Adhyaya 64

Verse 1

एवं तत्र स्थिते तीरे देव्याराधनतत्परे । सप्तलिंगार्चनरते भीमनन्दननन्दने

ထိုသို့ မြစ်ကမ်းပေါ်၌ နေထိုင်လျက်၊ ဒေဝီမယ်တော်ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုရန် စိတ်တည်ကာ၊ လိင်္ဂ ခုနစ်ပါးကို ပူဇော်ခြင်း၌ ပျော်မြူးနေသော ဘီမ၏ မြေးသား ဘာဗာရီကာသည် ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်နေထိုင်하였다။

Verse 2

ततः कालेन केनापि पांडवा द्यूतनिर्जिताः । तत्राजग्मुश्च क्रमतस्तीर्थस्नानकृते भुवम्

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခဏကြာသော်၊ ကစားပွဲအန်စာတုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ပாண்டဝတို့သည် တီရ္ထများ၌ ရေချိုးသန့်စင်ရန်အတွက် မြေပြင်တစ်လျှောက် ခရီးဆက်ကာ အစဉ်လိုက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 3

प्रागेव चंडिकां देवीं क्षेत्रादीशानतः स्थिताम् । आसेदुर्मार्गखिन्नास्ते द्रौपदीपंचमास्तदा

အရင်ဆုံး သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော ချဏ္ဍိကာ ဒေဝီမယ်တော်ထံ ချဉ်းကပ်ကြသည်။ လမ်းခရီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူတို့သည် ထိုအခါ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီး ဒြောပဒီသည် ငါးယောက်မြောက်အဖြစ် ပါဝင်နေ하였다။

Verse 4

तत्रैव चोपविष्टोऽभूत्तदानीं चंडिकागणः । बर्बरीकश्च तान्वीरान्समायातानपश्यत

ထိုနေရာ၌ပင် ထိုအချိန်တွင် ချဏ္ဍိကာ၏ အဖွဲ့အပေါင်း (အတော်အပါး) သည် ထိုင်နေကြ하였다။ ထို့ပြင် ဘာဗာရီကာသည် ရောက်လာသော ထိုသူရဲကောင်းတို့ကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 5

परं नासौ वेद पाण्डून्पाण्डवास्तं च नो विदुः । आजन्म यस्मान्नैवाभूत्पाण्डूनां चास्य संगमः

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ပாண்டုကို မသိခဲ့သကဲ့သို့ ပாண்டဝတို့လည်း သူ့ကို မသိကြ။ အကြောင်းမှာ မွေးကတည်းက သူနှင့် ပாண்டု၏ သားတို့အကြား တွေ့ဆုံမှု မရှိခဲ့သဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 6

ततः प्रविश्य वै तस्मिन्देवीमासाद्य पांडवाः । पिंडकाद्यं तत्र मुक्त्वा तृषा प्रैक्षि जलं तदा

ထို့နောက် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒေဝီမယ်တော်ထံ ချဉ်းကပ်၍ ပာဏ္ဍဝတို့သည် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပွဲနှင့် အခြားပူဇော်အရာများကို ထိုနေရာ၌ ချထားကြ၏။ ထို့နောက် ရေငတ်လွန်ကဲသဖြင့် ရေကို ရှာဖွေကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 7

ततो भीमः कुण्डमध्यं जलं पातुं विवेश ह । प्रविशंतं च तं प्राह युधिष्ठिर इदं वचः

ထို့နောက် ဘီမသည် ရေသောက်ရန် ကန်အလယ်သို့ ဝင်သွား၏။ သူဝင်ချိန်တွင် ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဤစကားကို သူ့အား ပြောကြား၏။

Verse 8

उद्धृत्य भीम तोयं त्वं पादौ प्रक्षाल्य भो बहिः । ततः पिबाऽन्यथा दोषो महांस्त्वामुपपत्स्यते

“အို ဘီမ၊ ရေကို ခပ်ထုတ်ပြီး အပြင်ဘက်မှာ ခြေထောက်ကို ဆေးကြောပါ။ ထို့နောက်မှ သောက်ပါ။ မဟုတ်လျှင် အပြစ်ကြီးတစ်ခု သင့်ထံ ကျရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 9

एतद्राज्ञो वचो भीमस्तृषा व्याकुललोचनः । अश्रुत्वैव विवेशासौ कुण्डमध्ये जलेच्छया

ဘီမသည် ရေငတ်ကြောင့် မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မင်း၏စကားကို မနားထောင်ဘဲ၊ ရေလိုချင်စိတ်ကြောင့် ကန်အလယ်သို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွား၏။

