Adhyaya 14

Verse 1

अर्जुन उवाच । कुमारनाथमाहात्म्यं यत्त्वयोक्तं कथांतरे । तदहं श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण महामुने

အర్జုနက ပြောသည်— “အခြားပုံပြင်အတွင်း၌ သင်ပြောခဲ့သော ကုမာရနာထ၏ မဟာတ్మကို ကျွန်ုပ် အသေးစိတ် နားထောင်လိုပါသည်၊ အို မဟာမုနိ။”

Verse 2

नारद उवाच । तारकं विनिहत्यैव वज्रांगतनयं प्रभुः । गुहः संस्थापयामास लिंगमेतच्च फाल्गुन

နာရဒက ပြောသည်— “ဝဇ္ရာင်္ဂ၏ သား တာရကကို သတ်ပြီးနောက်၊ प्रभု ဂုဟသည် ဤလိင်္ဂကိုပင် တည်ထောင်ခဲ့သည်၊ အို ဖာလ္ဂုန။”

Verse 3

दर्शनाच्छ्रवणाद्ध्यानात्पूजया श्रुतिवंदनैः । सर्वपापापहः पार्थ कुमारेशो न संशयः

အို ပါර්ထ၊ မြင်ရုံ၊ ကြားရုံ၊ ဓ्यानပြုရုံ၊ ပူဇော်ရုံနှင့် ဝေဒသီချင်းများဖြင့် ချီးမွမ်းရုံသာဖြင့်ပင် ကုမာရေးရှသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားတော်မူသည်—သံသယမရှိ။

Verse 4

अर्जुन उवाच । अत्याश्चर्यमयी रम्या कथेयं पापनाशिनी । विस्तरेण च मे ब्रूहि याथातथ्येन नारद

အာర్జုနက ပြောသည်။ ဤကഥာသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်၊ သာယာလှပ၍ အပြစ်ပျောက်ကင်းစေ၏။ နာရဒာရေ၊ ဖြစ်ပျက်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 5

वज्रांगः कोप्यसौ दैत्यः किंप्रभावश्च तारकः । कथं स निहतश्चैव जातश्चैव कथं गुहः

ဗဇ္ရာင်္ဂဟု ခေါ်သော ဒေဝတၱဆန့်ကျင် ဒိုင်တျာသည် မည်သူနည်း။ တာရကတွင် မည်သို့သော အာနုဘော်ရှိသနည်း။ သူကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း၊ ထို့ပြင် ဂုဟ (ကုမာရ) သည် မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။

Verse 6

कथं संस्थापितं लिंगं कुमारेश्वरसंज्ञितम् । किं फलं चास्य लिंगस्य ब्रूहि तद्विस्तरान्मम

ကုမာရေးရှ္ဝရဟု ခေါ်သော လိင်္ဂကို မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၏ အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်း။ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်အား အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 7

नारद उवाच । प्रणिपत्य कुमाराय सेनान्ये चेश्वराय च । श्रृणु चैकमनाः पार्थ कुमारचरितं महत्

နာရဒာက ဆိုသည်။ ဒေဝစစ်တပ်မူး ကုမာရနှင့် အီရှ္ဝရကိုလည်း ဦးချ၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ ပါရ္ထရေ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကုမာရ၏ မဟာကာရိယာများကို နားထောင်လော့။

Verse 8

मानसो ब्रह्मणः पुत्रो दक्षो नाम प्रजापतिः । षष्टिं सोऽजनयत्कन्या वीरिण्यां नाम फाल्गुन

ဖာလ္ဂုနရေ၊ ဘြဟ္မာ၏ စိတ်မွေးသားဖြစ်သော ဒက္ခဟု အမည်ရ ပရဇာပတိသည်၊ ဗီရိဏီထံမှ သမီးခြောက်ဆယ်ကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 9

ददो स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । सप्तविंशतिं सोमाय चतस्रोरिष्टनेमिने

ထိုအရှင်သည် သမီးတော် ဆယ်ပါးကို ဓမ္မသို့၊ ဆယ့်သုံးပါးကို ကശ്യပသို့၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပါးကို ဆိုမသို့၊ လေးပါးကို အရိဋ္ဌနేమိသို့ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 10

भूतांगिरः कृशाश्वेभ्यो द्वेद्वे चैव ददौ प्रभुः । नामधेयान्यमूषां च सपत्नीनां च मे श्रृणु

ထိုအရှင်သည် ဘူတ၊ အင်္ဂိရ၊ ကೃရှာશ્વ တို့အားလည်း တစ်ဦးစီနှစ်ပါးစီ ပေးအပ်တော်မူ၏။ ယခု မိမိထံမှ ထိုမိဖုရားများ (အတူတကွသော ဇနီးများ) ၏ အမည်များကို နားထောင်လော့။

Verse 11

यासां प्रसूतिप्रभवा लोका आपूरितास्त्रयः । भानुर्लम्बा ककुद्भूमिर्विश्वा साध्या मरुत्वती

သူတို့၏ သားသမီးအဆက်အနွယ်မှ သုံးလောကလုံး ပြည့်နှက်လာ၏—ထိုသူတို့မှာ ဘာနု၊ လမ္ဘာ၊ ကကុဒ္ဘူမိ၊ ဝိශ්ဝာ၊ သာဓျာ နှင့် မရုတ်ဝတီ တို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 12

वसुर्सुहूर्ता संकल्पा धर्मपत्न्यः सुताञ्छृणु । भानोस्तु देवऋषभ सुतोऽभवत्

ဝಸು၊ စုဟူර්တာ နှင့် သံကల్పာ တို့သည် ဓမ္မ၏ ဇနီးများဖြစ်ကြ၏—သူတို့၏ သားများအကြောင်း နားထောင်လော့။ ဘာနုမှ ဒေဝဋ္ဌရ္ଷဘ (ဒေဝတို့အတွင်း နွားထီးအမြတ်) မွေးဖွားလာ၏။

