Adhyaya 37

Verse 1

श्रीनारद उवाच । बर्बरीतीर्थमाहात्म्यमथो वक्ष्यामि तेऽर्जुन । यथा बर्बरिका जाता शतश्रृंगा नृपात्मजा

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူ၏—အာర్జုနာ၊ ယခု ငါသည် ဘာဗ္ဗရီ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်အား ပြောကြားမည်၊ ဘာဗ္ဗရိကာသည် မည်သို့ မွေးဖွားလာ၍ ရာဇာ သတသೃင်္ဂ၏ သမီးဖြစ်လာသနည်း။

Verse 2

कुमारिकेति विख्याता तस्या नाम्ना प्रकथ्यते । इदं कौमारिकाखंडं चतुर्वर्गफलप्रदम्

သူမသည် “ကုမာရိကာ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာပြီး၊ သူမ၏ နာမတော်ကြောင့်ပင် ဤအခန်းကို ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဤ ကೌမာရိကာ ခဏ္ဍသည် လူ့ဘဝ ရည်မှန်းချက် လေးပါး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 3

यया कृता पृथिव्यां च नानाग्रामादिकल्पना । इदं भरतखंडं च यया सम्यक्प्रकल्पितम्

သူမကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရွာများနှင့် အခြေချနေရာများ စသည့် အမျိုးမျိုးသော စီမံကိန်းများကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူမကြောင့်ပင် ဤ ဘာရတခဏ္ဍကိုလည်း သင့်လျော်စွာ ဖန်တီး၍ စနစ်တကျ စီစဉ်တော်မူခဲ့သည်။

Verse 4

धनंजय उवाच । महदेतन्ममाश्चर्यं श्रोतव्यं परमं मुने । कुमारीचरितं सर्वं ब्रूहि मह्यं सविस्तरम्

ဓနဉ္ဇယ မိန့်၏—ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ပါသည်၊ မုနိမြတ်ရေ၊ အလွန်နားထောင်ထိုက်သော အကြောင်းတရားပါ။ ကုမာရီ၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။

Verse 5

कथं विश्वमिदं जातं कर्मजातिप्रकल्पितम् । कथं वा भारतं खंडं शुश्रूषेय सदा मम

«ဤလောကကြီးသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း—ကမ္မနှင့် မွေးဖွားမှုအမျိုးအစားတို့အလိုက် စီမံထားသော စနစ်တကျသော လောကဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ‘ဘာရတခဏ္ဍ’ ဟုခေါ်သော ဒေသကို အဘယ်ကြောင့် ငါသည် အစဉ်အမြဲ ဝတ်ပြုကာ ရိုသေထိုက်သနည်း?»

Verse 6

नारद उवाच । अव्यक्तोऽस्मिन्निरालोके प्रधानपुरुषावुभौ । अजौ समागतावेकौ केवलं श्रृणुमो वयम्

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်—«ဤအဝျက်တ (မပေါ်လွင်သေးသော) အလင်းမဲ့အခြေအနေ၌ ပဓာန (မူလသဘာဝ) နှင့် ပုရုෂ (သိမြင်ဝိညာဉ်) တို့ နှစ်ပါးလုံး ရှိနေကြ၏—မမွေးဖွားသေးဘဲ တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ ပေါင်းစည်းနေကြ၏။ ဤအကြောင်းကို ငါတို့ထံမှ အတိုင်းအတာမလွဲ နားထောင်လော့။»

Verse 7

ततः स्वभावकालाभ्यां स्वरूपाभ्यां समीरितम् । ईक्षणेनैव प्रकृतेर्महत्तत्त्वमजायत

«ထို့နောက် မိမိ၏ သဘာဝနှင့် ကာလ (အချိန်) တို့ကြောင့်—နှစ်ပါးလုံး မိမိတို့၏ သင့်လျော်သော ရုပ်သဘောအတိုင်း လှုပ်ရှား၍—အမြင်တစ်ချက်သာ (ရည်ရွယ်သိမြင်မှု) ဖြင့်ပင် ပရကృతి (Prakṛti) မှ မဟတ်တတ္တဝ (Mahat) ဟူသော စကြဝဠာဉာဏ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။»

Verse 8

महत्तत्त्वाद्विकुर्वाणादहंतत्त्वं व्यजायत । त्रिधा तन्मुनिभिः प्रोक्तं सत्त्वरासतामसम्

«မဟတ်တတ္တဝသည် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာစဉ် ‘ငါ’ ဟူသော အဟံတတ္တဝ (Ahaṃtattva) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မုနိတို့က ၎င်းကို သုံးမျိုးဟု ဆိုကြသည်—သတ္တဝိက (sāttvika), ရာဇသ (rājasa), နှင့် တာမသ (tāmasa) ဟူ၍။»

Verse 9

तामसात्पंच जातानि तन्मात्राणि वुदुर्बुधाः । तन्मात्रेभ्यश्च भूतानि वेशेषाः पंच तद्भवाः

«တာမသ (tāmasa) အပိုင်းမှ ပညာရှိတို့ သိကြသကဲ့သို့ တန်မာတရ (tanmātra) ဟူသော သေးငယ်သော အင်္ဂါငါးပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုတန်မာတရတို့မှလည်း ထူးခြားသည့် ဗူတ (bhūta) အကြီးငါးပါးသည် ၎င်းတို့၏ အကျိုးဖြစ်၍ ပေါ်လာကြ၏။»

Verse 10

सात्त्विकाच्चाप्यहंकाराद्विद्वि कर्मेद्रियाणि च । एकादशं मनश्चैव राजसं च द्वयोर्विदुः

သတ္တဝိက အဟင်္ကာရမှ အာရုံခံအင်္ဒြိယများနှင့် လုပ်ဆောင်အင်္ဒြိယများ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။ တစ်ဆယ့်တစ်မြောက်မှာ မန (စိတ်) ဖြစ်၏။ ရာဇသ သဘောသည် နှစ်မျိုးလုံးကို လှုပ်ရှားစေသော အင်အားဟု သိကြ၏။