Verse 10

स च दृष्ट्वा जलं पातुं तत्रैव कृतनिश्चयः । मुखं हस्तौ च चरणौ क्षालयामास शुद्धये

သူသည် ရေကိုမြင်၍ ထိုနေရာ၌ပင် သောက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ၊ သန့်ရှင်းစေရန်အတွက် မျက်နှာ၊ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်တို့ကို ထိုရေထဲတွင် ဆေးကြောလေ၏။

Verse 11

यतः पीतं जलं पुंसामप्रक्षाल्य च यद्भवेत् । प्रेताः पिशाचास्तद्रूपं संक्रम्य प्रपिबंति तत्

လူတစ်ယောက်က မသန့်စင်ဘဲ ရေကို သောက်လျှင် ပရေတနှင့် ပိသာချာတို့သည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကို ဝင်ယူကာ သူ့မှတစ်ဆင့် သောက်သကဲ့သို့ ထိုရေကို သောက်ကြသည်။

Verse 12

एवं प्रक्षालयाने च पादौ तत्र वृकोदरे । उपरिस्थस्तदा प्राह सत्यं सुहृदयो वचः

ဗృကိုဒရက ထိုနေရာတွင် ခြေထောက်ကို ထိုသို့ ဆေးကြောနေစဉ် အပေါ်ဘက်၌ ရပ်နေသူတစ်ဦးက မေတ္တာစိတ်မှ ပေါက်ဖွားသော အမှန်တရားစကားကို ထိုအခါ ပြောကြား하였다။

Verse 13

दुर्मते भोः किमेतत्त्वं कुरुषे पापनिश्चयः । देवीकुण्डे क्षालयसि मुखं पादौ करौ च यत्

“အို မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူရေ! ပာပအကြံဖြင့် မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ—ဒေဝီကுண္ဍထဲမှာ မျက်နှာ၊ ခြေထောက်၊ လက်တွေကို ဆေးကြောနေတာလား?”

Verse 14

यतो देवी सदानेन जलेन स्नाप्यते मया । दत्र प्रक्षिपंस्तोयं मलपापान्न बिभ्यसि

“ဤရေဖြင့်ပင် ငါသည် ဒေဝီကို အမြဲတမ်း ရေချိုးပူဇော်၏။ သို့ရာတွင် မင်းက ဆေးကြောရင်း ရေကို ထဲသို့ ချလိုက်ပြီး အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်ကို မကြောက်ဘူးလား!”

Verse 15

मलाक्ततोयं यन्नाम अस्पृश्यं तन्नरैरपि । कुतो देवैश्च तत्पापं स्पृश्यते तत्त्वतो वद

အမှန်တရားကို ပြောပါ—ရေတစ်မျိုးကို အညစ်အကြေးလိမ်းကပ်၍ လူတို့တောင် မထိသင့်ဟု ဆိုလျှင် ထိုအပြစ်သည် ဘုရားတော်များကို မည်သို့ ထိနိုင်မည်နည်း?

Verse 16

शीघ्रं च त्वं निःसरास्मात्कुण्डाद्भूत्वा बहिः पिब । यद्येवं पाप मूढोऽसि तीर्थेषु भ्रमसे कुतः

ဤကန်မှ အမြန်ထွက်၍ အပြင်ဘက်မှသာ ရေသောက်လော့။ သင်သည် အပြစ်ကြီးသော မိုက်မဲသူဖြစ်လျှင်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအနှံ့ အဘယ်ကြောင့် လှည့်လည်နေသနည်း။

Verse 17

भीम उवाच । किमेतद्भाषसे क्रूर परुषं राक्षसाधम । यतस्तोयानि जंतूनामुपभो गार्थमेव हि

ဘီမက ပြောသည်။ အို ရက္ခသတို့ထဲမှ အနိမ့်ဆုံးသူ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရက်စက်၍ ကြမ်းတမ်းသော စကားကို ပြောသနည်း။ ရေဟူသည် သတ္တဝါတို့၏ အသုံးအဆောင်နှင့် အသက်ရှင်ရေးအတွက် အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

Verse 18

तीर्थेषु कार्यं स्नानं चेत्युक्तं मुनिवरैरपि । अंगप्रक्षालनं स्नानमुक्तं मां निंदसे कुतः

မုနိမြတ်တို့ပင် တီရ္ထများတွင် ရေချိုးရမည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် “ရေချိုးခြင်း” ဟူသည် ကိုယ်အင်္ဂါများကို ဆေးကြောခြင်းဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို အပြစ်တင်သနည်း။

Verse 19

यदि न क्रियते पानमंगप्रक्षालनं तथा । तत्किमर्थं पूर्तधर्माः क्रियन्ते धर्मशालिभिः

