इन्द्र॒मिद्धरी॑ वह॒तोऽप्र॑तिधृष्टशवसम् । ऋषी॑णां च स्तु॒तीरुप॑ य॒ज्ञं च॒ मानु॑षाणाम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ सीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑
índram íd dhárī vahato ’pratidhṛ́ṣṭaśavasaṃ | ṛ́ṣīṇāṃ ca stutī́r úpa yajñáṃ ca mā́nuṣāṇām | upayā́magṛhīto ’sī́ndrāya tvā ṣoḍaśíne | eṣá te yónir índrāya tvā ṣoḍaśíne
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁଇ ହରିତ (ଅଶ୍ୱ) ବହନ କରନ୍ତି—ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟ, ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ—ଋଷିମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଏବଂ ମାନବମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଖକୁ। ଉପୟାମରେ ଗୃହୀତ—ହେ ଷୋଡଶିନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ; ଏହା ତୁମର ଯୋନି—ହେ ଷୋଡଶିନ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ।
इन्द्रम् । इत् । हरी । वहतः । अप्रति-धृष्ट-शवसम् । ऋषीणाम् । च । स्तुतीः । उप । यज्ञम् । च । मानुषाणाम् । उप-याम-गृहीतः । असि । इन्द्राय । त्वा । षोडशिने । एषः । ते । योनिः । इन्द्राय । त्वा । षोडशिने