Adhyaya 21

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कथं दुर्गेति वै नाम देव्या जातंमुमासुत । कथं च काश्यां सा सेव्या समाचक्ष्वेति मामिह

အဂஸ္တျက ပြောသည်– “အို ဥမာ၏သားတော်၊ မယ်တော်ဒေဝီသည် ‘ဒုရ္ဂါ’ ဟူသော နာမည်ကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ကာသီ၌ မယ်တော်ကို မည်သို့ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်နည်း။ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။”

Verse 2

स्कंद उवाच । कथयामि महाबुद्धे यथा कलशसंभव । दुर्गा नामाभवद्देव्या यथा सेव्या च साधकैः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်။ ဉာဏ်ကြီးမြတ်သူရေ၊ ကလသမှ ပေါ်ဖွားသော အဂஸတျာရေ—ဒေဝီသည် “ဒုရ္ဂါ” ဟူသော နာမတော်ဖြင့် မည်သို့ ထင်ရှားလာသနည်း၊ သာဓကတို့က မည်သို့ ဘုရားပူဇော်ဆည်းကပ်ရမည်ကို ငါရှင်းပြမည်။

Verse 3

दुर्गो नाम मदादैत्यो रुरु दैत्यांगजोभवत् । यश्च तप्त्वा तपस्तीव्रं पुंभ्योजेयत्वमाप्तवान्

ရုရု ဒေဝ်၏ သားဖြစ်သော “ဒုရ္ဂ” အမည်ရှိ ဒိုင်တျာတစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်၍ လူယောက်ျားတို့က မနိုင်မရှုံး ဖြစ်စေသော အာနုဘော်ကို ရရှိ하였다။

Verse 4

ततस्तेनाखिला लोका भूर्भुवःस्वर्मुखा अपि । स्वसात्कृता विनिर्जित्य रणे स्वभुजसारतः

ထို့နောက် သူသည် မိမိလက်မောင်းအင်အား၏ ပရက్రమသာဖြင့် စစ်ပွဲတွင် အနိုင်ယူကာ ဘူḥ၊ ဘုဝḥ၊ စွဝḥ အပါအဝင် လောကအားလုံးကို သိမ်းပိုက်၍ အုပ်ချုပ်အောင် လုပ်하였다။

Verse 5

स्वयमिंद्रः स्वयं वायुः स्वयं चंद्रः स्वयं यमः । स्वयमग्निः स्वयं पाशी धनदोभूत्स्वयं बली

အင်ဒြာကိုယ်တိုင်၊ ဝါယုကိုယ်တိုင်၊ စန္ဒြာကိုယ်တိုင်၊ ယမကိုယ်တိုင်; အဂ္နိကိုယ်တိုင်၊ ပာရှကိုင်ဆောင်သော ဝရုဏကိုယ်တိုင်၊ ဓန၏ အရှင် ကုဗေရကိုယ်တိုင်—အားလုံးသည် သူ့ရှေ့တွင် အားမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 6

स्वयमीशानरुद्रार्क वसूनां पदमाददे । तत्साध्वसाद्विमुक्तानि तपांस्यति तपस्विभिः

သူသည် အီရှာန၊ ရုဒြ၊ နေမင်းနှင့် ဝသုတို့၏ အဆင့်အတန်းများကိုပါ မိမိအတွက် သိမ်းယူ하였다။ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တပဿဝီများသည် တပဿာကို စွန့်လွှတ်ကာ သာသနာကျင့်ဝတ်မှ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

Verse 7

न वेदाध्ययनं चक्रुर्ब्राह्मणास्तद्भयादिताः । यज्ञवाटा विनिर्ध्वस्तास्तद्भटैरतिदुःसहैः

သူ့ကိုကြောက်ရွံ့၍ ဗြာဟ္မဏများသည် ဝေဒပညာလေ့လာခြင်းကို မဆက်လက်နိုင်ကြ; ထို့ပြင် တားဆီးရန်အလွန်ခက်သော သူ၏စစ်သားများက ယဇ္ဉာကွင်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။

Verse 8

विध्वस्ता बहुशः साध्व्यस्तैरमार्गकृतास्पदैः । प्रसभं च परस्वानि अपहृत्य दुरासदाः

တရားမဲ့မှုကို နေရာတည်ရာအဖြစ်ထားသူတို့က သီလရှင်မိန်းမများစွာကို အကြိမ်ကြိမ် အရှက်ခွဲနှိပ်စက်ကြ; ထို့ပြင် တားဆီးရန်ခက်သော သူတို့သည် အခြားသူ၏ဥစ္စာကို အင်အားဖြင့် လုယူကြသည်။

Verse 9

अभोक्षिषुर्दुराचाराः क्रूरकर्मपरिग्रहाः । नद्यो विमार्गगा आसञ्ज्वलंति न तथाग्नयः

ဒုစရိုက်ကျင့်သူ၊ ကြမ်းတမ်းသောကမ္မများကို စွဲလမ်းသူတို့က အလွဲအချော်ကို ဖြစ်စေကြ; မြစ်များသည် မိမိလမ်းကြောင်းမှ လွဲသွား၍ မီးလည်း သင့်တင့်သလို မလောင်တောက်ခဲ့။

Verse 10

ज्योतींषि न प्रदीप्यंति तद्भयाकुलितान्यहो । दिग्वधूवसनन्यासन्विच्छायानि समंततः

အိုဟယ်! သူ့ကိုကြောက်ရွံ့၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အလင်းရောင်များ မတောက်ပနိုင်; အရပ်လေးမျက်နှာလုံးလည်း အရိပ်အရောင်မဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ အရပ်တို့၏ သတို့သမီးများက အဝတ်အစားကို ချွတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 11

धर्मक्रियाविलुप्ताश्च प्रवृत्ताः सुकृतेतराः । त एव जलदीभूय ववृषुर्निज लीलया

ဓမ္မကိစ္စအခမ်းအနားများ ပျောက်ကွယ်သွား၍ လူတို့သည် ကုသိုလ်နှင့်ဆန့်ကျင်သည့်ဘက်သို့ လှည့်သွားကြ; ထိုသူတို့ပင် မိုးတိမ်ဖြစ်ကာ မိမိတို့၏ လီလာအလိုအတိုင်း မိုးရွာချကြသည်။

Verse 12

सस्यानि तद्भयात्सूते त्वनुप्तापि वसुंधरा । सदैव फलिनो जातास्तरवोप्यवकेशिनः

သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မျိုးမစိုက်ထားသော်လည်း မြေကြီးက သီးနှံများကို ထွက်ပေါ်စေ၏; ရွက်မရှိသော သစ်ပင်များပင် အမြဲတမ်း အသီးပွင့်လာကြ၏။