Verse 13

विद्योत आसील्लंबायां ततश्च स्तनयित्नवः । ककुदः शकटः पुत्रः कीकटस्तनयो यतः

လမ္ဘာမှ ဝိဒ္ယောတ မွေးဖွားလာ၏; ထို့နောက် စတနယိတ္နဝ များ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ကကုဒ နှင့် သကဋ တို့လည်း မွေးဖွားလာပြီး၊ ထိုသူမှ ကီကဋ ဟူသော သားတော် ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 14

भुवो दुर्गस्तथा स्वर्गो नंदश्चैव ततोऽभवत् । विश्वेदेवाश्च विश्वाया अप्रजांस्तान्प्रचक्षते

ဘူ (Bhū) မှ ဒုರ್ಗာ (Durgā) နှင့် စွဗဂ (Svarga) ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ ထို့နောက် နန္ဒ (Nanda) လည်း ဖြစ်ပေါ်၏။ ဝိශ්ဝာ (Viśvā) မှ ဝိශ්ဝေဒေဝ (Viśvedevas) များ မွေးဖွားလာကြပြီး၊ ထိုသူတို့ကို မျိုးဆက်မရှိသူများဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 15

साध्या द्वादश साध्याया अर्थसिद्धिस्तु तत्सुतः । मरुत्वान्सुजयंतश्च मरुत्वत्या बभूवतुः

သာဓျာ (Sādhyā) မှ သာဓျ (Sādhyas) တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး မွေးဖွားလာကြ၏။ ထိုနောက် သူမ၏ သားမှာ အရ္ထသိဒ္ဓိ (Arthasiddhi) ဖြစ်၏။ မရုတ်ဝတီ (Marutvatī) မှ မရုတ်ဝန် (Marutvān) နှင့် သုဇယန္တ (Sujayanta) တို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 16

नरनारायणौ प्राहुर्यौ तौ ज्ञानविदो जनाः । वसोश्च वसवश्चाष्टौ मुहूर्तायां मुहूर्तकाः

သစ္စာကို သိမြင်သော ပညာရှိတို့က ထိုနှစ်ပါးကို နရ (Nara) နှင့် နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝသု (Vasu) မှ ဝသု (Vasus) ရှစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍၊ မုဟူရ္တာ (Muhūrtā) မှ မုဟူရ္တက (Muhūrtakas) များ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 17

ये वै फलं प्रयच्छंति भूतानां स्वं स्वकालजम् । संकल्पायाश्च संकल्पः कामः संकल्पजः सुतः

သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်အချိန်တော်၌ ပေါ်ထွန်းသည့် အကျိုးဖလကို ပေးအပ်သူတို့ရှိ၏။ သင်္ကల్పာ (Saṅkalpā) မှ သင်္ကల్ప (Saṅkalpa) မွေးဖွားလာ၍၊ ကာမ (Kāma) သည် သင်္ကల్పမှ မွေးသော သားဖြစ်၏။

Verse 18

सुरूपासूत तनयान्रुद्रानेकादशैव तु । कपाली पिंगलो भीमो विरुपाक्षो विलोहितः

သုရူပါ (Surūpā) သည် သားတော်များကို မွေးဖွားခဲ့၏—အမှန်တကယ် ရုဒြ (Rudras) တစ်ဆယ့်တစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။ ထိုတို့တွင် ကပါလီ (Kapālī), ပိင်္ဂလ (Piṅgala), ဘီမ (Bhīma), ဝိရူပါက္ရှ (Virūpākṣa), ဝိလိုဟိတ (Vilohita) စသည်တို့ ပါဝင်၏။

Verse 19

अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चांत्यो भवस्तथा । रुद्रस्य पार्षदाश्चान्ये विरूपायाः सुताः स्मृताः

အဇက၊ သာသန၊ သာස්တာ၊ သမ္ဘု၊ အန္တျ၊ ထို့ပြင် ဘဝ—ဤတို့နှင့် ရုဒြ၏ အခြားပါရ္သဒများကိုလည်း ဝိရူပါ၏ သားများဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 20

प्रजापतेरंगिरसः स्वधा पत्नी पितॄनथ । जज्ञे सनी तथा पुत्रमथर्वागिरसं प्रभुम्

ပရာဇာပတိ အင်္ဂိရသ၏ ဇနီး စ္ဝဓာသည် ပိတೃတို့နှင့် ဆက်နွယ်၍ စနီကို မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် အထရ္ဝါင်္ဂိရသ အရှင်တော်ဟူသော သားတစ်ပါးကိုလည်း မွေးဖွား하였다။

Verse 21

कृशाश्वस्य च द्वे भार्ये अर्चिश्च दिषणा तथा । अस्त्रगामो ययोः पुत्रः ससंहारः प्रकीर्तितः

ကೃရှာශ්ဝတွင် ဇနီးနှစ်ဦးရှိ၍ အရ္စိစ်နှင့် ဒိෂဏာ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနှစ်ဦး၏ သားမှာ အස්တြဂာမ ဖြစ်ပြီး၊ စသံဟာရ ဟုလည်း ကျော်ကြားသည်။

Verse 22

पतंगी यामिनी ताम्रा तिमिश्चारिष्टनेमिनः । पतंग्यसूत पतगान्यामिनी शलभानथ

ပတင်္ဂီ၊ ယာမိနီ၊ တာမရာ နှင့် တိမိ တို့သည် အရိဋ္ဌနေမိ၏ ဇနီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ပတင်္ဂီသည် ငှက်မျိုးစုံကို မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ယာမိနီသည် ဆလဘ (ပျားပင့်/ကျိုင်း) များကို မွေးဖွား하였다။

Verse 23

ताम्रायाः श्येनगृध्राद्यास्तिमेर्यादोगणास्तथा । अथ कश्यपपत्नीनां यत्प्रसूदमिदं जगत्

တာမရာမှ စျေန (ငှက်တော်)၊ ဂૃဓ્ર (လင်းတ) စသည့် ငှက်မျိုးများ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ တိမိမှလည်း တိမိရိယ စသည့် ရေသတ္တဝါအုပ်စုများ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလောကသည် ကശ്യပ၏ ဇနီးများမှ မွေးဖွားလာသော အမျိုးအနွယ်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 24

श्रृणु नामानि लोकानां मातॄणां शंकराणि च । अदितिर्दितिर्दनुः सिंही दनायुः सुरभिस्तथा