ရေသောက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်အင်္ဂါဆေးကြောခြင်းတို့ကို မလုပ်ရဟုဆိုလျှင်၊ သာသနာတရားရှိသူတို့က အများပြည်သူအကျိုးအတွက် ပုဋ္ဌ-ဓမ္မ (pūrta-dharma) ကုသိုလ်လုပ်ငန်းများကို အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ကြသနည်း။

Verse 20

सुहृदय उवाच । स्नातव्यं तीर्थमुख्येषु सत्यमेतन्न संशयः । चरेषु किं तु संविश्य स्थावरेषु बहिः स्थितः

သုဟృဒယက ပြောသည်။ တီရ္ထအထွတ်အမြတ်တို့တွင် ရေချိုးရမည်ဟူသည် အမှန်ပင်၊ သံသယမရှိ။ သို့သော် စီးဆင်းသောရေတွင်တော့ ဝင်၍ ရေချိုးနိုင်၏; တည်ငြိမ်သောရေတွင်မူ အပြင်ဘက်၌သာ နေရမည်။

Verse 21

स्थावरेष्वपि संविश्य तन्न स्नानं विधीयते । न यत्र देवस्नानार्थं भक्तैः संगृह्यते जलम्

ရေငြိမ်ထဲသို့ ဝင်သော်လည်း ထိုသည်မှာ ဓမ္မသတ်မှတ်ထားသော ရေချိုးခြင်း မဟုတ်ပါ—အထူးသဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးရန် သဒ္ဓါရှင်တို့ စုဆောင်းထားသော ရေရှိရာ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 22

यच्च हस्तशतादूर्ध्वं सरस्तत्र विधीयते । संवेशेऽपि क्रमश्चायं पादौ प्रक्षाल्य यद्बहिः

လက်တစ်ရာအထက် ဝေးရာ၌ ရေကန်ရှိလျှင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ခွင့်ပြုထားသည်။ သို့သော် ထိုအခါတွင်ပင် အစဉ်အလာမှန်ကန်မှုမှာ—အပြင်ဘက်၌ နေ၍ ခြေထောက်ကို အရင်ဆေးကြောခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 23

ततः स्नानं प्रकर्तव्यमन्यथा दोष उच्यते । किं न श्रुतस्त्वया प्रोक्तः श्लोकः पद्मभुवा पुरा

ထို့နောက်မှသာ ရေချိုးခြင်းကို ပြုရမည်၊ မဟုတ်လျှင် အပြစ်ဟု ဆိုကြသည်။ ပဒ္မဘူဝ (ဗြဟ္မာ) က ရှေးက ပြောခဲ့သော ရှလိုကကို သင် မကြားဖူးသလော။

Verse 24

मलं मूत्रं पुरीषं च श्लेष्म निष्ठीनाश्रु च । गंडूषाश्चैव मुञ्चति ये ते ब्रह्महणैः समाः

ဤသန့်ရှင်းသောရေထဲသို့ အညစ်အကြေး၊ ဆီး၊ မစင်၊ ချွဲ၊ တံတွေး၊ မျက်ရည်နှင့် ပါးစပ်ဆေးရေတို့ကို စွန့်ပစ်သူတို့သည် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူနှင့် တူညီကြောင်း သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 25

तस्मान्निःसर शीघ्रं त्वं यद्येवमजितेन्द्रियः । तत्किमर्थं दुराचार तीर्थेष्वटसि बालिश

ထို့ကြောင့် အမြန်ထွက်လာလော့—သင်၏ အာရုံတို့ မအနိုင်ယူနိုင်သေးလျှင်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အကျင့်ဆိုးသော မိုက်မဲသူရေ၊ အဘယ်ကြောင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) များအတွင်း လှည့်လည်နေသနည်း။

Verse 26

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । निर्विकाराः क्रियाः सर्वाः स हि तीर्थफलं लभेत्

လက်နှင့်ခြေတို့ကိုလည်းကောင်း၊ စိတ်ကိုလည်းကောင်း ကောင်းစွာထိန်းချုပ်ထား၍ လှုပ်ရှားပျက်ပြားမှုမရှိသော အပြုအမူအားလုံးရှိသူသည် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာတို့၏ အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။

Verse 27

भीम उवाच । अधर्मो वापि धर्मोऽस्तु निर्गंतुं नैव शक्नुयाम् । क्षुधा तृषा मया नित्यं वारितुं नैव शक्यते

ဘီမက ပြောသည်။ “အဓမ္မဖြစ်စေ ဓမ္မဖြစ်စေ၊ ထွက်ခွာသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ပါ။ ငါ၌ အမြဲရှိနေသော ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကိုလည်း မတားနိုင်ပါ” ဟု။