Verse 13

बंदीकृताः सुरर्षीणां पत्न्यस्तेनातिदर्पिणा । दिवौकसः कृतास्तेन समस्ताः काननौकसः

အလွန်မာနကြီးသူက နတ်ရိရှီတို့၏ ဇနီးများကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခဲ့၏; ကောင်းကင်ဘုံနေသူအားလုံးကိုလည်း တောနေသူကဲ့သို့ နေထိုင်စေခဲ့၏။

Verse 14

मर्त्या अमर्त्यान्स्वगृहं प्राप्तानपि भयार्दिताः । अपि संभाषमात्रेण नार्च्चयंति विपज्जुषः

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပင်ပန်းနေသော လူသားတို့သည် မိမိအိမ်သို့ ရောက်လာသော အမရတို့ကိုတောင် မလေးစားကြ; ကပ်ဘေးကြုံသူတို့သည် နှုတ်ဆက်စကားတစ်လုံးဖြင့်ပင် ဂါရဝမပြုနိုင်ကြ။

Verse 15

स्कंद उवाच । न कौलीन्यं न सद्वृत्तं महत्त्वाय प्रकल्पते । एकमेव पदं श्रेयः पदभ्रंशो हि लाघवम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– မျိုးရိုးမြင့်ခြင်းလည်း မဟာတန်ခိုးကို အလိုအလျောက် မပေးနိုင်၊ ကောင်းမွန်သောအကျင့်တရားတည်းဖြင့်လည်း မသေချာ။ ကောင်းမြတ်ရာလမ်းပေါ်၌ ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းပင် မင်္ဂလာဖြစ်၏; မိမိနေရာမှ လျှောကျခြင်းသည် အနိမ့်ကျမှုတည်း။

Verse 16

विपद्यपि हि ते धन्या न ये दैन्यप्रणोदिताः । धनैर्मलिनचित्तानामालभंतेंगणं क्वचित्

ကပ်ဘေးကြုံရသော်လည်း ဆင်းရဲနိမ့်ကျမှုက မတိုးတက်စေသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများဖြစ်၏။ သို့သော် ငွေကြေးကြောင့် စိတ်ညစ်ညမ်းသူတို့သည် တခါတရံ ငွေကြေးတန်ခိုးတည်းဖြင့်ပင် အိမ်ဝင်းထဲတွင် နေရာတစ်ခု ရနိုင်ကြ၏။

Verse 17

पंचत्वमेव हि वरं लोके लाघववर्ज्जितम् । नामरत्वमपि श्रेयो लाघवेन समन्वितम्

ဤလောက၌ အနိမ့်အကျင့်ကင်းသော သေခြင်းပင် အမှန်တကယ် ကောင်းမြတ်၏။ အနိမ့်အကျင့်နှင့် တွဲလျက်ရှိသော အသက်ရှင်ခြင်းထက် အမည်မဲ့ အမတတည်မြဲမှုတောင် ပိုမြတ်၏။

Verse 18

त एव लोके जीवंति पुण्यभाजस्त एव वै । विपद्यपि न गांभीर्यं यच्चेतोब्धिः परित्यजेत्

ဤလောက၌ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်သူတို့မှာ ထိုသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုး၏ အခွင့်အရေးကို ရထိုက်သူတို့လည်း ထိုသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။ ပင်လယ်ကဲ့သို့သော နှလုံးသားသည် အခက်အခဲကြုံသော်လည်း နက်ရှိုင်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်ဂုဏ်ကို မစွန့်လွှတ်သူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 19

कदाचित्संपदुदयः कदाचिद्विपदुद्गमः । दैवाद्द्वयमपि प्राप्य धीरो धैर्यं न हापयेत्

တခါတရံ စည်းစိမ်ဥစ္စာ ပေါ်ထွန်းလာတတ်၍ တခါတရံ ဒုက္ခအန္တရာယ် ထလာတတ်၏။ ကံကြမ္မာ၏ အမိန့်အတိုင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိသော်လည်း တည်ကြည်သူသည် သတ္တိနှင့် သည်းခံမှုကို မလျော့စေသင့်။

Verse 20

उदयानुदयौ प्राज्ञैर्द्रष्टव्यौ पुष्पवंतयोः । सदैकरूपताऽत्याज्या हर्षाहर्षौ ततोऽध्रुवौ

ပန်းပင်တို့၌ ပွင့်ထွန်းခြင်းနှင့် ညှိုးနွမ်းခြင်းကို မြင်သကဲ့သို့ ပညာရှိသည် အတက်အကျကို ကြည့်ရှုသင့်၏။ အမြဲတမ်း တစ်ပုံတည်းဖြစ်ရမည်ဟူသော ဆန္ဒကို စွန့်လွှတ်ရမည်; ထို့ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် မတည်မြဲ။

Verse 21

यस्त्वापदं समासाद्य दैन्यग्रस्तो विपद्यते । तस्य लोकद्वयं नष्टं तस्माद्दैन्यं विवर्जयेत्

သို့သော် အန္တရာယ်ကြုံလာသော် ဒုက္ခနိမ့်ကျမှုတွင် ကျရောက်ကာ ပျက်စီးသွားသူအတွက် လောကနှစ်ပါးလုံး ပျက်စီး၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 22

आपद्यपि हि ये धीरा इह लोके परत्र च । न तान्पुनः स्पृशेदापत्तद्धैर्येणावधीरिता

အကယ်၍ အပဒ်အန္တရာယ်ကြုံရသော်လည်း ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ စိတ်တည်ငြိမ်၍ သတ္တိခိုင်မြဲသောသူတို့ကို ကပ်ဘေးသည် ထပ်မံမထိခိုက်နိုင်၊ အကြောင်းမူ သတ္တိနှင့် သည်းခံမှုကြောင့် ဒုက္ခသည် အာဏာမဲ့သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 23

भ्रष्टराज्याश्च विबुधा महेशं शरणं गताः । सर्वज्ञेन ततो देवीप्रेरिताऽसुरमर्दने

အာဏာစိုးမိုးမှုမှ ကျဆုံးသွားသော ဒေဝတားတို့သည် မဟေရှ (ရှီဝ) ထံသို့ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံကြ၏။ ထို့နောက် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော ပရမေရှဝရ၏ လှုံ့ဆော်ညွှန်ကြားမှုကြောင့် ဒေဝီကို အဆုရကို ချေမှုန်းရန် စေလွှတ်하였다။

Verse 24

माहेश्वरीं समासाद्य भवान्याज्ञां प्रहृष्टवत् । अमर्त्यायाऽभयं दत्त्वा समरायोपचक्रमे