ယခု လောကတို့၏ မိခင်များ၏ အမည်များနှင့် သင်္ကရနှင့် ဆက်နွယ်သော မင်္ဂလာဝင် မျိုးရိုးများကို နားထောင်လော့— အဒိတိ၊ ဒိတိ၊ ဒနု၊ စിംဟီ၊ ဒနာယု၊ ထို့အပြင် စုရဘိ။

Verse 25

अरिष्टा विनता ग्रावा दया क्रोधवशा इरा । कद्रुर्मुनिश्च ते चोभे मातरस्ताः प्रकीर्तिताः

အရိဋ္ဌာ၊ ဝိနတာ၊ ဂြာဝါ၊ ဒယာ၊ က္ရောဓဝသာ၊ အီရာ၊ ထို့ပြင် ကဒ္ရုနှင့် မုနိ—ဤနှစ်ဦးလည်း—မိခင်များဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 26

आदित्याश्चादितेः पुत्रा दितेर्दैत्याः प्रकीर्तिताः । दनोश्च दानवाः प्रोक्ता राहुः सिंहीसुतो ग्रहः

အာဒိတျများသည် အဒိတိ၏ သားများဟု ဆိုကြ၏; ဒိုင်တျများသည် ဒိတိ၏ သားများဟု ကြေညာကြ၏။ ဒနုမှ ဒာနဝများဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဂြိုဟ် ရာဟုသည် စിംဟီ၏ သားဖြစ်၏။

Verse 27

दनायुषस्तथा जातो दनायुश्च गणो बली । गावश्च सुरभेर्जातारिष्टापुत्रा युगंधराः

ဒနာယုမှလည်း ဒနာယုṣ ဟူသော အင်အားကြီး ဂဏာတစ်စု မွေးဖွားလာ၏။ နွားများသည် စုရဘိမှ မွေးဖွားကြပြီး၊ ယုဂန္ဓရများသည် အရိဋ္ဌာ၏ သားများဟု ဆိုကြ၏။

Verse 28

विनतासूत अरुणं गरुडं च महाबलम् । ग्रावायाः श्वापदाः पुत्रा गणः क्रोधवशस्तथा

ဝိနတာသည် အရုဏနှင့် အင်အားကြီး ဂရုဍကို မွေးဖွားခဲ့၏။ ဂြာဝါမှ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ မွေးဖွားကြပြီး၊ က္ရောဓဝသာမှလည်း သတ္တဝါအစု (ဂဏာ) တစ်စု ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 29

जातः क्रोधवशायाश्च इराया भूरुहाः स्मृताः । कद्रूसुताः स्मृता नागा मुनेरप्सरसां गणाः

Krodhavaśā မှ သတ္တဝါအချို့ မွေးဖွားလာကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။ Irā မှ သစ်ပင်နှင့် အပင်မျိုးစုံ ပေါက်ဖွားသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ Nāga များသည် Kadru ၏ သားများဟု မှတ်ကြပြီး၊ Muni မှ အပ္စရာ (Apsarā) အစုအဝေးများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 30

तत्र द्वौ तनयौ यौ च दितेस्तौ विष्णुना हतौ । हिरण्यकशिपुर्वीरो हिरण्याक्षस्तथाऽपरः

ထိုနေရာ၌ Diti ၏ သားနှစ်ယောက်ကို Viṣṇu က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူရဲကောင်း Hiraṇyakaśipu နှင့် အခြားတစ်ဦး Hiraṇyākṣa တို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 31

ततो निहतपुत्रा सा दितिराराध्य कश्यपम् । अयाचत वरं देवी पुत्रमन्यं महाबलम्

ထို့နောက် သားများ သတ်ဖြတ်ခံရသော Diti သည် Kaśyapa ကို ပူဇော်ကာ အားရစေ하였다။ ထိုဒေဝီသည် အလွန်အင်အားကြီးသော အခြားသားတစ်ဦးကို ပေးပါရန် ကောင်းချီးတောင်းခံ၏။

Verse 32

समरे शक्रहंतारं स तस्या अददात्प्रभुः । नियमे चापि वर्तस्व वर्षाणां च सहस्रकम्

အရှင်သည် နန်းတော်မိခင်အား စစ်မြေပြင်၌ Śakra ကို သတ်နိုင်မည့် သားတစ်ဦးကို ပေးမည်ဟု ကောင်းချီးပေး၏။ ထို့ပြင် “နှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းနှင့် ဝတ်ပြုသန့်ရှင်းမှုကို လိုက်နာလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 33

इत्युक्ता सा तथा चक्रे पुष्करस्था समाहिता । वर्तंत्या नियमे तस्याः सहस्राक्षः समाहितः

ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် သူမသည် အတိအကျ လိုက်နာကာ Puṣkara တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်하였다။ သူမ၏ နိယမနှင့် ဝတ်ပြုသန့်ရှင်းမှု ဆက်လက်တည်ရှိနေစဉ် Sahasrākṣa (Indra) လည်း သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်၍ အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 34

उपासामाचरद्भक्त्या सा चैनमन्वमन्यत । दशवत्सरशेषस्य सहस्रस्य तदा दितिः

သူမသည် ဘက္တိဖြင့် အလေးအနက်ပူဇော်ကိုးကွယ်မှုကို ကျင့်သုံး၍ ထိုသူကို စိတ်ထဲ၌ အမြဲတမ်း ရိုသေသတိပြုနေ하였다။ ထိုအခါ ဒိတိအတွက် ထောင်နှစ်ဝရတအတွင်း ကျန်သေးသည်မှာ ဆယ်နှစ်သာ ဖြစ်하였다။

Verse 35

उवाच शक्रं सुप्रीता भक्त्या शक्रस्य तोषिता । दितिरुवाच । अत्रोत्तीर्णव्रतप्रायां विद्धि देवसत्तम

ဘက္တိဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကို ပျော်ရွှင်စေ၍ သူမသည် အလွန်ကျေနပ်ကာ ထိုသူအား ပြော하였다။ ဒိတိက ပြောသည်—“အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝ၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်မ၏ ဝရတသည် ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်ကြောင်း သိပါစေ”။