Verse 11

चतुर्विशतितत्त्वानि जातानीति पुरा विदुः । सदाशिवेन वै पुंसा तानि दृष्टानि भारत

ထို့ကြောင့် ရှေးဟောင်းသင်ကြားချက်အရ တတ္တဝါ ၂၄ ပါး ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု သိကြ၏။ ထိုတတ္တဝါတို့ကို စဒါရှီဝဟူသော ပုရုෂ (အမြတ်ပုဂ္ဂိုလ်) က မြင်တော်မူခဲ့သည်၊ အို ဘာရတ။

Verse 12

बुद्बुदाकारतां जग्मुरंडं जातं ततः शुभम् । शकतोटिप्रमाणं च ब्रह्मांडमिदमुच्यते

ထိုတို့သည် ပူဖောင်းကဲ့သို့ အရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကြ၏။ ထို့နောက် မင်္ဂလာရှိသော အဏ္ဍ (ဥ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဤသည်ကို ဗြဟ္မာဏ္ဍ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ မရေတွက်နိုင်အောင် အလွန်ကြီးမား၍ လှည်းတင်အလုံးအရင်း များစွာကဲ့သို့ အကျယ်အဝန်းရှိသည်ဟု ဆို၏။

Verse 13

आत्मास्य कथितो ब्रह्मा व्यभजत्स त्रिधा त्विदम् । ऊर्ध्वं तत्र स्थिता देवा मध्ये चैव च मानवाः

ဤအရာ၏ အာတ္မာ (အသက်သွင်းသော အတ္တ) ဟု ဆိုကြသော ဗြဟ္မာသည် ဤလောကကို သုံးပိုင်း ခွဲဝေခဲ့၏။ အထက်၌ ဒေဝတားတို့ တည်ရှိကြပြီး၊ အလယ်၌ မနုဿတို့ တည်ရှိကြ၏။

Verse 14

नागा दैत्याश्च पाताले त्रिधैतत्परिकल्पितम् । ऐकैकं सप्तधाभूय ततस्तेन प्रकल्पितम्

ပာတာလ (အောက်လောက) တွင် နာဂများနှင့် ဒိုင်တျယများ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအောက်လောကကို သုံးထပ်သုံးမျိုးဟု စီမံကိန်းထားကြ၏။ ထို့နောက် ထိုခွဲခြားမှု တစ်ခုချင်းစီသည် ခုနစ်ထပ်ဖြစ်လာသည်ဟု စီစဉ်ထား၏။

Verse 15

पातालानि च द्वीपानि स्वर्लोकाः सप्तसप्त च । सप्त द्वीपानि वक्ष्यामि श्रृणु तेषां प्रकल्पनाम्

အောက်လောက (ပာတාල) ခုနစ်ပါး၊ ဒွီပ (ကျွန်းကြီး) ခုနစ်ပါး၊ ထို့အတူ ကောင်းကင်လောက ခုနစ်ပါး ရှိ၏။ ယခု ဒွီပ ခုနစ်ပါး၏ အစီအစဉ်ကို ငါဖော်ပြမည်—နားထောင်ကြလော့။

Verse 16

लक्षयोजनविस्तारं जंबूद्वीपं प्रकीर्त्यते । सूर्यबिंबसमाकारं तावत्क्षारार्णवावृतम्

ဇမ္ဗူဒွီပ (Jambūdvīpa) သည် ယောဇန တစ်သိန်းအကျယ် လျားဝန်းဟု ဆိုကြ၏။ နေမင်း၏ ဝိုင်းပြားကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ထိုအတိုင်းအတာတူ ဆားပင်လယ်က ဝန်းရံထား၏။

Verse 17

शाकद्वीपं द्विगुणतो जंबूद्वीपात्ततः परम् । तावता क्षीरतोयेन समुद्रेण परीवृतम्

ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှာကဒွီပ (Śākadvīpa) ရှိပြီး အရွယ်အစားမှာ နှစ်ဆဖြစ်၏။ ထိုအတိုင်းအတာတူ နို့ပင်လယ်က ဝန်းရံထား၏။

Verse 18

सुरातोयेन दैत्यानां मोहकार्यर्णवेन हि । पुष्करं तु ततो द्वीपं द्विगुणं तावता वृतम्

ထို့နောက် ပုෂ్కရဒွီပ (Puṣkaradvīpa) သည် (မတိုင်မီဒွီပထက်) နှစ်ဆအရွယ်ဖြင့် လာ၏။ ထိုအတိုင်းအတာတူ ဆူရာ (အရက်) ပင်လယ်က ဝန်းရံထားပြီး ဒိုင်တျာတို့အတွက် မောဟဖြစ်စေသော အာဏဝဖြစ်၏။

Verse 19

कुशद्वीपं द्विगुणतस्ततस्तत्परतः स्मृतम् । दधितोयेन परितस्तावदर्णवसंवृतम्

ထို့အပြင်ဘက်တွင် ကုရှဒွီပ (Kuśadvīpa) သည် နှစ်ဆအရွယ်ဖြင့် ရှိသည်ဟု မှတ်သားကြ၏။ ထိုအတိုင်းအတာတူ ဒဓိ (နို့ချဉ်) ပင်လယ်က အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံထား၏။

Verse 20

ततः परं क्रौञ्चसंज्ञं द्विगुणं हि घृताब्धिना । ततः शाल्मलिद्वीपं च द्विगुणं तावतैव च

ထို့နောက် “ကရောဉ္စ” ဟုခေါ်သော ဒွီပသည် အတိုင်းအတာ နှစ်ဆဖြစ်၍ ဂျီ (ghṛta) ပင်လယ်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ထို့နောက် “ရှာလ္မလိဒွီပ” သည်လည်း ထိုနည်းတူ နှစ်ဆကြီးလာ၏။

Verse 21

इक्षुसारस्वरूपेण समुद्रेण परिवृतम् । गोमेदं तस्य परितो द्विगुणं तावता वृतम्

၎င်းကို ကြံရည်၏ အနှစ်သာရသဘောရှိသော ပင်လယ်က ဝန်းရံထားသည်။ ထို၏ ပတ်လည်တွင် “ဂိုမေဒဒွီပ” (Gomeda-dvīpa) သည် နှစ်ဆကြီး၍ ထိုအတိုင်းအတာတူ ဝန်းပတ်ထား၏။

