Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच । अथाहं संप्रवक्ष्यामि सर्वधर्मोत्तमोत्तमम् । उमामहेश्वरं नाम व्रतं सर्वार्थसिद्धिदम्

စူတက ပြောသည်။ ယခု ငါသည် ဓမ္မအားလုံးထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော ဓမ္မကို ရှင်းလင်းမည်—«ဥမာမဟေရှဝရ» ဟု အမည်ရသော ဝရတ၊ အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ဝရတ ဖြစ်သည်။

Verse 2

आनर्त्त संभवः कश्चिन्नाम्ना वेदरथो द्विजः । कलत्रपुत्रसंपन्नो विद्वानुत्तमवंशजः

အာနရ္တဒေသ၌ ဝေဒရထ ဟု အမည်ရသော ဒွိဇတစ်ဦး ရှိ하였다။ သူသည် ဇနီးနှင့် သားသမီးများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ပညာရှိကာ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य ब्राह्मणस्य गृहाश्रमे । बभूव शारदानाम कन्या कमललोचना

ထိုဗြာဟ္မဏသည် ဂೃಹသ္ထအာရှရမ၌ ထိုသို့နေထိုင်စဉ် «ရှာရဒါ» ဟု အမည်ရသော ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 4

तां रूपलक्षणोपेतां बालां द्वादशहायनाम् । ययाचे पद्मनाभाख्यो मृतदारश्च स द्विजः

အလှအပနှင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာများပြည့်စုံသော အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိ မိန်းကလေးကို ဇနီးကွယ်လွန်ပြီးသား ပဒ္မနာဘဟု အမည်ရ ဒွိဇပုရောဟိတ်က လက်ထပ်ရန် တောင်းခံ하였다။

Verse 5

महाधनस्य शांतस्य सदा राजसखस्य च । याञ्चाभंगभयात्तस्य तां कन्यां प्रददौ पिता

သူသည် ငွေကြေးအလွန်ချမ်းသာ၍ စိတ်ငြိမ်သက်ကာ အမြဲတမ်း မင်း၏မိတ်ဆွေဖြစ်သဖြင့်၊ တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်လျှင် အရှက်ရမည်ကို ကြောက်၍ မိန်းကလေး၏ဖခင်က သမီးကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။

Verse 6

मध्यंदिने कृतोद्वाहः स विप्रः श्वशुरालये । संध्यामुपासितुं सायं सरस्तटमुपाययौ

နေ့လယ်တွင် မိန်းမဘက်အိမ်၌ မင်္ဂလာပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုဗြာဟ္မဏသည် ညနေခင်းတွင် သန္ဓျာပူဇာ ပြုရန် ရေကန်ကမ်းသို့ သွား하였다။

Verse 7

उपास्य संध्यां विधिवत्प्रत्यागच्छत्तमोवृते । मार्गे दष्टो भुजंगेन ममार निजकर्मणा

နည်းလမ်းတကျ သန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမှောင်ကျလာချိန်တွင် ပြန်လာရာ လမ်းတွင် မြွေကိုက်ခံရ၍ မိမိ၏ကံအကျိုးကြောင့် သေဆုံး하였다။

Verse 8

तस्मिन्मृते कृतोद्वाहे सहसा तस्य बांधवाः । चुक्रुशुः शोकसंतप्तौ श्वशुरावस्य कन्यका

မင်္ဂလာပွဲပြီးခါစမှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သဖြင့်၊ သူ၏ဆွေမျိုးများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးကြပြီး၊ မိန်းမဘက်ဖခင်နှင့် မင်္ဂလာသတို့သမီးငယ်လည်း သောကမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 9

निर्हृत्य तं बंधुजना जग्मुः स्वं स्वं निवेशनम् । शारदा प्राप्तवैधव्या पितुरेवालये स्थिता

သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနားအတွက် သယ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ဆွေမျိုးများသည် ကိုယ့်ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ ရှာရဒါသည် မုဆိုးမဖြစ်သွား၍ ဖခင်အိမ်၌ပင် နေထိုင်လျက်ရှိ하였다။