မဟေရှဝရီထံ ချဉ်းကပ်၍ ဘဝါနီ၏ အမိန့်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပြီးနောက်၊ သူမသည် အမရဒေဝတားတို့အား “အဘယ” ဟူသော မကြောက်မရွံ့မှုကို ပေးသနားကာ စစ်ပွဲ၏ လုပ်ငန်းကို စတင်하였다။

Verse 25

कालरात्रीं समाहूय कांत्या त्रैलोक्यसुंदरीम् । प्रेषयामास रुद्राणी तमाह्वातुं सुरद्रुहम्

ရုဒြာဏီသည် ကာလာရాత్రီကို ခေါ်ယူ하였다—အလင်းရောင်တောက်ပ၍ သုံးလောက၏ အလှတရားဟူသကဲ့သို့—ထို့နောက် ဒေဝတားတို့၏ ရန်သူ (ဒေဝဒြုဟ) ကို ခေါ်ထုတ်ရန် သူမကို စေလွှတ်하였다။

Verse 26

कालरात्री समासाद्य तं दैत्यं दुष्टचेष्टितम् । उवाच दैत्याधिपते त्यज त्रैलोक्यसंपदम्

ကာလာရాత్రီသည် အကျင့်ဆိုးသော ဒိုင်တျယကို ချဉ်းကပ်ကာ ပြောသည်—“ဟေ ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင်၊ သုံးလောက၏ စည်းစိမ်နှင့် အာဏာကို စွန့်လွှတ်လော့။”

Verse 27

त्रिलोकीं लभतामिंद्रस्त्वं तु याहि रसातलम् । प्रवर्तंतां क्रियाः सर्वा वेदोक्ता वेदवादिनाम्

အင်ဒြာသည် လောကသုံးပါးကို ပြန်လည်ရယူစေ; သင်မူ ရသာတလသို့ ဆင်းသွားလော့။ ဝေဒက ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ဝေဒသိပညာရှင်တို့ ကျင့်သုံးသော ကုသိုလ်ကမ္မပွဲများ အားလုံး အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက်ဖြစ်စေ။

Verse 28

अथ चेद्गर्वलेशोऽस्ति तदायाहि समाजये । अथवा जीविताकांक्षी तदिंद्रं शरणं व्रज

မာန၏ အစိတ်အပိုင်းသေးသေးတောင် ကျန်ရှိသေးလျှင် လာလော့—စစ်မြေပြင်၌ တွေ့ကြစို့။ မဟုတ်လျှင် အသက်ရှင်လိုပါက အင်ဒြာကို အားကိုး၍ ခိုလှုံလော့။

Verse 29

इति वक्तुं महादेव्या महामंगलरूपया । त्वदंतिके प्रेषिताहं मृत्युस्ते तदुपेक्षया

ဤစကားကို ပြောရန် မဟာမင်္ဂလာရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော မဟာဒေဝီက သင့်အနီးသို့ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သင်က မလေးစားမထင်ရှား လျစ်လျူရှုပါက ထိုလျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့်ပင် သေမင်းသည် သင့်အပိုင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 30

अतो यदुचितं कर्तुं तद्विधेहि महासुर । परं हितं चेच्छृणुयाज्जीवग्राहं ततो व्रज

ထို့ကြောင့် ဟေ မဟာအဆုရ၊ သင့်လျော်သင့်တော်သမျှကို ပြုလော့။ သင့်အကျိုးစီးပွားအမှန်ကို နားထောင်လိုပါက အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရာ နည်းလမ်းကို ဆောင်ယူပြီး ထိုအတိုင်း ထွက်ခွာလော့။

Verse 31

इत्याकर्ण्य वचो देव्या महाकाल्याः स दैत्यराट् । प्रजज्वाल तदा क्रोधाद्गृह्यतां गृह्यतामियम्

ဒေဝီ မဟာကာလီ၏ စကားကို ကြားသော် ဒိုင်တျာတို့၏ ဘုရင်သည် ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ “ဖမ်းကြ—ဖမ်းကြ ဒီမိန်းမကို!” ဟု အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 32

त्रैलोक्यमोहिनी ह्येषा प्राप्ता मद्भाग्यगौरवैः । त्रैलोक्यराज्यसंपत्ति वल्ल्याः फलमिदं महत्

အမှန်တကယ် သုံးလောကကို မောဟစေသော ဤဒေဝီသည် ငါ၏ကံကောင်းခြင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မဟိမကြောင့် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၏။ သုံးလောကအပေါ် အာဏာနှင့် ဥစ္စာစည်းစိမ်ဟူသော စည်းစိမ်ဝလ္လီ၏ အကြီးမြတ်ဆုံး အနှံ့အပြားသော သီးပွင့်ရင့်သီးပင် ဖြစ်၏။

Verse 33

एतदर्थं हि देवर्षि नृपा बंदी कृता मया । अनायासेन मे प्राप्ता गृहमेषा शुभोदयात्

အို ဒေဝရိသီ၊ ဤအကြောင်းအတွက်ပင် ငါသည် မင်းများကို အကျဉ်းသားအဖြစ် ချုပ်နှောင်ခဲ့၏။ ယခု မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်း ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် အားထုတ်စရာမလိုဘဲ သူမသည် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာပြီ။

Verse 34

अवश्यं यस्य योग्यं यत्तत्तस्येहोपतिष्ठते । अरण्ये वा गृहे वापि यतो भाग्यस्य गौरवात्

မည်သူမဆို မိမိနှင့် အမှန်တကယ် သင့်တော်သော အရာသည် ဤလောက၌ မလွဲမသွေ သူ့ထံသို့ ရောက်လာတတ်သည်—တောထဲ၌ဖြစ်စေ အိမ်၌ဖြစ်စေ—ကံကြမ္မာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အင်အားကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 35

अंतःपुरचरा एतां नयंत्वंतःपुरं महत् । अनया सदलं कृत्या मम राष्ट्रमलंकृतम्

အတွင်းနန်းတော်နေ မိန်းမများက သူမကို အကြီးမြတ်သော အတွင်းနန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ကြပါစေ။ သူမနှင့်အတူ သူမ၏ အဖော်အပါးများနှင့် ဝန်ဆောင်မှုအစီအစဉ်တို့ကြောင့် ငါ့နိုင်ငံသည် လှပစွာ အလှဆင်ခံရပြီ။

Verse 36

अहो महोदयश्चाद्य जातो मम महामते । केवलं न ममैकस्य सर्वदैत्यान्वयस्य च

အို မဟာမတေ၊ ယနေ့ ငါ့အတွက် မဟာစည်းစိမ်ချမ်းသာ မည်မျှပင် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း! ထိုကောင်းကျိုးသည် ငါတစ်ဦးတည်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဒိုင်တျာမျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးအတွက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 37

नृत्यंतु पितरश्चाद्य मोदंतां बांधवाः सुखम् । मृत्युः कालोंऽतको देवाः प्राप्नुवंत्वद्य मे भयम्

ယနေ့ ပိတရ် (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့ ကခုန်ကြပါစေ၊ ငါ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့လည်း သုခဖြင့် ပျော်ရွှင်ကြပါစေ။ မృတ்யု၊ ကာလ၊ အန္တက နှင့် ဒေဝတားတို့ပင်—ယနေ့—ငါကို ကြောက်ရွံ့ကြပါစေ!