Verse 28

सुहृदय उवाच । जीवितार्थे भवान्कस्मात्पापं प्रकुरुते वद । किं न श्रुतस्त्वया श्लोकः शिबिना यः समीरितः

သုဟృဒယက ပြောသည်။ “အသက်ရှင်ရေးအတွက်သာကြောင့် ဘာကြောင့် အပြစ်ကို ပြုလုပ်သနည်း၊ ပြောပါ။ ရှိဘိမင်းကြီးက ကြေညာခဲ့သော သ్లోကကို သင် မကြားဖူးသလော” ဟု။

Verse 29

मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा । न कल्पमपि जीवेत लोकद्वयविरोधिना

လူသည် သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကမ္မဖြင့် မိနစ်တစ်ခဏပင် အသက်ရှင်ပါစေ။ သို့သော် လောကနှစ်ပါးကို ဆန့်ကျင်သော အပြုအမူဖြင့် ကပ်လ်တစ်ခေတ်ပင် မအသက်ရှင်သင့်။

Verse 30

भीम उवाच । काकारवेण ते मह्यं कर्णौ बधिरतां गतौ । पास्याम्येव जलं चात्र कामं विलप शुष्य वा

ဘီမက ပြောသည်။ “သင်၏ ကျီးကဲ့သို့ အော်သံကြောင့် ငါ့နားတို့သည် မကြားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီ။ ငါသည် ဒီမှာ ရေကို သောက်မည်ပဲ—သင်ကြိုက်သလို ငိုကြွေးပါ၊ သို့မဟုတ် ခြောက်သွားပါစေ” ဟု။

Verse 31

सुहृदय उवाच । क्षत्रियाणां कुले जातस्त्वहं धर्माभिरक्षिणाम् । तस्मात्ते पातकं कर्तुं न दास्यामि कथंचन

သုဟရိဒယက ဆိုလေသည် - "ငါသည် တရားဓမ္မကို စောင့်ရှောက်သော ခတ္တိယမျိုးနွယ်၌ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤအပြစ်ကို ကျူးလွန်ရန် သင့်အား ငါမည်သို့မျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။"

Verse 32

तद्वराकाथ शीघ्रं त्वमस्मात्कुंडाद्विनिःसर

"ထို့ကြောင့် အို လူယုတ်မာ၊ ဤရေကန်မှ အမြန်ထွက်လော့။"

Verse 33

इष्टकाशकलैः शीघ्रं चूर्णयिष्येऽन्यथा शिरः । इत्युक्त्वा चेष्टकां गृह्य मुमोच शिरसः प्रति

"သို့မဟုတ်ပါက သင့်ခေါင်းကို အုတ်ခဲကျိုးများဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ငါခွဲပစ်မည်။" ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူသည် အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ယူ၍ ထိုသူ၏ခေါင်းသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

Verse 34

भीमश्च वंचयित्वा तामुत्प्लुत्य बहिराव्रजत् । भर्त्सयंतौ ततश्चोभावन्योन्यं भीमविक्रमौ

ဘီမသည် သူ့ကို လှည့်စားရှောင်တိမ်းလျက် ခုန်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားရှိသော ထိုနှစ်ဦးတို့သည် အပြန်အလှန် ဆဲရေးကြလေသည်။

Verse 35

युयुधाते प्रलंबाभ्यां बाहुभ्यां युद्धपारगौ । व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ

စစ်ရေးကျွမ်းကျင်သော ထိုနှစ်ဦးတို့သည် ရှည်လျားသော လက်မောင်းတို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ရင်အုပ်ကျယ်ခြင်း၊ လက်မောင်းရှည်ခြင်း ရှိကြပြီး နပန်းလုံးရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 36

मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च जानुभिश्चाभिजघ्नतुः । ततो मुहूर्तात्कौरव्यः पर्यहीयत पांडवः

သူတို့သည် လက်သီး၊ ခြေခလယ်ထိုးနှက်မှုနှင့် ဒူးဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြ၏။ ခဏအတွင်း ကော်ရဝသည် အသာစီးရပြီး ပাণ্ডဝသည် အားလျော့လာ၏။

Verse 37

हीयमानस्ततो भीम उद्यतोऽभूत्पुनः पुनः । अहीयत ततोऽप्यंग ववृधे बर्बरीककः

ဘီမသည် အားလျော့လာသော်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ထတက်လာ၏။ သို့ရာတွင် အို ချစ်သူရေ၊ သူသည် ထပ်မံ အသာနည်းသွားပြီး ဘာဘရီကသည် ပိုမို အင်အားတိုးလာ၏။