Verse 22

स्वादुतोयेन रम्येण समुद्रेण समंततः । एवं कोटिद्वयं पार्थ लक्षपंचाशतत्रयम्

အရပ်လုံးတွင် ချိုမြိန်၍ သာယာသော ရေချိုပင်လယ်က ဝန်းရံထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ စုစုပေါင်းအတိုင်းအတာမှာ ကိုဋိ နှစ်ခုနှင့် လက္ခ ငါးဆယ် သုံးကြိမ် ဖြစ်၏။

Verse 23

पंचाशच्च सहस्राणि सप्तद्वीपाः ससागराः । दशोत्तराणि पंचैव अंगुलानां शतानि च

ပင်လယ်များနှင့်တကွ ဒွီပ ခုနစ်ခု၏ စုစုပေါင်းအတိုင်းအတာမှာ ငါးသောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အသေးစိတ်တွက်ချက်ရာတွင် အင်္ဂုလ (aṅgula) ငါးရာနှင့် တစ်ဆယ် ထပ်ရှိ၏။

Verse 24

अपां वृद्धिक्षयो दृष्टः पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः । ततो हेममयी भूमिर्दशकोट्यः कुरूद्वह

ရေ၏ တိုးပွားခြင်းနှင့် လျော့နည်းခြင်းကို လပြည့်ဘက်နှင့် လကွယ်ဘက် အပတ်နှစ်ပတ်တွင် တွေ့မြင်ရသည်။ ထို့အလွန်တွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သကဲ့သို့သော မြေဒေသတစ်ခု ရှိ၍ ကိုဋိ ဆယ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်သည်၊ အို ကုရုတို့၏ နွားထီး (Kurūdvaḥ) ရေ။

Verse 25

देवानां क्रीडनस्थानं लोकालोकस्ततः परम् । पर्वतो वलयाकारो योजनायुतविस्तृतः

ထိုအထက်ဘက်တွင် လောကာလောက (Lokāloka) ဟူသော နတ်တို့၏ ကစားရာအရပ်ရှိ၏။ ၎င်းသည် ဝိုင်းပတ်သဏ္ဌာန်ရှိသော တောင်တန်းဖြစ်၍ ယောဇနာ တစ်သောင်းအကျယ် ပျံ့နှံ့၏။

Verse 26

अस्य बाह्ये तमो घोरं दुष्प्रेक्ष्यं जीववर्जितम् । पंचत्रिंशत्स्मृताः कोट्यो लक्षाण्येकोनविंशतिः

၎င်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ထုကြီး ရှိ၍ မြင်ရခက်ကာ အသက်ရှိသတ္တဝါ မရှိ။ ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းကို ကိုဋိ သုံးဆယ့်ငါးနှင့် လက္ခ ဆယ့်ကိုးဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 27

चत्वारिंशत्सहस्राणि योजनानां च फाल्गुन । सप्तसागरमानस्तु गर्भोदस्तदनंतरम्

၎င်း၏ အတိုင်းအတာမှာ ယောဇနာ လေးသောင်း ဖြစ်၏၊ အို ဖာလ္ဂုန (Phālguna)။ ထိုနောက်ချက်ချင်းတွင် သမုဒ္ဒရာ ဂర్భောဒ (Garbhoda) ရှိ၍ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာသည် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းနှင့် တူ၏။

Verse 28

कोटियोजनविस्तारः कटाहऋ संव्यवस्थितः । ब्रह्मणोंऽडं कटाहेन संयुक्तं मेरुमध्यतः

ထိုနေရာ၌ ယောဇနာ ကိုဋိတစ်ကိုဋိအကျယ်ရှိသော ‘ကတားဟ’ ဟူသည့် အကာအရံ (အိုးကြီးကဲ့သို့) တည်ရှိ၏။ ထိုကတားဟအတွင်း၌ ဘြဟ္မာ၏ အဏ္ဍ (Brahmāṇḍa) ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး မေရုတောင်သည် အလယ်ဗဟို၌ တည်၏။

Verse 29

पंचाशत्कोटयो ज्ञेया दशदिक्षु समंततः । जंबुद्वीपस्य मध्ये तु मेरुनामास्ति पर्वतः

ဒသဒိက္ခ (တစ်ဆယ်ပါး) အနှံ့အပြားတွင် ၎င်းသည် ကိုဋိ ငါးဆယ်အထိ ပျံ့နှံ့သည်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဇမ္ဗူဒွီပ (Jambūdvīpa) ၏ အလယ်၌ မေရု (Meru) ဟူသော တောင်တစ်လုံး တည်ရှိ၏။

Verse 30

स लक्षयोजनो ज्ञेयो ह्यधश्चोर्ध्वं प्रमाणतः । षोडशैव सहस्राणि योजनानामधः स्थितः

မေရုတောင်ကို အပေါ်အောက် အတိုင်းအတာအရ ယောဇန တစ်သိန်းဟု သိမှတ်ရမည်။ ထိုအနက် ယောဇန တစ်သောင်းခြောက်ထောင်သည် မြေမျက်နှာပြင်အောက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 31

उच्छ्रयश्चतुराशीतिर्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः । त्रिभिः शृंगैः समायुक्तः शरावाकृतिमस्तकः

၎င်း၏ အမြင့်သည် ရှစ်ဆယ့်လေးထောင် ယောဇန ဖြစ်ပြီး၊ ထိပ်၌ သုံးဆယ့်နှစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သည်။ ထိပ်ချွန် သုံးခု ပါဝင်ကာ၊ အပေါ်ယံသည် ပန်းကန်ပါးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။

Verse 32

मध्यशृंगे ब्रह्मवास ऐशान्यां त्र्यंबकस्य च । नैरृत्ये वासुदेवस्य हेमशृंगं च ब्रह्मणः

အလယ်တောင်ထိပ်၌ ဗြဟ္မာ၏ နေရာတော်ရှိ၏။ အရှေ့မြောက်ထိပ်၌ တြျံဗက (ရှီဝ) ၏ နေရာတော်ရှိ၏။ အနောက်တောင်ထိပ်၌ ဝါစုဒေဝ၏ နေရာတော်ရှိပြီး၊ ဗြဟ္မာနှင့် ဆက်စပ်သော ရွှေတောင်ထိပ်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