Verse 38

इति यावत्समायातास्तां नेतुं सौविदल्लकाः । तावत्तया कालरात्र्या प्रत्युक्तो दैत्यपुंगवः

သူက ထိုသို့ ပြောနေစဉ်ပင် သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် စော်ဝိဒလ္လက အစေခံတို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုခဏမှာပင် ကာလာရాత్రီက ဒೈတျာတို့အနက် အထက်မြတ်သူကို ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 39

कालरात्र्युवाच । दैत्यराज महाप्राज्ञ नैतद्युक्तं भवादृशाम् । वयं दूत्यः परवशा राजनीतिविदुत्तम

ကာလာရాత్రီက ပြောသည်– “ဟေ ဒೈတျာမင်း၊ အလွန်ပညာရှိသူရေ၊ ဤအရာသည် သင်ကဲ့သို့သူအတွက် မသင့်တော်ပါ။ ကျွန်မတို့သည် အခြားသူ၏ အမိန့်အောက်၌ လိုက်နာရသော သံတမန်မိန်းမများသာ ဖြစ်သည်၊ နိုင်ငံရေးနည်းဗျူဟာကို အထူးသိမြင်သူရေ။”

Verse 40

अल्पोपि दूतसंबाधां न विदध्यात्कदाचन । किं पुनर्ये भवादृक्षा महांतो बलिनोऽधिपाः

အနည်းငယ်သောသူတောင် သံတမန်ကို မည်သည့်အခါမျှ ထိခိုက်စေခြင်း၊ နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုသင့်။ ထို့ထက်မက သင်ကဲ့သို့ မဟာအုပ်ချုပ်သူ၊ အင်အားကြီးသူတို့ကတော့ ပို၍ပင် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 41

दूतीषु कोनुरागोयं महाराजाल्पिकास्विह । अनायासेन च वयमायास्यामस्तदागमात्

ဟေ မဟာမင်းကြီး၊ ဒီနေရာမှာ ကျွန်မတို့လို သေးငယ်သော သံတမန်မိန်းမများအပေါ် ဘာကြောင့် ဒီလို စွဲလမ်းမှု ရှိသနည်း။ သို့သော်လည်း ရောက်လာရမည့် အချိန်ရောက်သော် ကျွန်မတို့သည် အပင်ပန်းမရှိဘဲ ပြန်လည်လာကြမည်။

Verse 42

विजित्य समरे तां तु स्वामिनीं मम दैत्यप । मादृशीनां सहस्रणि परिभुंक्ष्व यथेच्छया

ဒೈတျတို့၏အရှင်၊ စစ်ပွဲ၌ ကျွန်မ၏ အရှင်မကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ကျွန်မကဲ့သို့သော မိန်းမထောင်ပေါင်းများကို သင်အလိုရှိသလို ခံစားပါ။

Verse 43

अद्यैव ते महासौख्यं भावितस्याविलोकनात् । बांधवानां सुखं तेद्य भविता सह पूर्वजैः

ယနေ့ပင် ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ထားသည့်အရာကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် မဟာပျော်ရွှင်မှုကို သင်ရမည်။ ယနေ့ပင် ဘိုးဘွားများနှင့်အတူ သင်၏ဆွေမျိုးတို့၏ ချမ်းသာလည်း ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 44

संपत्स्यंतेऽद्य ते कामाः सर्वे ये चिरचिंतिताः । अबला सा च मुग्धा च तस्यास्त्राता न कश्चन

ယနေ့ သင်အကြာကြီး စိတ်ကူးယဉ်ထားသော ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံမည်။ သူမသည် အားနည်း၍ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းပြီး ကာကွယ်ပေးမည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိ။

Verse 45

सर्वरूपमयी चैव तां भवान्द्रष्टुमर्हति । अहं हि दर्शयिष्यामि यत्र साऽस्ति जगत्खनिः

သူမသည် ရုပ်သဏ္ဌာန်အပေါင်းတို့ကို ဆောင်ထားသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် သူမကို မြင်တွေ့ရန် ထိုက်တန်၏။ သူမရှိရာ—လောက၏ မူလရင်းမြစ်၊ သတ္တုတွင်းကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်—ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင် ပြသမည်။

Verse 46

धृतायामपि चैकस्यां कस्ते कामो भविष्यति । अहं ते सन्निधिं नैव त्यक्ष्याम्यद्य दिनावधि

တစ်ယောက်တည်းကိုပင် ဖမ်းဆီးထားလျှင် သင်၏ ဆန္ဒမည်သို့ ကျန်တော့မည်နည်း။ ယနေ့ နေ့ကုန်အထိ သင်၏အနီးအနားမှ ကျွန်မ လုံးဝ မခွာမည်။

Verse 47

ततो निवारयैतान्मामादित्सून्सौविदल्लकान् । इति श्रुत्वा वचस्तस्याः स कामक्रोधमोहितः

ထို့နောက် နန်းက “ငါ့ကို ဖမ်းယူလိုသော ဆော်ဝိဒလ္လကာတို့ကို တားဆီးပါ” ဟု ဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် သူသည် ကာမနှင့် ဒေါသကြောင့် မောဟဖြစ်လေ၏။

Verse 48

तामेव बह्वमंस्तैकां दूतीं मृत्योरिवासुरः । शुद्धांतरक्षिणश्चैतां शुद्धां तं प्रापयंत्वरम्

အဆုရသည် ထိုတစ်ဦးတည်းသော သံတမန်မကို မရဏတရားကဲ့သို့ ထင်မြင်၏။ အတွင်းဘက်အရပ်တို့၏ ကာကွယ်သူများသည် သန့်ရှင်းသော်လည်း သူ့ကို ထိုအမြတ်နန်းမထံသို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

Verse 49

इति तेन समादिष्टाः सर्वे वर्पवरा मुने । तां धर्तुमुद्यमं चक्रुर्बलेन बलवत्तराः

ထိုသို့ သူ၏အမိန့်အတိုင်း၊ အို မုနိ၊ ထိုအထူးကောင်းမွန်သော စစ်သူရဲအဖော်အပေါင်းတို့သည် အားကြီးသူထက်ပင် အားကြီး၍ အင်အားဖြင့် သူမကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးပမ်းကြ၏။