Verse 36

भविष्यति तव भ्राता तेन सार्धमिमां श्रियम् । भोक्ष्यसे त्वं यथानयायं त्रैलोक्यं हतकंटकम्

“သင်၏ ညီအစ်ကိုသည် ပေါ်ပေါက်လာမည်။ ထိုသူနှင့်အတူ သင်သည် ဤအာဏာတော်နှင့် သရဖူတန်ခိုးကို ခံစားရမည်၊ သုံးလောကကို ဆူးညှောင့်နှင့် အန္တရာယ်တို့မှ ဖယ်ရှားကာ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်စေရန်”။

Verse 37

इत्युक्त्वा निद्रयाविष्टा चरणाक्रांतमूर्धजा । दिवा सुप्ता दितिर्देवी भाव्यर्थबलनोदिता

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဒေဝီ ဒိတိသည် အိပ်ငိုက်ခြင်းက လွှမ်းမိုးသွား၍ ခြေတစ်ဖက်က သူမ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်ကို ဖိနှိပ်ထားလေသည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင်ပင် သူမ အိပ်ပျော်သွားကာ ဖြစ်လာမည့် ကံကြမ္မာ၏ အင်အားကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည်။

Verse 38

तत्तु रंध्रमवेक्ष्यैव योगमूर्तिस्तदाविशत् । जठरस्थं दितेर्गर्भं चक्रे वज्रेण सप्तधा

ထိုအပေါက်ကို မြင်သည်နှင့် အိန္ဒြာသည် ယောဂီရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ ထိုခဏ၌ ဝင်ရောက်하였다။ သူ၏ ဝဇ္ဇရဖြင့် ဒိတိ၏ ဝမ်းအတွင်းရှိ သန္ဓေကို ခုနစ်ပိုင်း ခွဲဖြတ်လိုက်သည်။

Verse 39

एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः । सप्तधा सप्तधा कोपादुद्बुध्य च ततो दितिः

ထို့နောက် သိကြားမင်းသည် အပိုင်းအစတစ်ခုစီကို ခုနစ်ပိုင်းစီ ထပ်မံပိုင်းဖြတ်လေသည်။ ထိုအခါ ဒိတိမယ်တော်သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် နိုးထလာ၏။

Verse 40

न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् । वज्रेण कृत्त्यमानानां बुद्धा सा रोदनेन च

"မသတ်ပါနှင့်၊ မသတ်ပါနှင့်" ဟု သူမသည် သိကြားမင်းအား ပြောဆိုလေသည်။ ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံနေရသည်ကို သိရှိပြီး ငိုကြွေးသံများကြောင့် သူမ နားလည်လိုက်သည်။

Verse 41

ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् । निर्गत्य जठरात्तस्मात्ततः प्रांजलिरग्रतः

ထို့နောက် သိကြားမင်းက "မငိုကြနှင့်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုဝမ်းဗိုက်မှ ထွက်လာကြပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် လက်အုပ်ချီလျက် ရှေ့တော်မှောက်၌ ရပ်နေကြသည်။

Verse 42

उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् । दिवास्वापं कृथा मातः पादाक्रांतशिरोरुहा

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့လျက် သူသည် စိတ်ဆင်းရဲနေသော မယ်တော်အား ဤသို့ လျှောက်တင်လေသည်။ "မယ်တော်၊ နေ့အခါ မအိပ်စက်ပါနှင့်၊ ခြေဖြင့်နင်းမိသော ဆံပင်ရှိသူ မယ်တော်"။

Verse 43

सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव । कृता एकोनपंचाशद्भागा वज्रेण ते सुताः

"အို ဒိတိမယ်တော်၊ သင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အိပ်ပျော်နေစဉ် သင့်ဝမ်းဗိုက်ကို လေထဲတွင် ကျွန်ုပ်ဖြတ်တောက်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် သင့်သားများကို ၄၉ ပိုင်း ခွဲခြားလိုက်ပါပြီ။"

Verse 44

सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् । दास्यामि तेषां स्थानानि दिवि यावदहं दिते

သင်၏စကားသည် သစ္စာအဖြစ် ပြည့်စုံပါစေ။ သူတို့နှင့်အတူ ငါသည် သာယာဝပြောမှုကို ခံစားမည်၊ ထို့ပြင် ငါရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး အို ဒိတိ၊ သူတို့အား ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေရာတည်ခိုခွင့် ပေးမည်။

Verse 45

मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति । इत्युक्ता सा च सव्रीडा दितिर्जाता निरुत्तरा

“မငိုပါနှင့်” ဟု ငါက သူတို့အား ပြောခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် “မရုတ်” ဟူ၍ နာမည်ကျော်ကြားလာကြ၏။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒိတိသည် အရှက်တရားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ စကားမထွက်နိုင်တော့။

Verse 46

सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः । ततः पुनश्च भर्तारं दितिः प्रोवाच दुःखिता

အင်ဒြာသည် သူတို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ သူတို့ကိုလည်း အရပ်အဆုံးများတွင် လှုပ်ရှားသည့် လေများဟု မှတ်မိကြ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ဒိတိသည် မိမိ၏ ခင်ပွန်းအား ထပ်မံ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 47

पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् । यो नास्त्रशस्त्रैर्वध्यत्वं गच्छेत्त्रिदिववासिनाम्

အို ဘုရားသခင်မြတ်၊ ကျွန်မအား သားတစ်ယောက် ပေးသနားပါ—အင်အားကြီး၍ သက္ကရာ (အင်ဒြာ) ကို သတ်နိုင်သူ၊ ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့သည် လက်နက်နှင့် မြားသေနတ်တို့ဖြင့် မသတ်နိုင်သောသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 48

न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते । इत्युक्तः स तदोवाच तां पत्नीमतिदुःखिताम्

“ငါအဖြေမပေးမည်ဟု သိထားလော့—အို ပရဇာပတိ၊ သူမသည် သေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီ” ဟု ပြောဆိုခံရသော်၊ ထိုသူသည် အလွန်ပူဆွေးနေသော မိမိဇနီးအား ထိုအခါ ပြန်လည် ပြောကြားလေ၏။