Verse 38

ततो भीमं समुत्पाट्य बर्बरीको बलादिव । निष्पिपेष ततः क्रुद्धस्तदद्भुतमिवाभवत्

ထို့နောက် ဘာဘရီကသည် အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဘီမကို ဆွဲထုတ်ကာ၊ ဒေါသထွက်လျက် ချေမွကြ၏။ ထိုအမှုသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 39

मूर्छितं चैवमादाय विस्फुरन्तं पुनःपुनः । सागराय प्रचलितः क्षेप्तुं तत्र महांभसि

ထိုသို့ မူးလဲနေသူကို ယူဆောင်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ တုန်ခါနေသော်လည်း၊ သူသည် ပင်လယ်သို့ ချီတက်၍ ထိုအလွန်ကြီးမားသော ရေထဲသို့ ပစ်ချရန် ရည်ရွယ်၏။

Verse 40

ददृशुः पांडवा नैतद्देव्या नयनयंत्रिताः

ပাণ্ডဝတို့သည် ဤအရာကို မမြင်ကြရ၊ ဒေဝီသည် သူတို့၏ မျက်စိမြင်နိုင်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ တားဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

तथा गृहीते कुरुवीरमुख्ये वीरेण तेनाद्भुतविक्रमेण । आश्चर्यमासीद्दिवि देवतानां देवीभिराकाशतले निरीक्ष्य तम्

ကူရုတို့အနက် အထူးထူးချွန်ဆုံးသော သူရဲကောင်းကို အံ့ဖွယ်သတ္တိရှိသော သူရဲကောင်းက ဖမ်းဆီးယူသောအခါ၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဒေဝတော်များသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြပြီး၊ ဒေဝီများလည်း မိုးကောင်းကင်အဝေးမှ ကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 42

सागरस्य ततस्तीरे बर्बरीकं गतं तदा । निरीक्ष्य भगवान्रुद्रो वियत्स्थः समभाषत

ထို့နောက် ဘာဗရီကာသည် သမုဒ္ဒရာကမ်းသို့ ရောက်သည့်အခါ၊ ကောင်းကင်၌ တည်နေသော ဘုရားရုဒ္ဒရ (ရုဒ్ర) သည် ကြည့်ရှုပြီး မိန့်တော်မူ၏။

Verse 43

भोभो राक्षसशार्दूल बर्बरीक महाबल । मुंचैनं भरतश्रेष्ठं भीमं तव पितामहम्

“ဟေ ဟေ၊ ရက္ခသတို့အနက် ကျားကဲ့သို့ ရဲရင့်သူ ဘာဗရီကာ မဟာဗလရှိသူရေ! ဗာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဤဘီမကို လွှတ်ပါ—သူသည် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အဘိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 44

अयं हि तीर्थयात्रायां विचरन्भ्रातृभिर्युतः । कृष्णया चाप्यदस्तीर्थं स्नातुमेवाभ्युपाययौ

“အကြောင်းမူကား၊ သူသည် ဘုရားဖူးခရီး (တီර්ထယာထရာ) သွားလာနေပြီး ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ၊ ကృష్ణာနှင့်လည်း အတူတကွ ဖြစ်၏။ ဤသန့်ရှင်းသော တီර්ထသို့ ရေချိုးရန်သာ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။”

Verse 45

सम्मानं सर्वथा तस्मादर्हः कौरवनंदनः । अपापो वा सपापो वा पूज्य एव पितामहः

“ထို့ကြောင့် ကူရုမျိုးဆက်သားရေ၊ သူသည် အစုံအလင် ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်၏။ အပြစ်ကင်းစင်သူဖြစ်စေ အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေ၊ အဘိုးတော်သည် အမြဲတမ်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုထိုက်၏။”

Verse 46

सूत उवाच । इति रुद्रवचः श्रुत्वा सहसा तं विमुच्य सः । न्यपतत्पादयोर्हा धिक्कष्टं कष्टं च प्राह सः

သုတက ဆိုလေသည် - ရုဒြ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် လွှတ်လိုက်ပြီး ခြေတော်ရင်း၌ ဝပ်တွားကာ "အို... ဤဆင်းရဲဒုက္ခကား ဆိုးရွားလှပါတကား၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပါတကား" ဟု ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 47

क्षम्यतां क्षम्यतां चेति पुनः पुनरवोचत । शिरश्च ताडयन्स्वीयं रुरोद च मुहुर्मुहुः

"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်လျက် မိမိခေါင်းကို ထုရိုက်ကာ တွင်တွင် ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 48

तं तथा परिशोचंतं मुह्यमानं मुहुर्मुहुः । भीमसेनः समालिंग्य आघ्राय च वचोऽब्रवीत्

ထိုသို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် ဘီမသေနသည် သူ့ကို ပွေ့ဖက်၍ ချစ်ခင်စွာဖြင့် ဦးခေါင်းကို နမ်းရှုံ့ပြီး စကားဆိုလေ၏။