Verse 33

रत्नजं शंकरस्यापि राजतं केशवस्य च । मेरुदिक्षु चतसृषु विष्कंभा गिरयः स्मृताः

ထို့ပြင် ရတနာဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) အတွက်ရှိပြီး၊ ငွေရောင်တောင်ထိပ်တစ်ခုသည် ကေရှဝ (ဝိෂ္ဏု) အတွက်ရှိသည်။ မေရု၏ လေးမျက်နှာတစ်လျှောက်တွင် ထောက်တိုင်တောင်များ (ဝိṣ్కမ္ဘ) ရှိကြောင်း မှတ်သားထားသည်။

Verse 34

पूर्वेण मंदरो नामदक्षिणे गंधमादनः । विपुलः पश्चिमो ज्ञेयः सुपार्श्वस्तु तथोत्तरे

အရှေ့ဘက်၌ မန္ဒရ ဟုခေါ်သော တောင်ရှိ၏။ တောင်ဘက်၌ ဂန္ဓမာဒန ရှိ၏။ အနောက်ဘက်၌ ဝိပုလ ဟု သိမှတ်ရမည်၊ ထို့အတူ မြောက်ဘက်၌ စုပာရှွဝ ရှိ၏။

Verse 35

कदंबो मंदरे ज्ञेयोजंबुर्वै गंधमादने । अश्वत्थो विपुले चैव सुपार्श्वेच वटोमतः

မန္ဒရတောင်၌ ကဒမ္ဗပင်ရှိသည်ဟု သိမှတ်လော့။ ဂန္ဓမာဒနတောင်၌ အမှန်တကယ် ဂျမ္ဗူပင်ရှိ၏။ ဝိပုလတောင်၌ အရှွတ္ထပင်ရှိပြီး၊ စုပာရှွဝတောင်၌ ဝဋပင် (ဗညန်) ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 36

एकादशशतायामाश्चत्वारो गिरिकेतवः । एतेषां संति चत्वारि वनानि जयमूर्धसु

တောင်တံခွန်ဟု ခေါ်သော ထိပ်တောင်လေးခုသည် ယောဇနာ တစ်ထောင်တစ်ရာ အလျားဖြန့်ကျယ်၏။ ထိုတို့၏ မြင့်မြတ်သော ထိပ်ပေါ်တွင် တောလေးခု ရှိ၏။

Verse 37

पूर्वं चैत्ररथं नामदक्षिणे गंधमादनम् । वैभ्राजंपश्चिमे ज्ञेयमुदक्चित्ररथं वनम्

အရှေ့ဘက်၌ ချೈထရရထ အမည်ရှိသော တောရှိ၏။ တောင်ဘက်၌ ဂန္ဓမာဒနရှိ၏။ အနောက်ဘက်၌ ဝိုင်ဘ္ရာဇ ဟု သိမှတ်လော့။ မြောက်ဘက်၌လည်း စိတ္ရရထ အမည်ရှိသော တောရှိ၏။

Verse 38

सरांसि चापि चत्वारि चतुर्दिक्षु निबोध मे । प्राच्येऽरुणोदसंज्ञं तु मानसं दक्षिणे सरः

လေးမျက်နှာလေးဘက်၌ ရေကန်လေးကန်ရှိသည်ကိုလည်း ငါ့စကားနားထောင်၍ သိမှတ်လော့။ အရှေ့ဘက်၌ အရုဏောဒ အမည်ရှိသောကန်၊ တောင်ဘက်၌ မာနသ ရေကန်ရှိ၏။

Verse 39

प्रत्यक्छीतो दकंनाम उत्तरे च महाह्रदः । विष्कंभगिरयो ह्येत उच्छ्रिताः पंचविंशतिः

အနောက်ဘက်၌ ရေကန် ရှီတ အမည်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒက အမည်ရှိသောကန်လည်း ရှိပြီး၊ မြောက်ဘက်၌ မဟာဟ္ရဒ အမည်ရှိသော ရေကန်ကြီးရှိ၏။ ဤတို့သည် ဝိစ္ကမ္ဘ တောင်တန်းများဖြစ်၍ အမြင့် ယောဇနာ နှစ်ဆယ့်ငါး ထိ မြင့်တက်၏။

Verse 40

योजनानां सहस्राणि सहस्रं पिंडतः स्मृतम् । अन्ये च संति बहुशस्तत्र वै केसराचलाः

၎င်း၏ထုထည်ကို ယောဇနာ တစ်ထောင်ထောင်ဟု မှတ်သားကြသည်။ ထိုနေရာ၌ “ကေသရာချလ” ဟု ခေါ်သော တောင်တန်းများလည်း များစွာ ရှိ၏။

Verse 41

मेरोर्दक्षिणतश्चैव त्रयो मर्यादपर्वताः । निषधो हेमकूटश्च हिमवानिति ते त्रयः

မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်၌ နယ်နိမိတ်တောင် သုံးလုံး ရှိသည်။ နိသဓ၊ ဟေမကူဋ၊ ဟိမဝါန်—ဤသုံးလုံးပင် ဖြစ်၏။

Verse 42

लक्षयोजनदीर्घाश्च विस्तीर्णा द्विसहस्रकम् । त्रयश्चोत्तरतो मेरोर्नीलः श्वेतोऽथ श्रृंगवान्

ထိုတောင်များသည် အလျား ယောဇနာ တစ်သိန်း၊ အနံ ယောဇနာ နှစ်ထောင် ရှိ၏။ ထို့ပြင် မေရု၏ မြောက်ဘက်၌ နီလ၊ ရွှေတ၊ နှင့် သြင်္ဂဝါန် ဟူသော တောင် သုံးလုံး ရှိ၏။

Verse 43

माल्यवान्पूर्वतो मेरोर्गंधाख्यः पश्चिमे तथा । इत्येते गिरयः प्रोक्ता जंबुद्वीपे समंततः

မေရု၏ အရှေ့ဘက်၌ မာလျဝါန်တောင် ရှိပြီး၊ အနောက်ဘက်၌လည်း “ဂန္ဓ” ဟု ခေါ်သော တောင် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဤတောင်များသည် ဇမ္ဗူဒွီပကို ပတ်လည်ဝန်းရံ၍ တည်ရှိကြောင်း ဆိုထား၏။