Verse 10

भूताच्छादनभोज्येन भर्त्रा विरहिता सती । निनाय कतिचिन्मासान्सा बाला पितृमंदिरे

အဝတ်အစားနှင့် အစားအစာကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သော ခင်ပွန်းနှင့် ကွာခွာသွားပြီးနောက် သီလရှိသော မိန်းကလေးသည် ဖခင်အိမ်၌ လအနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 11

एकदा नैध्रुवो नाम कश्चिद्वृद्धतरो मुनिः । अन्धः शिष्यकरग्राही तन्मंदिरमुपाययौ

တစ်ခါက နိုင်ဓြုဝ အမည်ရှိ အလွန်အိုမင်းသော မုနိတစ်ပါးသည် မျက်မမြင်ဖြစ်၍ တပည့်၏လက်ကို ကိုင်လျက် ထိုအိမ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 12

तस्मिन्वृद्धे गृहं प्राप्ते क्वापि यातेषु बंधुषु । साक्षादिवात्मनो दैवं सा बाला समुपागमत्

အိုမင်းသော မုနိသည် အိမ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ဆွေမျိုးများက အခြားသို့ ထွက်သွားကြပြီး၊ မိန်းကလေးသည် သူ့ကို မိမိ၏ ထင်ရှားသော ကံကြမ္မာတရား(ဒေဝကရုဏာ)ကဲ့သို့ သဘောထားကာ ချဉ်းကပ်သွား하였다။

Verse 13

स्वागतं ते महाभाग पीठेस्मिन्नुपविश्यताम् । नमस्ते मुनिनाथाय प्रियं ते करवाणि किम्

“မဟာဘဂ္ဂတော်၊ ကြိုဆိုပါ၏။ ဤအာသနပေါ်၌ ထိုင်ပါလော့။ မုနိနာထာတော်အား နမಸ್ಕာရ—သင်တော်နှစ်သက်စေရန် အဘယ်အမှုကို ကျွန်မ ပြုရမည်နည်း?”

Verse 14

इत्युक्त्वा भक्तिमास्थाय कृत्वा पादावनेजनम् । वीजयित्वा परिश्रांतं तं मुनिं पर्यतोषयत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘက္တိကို အားကိုးကာ မုနိ၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောလျက်၊ ပင်ပန်းနေသော ရှင်မုနိကို ပန်ကာဖြင့် လေညှင်းပေးကာ မိမိ၏ စေဝါဖြင့် အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 15

श्रांतं पीठे समावेश्य कृत्वाभ्यंगं स्वपाणिना । कृतस्नानं च विधिवत्कृतदेवार्चनं मुनिम्

ပင်ပန်းသော မုနိကို အာသနပေါ် ထိုင်စေပြီး မိမိလက်ဖြင့် အဘျင်္ဂ (ကိုယ်နှိပ်) ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် ဓမ္မနည်းအတိုင်း ရေချိုးစေ၍ ဒေဝတားပူဇာကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 16

सुखासनोपविष्टं तं धूपमाल्यानुलेपनैः । अर्चयित्वा वरान्नेन भोजयामास सादरम्

မုနိသည် သက်သာသော အာသနပေါ် ထိုင်ရာတွင် နံ့သာမီး (ဓూప)၊ ပန်းကုံးနှင့် အနံ့သာလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အရ္ဍ္ဓနာပူဇာ ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် လေးစားစွာ အကောင်းဆုံး အာဟာရဖြင့် ကျွေးမွေး하였다။

Verse 17

भुक्त्वा च सम्यक्छनकैस्तृप्तश्चानंदनिर्भरः । चकारांधमुनिस्तस्यै सुप्रीतः परमाशिषम्

သင့်တော်စွာ တဖြည်းဖြည်း စားသောက်ပြီးနောက် မျက်ကန်းမုနိသည် တೃप्त၍ ပီတိအာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝလာ၏; အလွန်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်သဖြင့် သူမအား အမြင့်မြတ်ဆုံး အာရှီဝါဒကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 18

विहृत्य भर्त्रा सहसा च तेन लब्ध्वा सुतं सर्वगुणैर्वरिष्ठम् । कीर्तिं च लोके महतीमवाप्य प्रसादयोग्या भव देवतानाम्