Verse 49

वयं त्वां नैव जानीमस्त्वं चास्माञ्जन्मकालतः । अत्र वासश्च ते पुत्र भैमेः कृष्णाच्च संश्रुतः

"ငါတို့သည် သင့်ကို လုံးဝ မမှတ်မိခဲ့သလို၊ သင်သည်လည်း မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ငါတို့အား မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် ချစ်သား... ဤနေရာ၌ နေထိုင်ရန် ဘီမနှင့် ကရစ်ရှနာတို့က ကတိပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။"

Verse 50

परं नो विस्मृतं सर्वं नानादुःखैः प्रमुह्यताम् । दुःखितानां यतः सर्वा स्मृतिर्लुप्ता भवेत्स्फुटम्

"ထို့ပြင် ငါတို့သည် များစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် အရာအားလုံးကို မေ့လျော့ခဲ့ကြပြီ။ စင်စစ်အားဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်သူတို့အဖို့ အမှတ်သညာ အားလုံး ပျောက်ပျက်သွားသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။"

Verse 51

तदस्माकमिदं दुःखं सर्वकालविधानतः । मा शोचस्त्वं च तनय न ते दोषोऽस्ति चाण्वपि

ဤဒုက္ခသည် ကာလ၏ စီရင်ချက်အတိုင်း ဖြစ်လာခြင်းသာ။ သားရေ မငိုမရှိုက်နှင့်—သင်၌ အပြစ်အနည်းငယ်တောင် မရှိပါ။

Verse 52

यतः सर्वः क्षत्रियस्य दंड्यो विपथिसंस्थि तः । आत्मापिदंड्यः साधूनां प्रवृत्तः कुपथाद्यदि

လမ်းမှားပေါ်၌ ရပ်နေသူတိုင်းကို က္ଷတ္တရိယက ဒဏ်ခတ်ရ၏။ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် သာဓုတို့၏ မျက်မှောက်၌ မကောင်းလမ်းသို့ လှည့်သွားလျှင် ဒဏ်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 53

पितृमातृसुहृद्भ्रातृपुत्रादीनां किमुच्यते । अतीव मम हर्षोऽयं धन्योहं पूर्वजाश्च मे

ဖခင်၊ မိခင်၊ မိတ်ဆွေ၊ ညီအစ်ကို၊ သားသမီးတို့အကြောင်းကိုတော့ ဘာပြောရမလဲ။ ငါ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမား၏။ ငါသည် ကံကောင်းသူ—ငါ၏ ဘိုးဘွားတို့လည်း ကံကောင်းကြ၏။

Verse 54

यस्य त्वीदृशकः पौत्रो धर्मज्ञो धर्मपालकः । वरार्हस्त्वं प्रशंसार्हो भवान्येषां सतां तथा

ဤသို့သော မြေးတစ်ဦး—ဓမ္မကို သိ၍ ဓမ္မကို ကာကွယ်သူ—ရှိသော အဘိုးအိုသည် အမြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်ပြုမှုကို ခံထိုက်ပြီး ချီးမွမ်းထိုက်သည်၊ ထိုသို့သော သာဓုတို့ကဲ့သို့ပင်။

Verse 55

तस्माच्छोकं विहायेमं स्वस्थो भवि तुमर्हसि

ထို့ကြောင့် ဤဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်လွှတ်၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ ပြန်လည်ကျန်းမာသင့်သည်။

Verse 56

बर्बरीक उवाच । पापं मां ताततात त्वं ब्रह्मघ्नादपि कुत्सितम् । अप्रशस्यं नार्हसीह द्रष्टुं स्प्रष्टुमपि प्रभो

ဗာဗရီကာက ပြောသည်။ အို အဘတော်မြတ်—အို အဘိုးတော်—ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ရှိသူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူထက်ပင် အရှက်ရစရာကောင်းသောသူ ဖြစ်၏။ အို သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ဤနေရာ၌ မကြည့်တောင် မထိုက်၊ ထိမိခြင်းကတော့ ပို၍ မသင့်ပါ။

Verse 57

सर्वेषामेव पापानां निष्कृतिः प्रोच्यते बुधैः । पित्रोरभक्तस्य पुनर्निष्कृतिर्नैव विद्यते

ပညာရှိတို့က အပြစ်အားလုံးအတွက် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် အဖနှင့် အမိကို မ敬虔သောသူအတွက်တော့ ထပ်မံသော အပြစ်ဖြေ မရှိဟု ဆို၏။