Verse 49

दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे । वज्रसारमयैरंगैरच्छेद्यैरायसैर्दृढैः

တပဿာ၌ တည်ကြည်သူအဖြစ် သင်သည် တပဿာကို နှစ်တစ်သောင်းတိုင် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် သင်ရမည့် သား၏ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် ဝဇ္ဇရ၏ အနှစ်သာရကဲ့သို့ မဖြတ်နိုင်၊ သံကဲ့သို့ ခိုင်မာ၍ တည်ငြိမ်လိမ့်မည်။

Verse 50

वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः । सा तु लब्धवरा देवी जगाम तपसे वनम्

သင်၏ သားကို “ဝဇ္ဇရအင်္ဂ” ဟု အမည်ပေးမည်၊ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုကောင်းချီးကို ရရှိပြီးနောက် ဒေဝီသည် တပဿာပြုရန် တောသို့ သွားလေ၏။

Verse 51

दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् । तपसोंऽते भगवती जनयामास दुर्जयम्

သူမသည် နှစ်တစ်သောင်းတိုင် ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ တပဿာ၏ အဆုံး၌ အမြတ်တင် ဒေဝီသည် အနိုင်မရလွယ်သူကို မွေးဖွားလေ၏။

Verse 52

पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् । स जातामात्र एवाभूत्सर्वशा स्त्रार्थपारगः

(သူမသည်) တုံ့ပြန်တားဆီးမရ၊ အနိုင်မရ၊ ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ မဖြတ်နိုင်သော သားကို မွေးဖွား하였다။ မွေးကင်းစချိန်မှစ၍ သူသည် လက်နက်အားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့၌ ပြည့်စုံပြီးသား ဖြစ်လေ၏။

Verse 53

उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् । तमुवाच ततो हृष्टा दितिर्दैत्याधिपं सुतम्

ဘက်တီးဖြင့် သူသည် မိခင်အား “အမေ၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သော ဒိတိသည် ဒೈတျာတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သားကို ပြောလေ၏။

Verse 54

बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक । तेषआमपचितिं कर्तुमिच्छे शक्रवधादहम्

«သားရေ၊ ငါ့သားများ အများအပြားကို သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) က သတ်ခဲ့ပြီ။ ထိုအတွက် အပြစ်ပြန်ဆပ်ရန် သက္ကရကို သတ်လိုသည်»။

Verse 55

बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली । ससैन्यं समरे शक्रं स च बाह्वायुधोऽजयत्

«ကောင်းပြီ» ဟုဆိုကာ အင်အားကြီးသော ဘလီသည် တြိဒိဝ (ကောင်းကင်) သို့ သွား၏။ စစ်မြေပြင်၌ သူသည် စစ်တပ်နှင့်တကွ သက္ကရကို အနိုင်ယူပြီး ဘာဟ္ဝာယုဓသည် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

Verse 56

पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा । मातुरंतिकमागच्छद्याचमानं भयातुरम्

သူသည် နတ်ဘုရင် ဒေဝိန္ဒြကို ခြေဖြင့် ဆွဲခေါ်ကာ၊ ခြင်္သေ့က သေးငယ်သော တိရစ္ဆာန်ကို ဆွဲသကဲ့သို့ မိခင်အနီးသို့ ရောက်လာ၏။ အိန္ဒြသည် ကြောက်လန့်၍ ကရုဏာတောင်းပန်နေ၏။

Verse 57

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः । आगता तत्र संत्रस्तावथो ब्रह्मा जगाद तम्

ထိုအချိန်တွင် ဘြဟ္မာနှင့် မဟာတပသ ကশ্যပတို့သည် ကြောက်ရွံ့စွာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် သူ့အား မိန့်ကြား၏။

Verse 58

मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् । अवमानो वधः प्रोक्तो वीरसंभावितस्य च

«သားရေ၊ တောင်းပန်နေသူကို လွှတ်လိုက်ပါ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ သူရဲကောင်းဟု သတ်မှတ်ခံရသူအတွက် အရှက်ခွဲခြင်းသည် သေခြင်းနှင့်တူသည်ဟု ဆိုကြ၏»။

Verse 59

अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः । शत्रुं ये घ्नंति समरे न ते वीराः प्रकीर्तिताः

ငါတို့၏ဗျာဒိတ်စကားဖြင့် လွှတ်ပေးခံရသူသည် အသက်ရှင်နေသော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာအရ သေပြီးသားနှင့်တူ၏။ ထိုသို့လွှတ်ထားသော ရန်သူကို စစ်မြေတွင် သတ်သူတို့ကို မဟာဗိုလ်မင်း၊ သူရဲကောင်းဟု မချီးကျူးကြ။

Verse 60

कृत्वा मानपरिग्लनिं ये मुंचंति वरा हि ते । यतामान्यतमं मत्वा त्वया मातुर्वचः कृतम्

ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပြီးနောက်တောင် ရန်သူကို လွှတ်ပေးနိုင်သူတို့သည် အကောင်းဆုံးသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သင်သည် မိခင်၏စကားကို အလွန်လေးစားထိုက်သောအရာဟု ယူဆ၍ လိုက်နာခဲ့သည်။

Verse 61

तथा पितुर्वचः कार्यं मुंचामुं पुत्र वासवम् । एतच्छ्रुत्वा तु वज्रांगः प्रणतो वाक्यमब्रवीत्

ထိုနည်းတူပင်၊ သားရေ၊ ဖခင်၏စကားလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်—ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကို လွှတ်လိုက်ပါ။ ဤစကားကို ကြားသော် ဝဇ္ရಾಂಗသည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ စကားပြန်လေ၏။

Verse 62

न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता मया । त्वं सुरासुरनाथो वै मम च प्रपितामहः

ဝဇ္ရಾಂಗက ပြောသည်—“သူနှင့်ပတ်သက်၍ ငါ့အတွက် လုပ်စရာမရှိတော့။ မိခင်၏အမိန့်ကို ငါ ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။ သင်သည် နတ်နှင့် အသူရတို့၏ အရှင်ဖြစ်သကဲ့သို့ ငါ၏ အဘိုးကြီး၏ အဘိုးလည်း ဖြစ်သည်။”