Verse 44

गंधमादनसंस्थाया महागजप्रमाणतः । फलानि जंबवास्तन्नाम्ना जंबूद्वीपमिति स्मृतम्

ဂန္ဓမာဒနပေါ်၌ တည်သော ဇမ္ဗူပင်မှ—အလွန်ကြီးမားသော ဆင်တော်တန်ခိုးနှင့် တူညီသည့် အသီးများ ထွက်သောကြောင့်—ဤဒေသကို ထိုနာမတော်အတိုင်း “ဇမ္ဗူဒွီပ” ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 45

आसीत्स्वायंभुवोनाम मनुराद्यः प्रजापतिः । आसीत्स्त्री शतरूपा तामुदुवोढ प्रजापतिः । प्रियव्रतोत्तानपादौ तस्याऽस्तां तनयावुभौ

ပထမဆုံး ပရဇာပတိဖြစ်သော စွာယမ္ဘုဝ မနု ဟူသော မနုရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးမှာ ရှတရူပါ ဖြစ်၍ ပရဇာပတိက မင်္ဂလာဆောင်ယူ하였다။ ထိုနှစ်ဦးမှ ပရိယဗြတ နှင့် ဥတ္တာနပါဒ ဟူသော သားနှစ်ယောက် မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 46

ध्रुवश्चोत्तानपादस्य पुत्रः परमधार्मिकः । भक्त्या स विष्णुमाराध्य स्थानं चैवाक्षयं गतः

ဥတ္တာနပါဒ၏ သား ဓြုဝ သည် အလွန်အမင်း ဓမ္မတရားရှိသူ ဖြစ်သည်။ ဘက္တိဖြင့် ဗိဿနုကို အာရాధနာပြု၍ မပျက်မယွင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်하였다။

Verse 47

प्रियव्रतस्य राजर्षेरुत्पन्ना दश सूनवः । त्रयः प्रव्रजितास्तत्र परंब्रह्म समाश्रिताः

ရာဇဣသီ ပရိယဗြတ ထံ၌ သားတော် ဆယ်ဦး မွေးဖွားလာ하였다။ ထိုထဲမှ သုံးဦးသည် လောကကို စွန့်၍ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို အားကိုးခိုလှုံ하였다။

Verse 48

सप्त सप्तसु द्वीपेषु तेन पुत्राः प्रतिष्ठिताः । जंबूद्वीपाधिपो ज्येष्ठ आग्नीध्र इति विश्रुतः

သူသည် သားတော်များကို ဒွီပ ခုနစ်ခု၌ အုပ်စိုးသူများအဖြစ် တည်ထောင်하였다။ အကြီးဆုံးသည် အာဂ္နီဓြ ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အဓိပတိ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 49

तस्यासन्नव सुताः पार्थ नववर्षेश्वराः स्मृताः । तेषां नाम्ना च ते वर्षास्तिष्ठंत्यद्यापि चांकिताः

အို ပါရ္ထ၊ သူ၌ သားတော် ကိုးဦး ရှိ၍ ကိုးဝရ္ෂ၏ အရှင်များဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုဝရ္ෂများသည် ယနေ့တိုင် သူတို့၏ အမည်များဖြင့်ပင် အမှတ်အသားတင်၍ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 50

योजनानां सहस्राणि नव प्रत्येकशः स्मृताः । मेरोश्चतुर्दशं खंडं गंधमाल्यवतोर्द्वयोः

အပိုင်းတစ်ပိုင်းစီကို ယောဇနာ ကိုးထောင်အထိ ကျယ်ဝန်းသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။ မေရုတောင်၏ ဆယ့်လေးပိုင်းခွဲခြားမှုကို ဂန္ဓမာဒန နှင့် မာလျဝတ် တောင်တန်းတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 51

अंतरे हेमभूमिष्ठमिलावृतमिहोच्यते । माल्यवत्सागरांतस्य भद्राश्वमिति प्रोच्यते

အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှေမြေပြင်ပေါ်၌ တည်ရှိသော အီလာဝෘတ (Ilāvṛta) ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် မာလျဝတ်တောင်အနီး ပင်လယ်ကန့်သတ်ထားသော ဒေသကို ဘဒြာရှွ (Bhadrāśva) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 52

गंधवत्सागरांतस्य केतुमालमिति स्मृतम्

ဂန္ဓဝတ (Gandhavata) အနီး ပင်လယ်အဆုံးတိုင်အောင် ရောက်သည့် ဒေသကို ကေတုမာလ (Ketumāla) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 53

श्रृंगवज्जलधेरंतः कुरुखंडमिति स्मृतम् । श्रृंगवच्छ्वेतमध्ये च खण्डं प्रोक्तं हिरण्मयम्

ရှೃင်္ဂဝတ် (Śṛṅgavat) အနီး ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဒေသကို ကုရုခဏ္ဍ (Kuru-khaṇḍa) ဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့ပြင် ရှೃင်္ဂဝတ် နှင့် ရှွေတ (Śveta) တို့အလယ်တွင် ဟိရဏ္မယ (Hiraṇmaya) ဟု ခေါ်သော အပိုင်းကို ကြေညာထားသည်။

Verse 54

सुनीलश्वेतयोर्मध्ये खंडमाहुश्च रम्यकम् । निषधो हेमकूटश्च हरिखंडं तदंतरा

ဆုနီလ (Sunīla) နှင့် ရှွေတ (Śveta) တောင်တန်းတို့အလယ်တွင် ရမ್ಯက (Ramyaka) ဟု ခေါ်သော သာယာလှပသည့် ဒေသရှိသည်။ နိષဓ (Niṣadha) နှင့် ဟေမကူဋ (Hemakūṭa) တောင်တန်းတို့အကြားတွင် ဟရိခဏ္ဍ (Harikhaṇḍa) ဟု ခေါ်သော မြေဒေသရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 55

हिमवद्धिमकूटांतः खण्डं किंपुरुषं स्मृतम् । हिमाद्रिजलधेरन्तर्नाभि खण्डमिति स्मृतम्

