଭଗଙ୍କ ଭାଗ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା କର। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ—କେତୁର ପାବକ—ଆମ ପାଇଁ କେତୁକୁ ପବିତ୍ର କରୁ; ବାଚସ୍ପତି ଆମ ପାଇଁ ବାଜ (ପୁରସ୍କାର)କୁ ମଧୁର କରୁ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 2

ध्रु॑व॒सदं॑ त्वा नृ॒षदं॑ मन॒:सद॑मुपया॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्ट॑तमम् । अ॑प्सु॒षदं॑ त्वा घृत॒सदं॑ व्योम॒सद॑मुपया॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्ट॑तमम् । पृथि॒वी॒सदं॑ त्वाऽन्तरिक्ष॒सदं॑ दिवि॒सदं॑ देव॒सदं॑ नाक॒सद॑मुपया॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्ट॑तमम्

ହେ ଧ୍ରୁବସଦଂ (ସ୍ଥିର ଆସନବାନ), ନୃଷଦଂ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆସନ କରିଥିବା), ମନଃସଦଂ (ମନକୁ ଆସନ କରିଥିବା), ଉପୟାମଗ୍ରହୀତ—ତୁମେ ଅଟ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହା ତୁମର ଯୋନି (ନିବାସ/ଆଧାର)—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅତିପ୍ରିୟତମ। ହେ ଅପ୍ସୁଷଦଂ (ଜଳରେ ଆସନବାନ), ଘୃତସଦଂ (ଘୃତରେ ଆସନବାନ), ବ୍ୟୋମସଦଂ (ଆକାଶରେ ଆସନବାନ), ଉପୟାମଗ୍ରହୀତ—ତୁମେ ଅଟ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହା ତୁମର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅତିପ୍ରିୟତମ। ହେ ପୃଥିବୀସଦଂ (ପୃଥିବୀରେ ଆସନବାନ), ଅନ୍ତରିକ୍ଷସଦଂ (ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆସନବାନ), ଦିବିସଦଂ (ଦିବରେ ଆସନବାନ), ଦେବସଦଂ (ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସନବାନ), ନାକସଦଂ (ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆସନବାନ), ଉପୟାମଗ୍ରହୀତ—ତୁମେ ଅଟ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହା ତୁମର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅତିପ୍ରିୟତମ।

Mantra 3

अ॒पाᳪ रस॒मुद्व॑यस॒ᳪ सूर्ये॒ सन्त॑ᳪ स॒माहि॑तम् । अ॒पाᳪ रस॑स्य॒ यो रस॒स्तं वो॑ गृह्णाम्युत्त॒ममु॑पया॒मगृ॑हीतो॒ सीन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्ट॑तमम्

ଜଳମାନଙ୍କର ରସ—ଉଦ୍ୱୟସ (ଉପରକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ/ଉଦିତ)—ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସଂହିତ (ଏକତ୍ରିତ/ସଙ୍କେନ୍ଦ୍ରିତ) ଅଟେ। ଜଳର ରସରେ ଯେ ରସ ଅଛି—ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମକୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଉପୟାମଗ୍ରହୀତ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ତୁମକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହା ତୁମର ଯୋନି—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅତିପ୍ରିୟତମ।

Mantra 4

ग्रहा॑ ऊर्जाहुतयो॒ व्यन्तो॒ विप्रा॑य म॒तिम् । तेषां॒ विशि॑प्रियाणां वो॒ऽहमिष॒मूर्ज॒ᳪ सम॑ग्रभमुपया॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ जुष्ट॑तमम् । स॒म्पृचौ॑ स्थ॒: सं मा॑ भ॒द्रेण॑ पृङ्क्तं वि॒पृचौ॑ स्थो॒ वि मा॑ पा॒प्मना॑ पृङ्क्तम्

ଊର୍ଜାର ଆହୁତିରୂପ ଗ୍ରହମାନେ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପି ବିପ୍ର (ଋଷି)ଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣାରୂପ ମତି ଦିଅନ୍ତି। ବିଶି (କୁଳ)ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ତାହାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଇଷା ଓ ଊର୍ଜାକୁ ଏକତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ—ତୁମେ ଅଛ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ରୂପେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଯୋନି (ଆଧାରସ୍ଥାନ)—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମିଶ୍ରକ: ଭଦ୍ର (ଶୁଭ) ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ମିଶାଅ; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବିମିଶ୍ରକ: ପାପ୍ମନ (ପାପ/ଅଶୁଭ) ଠାରୁ ମୋତେ ପୃଥକ କର।

Mantra 5

इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ऽसि वाज॒सास्त्वया॒यं वाज॑ᳪ से॑त् । वाज॑स्य॒ नु प्र॑स॒वे मा॒तरं॑ म॒हीमदि॑तिं॒ नाम॒ वच॑सा करामहे । यस्या॑मि॒दं विश्वं॒ भुव॑नमावि॒वेश॒ तस्यां॑ नो दे॒वः स॑वि॒ता धर्म॑ साविषत्

ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଜ୍ର; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବାଜ (ଅଶ୍ୱ) ପୁରସ୍କାର/ବିଜୟ ଲାଭ କରୁ। ଏବେ ପୁରସ୍କାରର ପ୍ରସବ/ପ୍ରବର୍ଧନ ପାଇଁ, ବଚନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମହାମାତା ଅଦିତିଙ୍କୁ ନାମ ନେଇ ଆବାହନ କରୁ—ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମଗ୍ର ଭୁବନ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ସେହିଠାରେ ଦେବ ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ଧର୍ମ (ପବିତ୍ର ବିଧାନ)କୁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 6

अ॒प्स्वन्तर॒मृत॑म॒प्सु भे॑ष॒जम॒पामु॒त प्रश॑स्ति॒ष्वश्वा॒ भव॑त वा॒जिन॑: । देवी॑रापो॒ यो व॑ ऊ॒र्मिः प्रतू॑र्तिः क॒कुन्मा॑न् वाज॒सास्तेना॒यं वाज॑ᳪ सेत्

ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଅଛି, ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଷଜ (ଔଷଧ) ଅଛି; ଏବଂ ଜଳମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିମଧ୍ୟରେ, ହେ ଅଶ୍ୱମାନେ, ତୁମେ ବିଜୟୀ ହେଅ। ହେ ଦେବୀ ଆପଃ, ତୁମର ଊର୍ମି (ତରଙ୍ଗ)—ତୁମର ପ୍ରତୂର୍ତ୍ତି (ଆଗକୁ ଠେଲିଦେବା ବେଗ), ତୁମର କକୁନ୍ମାନ (ଶିଖରଯୁକ୍ତ ଉଛ୍ଛ୍ୱାସ)—ତାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବାଜ (ଅଶ୍ୱ) ପୁରସ୍କାର ଜିତୁ।

Mantra 7

वातो॑ वा॒ मनो॑ वा गन्ध॒र्वाः स॒प्तवि॑ᳪशतिः । ते अग्रेऽश्व॑मयुञ्जँ॒स्ते अ॑स्मिञ्ज॒वमा द॑धुः

ବାତ କିମ୍ବା ମନ, କିମ୍ବା ସତାଇ ଗନ୍ଧର୍ବ—ସେମାନେ ଆଦିରେ ଅଶ୍ୱକୁ ଯୋଗ କଲେ; ଏହି ଅଶ୍ୱରେ ସେମାନେ ଜବ (ବେଗ) ସ୍ଥାପନ କଲେ।

Mantra 8

वात॑रᳪहा भव वाजिन्यु॒ज्यमा॑न॒ इन्द्र॑स्येव॒ दक्षि॑णः श्रि॒यैधि॑ । यु॒ञ्जन्तु॑ त्वा म॒रुतो॑ विश्व॒वेद॑स॒ आ ते॒ त्वष्टा॑ प॒त्सु ज॒वं द॑धातु

ହେ ବାଜିନ୍ (ପୁରସ୍କାର-ବିଜେତା), ଯୋଗ ହେଉଥିବାବେଳେ ତୁମେ ବାତ-ବେଗୀ ହେଅ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ପରି ଶ୍ରୀ (ଐଶ୍ୱର୍ୟ) ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ବିଶ୍ୱବେଦସ ମରୁତମାନେ ତୁମକୁ ଯୋଗ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ତ୍ୱଷ୍ଟା ତୁମ ପାଦମାନେ ଜବ (ବେଗ) ସ୍ଥାପନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 9

ज॒वो यस्ते॑ वाजि॒न्निहि॑तो॒ गुहा॒ यः श्ये॒ने परी॑त्तो॒ अच॑रच्च॒ वाते॑ । तेन॑ नो वाजि॒न् वल॑वा॒न् बले॑न वाज॒जिच्च॒ भव॒ सम॑ने च पारयि॒ष्णुः । वाजि॑नो वाजजितो॒ वाज॑ᳪ सरि॒ष्यन्तो॒ बृह॒स्पते॑र्भा॒गमव॑जिघ्रत

ହେ ବାଜିନ୍ (ପୁରସ୍କାର-ବିଜେତା), ତୁମର ଯେ ଜବ (ବେଗ) ଗୁହାରେ ନିହିତ, ଯେ ଶ୍ୟେନ (ବାଜ) ପରି ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ବାତରେ ମଧ୍ୟ ଚଳିଛି—ସେହି ଜବଦ୍ୱାରା, ହେ ବାଜିନ୍, ତୁମେ ବଳରେ ବଳବାନ ହେଅ; ବାଜ-ଜିତ୍ ହେଅ ଏବଂ ସମରରେ ପାର କରାଇବାଳା ହେଅ। ହେ ବାଜିନମାନେ, ବାଜକୁ ଜିତୁଥିବାମାନେ, ଦୌଡ଼; ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ତୁମ ଭାଗକୁ ଲାଭ କର।

Mantra 10

दे॒वस्या॒हᳪ स॑वि॒तुः स॒वे स॒त्यस॑वसो॒ बृह॒स्पते॑रुत्त॒मं नाक॑ᳪ रुहेयम् । दे॒वस्या॒हᳪ स॑वि॒तुः स॒वे स॒त्यस॑वस॒ इन्द्र॑स्योत्त॒मं नाक॑ᳪ रुहेयम् । दे॒वस्या॒हᳪ स॑वि॒तुः स॒वे स॒त्यप्र॑सवसो॒ बृह॒स्पते॑रुत्त॒मं नाक॑मरुहम् । दे॒वस्या॒हᳪ स॑वि॒तुः स॒वे स॒त्यप्र॑सवस॒ इन्द्र॑स्योत्त॒मं नाक॑मरुहम्

ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ସବେ—ସତ୍ୟସବସ (ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣାଯୁକ୍ତ)—ମୁଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନାକ (ପରମ ସ୍ୱର୍ଗ)କୁ ଆରୋହଣ କରିବି। ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ସବେ—ସତ୍ୟସବସ—ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନାକକୁ ଆରୋହଣ କରିବି। ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ସବେ—ସତ୍ୟପ୍ରସବସ (ସତ୍ୟ ପ୍ରସାରଣଯୁକ୍ତ)—ମୁଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନାକକୁ ଆରୋହଣ କରିଛି। ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ସବେ—ସତ୍ୟପ୍ରସବସ—ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତମ ନାକକୁ ଆରୋହଣ କରିଛି।

Mantra 11

बृह॑स्पते॒ वाजं॑ जय॒ बृह॒स्पत॑ये॒ वाचं॑ वदत॒ बृह॒स्पतिं॒ वाजं॑ जापयत । इन्द्र॒ वाजं॑ ज॒येन्द्रा॑य॒ वाचं॑ वद॒तेन्द्रं॒ वाजं॑ जापयत

ହେ ବୃହସ୍ପତେ, ତୁମେ ବାଜ (ବିଜୟ-ପୁରସ୍କାର) ଜୟ କର; ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ବାଣୀ କୁହ; ବାଜ ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଜପ/ଆହ୍ୱାନ କରାଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବାଜ ଜୟ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବାଣୀ କୁହ; ବାଜ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜପ/ଆହ୍ୱାନ କରାଅ।

Mantra 12

ए॒षा व॒: सा स॒त्या सं॒वाग॑भू॒द्यया॒ बृह॒स्पतिं॒ वाज॒मजी॑जप॒ताजी॑जपत॒ बृह॒स्पतिं॒ वाजं॒ वन॑स्पतयो॒ विमु॑च्यध्वम् । ए॒षा व॒: सा स॒त्या सं॒वाग॑भू॒द्ययेन्द्रं॒ वाज॒मजी॑जप॒ताजी॑जप॒तेन्द्रं॒ वाजं॒ वन॑स्पतयो॒ विमु॑च्यध्वम्

ଏହିଟି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଏକସ୍ୱର ସଂବାଗ (ସମ୍ମତ ବାଣୀ) ହେଲା; ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବାଜ ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଜପେଇ ଆହ୍ୱାନ କରାଇଲ—କରାଇଲ। ହେ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନେ, ନିଜେ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କର! ଏହିଟି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଏକସ୍ୱର ସଂବାଗ ହେଲା; ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବାଜ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜପେଇ ଆହ୍ୱାନ କରାଇଲ—କରାଇଲ। ହେ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନେ, ନିଜେ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କର!

Mantra 13

दे॒वस्या॒हᳪ स॑वि॒तुः स॒वे स॒त्यप्र॑सवसो॒ बृह॒स्पते॑र्वाज॒जितो॒ वाजं॑ जेषम् । वाजि॑नो वाजजि॒तोऽध्व॑न स्कभ्नु॒वन्तो॒ योज॑ना॒ मिमा॑ना॒: काष्ठां॑ गच्छत

ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ସବେ (ପ୍ରେରଣା) ଅଧୀନରେ, ସତ୍ୟପ୍ରସବ (ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣା) ସହ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ବାଜଜିତ ଭାବେ ମୁଁ ବାଜ ଜୟ କରିବି। ହେ ବାଜିନମାନେ, ବାଜଜିତମାନେ, ପଥକୁ ଭରସା ଦେଇ ଧରିରଖୁଥିବା, ଯୋଜନା ମାପୁଥିବା, ତୁମେ କାଷ୍ଠା (ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥାନ)କୁ ଯାଅ।

Mantra 14

ए॒ष स्य वा॒जी क्षि॑प॒णिं तु॑रण्यति ग्री॒वायां॑ ब॒द्धो अ॑पिक॒क्ष आ॒सनि॑ । क्रतुं॑ दधि॒क्रा अनु॑ स॒ᳪसनि॑ष्यदत्प॒थामङ्का॒ᳪस्यन्वा॒पनी॑पण॒त् स्वाहा॑

ଏହି ବିଜୟୀ ବାଜୀ (ଅଶ୍ୱ) ଶୀଘ୍ର ଛାଡ଼ ସହ ଧାଉଛି; ଗ୍ରୀବାରେ ବନ୍ଧା, ଗର୍ଥ/କଚ୍ଛରେ ଆସୀନ ଅଛି। ଦଧିକ୍ରା କ୍ରତୁ (ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ) ସ୍ଥାପନ କରେ; ଜୟଲାଲସାରେ ଆଗକୁ ଚାପି ଯାଏ; ପଥମାନେ ଓ ମୋଡ଼ମାନେ ଅନୁସରି ସେ ଆଗକୁ ଧାଇଲା—ସ୍ୱାହା।