Verse 63

करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः । न च कांक्षे शक्रभुक्तामिमां त्रैलोक्यराजताम्

အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏စကားအတိုင်း ငါ ဆောင်ရွက်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှတကရတု (အိန္ဒြ) ကို လွှတ်လိုက်ပြီ။ ရှကရက ခံစားပြီးသားဖြစ်သော သုံးလောကအုပ်စိုးမှုကို ငါ မလိုလားပါ။

Verse 64

परभुक्ता यथा नारी परभुक्तामिवस्रजम् । यच्च त्रिभुवनेष्वस्ति सारं तन्मम कथ्यताम्

အခြားသူက ခံစားပြီးသော မိန်းမကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အခြားသူက ဝတ်ပြီးသော ပန်းကုံးကဲ့သို့လည်းကောင်း—ဤအာဏာပိုင်မှုသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ လောကသုံးပါးအတွင်းရှိ အနှစ်သာရအမှန်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။

Verse 65

ब्रह्मोवाच । तपसो न परं किंचित्तपो हि महतां धनम् । तपसा प्राप्यते सर्वं तपोयोग्योऽसि पुत्रक

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—တပသ (အာစတေရိယ) ထက် မြင့်မားသောအရာ မရှိ။ တပသသည် မဟာသူတော်ကောင်းတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်၏။ တပသဖြင့် အရာအားလုံးကို ရရှိနိုင်၏။ ချစ်သားရေ၊ သင်သည် တပသပြုရန် သင့်တော်သူ ဖြစ်၏။

Verse 66

वज्रांग उवाच । तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् । त्वत्प्रसादेन भगवन्नित्युक्त्वा विरराम सः

ဝဇ္ရာင်္ဂက ပြောသည်—အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် တပသ၌ ရှိပါသည်။ ထိုအရာ၌ ကျွန်ုပ်အတွက် အတားအဆီး မဖြစ်ပါစေနှင့်။ အို ဘဂဝန်၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်—ဟု ဆိုပြီးနောက် သူသည် တိတ်ဆိတ်ကာ သစ္စာဝတ္တကို ခံယူလေ၏။

Verse 67

ब्रह्मोवाच । क्रूरभावं परित्यज्य यदीच्छसि तपः सुत । अनया चित्तबुद्ध्या तत्त्वयाप्तं जन्मनः फलम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—တပသကို လိုလားပါက၊ သားရေ၊ ကြမ်းတမ်းသော စိတ်သဘောကို စွန့်လွှတ်လော့။ ဤသို့ စိတ်နှလုံးနှင့် ဉာဏ်ပညာကို မှန်ကန်စွာ ထားလျှင် မွေးဖွားခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 68

इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्ज्जयतलोचनाम् । तामस्मै प्रददौ देवः पत्न्यर्थं पद्मसंभवः

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် မျက်လုံးချထားသော ကညာတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းလေ၏။ ပဒ္မမှ ပေါ်ပေါက်သော ထိုဘုရားသည် သူ့အား ဇနီးအဖြစ် ပေးအပ်လေ၏။

Verse 69

वरांगीति च नामास्याः कृतवांश्च पितामहः । जगाम च ततो ब्रह्मा कश्यपेन समं दिवम्

အဘိုးတော် ဘြဟ္မာသည် သူမအား «ဝရာင်ဂီ» ဟူသော နာမတော်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ကശ്യပနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ကြွသွား၏။

Verse 70

वज्रांगोऽपि तया सार्धं जगाम तपसे वनम् । ऊर्द्धूबाहुः स दैत्येंद्रोऽतिष्ठदब्दसहस्रकम्

ဝဇ္ရာင်ဂလည်း သူမနှင့်အတူ တပဿာပြုရန် တောသို့ သွား၏။ ဒါနဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ထိုဒေဝတိန်ဒြသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်ကာ နှစ်တစ်ထောင် တည်နေ၏။

Verse 71

कालं कमलपत्राक्षः शुद्धबुद्धिर्महातपाः । तावानधोमुखः कालं तावत्पंचाग्निसाधकः

ကြာပန်းရွက်မျက်လုံးရှိ၍ ဉာဏ်သန့်ရှင်းသော မဟာတပသီသည် အချိန်တစ်ကာလအတွင်း မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍ ထိုအချိန်တူညီသမျှ နေ၏။ ထိုကာလတူညီသမျှလည်း မီးငါးပါးသဒ္ဓါ (pañcāgni) ကို ကျင့်သုံး၏။

Verse 72

निराहारो घोरतपास्तपोराशिरजायत । ततः सोंऽतर्जले चक्रे कालं वर्षसहस्रकम्

အစာမစားဘဲ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်သုံး၍ သူသည် တပဿာ၏ တောင်တန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလာ၏။ ထို့နောက် သူသည် ရေထဲအတွင်း၌ နှစ်တစ်ထောင် နေထိုင်၏။

Verse 73

जलांतरप्रविष्टस्य तस्य पत्नी महाव्रता । तस्यैव तीरे सरसस्तत्परा मौनमाश्रिता

ခင်ပွန်းသည် ရေထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ၊ မဟာဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ဇနီးသည်သည် ထိုကန်၏ ကမ်းနားပေါ်တွင်ပင် နေ၍ သူ့အပေါ် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကာ မောနဝရတ (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ခံယူ၏။

Verse 74

निराहारं पतिं मत्वा तपस्तेपे पतिव्रता । तस्यास्तपसि वर्तंत्या इंद्रश्चक्रे विभीषिकाम्

ခင်ပွန်းသည် အစာမစားဘဲ ဥပဝါသနေသည်ဟု ထင်မြင်၍ ပတိဗြတားမိန်းမသည် တပဿကို ဆောင်ရွက်하였다။ သူမ၏ တပဿ ဆက်လက်တည်မြဲနေစဉ် အိန္ဒြာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်တစ်ရပ်ကို ဖန်တီး၍ အနှောင့်အယှက်ပြု하였다။