Verse 50

सा तान्भस्मीचकाराशु हुंकारजनिताग्निना । ततो दैत्यपतिः क्रुद्धो दृष्ट्वा तान्भस्मसात्कृतान्

သူမ၏ ဟုန်ကာသံမှ ပေါ်ထွန်းသော မီးဖြင့် သူတို့ကို ချက်ချင်း ပြာဖြစ်စေ၏။ ထို့နောက် ဒೈတျယတို့၏ အရှင်သည် သူတို့ ပြာကျသွားသည်ကို မြင်၍ ဒေါသထွက်လေ၏။

Verse 51

क्षणेनैव तया दूत्या दैत्त्यास्त्र्ययुतसंमितान् । दृशा व्यापारयामास दुर्धरं दुर्मुखं खरम्

တစ်ခဏအတွင်း ထိုသံတမန်မသည် မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ဒဲတျယအာယုဓများ သောင်းသောင်းတန်တန်နှင့် တူညီသော အင်အားကို လှုပ်ရှားစေ၏—တားမရ၊ မျက်နှာကြမ်းမိုက်၍ ပြင်းထန်လှ၏။

Verse 52

सीरपाणिं पाशपाणिं सुरेंद्रदमनं हनुम् । यज्ञारिं खङ्गलोमानमुग्रास्यं देवकंपनम्

“(ပင့်ခေါ်ပါ) စီရပါဏိ၊ ပါရှပါဏိ၊ အိန္ဒြကိုနှိမ်နင်းသူ ဟနုမာန်; ယဇ္ဉ၏ရန်သူ ခင်္ဂလိုမန်၊ ဥဂ္ဂရာစျ၊ နှင့် ဒေဝကမ္ပန။”

Verse 53

बद्ध्वा पाशैरिमां दुष्टामानयंत्वाशु दानवाः । विध्वस्तकेशवेशां च विस्त्रस्तांबरभूषणाम्

“ဤမကောင်းသူမကို ကြိုးပတ်ဖြင့်ချည်နှောင်၍ ချက်ချင်းဤနေရာသို့ ခေါ်လာကြလော့၊ ဒါနဝတို့—ဆံပင်နှင့်ဝတ်စုံပျက်ပြား၍ အဝတ်နှင့်အလှဆင်ပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေ၏။”

Verse 54

इति दैत्याधिपादेशाद्दुर्धरप्रमुखास्ततः । पाशासिमुद्गरधरास्तामादातुं कृतोद्यमाः

ထို့ကြောင့် ဒೈတျာတို့၏အရှင်၏အမိန့်အရ ဒုဓရနှင့်အခြားသူတို့သည် ကြိုးပတ်၊ ဓားနှင့် မုဒ္ဂရကိုင်ဆောင်ကာ သူမကိုဖမ်းဆီးရန် အားထုတ်၍ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 55

गिरींद्रगुरुवर्ष्माणः शस्त्रास्त्रोद्यतपाणयः । दिगंतं ते परिप्राप्तास्तदुच्छ्वासानिलाहताः

သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင်ကြီးများကဲ့သို့ မဟာကြီးမား၍ လက်ထဲတွင် လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်များကို မြှောက်ကာ အရပ်စွန်းသို့ ပြေးလွှားကြသော်လည်း သူမ၏အသက်ရှုလေက တိုက်ခတ်၍ နောက်သို့ ပြန်လှန်ပစ်လိုက်၏။

Verse 56

तेषूड्डीनेषु दैत्येषु शतकोटिमितेषु च । निर्जगाम ततः सा तु कालरात्रिर्नभोध्वगा

ဒိုင်တျာတို့သည် ရာကုဋိအရေအတွက်ဖြင့် အပေါ်သို့ ပစ်လွှင့်ကာ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ ကာလရာတရီသည် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်း၍ မိုးကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 57

ततस्तां तु विनिर्यांतीमनुजग्मुर्महासुराः । कोटिकोटिसहस्राणि पूरयित्वा तु रोदसी

သူမ ထွက်ခွာသွားသော် မဟာအသူရတို့က နောက်တော်လိုက်ကြ၏။ ကောဋိပေါင်းကောဋိ၊ ထောင်ပေါင်းထောင်ဖြင့် လောကနှစ်ပါးကို ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 58

दुर्गोनाम महादैत्यः शतकोटि रथावृतः । गजानामर्बुदशतद्वयेनपारिवारितः

ဒုရ္ဂါဟု အမည်ရသော မဟာဒေတ္တယ တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရထားစစ် ကောဋိတစ်ရာဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး ဆင် အရ္ဗုဒ နှစ်ရာဖြင့်လည်း ပတ်လည်ကာရံထားသည်။

Verse 59

कोट्यर्बुदेन सहितो हयानां वातरंहसाम् । पदातिभिरसंख्यातैः पच्चूर्णितशिलोच्चयैः

သူနှင့်အတူ လေကဲ့သို့ မြန်သော မြင်း ကောဋိ-အရ္ဗုဒ ပါရှိပြီး၊ ကျောက်တောင်တန်းငယ်များကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေဖျက်နိုင်သော ခြေလျင်စစ်သည် မရေတွက်နိုင်အောင် ပါဝင်သည်။

Verse 60

उदायुधैर्महाभीमैःकृतत्रिजगतीभयैः । समेतः स महादैत्यो दुर्गः क्रुद्धो विनिर्ययौ

လောကသုံးပါးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်၍၊ မဟာဒေတ္တယ ဒုရ္ဂါသည် တပ်အင်အားစုံလင်စွာ စုရုံးပြီးနောက် ဒေါသဖြင့် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 61

अथ दृष्ट्वा महादेवी विंध्याचलकृतालयाम् । आगत्य कालरात्र्यां च निवेदित तदागसम्

ထို့နောက် မဟာဒေဝီသည် ဗိန္ဓျာတောင်၌ နေထိုင်သူကို မြင်၍ လာရောက်ကာ ထိုအပြစ်အမှုကို ကာလရာတရီထံ တင်ပြလျှောက်ထား하였다။

Verse 62

महाभुजसहस्राढयां महातेजोभिबृंहिताम् । तत्तद्घोरप्रहरणां रणकौतुकसादराम्

လက်မောင်းမဟာကြီးများ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်ဝ၍ မဟာတေဇောရောင်ခြည်က လွှမ်းမိုးတောက်ပနေသည်; ကြောက်မက်ဖွယ် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်ရင်ဆိုင်ခြင်း၏ ရသာကို ဂုဏ်ပြုစိတ်ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

Verse 63

प्रौद्यच्चंद्रसहस्रांशु निर्मार्जित शुभाननाम् । लावण्यवार्धि निर्गच्छच्चंचच्चंद्रैकचंद्रिकाम्