Mantra 15

उ॒त स्मा॑स्य॒ द्रुव॑तस्तुरण्य॒तः प॒र्णं न वेरनु॑वाति प्रग॒र्धिन॑: । श्ये॒नस्ये॑व॒ ध्रज॑तो अङ्क॒सं परि॑ दधि॒क्राव्ण॑: स॒होर्जा तरि॑त्रत॒: स्वाहा॑

ହଁ, ଯେ ଦୃଢ଼ ଓ ତ୍ୱରିତ ଦୌଡ଼େ, ତାହାକୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ ପଛୁଆଏ—ପକ୍ଷୀର ପଛେ ପତ୍ର ଉଡ଼ିବା ପରି। ଉଡାଣରେ ଝୁକି ଝପଟିବା ଶ୍ୟେନ (ବାଜ)ର ଆକ୍ରମଣ ପରି, ଦଧିକ୍ରାବଣ ତାହାକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଆବରଣ କରେ—ବଳ ଓ ଧାରକ ଉର୍ଜାରେ, ପାର କରାଇଦେବା ତାରକ ପରି: ସ୍ୱାହା!

Mantra 16

शं नो॑ भवन्तु वा॒जिनो॒ हवे॑षु दे॒वता॑ता मि॒तद्र॑वः स्व॒र्काः । ज॒म्भय॒न्तोऽहिं॒ वृक॒ᳪ रक्षा॑सि॒ सने॑म्य॒स्मद्यु॑यव॒न्नमी॑वाः

ଆମ ହବିଷ୍ୟମାନରେ ବାଜ-ବିଜୟୀ ବାଜିନମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ—ଦେବାନୁଗୃହୀତ, ମିତଗତିଶୀଳ, ସ୍ୱର୍ଗ-ବିଜୟୀ। ସର୍ପ, ବୃକ (ଓଲ୍ଫ) ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା ସେମାନେ, ନିଶ୍ଚିତ ସିଦ୍ଧି ସହିତ ଆମଠାରୁ ରୋଗମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Mantra 17

ते नो॒ अर्व॑न्तो हवन॒श्रुतो॒ हवं॒ विश्वे॑ शृण्वन्तु वा॒जिनो॑ मि॒तद्र॑वः । स॒ह॒स्र॒सा मे॒धसा॑ता सनि॒ष्यवो॑ म॒हो ये धन॑ᳪ समि॒थेषु॑ जभ्रि॒रे

ଆମର ଏହି ଅଶ୍ୱମାନେ—ହବନଶ୍ରୁତ, ହବିଷ୍ୟକୁ ଶୁଣୁଥିବା—ଏବଂ ମିତଗତିଶୀଳ ସମସ୍ତ ବାଜ-ବିଜୟୀ ଆମ ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସହସ୍ର-ବିଜୟୀ, ମେଧା-ବିଜୟୀ, ଜୟଲାଭକୁ ଉତ୍ସୁକ—ଯେମାନେ ମହା ସଂଘର୍ଷମାନେ ଧନ (ପୁରସ୍କାର) ନେଇଯାଇଛନ୍ତି।

Mantra 18

वाजे॑-वाजेऽवत वाजिनो नो॒ धने॑षु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः । अ॒स्य मध्व॑: पिबत मा॒दय॑ध्वं तृ॒प्ता या॑त प॒थिभि॑र्देव॒यानै॑:

ବାଜେ-ବାଜେ ଆମକୁ ସହାୟ କର, ହେ ବାଜ-ଜୟୀ ବାଜିନୋ; ଆମ ଧନସମ୍ପଦରେ—ହେ ବିପ୍ରମାନେ, ଅମୃତ, ଋତଜ୍ଞମାନେ। ଏହି ମଧୁ (ମାଧୁର୍ୟ) ପାନ କର; ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଏବଂ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଦେବୟାନ ପଥମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ଥାନ କର।

Mantra 19

आ मा॒ वाज॑स्य प्रस॒वो ज॑गम्या॒देमे द्यावा॑पृथि॒वी वि॒श्वरू॑पे । आ मा॑ गन्तां पि॒तरा॑ मा॒तरा॒ चा मा॒ सोमो॑ अमृत॒त्वेन॑ गम्यात् । वाजि॑नो वाजजितो॒ वाज॑ᳪ ससृ॒वाᳪसो॒ बृह॒स्पते॑र्भा॒गमव॑जिघ्रत निमृजा॒नाः

ବାଜର ପ୍ରେରକ ପ୍ରସବ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ; ବିଶ୍ୱରୂପ ଏହି ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ। ପିତରମାନେ ଓ ମାତରମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ସୋମ ଅମୃତତ୍ୱ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ। ହେ ବାଜିନୋ, ବାଜଜିତୋ, ବାଜକୁ ଧାଇଯାଉଥିବାମାନେ—ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଭାଗକୁ ଗନ୍ଧରେ ଚିହ୍ନିଥିବା ପରି ଗ୍ରହଣ କର, ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବାବେଳେ।

Mantra 20

आ॒पये॒ स्वाहा॑ स्वा॒पये॒ स्वाहा॑ ऽपि॒जाय॒ स्वाहा॑ क्रत॑वे॒ स्वाहा॒ वस॑वे॒ स्वाहा॑ ऽह॒र्पत॑ये॒ स्वाहा॑ ऽह्ने॑ मु॒ग्धाय॒ स्वाहा॑ मु॒ग्धाय॑ वैनᳪशि॒नाय॒ स्वाहा॑ विन॒ᳪशिन॑ आन्त्याय॒नाय॒ स्वाहा ऽन्त्या॑य भौव॒नाय॒ स्वाहा॒ भुव॑नस्य॒ पत॑ये॒ स्वाहाऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑

ଆପ୍ୟୟେ—ସ୍ୱାହା! ସ୍ୱାପ୍ୟୟେ—ସ୍ୱାହା! ଅପିଜାୟେ—ସ୍ୱାହା! କ୍ରତବେ—ସ୍ୱାହା! ବସବେ—ସ୍ୱାହା! ଅହର୍ପତୟେ—ସ୍ୱାହା! ଅହ୍ନେ ମୁଗ୍ଧାୟ—ସ୍ୱାହା! ମୁଗ୍ଧାୟ ବୈନଂଶିନାୟ—ସ୍ୱାହା! ବିନଂଶିନ ଆନ୍ତ୍ୟାୟନାୟ—ସ୍ୱାହା! ଅନ୍ତ୍ୟାୟ ଭୌବନାୟ—ସ୍ୱାହା! ଭୁବନସ୍ୟ ପତୟେ—ସ୍ୱାହା! ଅଧିପତୟେ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 21

आयु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पतां प्रा॒णो य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ चक्षु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पतातां॒ᳪ श्रोत्रं॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ पृ॒ष्ठं य॒ज्ञेन॑ कल्पतां॒ य॒ज्ञो य॒ज्ञेन॑ कल्पताम् । प्र॒जाप॑तेः प्र॒जा अ॑भूम॒ स्व॒र्देवा अगन्मा॒मृता॑ अभूम

ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଆୟୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଚକ୍ଷୁ (ଦୃଷ୍ଟି) ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୋତ୍ର (ଶ୍ରବଣ) ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ପୃଷ୍ଠ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ; ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ଆମେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପ୍ରଜା ହେଲୁ; ସ୍ୱର୍ଦେବ ଲୋକକୁ ଗଲୁ; ଆମେ ଅମୃତ ହେଲୁ।

Mantra 22

अ॒स्मे वो॑ अस्त्विन्द्रि॒यम॒स्मे नृ॒म्णमु॒त क्रतु॑र॒स्मे वर्चा॑ᳪसि सन्तु वः । नमो॑ मा॒त्रे पृ॑थि॒व्यै॒ नमो॑ मा॒त्रे पृ॑थि॒व्या इ॒यं ते॒ राड् य॒न्ताऽसि॒ यम॑नो ध्रु॒वो॒ऽसि ध॒रुण॑: । कृ॒ष्यै त्वा॒ क्षेमा॑य त्वा र॒य्यै त्वा॒ पोषा॑य त्वा

ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟବଳ ରହୁ; ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୃମ୍ଣ (ପୁରୁଷବଳ) ଏବଂ କ୍ରତୁ (ଯଜ୍ଞଶକ୍ତି) ମଧ୍ୟ ରହୁ; ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ତେଜସ୍‌ମାନ ରହୁ। ମାତୃ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର! ମାତୃ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର! ଏହି (ପୃଥିବୀ) ତୁମର ରାଜସତ୍ତା; ତୁମେ ନିୟନ୍ତ୍ରିକା; ତୁମେ ଯମନ (ନିବାରକ) ଅଟ; ତୁମେ ଧ୍ରୁବ; ତୁମେ ଧରୁଣ (ଆଧାର) ଅଟ। କୃଷି ପାଇଁ ତୁମକୁ; କ୍ଷେମ (କଲ୍ୟାଣ) ପାଇଁ ତୁମକୁ; ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ ତୁମକୁ; ପୋଷଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ।

Mantra 23

वाज॑स्ये॒मं प्र॑स॒वः सु॑षु॒वेऽग्रे॒ सोम॒ᳪ राजा॑न॒मोष॑धीष्व॒प्सु । ता अ॒स्मभ्यं॒ मधु॑मतीर्भवन्तु व॒यᳪ रा॒ष्ट्रे जा॑गृयाम पु॒रोहि॑ता॒: स्वाहा॑

ବାଜ (ବଳ)ର ଏହି ପ୍ରେରଣା ଆରମ୍ଭରେ ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୋମରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲା। ସେମାନେ (ଔଷଧି ଓ ଜଳ) ଆମ ପାଇଁ ମଧୁମୟ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମେ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପୁରୋହିତରୂପେ ଅଗ୍ରସ୍ଥିତ ପାଳକ ହୋଇ ଜାଗ୍ରତ ରହୁ—ସ୍ୱାହା।

Mantra 24

वाज॑स्ये॒मां प्र॑स॒वः शि॑श्रिये॒ दिव॑मि॒मा च॒ विश्वा॒ भुव॑नानि स॒म्राट् । अदि॑त्सन्तं दापयति प्रजा॒नन्त्स नो॑ र॒यिᳪ सर्व॑वीरं॒ नि य॑च्छतु॒ स्वाहा॑