ဟိမဝတ်တောင်မှ ဟေမကူဋတောင်အထိရှိသောဒေသကို «ကိမ္ပုရုရှ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဟိမလယတောင်တန်းနှင့် သမုဒ္ဒရာအကြားရှိ မြေပြင်ကို «နာဘိခဏ္ဍ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 56

नाभिखण्डं च कुरवो द्वे वर्षे धनुपाकृती । हिमवांश्च गिरिश्रृंगी ज्यास्थाने परिकीर्तितौ

နာဘိခဏ္ဍနှင့် ကုရုတို့သည် ဓနုကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ဝර්ෂ နှစ်ခု ဖြစ်ကြသည်။ ဟိမဝန်နှင့် ဂိရိရှೃင်္ဂီတို့ကို ဓနုကြိုးနေရာ၌ တည်ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 57

नाभेः पुत्रश्च ऋषभ ऋषभाद्बरतोऽभवत् । तस्य नाम्ना त्विदं वर्षं भारतं चेति कीर्त्यते

နာဘိ၏ သားမှာ ဥෂဘ (Ṛṣabha) ဖြစ်၏။ ဥෂဘမှ ဘရတ (Bharata) မွေးဖွားလာ၏။ ထိုသူ၏ နာမတော်ကြောင့် ဤဒေသကို «ဘာရတ» ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြသည်။

Verse 58

अत्र धर्मार्थकामानां मोक्षस्य च उपार्जनम् । अन्यत्र भोगभूमिश्च सर्वत्र कुरुनंदन

ဤနေရာ၌ ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ နှင့် မောက္ခတို့၏ အောင်မြင်မှုကို စိုက်ပျိုးရရှိနိုင်သည်။ အခြားနေရာများတွင်မူ ပျော်ရွှင်ခံစားရာ မြေပြင်သာ ဖြစ်၏—အို ကုရုတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း (ကုရုနန္ဒန) ရေ။

Verse 59

शाकद्वीपे च शाकोऽस्ति योजनानां सहस्रकः । तस्य नाम्ना च तद्वर्षं शाकद्वीपमिति स्मृतम्

ရှာကဒွီပ (Śākadvīpa) တွင် ယောဇနာ တစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်သော ရှာကပင် (śāka-tree) တစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုပင်၏ နာမကြောင့် ထိုဒေသကို «ရှာကဒွီပ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 60

तस्य च प्रियव्रत एवाधिपतिर्नाम्ना मेधातिथिरिति

ထိုဒေသ၏ အုပ်စိုးရှင်မှာ ပရိယဝရတ ဖြစ်၍ မေဓာတိထိ ဟူသော နာမဖြင့်လည်း ခေါ်ကြသည်။

Verse 61

तस्य पुरोजवमनोजववेपमानधूम्रानीकचित्ररेफबहुरूपविश्वचारसंज्ञानि पुत्रनामानि सप्त वर्षाणि

သူ၏ သားတော်တို့၏ နာမများ—ပုရောဇဝ၊ မနောဇဝ၊ ဝေပမာန၊ ဓူမ္ရာနီက၊ စိတ္တရေဖ၊ ဘဟုရူပ၊ ဝိශ්ဝစာရ—တို့သည်လည်း ခုနှစ်ဝရ္ଷ (ဒေသ) များ၏ အမည်များပင် ဖြစ်သည်။

Verse 62

शाकद्वीपे च वर्ष ऋतव्रतसत्यव्रतानुव्रतनामानो वाय्यवात्कमं भगवंतं जपंति

ထို့ပြင် ရှာကဒွီပ၌ ဣတဝရတ၊ သတ္တယဝရတ နှင့် အနုဝရတ ဟူသော ဝရ္ଷများတွင်၊ သူတို့သည် ဘဂဝန် ဝါယျယဝာတ်ကမ ကို ဇပ (မന്ത്രတော်ထပ်ဆိုခြင်း) ဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 63

अंतः प्रविश्य भूतानि यो विभज्यात्मकेतुभिः । अंतर्यामीश्वरः साक्षात्पातु नो यद्वशे जगत्

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို အတ္တ၏ လက္ခဏာများဖြင့် ခွဲခြားစီမံတော်မူသော၊ အတွင်းအုပ်စိုးရှင် အန္တర్యာမိ အီश्वरတော်သည်—ကမ္ဘာလောက အလုံးစုံသည် အရှင်၏ အာဏာအောက်၌ တည်ရှိသဖြင့်—ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်တော်မူပါစေ။

Verse 64

इति जपः । कुशद्वीपे कुशस्तंबो योजनानां सहस्रकः । तच्चिह्नचिह्नितं तस्मात्कुशद्वीपं ततः स्मृतम्

ဤသို့သည် ဇပ မန္တရဖြစ်၏။ ကုရှဒွီပ၌ ယောဇနာ တစ်ထောင်အထိ လျားဝန်းသော ကုရှမြက်တောကြီး ရှိ၏။ ထိုအမှတ်လက္ခဏာကြောင့် ထိုဒေသကို «ကုရှဒွီပ» ဟု မှတ်ယူခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 65

तद्द्वीपपतिश्च प्रैयव्रतो हिरण्यरोमा तत्पुत्रवसुवसुदानदृढकविनाभिगुप्तसत्यव्रतवामदेवनामांकितानि सप्त वर्षाणि । वर्णाश्च कुलिशकोविदाभियुक्तकुलकसंज्ञा जातवेदसं भगवंतं स्तुवंति

ထိုကျွန်း၏အရှင်မှာ ပရိယဝြတ မင်း ဟိရဏ္ယရောမာ ဖြစ်သည်။ သူ၏သားများအမည်ဖြင့် အမည်ပေးထားသော ဝရ္ଷ ၇ ခုရှိ၍— ဝသု၊ ဝသုဒါန၊ ဒృဍ၊ ကဝိ၊ နာဘိ၊ ဂုပ္တ၊ သတ္ယဝြတ နှင့် ဝာမဒေဝ ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။ ထိုဒေသ၏ လူမှုဝဏ္ဏများကို ကုလိဿ၊ ကိုဝိဒ၊ အဘိယုက္တ၊ ကုလက ဟူ၍ ခေါ်ကာ၊ ဘဂဝန် ဇာတဝေဒသ (အဂ္ဂိ) ကို သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 66