နန်း၏ မင်္ဂလာမျက်နှာသည် ထွက်ပေါ်လာသော လမင်းတစ်ထောင်၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် သန့်စင်တောက်ပသကဲ့သို့ ဖြစ်၏; သူမ၏ လှပမှုသမုဒ္ဒရာမှ တုန်လှုပ်သည့် လရောင်တစ်စင်းသာ စီးဆင်းထွက်လာ၏။

Verse 64

महामाणिक्यनिचय रोचिःखचितविग्रहाम् । त्रैलोक्यरम्यनगरी सुप्रकाशप्रदीपिकाम्

သူမ၏ ကိုယ်တော်သည် မဟာရူဘီရတနာအစုအဝေး၏ တောက်ပမှုဖြင့် အလှဆင်ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့; သုံးလောကလုံးကို စွဲမက်စေသော မြို့တော်အတွက် အလွန်တောက်ပသော မီးအိမ်တစ်လုံးပမာ ဖြစ်၏။

Verse 65

हरनेत्राग्निनिर्दग्ध कामजीवातुवीरुधम् । लसत्सौंदर्यसंभार जगन्मोहमहौषधिम्

သူမသည် ဟရ၏ မျက်စိမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော ကာမဒေဝကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးသော ဇီဝတုဆေးပင်ပမာ; တောက်ပသော အလှအပအစုအဝေးဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ကမ္ဘာကို မောဟစေသော မဟာဆေးတော် ဖြစ်၏။

Verse 66

विषमेषु शरैर्भिन्नहृदयो दैत्यपुंगवः । आदिष्टवान्महासैन्यनायकानुप्रशासनः

အန္တရာယ်ကြားတွင် မြှားများက ထိုးဖောက်ထားသော နှလုံးနှင့်တကွ ဒာနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်သည် မဟာစစ်တပ်၏ စစ်ခေါင်းဆောင်များကို အမိန့်ထုတ်ကာ စည်းကမ်းတကျ ညွှန်ကြားအုပ်ချုပ်လေ၏။

Verse 67

अयि जंभ महाजंभ कुजंभ विकटानन । लंबोदर महाकाय महादंष्ट्र महाहनो

အို ဂျမ္ဘ၊ မဟာဂျမ္ဘ၊ ကုဂျမ္ဘ၊ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသူ! အို ဝမ်းဖောင်းသူ၊ ကိုယ်ထည်မဟာ၊ အစွယ်ကြီး၊ မေးရိုးခွန်အားကြီးသူ!

Verse 68

पिंगाक्ष महिषग्रीव महोग्रात्युग्रविग्रह । क्रूराक्ष क्रोधनाक्रंद संक्रंदन महाभय

အို အဝါနီမျက်လုံးရှိသူ၊ ကျွဲလည်ပင်းရှိသူ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ! အို ရက်စက်မျက်လုံးရှိသူ၊ ဒေါသဖြင့် ဟိန်းဟောက်သူ—အို သံကရန္ဒန၊ မဟာကြောက်ရွံ့ခြင်း!

Verse 69

जितांतक महाबाहो महावक्त्र महीधर । दुंदुभे दुंदुभिरव महादुंदुभिनासिक

အို ဂျိတန္တက၊ လက်မောင်းခွန်အားကြီးသူ! အို မျက်နှာမဟာရှိသူ၊ မြေကြီးကို ထောက်တည်သူ! အို ဒုန္ဒုဘ၊ စည်သံကဲ့သို့ ဟိန်းမြည်သူ! အို စည်ကြီးကဲ့သို့ နှာခေါင်းရှိသူ!

Verse 70

उग्रास्य दीर्घदशनमेवकेश वृकानन । सिंहास्य सूकरमुख शिवाराव महोत्कट

အို ကြမ်းတမ်းမျက်နှာရှိသူ၊ သွားရှည်သူ! အို ဆံပင်တစ်ချောင်းတည်းရှိသူ၊ ဝံပုလွေမျက်နှာရှိသူ! အို ခြင်္သေ့မျက်နှာ၊ တောဝက်ပါးစပ်ရှိသူ! အို ရှိဝါရာဝ၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ပြင်းထန်သူ!

Verse 71

शुकतुंड प्रचंडास्य भीमाक्ष क्षुदमानस । उलूकनेत्र कंकास्य काकतुंड करालवाक्

အို ကြက်တူရွေးနှုတ်ခမ်းရှိသူ၊ ပါးစပ်ကြမ်းတမ်းသူ! အို ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်လုံးရှိသူ၊ စိတ်သေးသိမ်သူ! အို ငှက်ဟူးမျက်လုံးရှိသူ၊ ငှက်လင်းတမျက်နှာရှိသူ! အို ကျီးနှုတ်ခမ်းရှိသူ၊ စကားသံကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသူ!

Verse 72

दीर्घग्रीव महाजंघ क्रमेलक शिरोधर । रक्तबिंदो जपानेत्र विद्युज्जिह्वाग्नितापन

အို ဒီဃ္ဂရీవ၊ မဟာဇင်္ဃ၊ ကရမေလက၊ ရှိရောဓရ; အို ရက္တဘိန္ဒု၊ ဇပာနေတရ၊ ဝိဒျုဇ္ဇိဟ္ဝာ နှင့် အဂ္နီတာပန—

Verse 73

धूम्राक्ष धूमनिःश्वास चंडचंडांशुतापन । महाभीषणमुख्याश्च शृण्वंत्वाज्ञां ममादरात्

အို ဓူမ္ရာက္ษ၊ ဓူမနိဿွာသ၊ စဏ္ဍ၊ စဏ္ဍာံသုတာပန၊ မဟာဘီရှဏကို ဦးဆောင်သော အခြားသူတို့—ငါ၏ အမိန့်ကို ရိုသေစွာ နားထောင်ကြလော့။

Verse 74

भवत्स्वेतेषु चान्येषु एतां विंध्यवासिनीम् । धृत्यानेष्यति बुद्ध्या वा बलेनापि च्छलेन वा

သင်တို့အတွင်း—အခြားသူတို့အတွင်းလည်း—တစ်ဦးဦးက ဤ ဝိန္ဓျဝာသိနီ ကို ဤနေရာသို့ တည်ကြည်သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာမည်; ဉာဏ်နည်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အင်အားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လှည့်ကွက်ဖြင့်ဖြစ်စေ။

Verse 76

यांतु क्षिप्रं नयावन्मे पंचेषु शरपीडितम् । मनोविह्वलतां गच्छेदेतत्प्राप्तेरभावतः

သူတို့ကို အမြန်သွားစေ၍ သူမကို ငါ့ထံ ခေါ်လာစေ; အကြောင်းမူကား ငါသည် (ကာမဒေဝ၏) ငါးမြှားတို့ကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းလျက်ရှိ၏။ ဤအရာ မရလျှင် ငါ့စိတ်သည် အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားဝေဝါးသွားမည်။

Verse 77

इत्याकर्ण्य वचस्तस्य दुर्गस्य दनुजेशितुः । प्रोचुः सर्वे तदा दैत्याः प्रबद्धकरसंपुटाः

ထိုနှလုံးကြမ်းသော ဒာနဝတို့၏ အရှင်၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒိုင်တျများအားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ထိုအခါ ပြန်လည်ဆိုကြ၏။

Verse 78

अवधेहि महाराज किमेतत्कर्मदुष्करम् । अनाथायास्तथैकस्या अबलया विशेषतः

အို မဟာရာဇာ၊ စဉ်းစားတော်မူပါ—ဤကိစ္စသည် မည်သို့ခက်ခဲနိုင်မည်နည်း၊ အထူးသဖြင့် သူမသည် တစ်ယောက်တည်း၊ အားကိုးရာမရှိ၊ အင်အားနည်းသော မိန်းမဖြစ်သော်လည်း။

Verse 79

अस्या आनयने कोयं महायत्नविधिः प्रभो । कोऽस्मान्प्रलयकालाग्निमहाज्वालावलीसमान्

အို သခင်၊ သူမကို ခေါ်ဆောင်ရန် အဘယ်ကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုနှင့် စီမံချက်ရှုပ်ထွေးမှုတို့ လိုအပ်သနည်း။ ပျက်ကွက်ကာလ (ပရလယ) မီး၏ မဟာမီးလျှံတန်းများကဲ့သို့သော ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သူခံနိုင်မည်နည်း။

Verse 80

सहेत त्रिषु लोकेषु त्वत्प्रसादात्कृतोद्यमान् । यद्यादेशो भवेदद्य तदेंद्रं स मरुद्गणम्

သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ လှုပ်ရှား၍ ကြိုးပမ်းသည့်အခါ တြိလောက၌ပင် ခံနိုင်၍ အနိုင်ယူနိုင်ပါသည်။ ယနေ့ အမိန့်တော်ရှိလျှင် အင်ဒြာကို မရုတ်ဂဏနှင့်တကွပင် နှိမ်နင်းမည်။

Verse 81

सांतःपुरं समानीय क्षिप्नुमस्त्वत्पदाग्रतः । भूर्भुवःस्वरिदं सर्वं त्वदाज्ञावशवर्तितम्

သူမကို အတွင်းနန်းတော်အဖွဲ့အစည်းနှင့်တကွ ခေါ်ဆောင်လာ၍ ချက်ချင်း သင်၏ခြေတော်အရှေ့၌ တင်ထားမည်။ ဘူ၊ ဘုဝ၊ စွဝ—ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏အမိန့်အာဏာအောက်၌ လှုပ်ရှားနေသည်။

Verse 82

महर्जनस्तपःसत्यलोकास्त्वदधिकारिणः । तत्राप्यसाध्यं नास्माकं त्वन्निदेशान्महासुर

မဟာရ်၊ ဇန၊ တပ၊ သတ္တျလောကတို့ပင် သင်၏အာဏာအောက်၌ ရှိသည်။ အို မဟာအဆုရ၊ သင်၏ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မရှိ။

Verse 83

वैकुंठनायको नित्यं त्वदाज्ञापरिपालकः । यानि रम्याणि रत्नानि तानि संप्रेषयन्मुदा

ဝိုင်ကుంఐဋ္ဌ၏ အရှင်သည် သင်၏ အမိန့်ကို အမြဲလိုက်နာသူဖြစ်၍၊ လှပမြတ်နိုးဖွယ် ရတနာများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပို့ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 84

अस्माभिरेव संत्यक्तः कैलासाधिपतिः स वै । विपाशी चातिनिःस्वत्वाद्भस्मकृत्त्यहिभूषणः

ကೈလာသ၏ အရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ပင် လက်လွှတ်ထားကြ၏; အလွန်အမင်း ဆင်းရဲသဖြင့် ဆာလောင်နေပြီး—သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဗိဘူတိ) လိမ်းကာ၊ အရေခွံဝတ်၍၊ မြွေများကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထား၏။

Verse 85

अर्धांगेनास्मद्भयतो योषिदेका निगूहिता । तस्य ग्रामेपि सकले द्वितीयो न चतुष्पदः

ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ပေါ်တွင် မိန်းမတစ်ဦးတည်းကို ဖုံးကွယ်ထား၏; ထို့ပြင် သူ၏ ရွာတစ်ရွာလုံးတွင် ဒုတိယမြောက် လေးခြေသတ္တဝါတစ်ကောင်တောင် မရှိ။

Verse 86

एकोऽजरद्गवः सोपि नान्यस्मात्परिजीवति । श्मशानवासिनः सर्वे सर्वे कौपीनवाससः

မအိုမင်းသော နွားထီးတစ်ကောင်သာ ရှိပြီး၊ သူတောင် မည်သူ့ကိုမျှ မမှီခိုဘဲ ရှင်သန်၏။ အားလုံးသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်ကြပြီး၊ အားလုံးသည် ကောပိန် (လည်ပတ်အဝတ်) သာ ဝတ်ဆင်ကြ၏။

Verse 87

सर्वे विभूतिधवला सर्वेप्येक कपर्द्दिनः । समस्ते नगरे तस्य वसंत्येवंविधा गणाः

အားလုံးသည် ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် ဖြူဖွေးနေကြပြီး၊ အားလုံးလည်း ဆံပင်ဂျဋာကို တစ်ချောင်းတည်း အုပ်စုလိုက် ချည်ထားကြ၏။ သူ၏ မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် ဤသဘောတူ ဂဏာများ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 88

तेषां गणानां किं कुर्मो दरिद्राणां वयं विभो । समुद्रा रत्नसंभारं प्रत्यहं प्रेषयंति च

အို အရှင်မြတ်! ဆင်းရဲသော ဂဏာတို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သမုဒ္ဒရာများပင် နေ့စဉ် ရတနာအစုအပုံကို ပို့ဆောင်ကြ၏။

Verse 89

नागा वराकाश्चास्माकं सायंसायं स्वयं प्रभो । प्रदीपयंति सततं फणा रत्नप्रदीपकान्

ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နိမ့်ချသော နာဂများသည် အို အရှင်မြတ်၊ ညနေတိုင်း ညနေတိုင်း မိမိတို့၏ ဖဏာပေါ်တွင် ရတနာမီးအိမ်များကို အစဉ်မပြတ် ကိုယ်တိုင် ထွန်းညှိကြ၏။