Verse 58

तद्येन देहेन मया ताततातोऽभिपीडितः । तत्त्वमेव समुत्स्रक्ष्ये महीसागरसंगमे

အဖနှင့် အဘိုးကို ငါနှိပ်စက်ခဲ့သော ထိုကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုပင်ဖြင့်၊ ထိုကိုယ်ကိုပင် မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ စွန့်ပစ်မည်။

Verse 59

मैवं भवेयमन्येषु अपि जन्मसु पातकी । न मामस्मादभिप्रायादर्हः कोऽपि निवर्तितुम्

အခြားဘဝများတွင်လည်း ဤသို့သော အပြစ်သား မဖြစ်ပါစေနှင့်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှ ကျွန်ုပ်ကို မည်သူမျှ ပြန်လှန်စေခွင့် မရှိ။

Verse 60

यतोंऽशेन विलुप्येत प्रायश्चित्तान्निवारकः । एवमुक्त्वा समुत्प्लुत्य ययौ चैवार्णवं बली

ပရాయశ္စိတ္တကို အနည်းငယ်ပင် လျော့နည်းစေမည့် အတားအဆီး မဖြစ်စေရန်ဟူ၍၊ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အင်အားကြီးသူသည် ခုန်ထွက်ကာ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွား၏။

Verse 61

समुद्रोऽपि चकंपे च कथमेनं निहन्म्यहम् । ततः सिद्धांबिकायाश्च देव्यस्तत्र चतुर्दश

သမုဒ္ဒရာတောင် လှုပ်ခတ်တုန်လှုပ်၍ «ဤသူကို ငါ မနှိမ်နင်းဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်မည်နည်း» ဟု တွေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ၏ ဒေဝီတော် ဆယ့်လေးပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 62

समालिंग्य च संस्थाप्य रुद्रेण सहिता जगुः । अज्ञातविहिते पापे नास्ति वीरेंद्र कल्मषम्

သူ့ကို ဖက်ကာ တည်ငြိမ်စေပြီး ရုဒ္ရနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ သီချင်းဆိုကြ၏– «သူရဲကောင်းတို့၏ အရှင်၊ မသိမသာ ပြုမိသော အပြစ်၌ သင့်အပေါ် အညစ်အကြေး မရှိပါ» ဟု။

Verse 63

शास्त्रेषूक्तमिदं वाक्यं नान्यथा कर्तुमर्हसि । अमुं च पृष्ठलग्नं त्वं पश्य भोः स्वं पितामहम्

ဤစကားသည် သာස්တရများ၌ ဆိုထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏; သင်သည် အခြားသို့ မပြုသင့်။ ထို့ပြင် ကြည့်ပါ—အရှင်—သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အဘိုးတော်သည် သင်၏ ကျောပေါ်တွင် ကပ်လျက်ရှိနေ၏။

Verse 64

पुत्रपुत्रेति भाषंतमनु त्वा मरणोन्मुखम् । अधुना चेत्स्वकं देहं वीर त्वं परित्यक्ष्यसि

သူသည် «သားရေ၊ ငါ့သားရေ» ဟု ခေါ်လျက်၊ သင်သည် သေခြင်းသို့ မျက်နှာမူနေစဉ် သင့်နောက်သို့ လိုက်လာ၏။ ယခုအခါ—သူရဲကောင်း—သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မည်ဆိုလျှင် (အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားပါ)။

Verse 65

ततस्त्यक्ष्यति भीमोऽपि पातकं तन्महत्तव । एवं ज्ञात्वा धारय त्वं स्वशरीरं महामते

ထို့နောက် ဘီမတောင် သင်၏ အပြစ်ကြီးကို ပယ်ဖျက်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ သိရှိပြီး—စိတ်ကြီးမြတ်သူ—သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းထားပါ (မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်)။

Verse 66

अथ चेत्त्यक्तुकामस्त्वं तत्रापि वचनं शृणु । स्वल्पेनैव च कालेन कृष्णाद्देवकिनंदनात्

သင်သည် အသက်ကို စွန့်လိုသေးလျှင် ထိုနေရာ၌ပင် ဤစကားကို နားထောင်ပါ။ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ဒေဝကီ၏သား သခင်ကృష్ణထံမှ ဤကိစ္စ ပြေလည်လာမည်။

Verse 67

देहपातस्तव प्रोक्तस्तं प्रतीक्ष यदीच्छ सि । यतो विष्णुकराद्वत्स देहपातो विशिष्यते

သင့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးခြင်း (သေခြင်း) ကို ပြောထားပြီးသားဖြစ်သည်—သင်လိုလျှင် ထိုအချိန်ကို စောင့်ပါ။ အချစ်တော်ရေ၊ ဗိဿဏု၏ လက်တော်မှ ကိုယ်ခန္ဓာကို ချထားခြင်းသည် အထူးကောင်းမြတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 68