परस्य ब्रह्णः साक्षाज्जातवेदासि हव्यवाट् । देवानां पुरुषांगानां यज्ञेन पुरुषं यजः

အို ဇာတဝေဒသ (အဂ္ဂိ)၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၏ တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းမှု ဖြစ်ပြီး၊ ဟဗျ (ပူဇာအနုဂ္ဂဟ) ကို သယ်ဆောင်ကာ လက်ခံစားသုံးသူ ဖြစ်သည်။ ယဇ్ఞဖြင့် သင်သည် စကြဝဠာပုရုಷကို ပူဇာပြု၍၊ သင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း နတ်တို့၏ စကြဝဠာကိုယ်ခန္ဓာ၏ အင်္ဂါတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 67

इति स्तुतिः । क्रौंचद्वीपे क्रौंचनामा पर्वतो योजनायतः । योऽसौ गुहेन निर्भिन्नस्तच्चिह्नं क्रौंचद्वीपकम्

ဤသို့ဖြင့် စတုတ္ထုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ပြီးဆုံး၏။ ကရောဉ္စဒွီပ၌ ကရောဉ္စ ဟူသော တောင်တစ်လုံးရှိ၍ ယောဇနာတစ်ခုအလျား ရှည်လျားသည်။ ထိုတောင်ကို ဂုဟ (စကန္ဒ) က ခွဲဖောက်ခဲ့သဖြင့် ထိုအမှတ်အသားကြောင့် ကရောဉ္စဒွီပ ဟူ၍ သိကြသည်။

Verse 68

तत्र च प्रैयव्रतो घृतपृष्टिनामा तत्पुत्राममधुरुहमेघपृष्ठस्वदामऋताश्वलोहितार्णववनस्पतिइतिसप्तपुत्रनामांकितानि सप्त वर्षाणि

ထိုနေရာ၌ ပရိယဝြတ အုပ်စိုးရှင်၏ အမည်မှာ ဃృతပೃṣ္ဌ (ဂ္ဃရတပೃဿဌ) ဖြစ်သည်။ ဝရ္ṣ ၇ ခုကို သူ၏သား ၇ ယောက်အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြပြီး— မမဓုရုဟ၊ မေဃပೃṣ္ဌ၊ စွဒာမ၊ ဣတားရှွ၊ လောဟိတာර්ဏဝ၊ ဝနஸ္ပတိ နှင့် ကျန်တစ်ခုက ၇ ကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 69

वर्णाश्च गुरुऋषभद्रविणदेवकसंज्ञाः

ထိုဒေသ၌ လူမှုဝဏ္ဏများကို ဂုရု၊ ဣṣဘ၊ ဒြဝိဏ၊ ဒေဝက ဟူ၍ သတ်မှတ်ခေါ်ကြသည်။

Verse 70

आपोमयं भगवंतं स्तुवंति

သူတို့သည် ရေ၏သဘာဝဖြစ်သော ဘုရားသခင်မြတ်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 71

आपः पुरुषवीर्याश्च पुनंतीर्भूर्भूवःस्वश्च । तैः पुनरमीवघ्नाःसंस्पृशेतात्मना भुवः

ပုရုရှ၏ အင်အားပါဝင်သော ရေတို့သည် Bhūḥ၊ Bhuvaḥ၊ Svaḥ ကို သန့်စင်စေသည်။ ထိုရေကို ထပ်မံထိတွေ့လျှင် ရောဂါဖျက်သူ ဖြစ်လာပြီး မိမိ၏အတ္တဖြင့် လောကများကိုလည်း သန့်ရှင်းစေသည်။

Verse 72

इति जपः । शाल्मलेर्नाम वृक्षस्य तत्रवासः सहस्रं योजनानां तच्चिह्नं शाल्मलिद्विपमुच्यते

ဤသို့သည် မန္တရဇပ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ Śālmali ဟုခေါ်သော သစ်ပင်သည် ယောဇနာတစ်ထောင်အထိ ကျယ်ပြန့်၍ ထိုအမှတ်အသားကြောင့် Śālmalidvīpa ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 73

तस्याधिपतिः प्रैयव्रतो यज्ञबाहुस्तत्पुत्रसुरोचनसौमनस्यरमणकदेवबर्हिपारिभद्राप्यायनाभिज्ञाननामानि सप्तवर्षाणि

ထိုဒွိပ၏ အုပ်စိုးသူမှာ Praiyavrata မင်း Yajñabāhu ဖြစ်သည်။ Varṣa ခုနစ်ခုကို သူ၏သားများအမည်ဖြင့် Surocana၊ Saumanasya၊ Ramaṇaka၊ Deva၊ Barhi၊ Pāribhadra၊ Āpyāyana နှင့် Abhijñāna ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 74

वर्णाश्च श्रुतधरवीर्यवसुंधरैषंधरसंज्ञा भगवंतं सोमं यजंति

ထို့ပြင် Śrutadhara၊ Vīrya၊ Vasuṃdharā နှင့် Eṣaṃdhara ဟုခေါ်သော ဝဏ္ဏများသည် ဘုရားသခင်မြတ် Soma ကို ပူဇော်ယဇ်ပြုကြသည်။

Verse 75

स्वयोनिः पितृदेवेभ्यो विभजञ्छुक्लकृष्णयोः । अधः प्रजानां सर्वासां राजा नः सोमोस्तु

ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသော သောမသည် ပိတೃဒေဝတို့နှင့် ဒေဝတို့အတွက် လင်းသောနှစ်ပတ်နှင့် မှောင်သောနှစ်ပတ်ဟူ၍ ခွဲဝေစီမံတော်မူ၏—အောက်လောကရှိ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ မင်းအဖြစ် သောမတော်မူပါစေ။

Verse 76

इति जपः गोमेदनामा प्लक्षोस्ति सुरम्यो यस्य च्छायया । मोदोवृद्धिं गतं लौल्याद्गोमेदं द्वीपमुच्यते

«ဤသို့ပင် ဂျပ (မန်တရ) ဖြစ်၏»။ ဂိုမေဒဟု ခေါ်သော လှပသည့် ပလက္ခသစ်ပင်တစ်ပင် ရှိ၏။ ၎င်း၏ အရိပ်အောက်တွင် ချစ်မြတ်နိုးမှုကြောင့် ပျော်ရွှင်မှု တိုးပွားသဖြင့် ထိုကျွန်းကို ဂိုမေဒဒွီပ ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 77