ବାଜ (ବଳ)ର ଏହି ପ୍ରେରଣା ସେଇ ଦ୍ୟୌକୁ ଓ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲା; ସମସ୍ତ ଭୁବନମାନଙ୍କ ଉପରେ ସମ୍ରାଟ ହୋଇ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଅଦାତାକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରାଏ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବବୀର (ସମସ୍ତ ବୀରରେ ସମୃଦ୍ଧ) ଧନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରୁ—ସ୍ୱାହା।

Mantra 25

वाज॑स्य॒ नु प्र॑स॒व आ ब॑भूवे॒मा च॒ विश्वा॒ भुव॑नानि स॒र्वत॑: । सने॑मि॒ राजा॒ परि॑ याति वि॒द्वान् प्र॒जां पुष्टिं॑ व॒र्धय॑मानो अ॒स्मे स्वाहा॑

ଏବେ ବାଜ (ପୁରସ୍କାର)ର ପ୍ରେରକ ପ୍ରସବ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଥିବା ଏହି ସର୍ବ ଭୁବନ ସୁସଂଗଠିତ ହୋଇଛି। ପ୍ରାଚୀନ ଚକ୍ରବାନ ସର୍ବଜ୍ଞ ରାଜା ପରିଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଜା ଓ ପୁଷ୍ଟି ବଢ଼ାଇ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 26

सोम॒ᳪ राजा॑न॒मव॑से॒ऽग्निम॒न्वा॑रभामहे | आ॒दि॒त्यान्विष्णु॒ᳪ सूर्यं॑ ब्र॒ह्माणं॑ च॒ बृह॒स्पति॒ᳪ स्वाहा॑

ସହାୟତା ପାଇଁ ଆମେ ସୋମରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏବଂ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 27

अ॒र्य॒मणं॒ बृह॒स्पति॒मिन्द्रं॒ दाना॑य चोदय । वाचं॒ विष्णु॒ᳪ सर॑स्वतीᳪ सवि॒तारं॑ च वा॒जिन॒ᳪ स्वाहा॑

ଅର୍ୟମାନ, ବୃହସ୍ପତି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ବାଚ୍ (ବାଣୀ), ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ, ସବିତୃ ଏବଂ ବାଜିନ (ବିଜୟୀ/ପୁରସ୍କାରଜେତା)ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେର—ସ୍ୱାହା!

Mantra 28

अग्ने॒ अच्छा॑ वदे॒ह न॒: प्रति॑ नः सु॒मना॑ भव । प्र नो॑ यच्छ सहस्रजि॒त्त्वᳪ हि ध॑न॒दा असि॒ स्वाहा॑

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି କଥା କହ; ଆମ ପ୍ରତି ସୁମନ (କୃପାଳୁ) ହେଅ। ଆମକୁ ଲାଭର ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ; କାରଣ ତୁମେ ସହସ୍ରଜିତ୍ (ହଜାର ଜୟ କରୁଥିବା) ଏବଂ ଧନଦ (ଧନ ଦେଉଥିବା) ଅଟ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 29

प्र नो॑ यच्छत्वर्य॒मा प्र पू॒षा प्र बृह॒स्पति॑: । प्र वाग्दे॒वी द॑दातु न॒: स्वाहा॑

ଅର୍ୟମା ଆମକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ; ପୂଷା ଆମକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ; ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ; ବାଗ୍ଦେବୀ ଆମକୁ (ବାଣୀର) ଦାନ କରୁନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା!

Mantra 30

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । सर॑स्वत्यै वा॒चो य॒न्तुर्य॒न्त्रिये॑ दधामि॒ बृह॒स्पते॑ष्ट्वा॒ साम्रा॑ज्येना॒भि षि॑ञ्चाम्यसौ

ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରସବ (ପ୍ରେରଣା) ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି—ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା। ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବାଚର ନିୟନ୍ତା ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ର୍ୟ (ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ) ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ (ସର୍ବାଧିକାର) ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଅଭିଷେକ କରୁଛି।

Mantra 31

अ॒ग्निरेका॑क्षरेण प्रा॒णमुद॑जय॒त्तमुज्जे॑षम॒श्विनौ॒ द्व्य॒क्षरेण द्वि॒पदो॑ मनु॒ष्यानुद॑जयतां॒ तानुज्जे॑षं॒ विष्णु॒स्त्र्य॒क्षरेण॒ त्रीँल्लो॒कानुद॑जय॒त्तानुज्जे॑षं॒ᳪ सोम॒श्चतु॑रक्षरेण॒ चतु॑ष्पदः प॒शूनुद॑जय॒त्तानुज्जे॑षम्

ଅଗ୍ନି ଏକାକ୍ଷର (ଏକ ଅକ୍ଷରର ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣକୁ ଜୟ କଲେ; ସେହିଟିକୁ ମୁଁ ଜୟ କରୁ। ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ ଦ୍ୱ୍ୟାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିପଦ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ; ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଜୟ କରୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତ୍ର୍ୟାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକକୁ ଜୟ କଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଜୟ କରୁ। ସୋମ ଚତୁରାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଚତୁଷ୍ପଦ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ; ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଜୟ କରୁ।