तस्मात्प्रतीक्ष तं कालमस्माकं प्रार्थितेन च । एवमुक्तो निववृते बर्बरीकोऽपि दुर्मनाः

ထို့ကြောင့် ငါတို့ တောင်းပန်သကဲ့သို့ ထိုအချိန်ကို စောင့်ပါ။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် ဘာဘာရီကာလည်း စိတ်မချမ်းသာဘဲ နောက်ပြန်လှည့်သွား하였다။

Verse 69

रुद्रं देवीश्च चामुंडां सोपालंभं वचोऽब्रवीत् । त्वमेव देवि जानासि रक्ष्यते शार्ङ्गधन्विना

သူသည် ရုဒ္ဒရနှင့် ဒေဝီ—ချာမုဏ္ဍာကိုပါ—အပြစ်တင်သည့် စကားကို ပြော하였다။ “ဒေဝီရေ၊ ရှာရင်္ဂကိုင်ရှင် (ကృష్ణ/ဗိဿဏု) က သူကို မည်သို့ ကာကွယ်ထားသည်ကို သင်တစ်ဦးတည်းသာ သိ၏” ဟု။

Verse 70

पांडवा भूमिलाभार्थे तत्ते कस्मादुपेक्षितम् । त्वया च समुपागत्य रक्षितोऽयं वृकोदरः

“ပாண்டဝတို့သည် မိမိတို့ နိုင်ငံကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်—အဘယ်ကြောင့် သင်က ထိုအရာကို လျစ်လျူရှုသနည်း။ ထို့ပြင် သင် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဤ ဝೃကိုဒရ (ဘီမ) ကို ကာကွယ်ထားသည်” ဟု။

Verse 71

देव्युवाच । अहं च रक्षयिष्यामि स्वभक्तं कृष्णमृत्युतः । यस्माच्च चंडिकाकृत्ये कृतोऽनेन महारणः । तस्माच्चंडिलनाम्नायं विश्वपूज्यो भविष्यति

ဒေဝီမိန့်တော်မူသည်— «ငါလည်း ငါ၏ဘက်တော်သား ကృష్ణကို သေမင်းမှ ကာကွယ်မည်။ ချန်ဒိကာ၏ အမှုတော်၌ သူက မဟာစစ်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် ‘ချန်ဒိလာ’ ဟူသော နာမဖြင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြား၍ ပူဇော်ခံရမည်»

Verse 72

एवमुक्त्वा गताः सर्वे देवा देव्यस्त्वदृश्यताम् । भीमोऽपि तं समादाय पांडुभ्यः सर्वमूचिवान्

ဤသို့မိန့်ဆိုပြီးနောက် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်မယ်အားလုံး ထွက်ခွာသွားကာ မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဘီမလည်း သူ့ကိုခေါ်ဆောင်၍ ပாண்டဝတို့အား အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောကြား하였다။

Verse 73

विस्मिताः पांडवास्तं च पूजयित्वा पुनः पुनः । यथोक्तविधिना चक्रुस्तीर्थस्नानमतंद्रिताः

ပாண்டဝတို့သည် အံ့ဩလျက် သူ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။ ထို့နောက် မပင်ပန်းမနားဘဲ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း တီရ္ထ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 74

भीमोपि यत्र रुद्रेण मोक्षितस्तत्र सुप्रभम् । लिंगं संस्थापयामास भीमेश्वरमिति श्रुतम्

ဘီမလည်း ရုဒ္ရက သူ့ကို ဝေဒနာမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သော ထိုနေရာတည်းမှာပင် တောက်ပလှသော လင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ‘ဘီမေရှွရ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 75

ज्येष्ठमासे कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामुपोषितः । रात्रौ संपूज्य भीमेशं जन्मपापाद्विमुच्यते

ဂျေဋ္ဌမാസ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် အစာရှောင်၍ ညအခါ ဘီမေရှကို အပြည့်အဝ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူသည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 76

यथैव लिंगानि सुपूजितानि सप्तात्र मुख्यानि महाफलानि । भीमेश्वरं लिंगमिदं तथैव समस्तपापापहरं सुपूज्यम्

ဤနေရာရှိ အဓိက လိင်္ဂ ခုနစ်ပါးကို ကောင်းစွာ ပူဇော်လျှင် မဟာအကျိုးရလဒ်များ ပေးသကဲ့သို့၊ ဤ ဘီမေရှွရ လိင်္ဂလည်း အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသဖြင့် ရိုသေစွာ ပူဇော်ထိုက်၏။