Verse 75

भूत्वा तु मर्कटाकारस्तस्याअभ्याशमागतः । अपविध्य दृशं तस्या मूत्रविष्ठे चकार सः

ထို့နောက် မျောက်ရုပ်ကို ယူဆောင်ကာ သူမအနီးသို့ လာ하였다။ သူမ၏ မျက်စိမြင်ကွင်းကို လှည့်ဖယ်စေပြီး ထိုနေရာ၌ ဆီးနှင့် အညစ်အကြေးကို စွန့်၍ သူမ၏ သီလနှင့် တပဿကို မသန့်စင်စေရန် ကြံ하였다။

Verse 76

तथा विलोलवसनां विलोलवदनां तथा । विलोलकेशां तां चक्रे विधित्सुस्तपसः क्षतिम्

ထို့ပြင် သူမ၏ အဝတ်အစားကို ရှုပ်ထွေးစေ၍ မျက်နှာကို မတည်ငြိမ်စေကာ ဆံပင်ကိုလည်း ပြိုကွဲစေ하였다။ သူမ၏ တပဿကို ထိခိုက်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 77

ततश्च मेषरूपेण क्लेशं तस्याश्चकार सः । ततो भुजंगरूपेण बद्धा चरणयोर्द्वयोः

ထို့နောက် သိုးရုပ်ဖြင့် သူမကို ဒုက္ခပေး하였다။ ထို့နောက် မြွေရုပ်ဖြင့် သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ပတ်ချည်ကာ ချုပ်နှောင်하였다။

Verse 78

अपाकर्षत दूरं स तस्माद्देवभृतस्तथा । तपोबालाच्च सा तस्य न वध्यत्वं जगाम ह

ဒေဝတাদেরကို ဆောင်ရွက်သူ အိန္ဒြာသည် ထိုနေရာမှ သူမကို အဝေးသို့ ဆွဲခေါ်သွား하였다။ သို့သော် သူမ၏ တပဿအင်အားကြောင့် သူမသည် သူ့အပေါ် အားနည်းမသွားဘဲ မအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့။

Verse 79

क्षमया च महाभागा क्रोधमण्वपि नाकरोत् । ततो गोमायुरूपेण तमदूषयदाश्रमम्

ထိုမဟာဂုဏ်ရှိသော မိန်းမသည် သည်းခံခြင်းကြောင့် ဒေါသအနည်းငယ်မျှ မပေါ်စေခဲ့။ ထို့နောက် သူသည် မြေခွေးပုံစံယူကာ အာရှရမ်ကို အညစ်အကြေးဖြင့် မသန့်စင်စေ하였다။

Verse 80

अग्निरूपेण तस्याश्च स ददाह महाश्रमम् । चकर्ष वायुरूपेण महोग्रेण च तां शुभाम् । एवं सिहवृकाद्याभिर्भीषिकाभिः पुनःपुनः

သူသည် မီးပုံစံယူကာ သူမ၏ အာရှရမ်ကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေ하였다။ ထို့ပြင် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းပုံစံယူကာ ကောင်းမြတ်သော မိန်းမကို ဆွဲငင်သွား하였다။ ထိုသို့ ခြင်္သေ့၊ ဝံပုလွေ စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ သူမ၏ သတ္တိကို လှုပ်ခတ်စေလို하였다။

Verse 81

विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा । शैलस्य दुष्टतां मत्वा शापं दातुं व्यवस्यत

ဗဇ္ရாங்க၏ မဟိသီသည် မိမိ၏ ဝရတကို မရပ်တန့်သေးသောအခါ၊ ရှိုင်လ၏ အပြုအမူကို ဆိုးယုတ်သည်ဟု မြင်ကာ ကျိန်စာပေးရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 82

तां शापाभिमुखीं दृष्ट्वा शैलः पुरुषाविग्रहः । उवाच तां वरारोहां त्वरयाथ सुलोचनाम्

သူမသည် ကျိန်စာပေးရန် မျက်နှာမူနေသည်ကို မြင်သော်၊ ရှိုင်လသည် လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ ခါးလှ ပန်းတင့်၍ မျက်လုံးလှသော မိန်းမအား စကားပြော၍ အမြန်ပြုရန် (သို့မဟုတ် အမြန်တားဆီးရန်) တိုက်တွန်း하였다။

Verse 83

शैल उवाच । नाहं महाव्रते दुष्टः सेव्योऽहं सर्वदेहिनाम् । अतिखेदं करोत्येष ततः क्रुद्धस्तु वृत्रहा

ရှိုင်လက ပြောသည်– «ဤမဟာဝရတ၌ ငါသည် ဆိုးယုတ်သူ မဟုတ်။ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးက ငါ့ကို ဝတ်ပြုထိုက်သည်။ သို့သော် ဤသူက အလွန်အကျွံ ဆင်းရဲဒုက္ခ ပေးနေသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဝෘတြဟာ (အိန္ဒြာ) သည် ဒေါသထွက်၍ ဤသို့ ပြုသည်»။

Verse 84

एतस्मिन्नंतरे जातः कालो वर्षसहस्रिकः । तस्मिन्याते स भगवान्काले कमलसंभवः

ထိုအကြားတွင် နှစ်တစ်ထောင်ကြာသော ကာလတစ်ခု ကုန်လွန်သွား၏။ ထိုကာလ ပြီးဆုံးသော် ပန်းကြာမှ မွေးဖွားသော ကမလသမ္ဘဝ (ဗြဟ္မာ) သော ဘုရားမြတ်သည် ပေါ်ထွန်း/ဆောင်ရွက်လာ၏။

Verse 85

तुष्टः प्रोवाच वज्रांगं तमागम्य जलाशये

နှစ်သက်ပျော်ရွှင်၍ သူသည် ရေကန်အနီး၌ရှိသော ဝဇ္ရာင်္ဂ ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ စကားဆို၏။