“မကြာမီ သင်သည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရမည်; ဂုဏ်သတ္တိအားလုံး၌ အထူးကောင်းမြတ်သော သားတစ်ဦးကိုလည်း ရမည်။ လောက၌ ကြီးမားသော ကီရ్తိကို ရရှိပြီး ဒေဝတားတို့၏ ကရုဏာအတွက် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 19

इत्यभिव्याहृतं तेन मुनिना गतचक्षुषा । निशम्य विस्मिता बाला प्रत्युवाच कृतांजलिः

မျက်စိမမြင်သော ရှင်မုနိ၏ ထိုစကားကို ကြားသော် မိန်းကလေးငယ်သည် အံ့ဩကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 20

ब्रह्मंस्त्वद्वचनं सत्यं कदाचिन्न मृषा भवेत् । तदेतन्मंदभाग्यायाः कथमेतत्फलिष्यति

“အို ဘြဟ္မဏ မုနိရေ၊ သင်၏စကားသည် သစ္စာတရားဖြစ်၍ မည်သည့်အခါမျှ မမှားနိုင်။ သို့သော် ကံမကောင်းသော ကျွန်မအတွက် မည်သို့ အကျိုးဖြစ်မည်နည်း”

Verse 21

शिलाग्र्यामिव सद्वृष्टिः शुनक्यामिव सत्क्रिया । विफला मंदभाग्यायामाशीर्ब्रह्मविदामपि

“ကျောက်တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ မိုးကောင်းကျသော်လည်း အကျိုးမရှိသကဲ့သို့၊ မထိုက်တန်သူအပေါ် ကောင်းသောကရိယာပြုသော်လည်း မအောင်မြင်သကဲ့သို့—ကံမကောင်းသူအတွက် ဘြဟ္မကိုသိသောသူတို့၏ အာရှီဝါဒတောင် အကျိုးမဖြစ်တတ်”

Verse 22

सैषाहं विधवा ब्रह्मन्दुष्कर्मफलभागिनी । त्वदाशीर्वचनस्यास्य कथं यास्यामि पात्रताम्

“အို ဘြဟ္မဏရေ၊ ကျွန်မသည် မုဆိုးမဖြစ်၍ မကောင်းကံ၏ အကျိုးကို ခံယူသူပါ။ သင်၏ အာရှီဝါဒစကားအတွက် ကျွန်မ မည်သို့ ထိုက်တန်သော ပാത്ര ဖြစ်နိုင်မည်နည်း”

Verse 23

मुनिरुवाच । त्वामनालक्ष्य यत्प्रोक्तमंधेनापि मयाऽधुना । तदेतत्साधयिष्यामि कुरु मच्छासनं शुभे

မုနိက ဆို၏—“ငါသည် မျက်စိမမြင်သော်လည်း ယခု သင်ကို မသိမမြင်ဘဲ ပြောခဲ့သော ထိုကတိကို မလွဲမသွေ ပြည့်စုံစေမည်။ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ငါ့အမိန့်ကို လိုက်နာလော့”

Verse 24

उमामहेश्वरं नाम व्रतं यदि चरिष्यसि । तेन व्रतानुभावेन सद्यः श्रेयोऽनुभोक्ष्यसे

သင်သည် ‘ဥမာ–မဟေရှဝရ’ ဟုခေါ်သော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ပါက၊ ထိုဝရတ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုးကို ခံစားရလိမ့်မည်။

Verse 25

शारदोवाच । त्वयोपदिष्टं यत्नेन चरिष्याम्यपि दुश्चरम् । तद्व्रतं ब्रूहि मे ब्रह्मन्विधानं वद विस्तरात्

ရှာရဒါက ပြောသည်– သင်သင်ကြားပေးသောအရာသည် ခက်ခဲသော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် ကြိုးစား၍ လိုက်နာမည်။ အို ဘြဟ္မဏ၊ ထိုဝရတကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ ၎င်း၏ နည်းလမ်းကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။

Verse 26

मुनिरुवाच । चैत्रे वा मार्गशीर्षे वा शुक्लपक्षे शुभे दिने । व्रतारंभं प्रकुर्वीत यथावद्गुर्वनुज्ञया