Verse 90

कल्पद्रुमः कामगवी चिंतामणिगणा बहु । तव प्रसादादस्माकमपि तिष्ठंति वेश्मसु

ကလ္ပဒြုမ သစ်ပင်၊ ကာမဓေနု နွားနှင့် စိန္တမဏိ ရတနာအစုအဖွဲ့ များစွာတို့သည်—အရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်များတွင်ပင် တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 91

वायुर्व्यजनतां यातस्त्वां सेवेत प्रयत्नतः । स्वच्छान्यंबूनि वरुणः प्रत्यहं पूरयत्यहो

ဝါယုသည် ပန်ကာကိုင်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အားထုတ်၍ အရှင်ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်၏။ ဝရုဏသည်လည်း—အံ့ဩဖွယ်—နေ့စဉ် ကြည်လင်သော ရေများဖြင့် ထိုနေရာကို ဖြည့်တင်းပေး၏။

Verse 92

वासांसि क्षालयेदग्निश्चंद्रश्छत्रधरः स्वयम् । सूर्यः प्रकाशयेन्नित्यं क्रीडावाप्यंबुजानि च

အဂ္နိသည် အဝတ်အစားများကို လျှော်ဖွတ်ပေး၏။ စန္ဒြာသည် ကိုယ်တိုင် ထီးတော်ကို ဆောင်၏။ နေမင်းသည်လည်း နေ့စဉ် ကစားရေကန်များရှိ ကြာပန်းတို့ကိုပါ အမြဲတမ်း ထွန်းလင်းစေ၏။

Verse 93

कस्त्वत्प्रसादं नेक्षेत मर्त्यामर्त्योरगेषु च । सर्वे त्वामुपजीवंति सुराऽसुरखगादयः

မသေသူ၊ သေသူနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်တို့အကြား မည်သူက သင်၏ကရုဏာပရသာဒကို မရှာမလဲ။ ဒေဝ၊ အဆုရ၊ ငှက်တို့နှင့် အခြားသတ္တဝါအားလုံးသည် သင်ကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 94

पश्य नः पौरुषं राजन्नानयामो बलादिमाम् । इत्युक्त्वा युगपत्सर्वे क्षुब्धास्तोयधयो यथा

“အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သတ္တိပေါင်းကို ကြည့်ပါ—သူမကို အင်အားဖြင့် ဒီကို ခေါ်လာမည်!” ဟုဆိုပြီး သူတို့အားလုံး တပြိုင်နက်တည်း တိုးဝင်လာကြသည်၊ ရေများ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားကာ မုန်တိုင်းထသကဲ့သို့။

Verse 95

संवर्तकालमासाद्य प्लावितुं जगतीमिमाम् । रणतूर्य निनादश्च समुत्तस्थौ समंततः

ကမ္ဘာပျက်ကာလ (ပရလယ) ရောက်လာ၍ ဤမြေကြီးကို ရေလွှမ်းမည်သကဲ့သို့၊ စစ်တူရိယာတို့၏ ဂုဏ်ဂုဏ်မြည်သံသည် အရပ်ရပ်မှ ထတက်လာ하였다။

Verse 96

रोमांचिता यच्छ्रवणात्कातरा अप्यकातराः । ततो देवा भयत्रस्ताश्चकंपे च वसुंधरा

ထိုအသံကို ကြားရုံဖြင့်ပင် ရင်တုန်၍ အမွှေးတက်လာသည်; မကြောက်သူတောင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် ကြောက်လန့်ကာ တုန်ခါ၍ မြေကြီးပင် လှုပ်ရှားတုန်ယင်하였다။

Verse 97

क्षुब्धा अंबुधयः सर्वे पेतुर्नक्षत्रमालिकाः । रोदसीमंडलं व्याप्तं तेन तूर्यरवेण वै

သမုဒ္ဒရာအားလုံး လှုပ်ရှားကာ မုန်တိုင်းထသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ကြယ်တန်းမော်လီကာတောင် ကျသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထိုစစ်တူရိယာမြည်သံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဝိုင်းအဝန်းတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 98

ततो भगवती देवी स्वशरीरसमुद्भवाः । शक्तीरुत्पादयामास शतशोऽथ सहस्रशः

ထို့နောက် ဘဂဝတီ ဒေဝီသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သက္တိများကို ဖန်ဆင်းထုတ်ပေါ်စေ၏—ရာချီ၊ ထို့နောက် ထောင်ချီ သက္တိများ။

Verse 99

ताभिः शक्तिभिरेतेषां बलिनां दितिजन्मनाम् । प्रत्येकं परितो रुद्ध उद्वेलः सैन्यसागरः

ထိုသက္တိများကြောင့် ဒိတိမှ မွေးဖွားသော အင်အားကြီး ဒေယ့်တများ၏ တပ်မတော်ပင်လယ်ကြီးသည် လှိုင်းထန်လျက်ရှိသော်လည်း အရပ်လေးမျက်နှာမှ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး၊ တပ်စုတစ်စုချင်းစီကို သီးသန့် ဝိုင်းကာ တားဆီးထားလေ၏။

Verse 100

शस्त्रास्त्राणि महादैत्यैर्यान्युत्सृष्टानि संगरे । ताभिः शक्तिभिरुग्राणि तृणीकृत्योज्झितान्यरम्

စစ်မြေပြင်၌ မဟာဒေယ့်တများ ပစ်လွှတ်ခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသော လက်နက်နှင့် မြားအာစတရများကို ထိုကြမ်းကြုတ်သက္တိများက မြက်တစ်စင်းကဲ့သို့ အရေးမကြီးအောင် ပြုလုပ်၍ ချက်ချင်းပင် ပစ်ပယ်လိုက်ကြ၏။

Verse 110

स च बाणस्तया देव्या निज बाणैर्महाजवैः । निवारितोपि वेगेन तां देवीमभ्यगान्मुने

သို့ရာတွင် ထိုမြားတံသည်—ဒေဝီက မိမိ၏ အလွန်မြန်သော မြားတံများဖြင့် တားဆီးထားသော်လည်း—၎င်း၏ အရှိန်အားကြောင့်ပင်၊ မုနိရေ၊ ဒေဝီထံသို့ တိုးဝင်လာလေ၏။

Verse 119

तावञ्जगज्जनन्याताः प्रेरिता निज शक्तयः । विचेरुर्दैत्यसैन्येषु संवर्ते मृत्युसैन्यवत्

ထိုကာလအတွင်းတွင်လည်း ကမ္ဘာ့မိခင်၏ ကိုယ်ပိုင်သက္တိများသည်—အမိန့်တော်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍—ဒေယ့်တတပ်များအတွင်း ပရလယကာလ၌ မရဏတပ်ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာကြ၏။