Mantra 32

पू॒षा पञ्चा॑क्षरेण॒ पञ्च॒ दिश॒ उद॑जय॒त्ता उज्जे॑षंᳪ सवि॒ता षड॑क्षरेण॒ षडृ॒तूनुद॑जय॒त्तानुज्जे॑षं म॒रुत॑: स॒प्ताक्ष॑रेण स॒प्त ग्रा॒म्यान् प॒शूनुद॑जयँ॒स्तानुज्जे॑षं॒ बृह॒स्पति॑र॒ष्टाक्ष॑रेण गाय॒त्रीमुद॑जय॒त्तामुज्जे॑षम्

ପୂଷା ପଞ୍ଚ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚ ଦିଗକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି। ସବିତା ଷଡ୍-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ଷଡ୍ ଋତୁକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି। ମରୁତମାନେ ସପ୍ତ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ଗ୍ରାମ୍ୟ ପଶୁକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି। ବୃହସ୍ପତି ଅଷ୍ଟ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି।

Mantra 33

मि॒त्रो नवा॑क्षरेण त्रि॒वृत॒ᳪ स्तोम॒मुद॑जय॒त्तमुज्जे॑षं॒ वरु॑णो॒ दशा॑क्षरेण वि॒राज॒मुद॑जय॒त्तामुज्जे॑ष॒मिन्द्र॒ ए॒काद॑शाक्षरेण त्रि॒ष्टुभ॒मुद॑जय॒त्तामुज्जे॑षं॒ विश्वे॑ दे॒वा द्वाद॑शाक्षरेण॒ जग॑ती॒मुद॑जयँ॒स्तामुज्जे॑षम्

ମିତ୍ର ନବ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିବୃତ୍ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ବରୁଣ ଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ବିରାଜ୍‌କୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ଇନ୍ଦ୍ର ଏକାଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍‌କୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ଜଗତୀକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି।

Mantra 34

वस॑व॒स्त्रयो॑दशाक्षरेण त्रयोद॒शᳪ स्तोम॒मुद॑जयँ॒स्तमुज्जे॑षंᳪ रु॒द्राश्चतु॑र्दशाक्षरेण चतुर्द॒शᳪ स्तोम॒मुद॑जयँ॒स्तमुज्जे॑षमादि॒त्याः पञ्च॑दशाक्षरेण पञ्चद॒शᳪ स्तोम॒मुद॑जयँ॒स्तमुज्जे॑ष॒मदि॑ति॒: षोड॑शाक्षरेण षोड॒शᳪ स्तोम॒मुद॑जय॒त्तमुज्जे॑षं प्र॒जाप॑तिः स॒प्तद॑शाक्षरेण सप्तद॒शᳪ स्तोम॒मुद॑जय॒त्तमुज्जे॑षम्

ବସୁମାନେ ତ୍ରୟୋଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ତ୍ରୟୋଦଶ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ରୁଦ୍ରମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପଞ୍ଚଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚଦଶ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ଅଦିତି ଷୋଡଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ଷୋଡଶ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି। ପ୍ରଜାପତି ସପ୍ତଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ (ରୂପ) ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତଦଶ ସ୍ତୋମକୁ ଜୟ କଲେ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଜୟ କରିବି।

Mantra 35

ए॒ष ते॑ निरृते भा॒गस्तं जु॑षस्व॒ स्वाहा॒ऽग्निने॑त्रेभ्यो दे॒वेभ्य॑ः पुर॒ः सद्भ्य॒ः स्वाहा॑ । य॒मने॑त्रेभ्यो दे॒वेभ्यो॑ दक्षि॒णासद्भ्य॒ः स्वाहा॑ । वि॒श्वदे॑वनेत्रेभ्यो दे॒वेभ्य॑ः पश्चा॒त्सद्भ्य॒ः स्वाहा॑ । मि॒त्रावरु॑णनेत्रेभ्यो वा म॒रुन्ने॑त्रेभ्यो वा दे॒वेभ्य॑ उत्तरा॒सद्भ्य॒ः स्वाहा॑ । सोम॑नेत्रेभ्यो दे॒वेभ्य॑ उपरि॒सद्भ्यो॒ दुव॑स्वद्भ्य॒ः स्वाहा॑

ହେ ନିରୃତି, ଏହା ତୋର ଭାଗ; ଏହାକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କର—ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନିନେତ୍ର ଦେବମାନେ, ଯେ ପୁରଃସଦ୍ (ଆଗରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯମନେତ୍ର ଦେବମାନେ, ଯେ ଦକ୍ଷିଣାସଦ୍ (ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ବିଶ୍ୱଦେବନେତ୍ର ଦେବମାନେ, ଯେ ପଶ୍ଚାତ୍ସଦ୍ (ପଛରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମିତ୍ରାବରୁଣନେତ୍ର କିମ୍ବା ମରୁନ୍ନେତ୍ର ଦେବମାନେ, ଯେ ଉତ୍ତରାସଦ୍ (ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସୋମନେତ୍ର ଦେବମାନେ, ଯେ ଉପରିସଦ୍ (ଉପରେ ବସିଥିବା) ଏବଂ ଦୁବସ୍ୱଦ୍ (ସ୍ତୁତି/ହବିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।