မုနိက ပြောသည်– ချိုင်တြ သို့မဟုတ် မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင်၊ ရှုကလပက္ခ၏ မင်္ဂလာနေ့တစ်နေ့၌၊ ဆရာ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက် နည်းတကျ ဝရတကို စတင်ရမည်။

Verse 27

अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभयोरपि पर्वणोः । संकल्पं विधिवत्कृत्वा प्रातःस्नानं समाचरेत्

လပြည့်လဆန်း၏ အဋ္ဌမတိထီနှင့် စတုရ္ဒశီတိထီ—ပွဲတော်သဘောရှိသော နှစ်ရက်လုံးတွင်—နည်းတကျ သံကల్ప (saṅkalpa) ချပြီး မနက်ပိုင်း ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။

Verse 28

सन्तर्प्य पितृदेवादीन्गत्वा स्वभवनं प्रति । मंडपं रचयेद्दिव्यं वितानाद्यैरलंकृतम्

ပိတೃများ၊ ဒေဝတားများနှင့် အခြားကောင်းမြတ်သူတို့အား တർပဏ အလှူဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်လာကာ၊ မိုးကာပိတ်စများ စသည်ဖြင့် အလှဆင်ထားသော သာယာမြတ်နိုးဖွယ် မဏ္ဍပကို တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 29

फलपल्लवपुष्पाद्यैस्तोरणैश्च समन्वितम् । पंचवर्णैश्च तन्मध्ये रजोभिः पद्ममुद्धरेत्

အသီးအနှံ၊ နုရွက်၊ ပန်းများ စသည့်အရာများဖြင့် ပြုလုပ်သော တိုရဏ (အလှဆင်တန်း) များဖြင့် ပူဇော်ရာနေရာကို အလှဆင်၍၊ အလယ်၌ အရောင်ငါးမျိုးမှုန့်ဖြင့် ကြာပန်းပုံကို ရေးဆွဲပါ။

Verse 30

चतुर्दशदलैर्बाह्ये द्वाविंशद्भिस्तदंतरे । तदंतरं षोडशभिरष्टभिश्च तदंतरे

အပြင်ဘက် ကြာပန်းဝိုင်းတွင် အရွက် ၁၄ ရွက်ရှိစေ၍၊ အတွင်းဘက်တွင် ၂၂ ရွက်၊ ထို့အတွင်းတွင် ၁၆ ရွက်၊ ထို့ထက်အတွင်းတွင် ၈ ရွက် ထားပါ။

Verse 31

एवं पद्मं समुद्धत्य पंचवर्णैर्मनोरमम् । चतुरस्रं ततः कुर्यादंतर्वर्तुलमुत्तमम्

ဤသို့ အရောင်ငါးမျိုးဖြင့် လှပသော ကြာပန်းပုံကို ရေးဆွဲပြီးနောက်၊ စတုရန်းအကာအရံကို ပြုလုပ်၍၊ ထိုအတွင်း၌ အကောင်းဆုံး ဝိုင်းပုံမဏ္ဍလကို ပြုလုပ်ပါ။

Verse 32

व्रीहितंडुलराशिं च तन्मध्ये च सकूर्चकम् । कूर्चोपरि सुसंस्थाप्य कलशं वारिपूरितम्

ထိုနေရာတွင် ဆန်စေ့အစုတစ်စုကို ထား၍၊ ထိုအလယ်၌ ဒರ್ಭမြက်၏ ကူရ္စ (ရိုးရာအစု/အမြီး) ကို တင်ထားပါ; ကူရ္စပေါ်တွင် ရေဖြည့်ထားသော ကလသ (kalaśa) ကို ခိုင်မာစွာ တင်ထားပါ။

Verse 33

कलशोपरि विन्यस्य वस्त्रं वर्णसमन्वितम् । तस्योपरिष्टात्सौवर्ण्यौ प्रतिमे शिवयोः शुभे । निधाय पूजयेद्भक्त्या यथाविभवविस्तरम्

ကလသပေါ်တွင် အရောင်ပါသော အဝတ်ကို ခင်း၍၊ ထိုအပေါ်၌ မင်္ဂလာရှိသော ရွှေပြုရုပ်တော်များ—သီဝ (Śiva) နှင့် သူ၏ သမီးတော်/သခင်မ (consort)—ကို တင်ထားပြီး၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ချဲ့ထွင်ကာ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပါ။