तत्र प्रैयव्रत इध्मजिह्वः पतिस्तत्पुत्रसिवसुरम्यसुभद्र शांत्यशप्तमृताभयनामांकितानि सप्त वर्षाणि

ထိုနေရာ၌ ပရိယဝြတ မင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်သူမှာ အိဓ္မဇိဟ္ဝ ဖြစ်၏။ သူ၏ သားများ—ရှီဝ၊ စုရမ်ယ၊ စုဘဒြ၊ ရှာံတျ၊ ရှပ္တ၊ မృတာဘယ—တို့၏ အမည်များဖြင့် ဒေသ ခုနစ်ခု (ဝရ္ဩ) ကို ခေါ်ကြ၏။

Verse 78

वर्णाश्च हंसपतंगोर्ध्वांचनसत्यांगसंज्ञाश्चत्वारो भगवंतं सूर्यं यजंते

ထို့ပြင် ဟံသ၊ ပတင်္ဂ၊ ဥရ္ဓ္ဝာံစန၊ သတ္ယာင်္ဂ ဟူ၍ ခေါ်သော ဝဏ္ဏ လေးမျိုးတို့သည် ဘဂဝန် နေမင်း (စူရျ) ကို ပူဇော်ယဇ္ဈတော်မူကြ၏။

Verse 79

प्रश्रस्य विष्णुरूपंयत्तत्रोत्थस्य ब्रह्मणोऽमृतस्य च । मृत्योश्च सूर्यमात्मानं धीमहि

ဗိဿနုရূপကို ဆောင်တော်မူ၍ ဗြဟ္မာ၏ အရင်းအမြစ်၊ အမရတရား၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သကဲ့သို့ သေခြင်းကိုလည်း ကျော်လွန်စေသော အတ္တမူလ နေမင်း စူရျကို ကျွန်ုပ်တို့ သီလသမာဓိဖြင့် အာရုံပြုကြ၏။

Verse 80

इति जपः । स्वर्णपत्राणि नियुतं योजनानां सहस्रकम् । पुष्करं ज्वलदा भाति तच्चिह्नं द्वीपपुष्करम्

ဤသို့ပင် ဂျပ် (japa) ဖြစ်၏။ ရွှေရောင်ပန်းရွက်များပါသော ကြာပန်းသည် မီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ယောဇနာတစ်ထောင်အကျယ် ပျံ့နှံ့သည်။ ထိုအမှတ်အသားကြောင့်ပင် “ပုရှ္ကရ-ဒွီပ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 81

तस्याधिपतिः प्रैयव्रतो वीतहोत्रनामा तत्पुत्रौ रमणकघातकौ

ထိုဒွီပ၏ အုပ်စိုးရှင်မှာ ပရိုင်ယဝရတ မျိုးနွယ်ဝင် ဗီတဟောထရ အမည်ရှိသူ ဖြစ်၏။ သူ၏ သားနှစ်ယောက်မှာ ရမဏက နှင့် ဃာတက ဖြစ်ကြ၏။

Verse 82

तन्नामचिह्नतं खंडद्वयम्

ထိုအပိုင်းနှစ်ပိုင်းသည် မိမိတို့၏ အမည်များဖြင့်ပင် အမှတ်အသားပြုထား၏။

Verse 83

तयोरंतरालेमानसाचलो नाम वलयाकारः पर्वतो यस्मिन्भ्रमति भगवान्भास्कर इति

ထိုနှစ်ပိုင်းကြားတွင် မာနသာစလ (Mānasācala) ဟုခေါ်သော လက်စွပ်ပုံသဏ္ဌာန် တောင်တန်းတစ်ခု ရှိပြီး၊ ကောင်းမြတ်သော ဘာස්ကရ (နေမင်း) သည် ထိုပေါ်၌ မိမိလမ်းကြောင်းအတိုင်း လှည့်လည်သွားသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 84

तत्र वर्णाश्च न संति केवलं समानास्ते ब्रह्म ध्यायंति

ထိုနေရာတွင် ဝဏ္ဏခွဲခြားမှု မရှိလုံးဝ၊ အားလုံးတန်းတူညီမျှကြပြီး ဘြဟ္မန် (Brahman) ကိုသာ စိတ်တည်၍ သမาธိပြုကြ၏။

Verse 85

यद्यत्कर्ममयं लिंगं ब्रह्मलिंगं जनोर्चयन् । भेदेनैकांतमद्वैतं तस्मै भगवते नमः

လူတို့က ကర్మဖြင့်ဖွဲ့စည်းသော လိင်္ဂကို ပူဇော်ရာ၌ ထိုဗြဟ္မ-လိင်္ဂသည် ခွဲခြားမှုဖြင့် ချဉ်းကပ်သော်လည်း အမှန်တကယ် အတိအကျ အဒွైత တစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ ထိုဘဂဝန်တော်အား နမස්ကာရ။

Verse 86

इति जपः । नैषु क्रोधो न मात्सर्यं पुण्यपापार्जनेन च । अयुतं द्विगुणं चापि क्रमादायुः प्रकीर्तितम्

ဤသို့ပင် ဂျပ (japa) ဖြစ်၏။ သူတို့အတွင်း၌ ဒေါသမရှိ၊ မနာလိုမရှိ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကိုလည်း မစုဆောင်းကြ။ သူတို့၏ အသက်တမ်းကို အစဉ်လိုက် တစ်သောင်း၊ ထို့ပြင် နှစ်ဆတိုး၍လည်း ဟောကြားထား၏။

Verse 87

जपंतः कामिनीयुक्ता विहरंत्यमरा इव । अथ ते संप्रवक्ष्यामि ऊर्ध्वलोकस्य संस्थितिम्

ဂျပကို ဆောင်ရွက်လျက်၊ ကောင်းကင်မိဖုရားတို့နှင့်အတူ သူတို့သည် အမရာတို့ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ကစားကြ၏။ ယခု ငါသည် အထက်လောကတို့၏ အစီအစဉ်နှင့် အနေအထားကို သင်အား ရှင်းပြမည်။