Mantra 36

ये दे॒वा अ॒ग्निने॑त्राः पुर॒ः सद॒स्तेभ्य॒ः स्वाहा॒ । ये दे॒वा य॒मने॑त्रा दक्षि॒णासद॒स्तेभ्य॒ः स्वाहा॒ । ये दे॒वा वि॒श्वदे॑वनेत्राः पश्चा॒त्सद॒स्तेभ्य॒ः स्वाहा॒ । ये दे॒वा मि॒त्रावरु॑णनेत्रा वा म॒रुन्ने॑त्रा वोत्तरा॒सद॒स्तेभ्य॒ः स्वाहा॒ । ये दे॒वाः सोम॑नेत्रा उपरि॒सदो॒ दुव॑स्वन्त॒स्तेभ्य॒ः स्वाहा॑

ଯେ ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିନେତ୍ର ଏବଂ ପୁରଃସଦ୍ (ଆଗରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେ ଦେବମାନେ ଯମନେତ୍ର ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣାସଦ୍ (ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେ ଦେବମାନେ ବିଶ୍ୱଦେବନେତ୍ର ଏବଂ ପଶ୍ଚାତ୍ସଦ୍ (ପଛରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେ ଦେବମାନେ ମିତ୍ରାବରୁଣନେତ୍ର କିମ୍ବା ମରୁନ୍ନେତ୍ର, ଏବଂ ଉତ୍ତରାସଦ୍ (ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଯେ ଦେବମାନେ ସୋମନେତ୍ର, ଉପରିସଦ୍ (ଉପରେ ବସିଥିବା) ଏବଂ ଦୁବସ୍ୱନ୍ତ (ସ୍ତୁତି/ହବିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା) —ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।

Mantra 37

अग्ने॒ सह॑स्व॒ पृत॑ना अ॒भिमा॑ती॒रपा॑स्य । दु॒ष्टर॒स्तर॒न्नरा॑ती॒र्वर्चो॑ धा य॒ज्ञवा॑हसि

ହେ ଅଗ୍ନେ, ବିଜୟୀ ହେଅ; ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଓ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ବୈରଭାବକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେ। ଅଜେୟ ହୋଇ, କୃପଣ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ହେ ଯଜ୍ଞବାହକ, ତୁମେ ତେଜ (ବର୍ଚ୍ଚସ୍) ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 38

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । उ॒पा॒ᳪशोर्वी॒र्ये॒ण जुहोमि ह॒तᳪ रक्ष॒ः स्वाहा॒ । रक्ष॑सां त्वा ब॒धायाब॑धिष्म॒ रक्षोऽब॑धिष्मा॒मुम॒सौ ह॒तः

ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷଣଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା, ଉପାଂଶୁର ବୀର୍ୟଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆହୁତି ଦେଉଛି: ରକ୍ଷଃ ହତ—ସ୍ୱାହା! ରକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆମେ ବଧ କଲୁ; ରକ୍ଷଃକୁ ଆମେ ବଧ କଲୁ; ଅମୁକ ସେଠାରେ ହତ ହୋଇଛି।

Mantra 39

स॒वि॒ता त्वा॑ स॒वाना॑ᳪ सुव॒ताम॒ग्निर्गृ॒हप॑तीना॒ᳪ सोमो॒ वन॒स्पती॑नाम् । बृह॒स्पति॑र्वा॒च इन्द्रो॒ ज्यैष्ठ्या॑य रु॒द्रः प॒शुभ्यो॑ मि॒त्रः स॒त्यो वरु॑णो॒ धर्म॑पतीनाम्

ସବିତୃ ତୁମକୁ ସବନ (ପୀଡନ) ପାଇଁ ପ୍ରବୃତ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଗୃହପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ରକ୍ଷକ) ହେଉନ୍ତୁ; ସୋମ ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ହେଉନ୍ତୁ)। ବୃହସ୍ପତି ବାକ୍ ପାଇଁ (ଅଧିପତି) ହେଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ୍ୟ (ସର୍ବୋଚ୍ଚତା) ପାଇଁ (ହେଉନ୍ତୁ); ରୁଦ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ରକ୍ଷକ) ହେଉନ୍ତୁ; ମିତ୍ର ସତ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ; ବରୁଣ ଧର୍ମପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ (ଅଧିପତି) ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 40

इ॒मं दे॑वा असप॒त्नᳪ सु॑वध्वं मह॒ते क्ष॒त्राय॑ मह॒ते ज्यैष्ठ्या॑य मह॒ते जान॑राज्या॒येन्द्र॑स्येन्द्रि॒याय॑ । इ॒मम॒मुष्य॑ पु॒त्रम॒मुष्यै॑ पु॒त्रम॒स्यै वि॒श ए॒ष वो॑ऽमी॒ राजा॒ सोमो॒ऽस्माकं॑ ब्राह्म॒णाना॒ᳪ राजा॑

ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ପୁରୁଷକୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ-ରହିତ କର; ମହାନ କ୍ଷତ୍ରତ୍ୱ ପାଇଁ, ମହାନ ଜ୍ୟେଷ୍ଠତ୍ୱ ପାଇଁ, ମହାନ ଜନରାଜ୍ୟ (ପ୍ରଜାପାଳନ) ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ପ୍ରଭୁତ୍ୱ) ପାଇଁ ତାକୁ ସମୃଦ୍ଧ କର। ଅମୁକଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ର, ଅମୁକଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ର—ଏହି ପ୍ରଜା ପାଇଁ: ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ରାଜା—ସୋମ; ଏବଂ ସେ ଆମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ରାଜା।