Verse 86

ब्रह्मोवाच । ददामि सर्वकामांस्ते उत्तिष्ठ दितिनन्दन । एवमुक्तस्तदोत्थाय दैत्येंद्रस्तपसो निधिः । उवाच प्रांजलिर्वाक्यं सर्वलोकपितामहम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «သင်လိုချင်သော ဆုတောင်းအကုန်လုံးကို ငါပေးမည်။ ထလော့၊ ဒိတီ၏သားရေ» ဟု။ ထိုသို့မိန့်ကြားခံရသော် တပသ၏ خزانه ဖြစ်သော ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင်သည် ထ၍ လက်အုပ်ချီကာ လောကအားလုံး၏ အဘိုးတော်ထံ စကားဆို၏။

Verse 87

वज्रांग उवाच । आसुरो मेऽस्तु मा भावः शक्रराज्ये च मा रतिः । तपोधर्मरतिश्चास्तु वृणोम्येतत्पितामह

ဝဇ္ရာင်္ဂ ပြောသည်– «ကျွန်ုပ်၌ အာသူရစိတ် မရှိပါစေ၊ အင်္ဒြာ၏ အာဏာရဇ္ဇတွင်လည်း မနှစ်သက်ပါစေ။ တပသနှင့် ဓမ္မ၌သာ နှစ်သက်မှု ရှိပါစေ—ဤအရာကိုပင် ရွေးချယ်ပါ၏၊ ပိတామဟာ» ဟု။

Verse 88

एवमस्त्विति तं ब्रह्मा प्राह विस्मितमानसः । उपेक्षते च शक्रं स भाव्यर्थं कोऽतिवर्तते

ဗြဟ္မာသည် စိတ်အံ့ဩ၍ «အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် သက္ကရာ (အင်္ဒြာ) ကို မလေးစားမထားဘဲ လျစ်လျူရှု၏၊ အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို မည်သူက ကျော်လွန်နိုင်မည်နည်း။

Verse 89

ऋषयो मनुजा देवाः शिवब्रह्ममुखा अपि । भाव्यर्थं नाति वर्तंते वेलामिव महोदधिः

ရဟန္တများ၊ လူသားများ၊ နတ်များ—ရှီဝနှင့် ဘြဟ္မာတိုင်အောင်—ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ထားသည့်အရာကို မလွန်ကျူးနိုင်ကြ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာက ကမ်းစပ်ကို မကျော်လွန်သကဲ့သို့။

Verse 90

इति चिंत्य विरिंचोऽपि तत्रैवांतरधीयत । वज्रांगोऽपि समाप्ते तु तपसि स्थिरसंयमः

ဤသို့စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိရိဉ္စ (ဘြဟ္မာ) သည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ဝဇ္ရာင်္ဂ၏ တပဿာ ပြီးဆုံးသော်လည်း၊ သူသည် သမယမနှင့် ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု၌ တည်ကြည်ခိုင်မာနေ၏။

Verse 91

आहारमिच्छन्स्वां भार्यां न ददर्शाश्रमे स्वके । भार्याहीनोऽफलश्चेति स संचिंत्य इतस्ततः

အစာရှာလို၍ မိမိအာရှရမ်၌ မိမိဇနီးကို မမြင်ရ။ “ဇနီးမရှိလျှင် ငါ့အတွက် အကျိုးမရှိ” ဟု စဉ်းစားကာ ထိုအကြောင်းကို ထပ်တလဲလဲ တွေးတော၏။

Verse 92

विलोकयन्स्वकां भार्यां विधित्सुः कर्म नैत्यकम् । विलोकयन्ददर्शाथ इहामुत्र सहयिनीम्

မိမိဇနီးကို ရှာဖွေကာ နေ့စဉ်ကိစ္စကံ (နိတျကရ္မ) ကို ဆောင်ရွက်လိုသဖြင့် လှည့်လည်ရှာ၏။ ထိုအခါ ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင်ပါ အဖော်ဖြစ်သူမကို တွေ့မြင်လေ၏။

Verse 93

रुदन्तीं स्वां प्रियां दीनां तरुप्रच्छादिताननाम् । तां विलोक्य ततो दैत्यः प्रोवाच परिसांत्वयन्

မိမိချစ်သူသည် ဆင်းရဲနွမ်းနယ်ကာ ငိုကြွေးနေပြီး မျက်နှာကို သစ်ပင်အုပ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မြင်လျှင်၊ ဒိုင်တျယသည် သူမကို ကြည့်ကာ နှစ်သိမ့်ရန် စကားပြော၏။

Verse 94

वज्रांग उवाच । केन तेऽपकृतं भीरु वर्तंत्यास्तपसि स्वके । कथं रोदिषि वा बाले मयि जीवति भर्तरि । कं वा कामं प्रयच्छामि शीघ्रं प्रब्रूहि भामिनि

ဗဇြာင်္ဂက ဆို၏ - "အို ကြောက်ရွံ့တတ်သူ၊ သင်၏ ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ကြံမှု၌ နေထိုင်စဉ် မည်သူက သင့်ကို ပြစ်မှားပါသနည်း။ အို ကလေးငယ်၊ သင်၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သော ငါသည် အသက်ရှင်လျက် ရှိပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေးရပါသနည်း။ အို ပြင်းပြသောဆန္ဒရှိသူ၊ သင့်အား မည်သည့်ဆန္ဒကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးရမည်နည်း၊ အမြန်ပြောလော့။"

Verse 95

गृहेश्वरीं सद्गुणभूषितां शुभां पंग्वंधयोगेन पतिं समेताम् । न लालयेत्पूरयेन्नैव कामं स किं पुमान्न पुमान्मे मतोस्ति

မင်္ဂလာရှိပြီး နှလုံးရည်နှင့် ပြည့်စုံသော အိမ်ရှင်မကို ခြေမသန်သူနှင့် မျက်မမြင်တို့ ဆုံတွေ့သကဲ့သို့သော အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှုဖြင့် ခင်ပွန်းရရှိလာသော်လည်း၊ ထိုအမျိုးသားသည် သူမကို မမြတ်နိုးဘဲ သူမ၏ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းပေးပါက၊ သူသည် မည်သို့သော 'ယောက်ျား' ဖြစ်သနည်း။ ငါ၏အမြင်တွင် သူသည် ယောက်ျားစစ်စစ် မဟုတ်ပေ။