Verse 34

पंचामृतैस्तु संस्नाप्य तथा शुद्धोदकेन च । रुद्रैकादशकं जप्त्वा पंचाक्षरशताष्टकम्

ပဉ္စအမృత (အမృతငါးမျိုး) ဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ပြီး ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် ထပ်မံရေချိုးကာ ရုဒ္ဒရကို ၁၁ ကြိမ် ဂျပ်လုပ်၍ နောက်တဖန် ပဉ္စက္ခရီ မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်လုပ်ရမည်။

Verse 35

अभिमंत्र्य पुनः स्थाप्य पीठं मध्ये तथार्चयेत् । स्वयं शुद्धासनासीनो धौतशुक्लांबरः सुधीः

မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရပြု၍ ပီဋ္ဌ (pīṭha) ကို အလယ်၌ ထပ်မံတင်ထားပြီး သင့်တော်သလို ပူဇော်ရမည်။ ပညာရှိသော ပူဇော်သူသည် ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းသော အာသနပေါ်တွင် ထိုင်၍ လျှော်သန့်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Verse 36

पीठमामंत्र्य मंत्रेण प्राणायामान्समाचरेत् । संकल्पं प्रवदेत्तत्र शिवाग्रे विहितांजलिः

ပီဋ္ဌကို မန္တရဖြင့် ဖိတ်ခေါ်၍ ပရာဏာယာမကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ရှိဝ၏ ရှေ့တွင် လက်အုပ်ချီကာ အဲဒီနေရာတွင် သင်္ကల్ప (ရည်ရွယ်ချက်) ကို ကြေညာရမည်။

Verse 37

यानि पापानि घोराणि जन्मांतरशतेषु मे । तेषां सर्वविनाशाय शिवपूजां समारभे

ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်ဘဝ ရာချီအတွင်း စုဆောင်းလာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များ မည်သို့ပင်ရှိစေ—အပြစ်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖျက်သိမ်းရန်အတွက် ကျွန်ုပ်သည် ရှိဝပူဇာကို စတင်ပါသည်။

Verse 38

सौभाग्यविजयारोग्यधर्मैश्वर्याभिवृद्धये । स्वर्गापवर्गसिद्ध्यर्थं करिष्ये शिवपूजनम्

ကံကောင်းခြင်း၊ အောင်မြင်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်း၊ ဓမ္မနှင့် အိုင်ශ්ဝရ្យ (စည်းစိမ်အာဏာ) တိုးပွားရန်၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အပဝဂ္ဂ (မောက္ခ—လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိစေရန်၊ ကျွန်ုပ်သည် ရှိဝပူဇာကို ပြုလုပ်မည်။

Verse 39

इति संकल्पमुच्चार्य यथावत्सुसमाहितः । अंगन्यासं ततः कृत्वा ध्यायेदीशं च पार्वतीम्

ဤသို့ စင်ကల్ప (saṅkalpa) ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆို၍ စိတ်တည်ငြိမ်အာရုံစိုက်ပြီးနောက် အင်္ဂ-ညာသ (aṅga-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ကာ ထို့နောက် အီရှ (ရှီဝ) နှင့် ပါရဝတီ မယ်တော်ကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 40

कुंदेंदुधवलाकारं नागाभरणभूषितम् । वरदाभयहस्तं च बिभ्राणं परशुं मृगम्

ကွန်ဒပန်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ မြွေတန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော၊ လက်တစ်ဖက်က ဝရဒ (ကောင်းချီးပေး) လက်တစ်ဖက်က အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ပေးကာ၊ ထို့ပြင် ပရရှု (ပုဆိန်) နှင့် မೃဂ (သမင်) ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်ကို ဓ్యာနပြုပါ။

Verse 41

सूर्यकोटिप्रतीकाशं जगदानंदकारणम् । जाह्नवीजलसंपर्काद्दीर्घपिंगजटाधरम्

ကောဋိများသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ လောက၏ အာနန္ဒကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းတော်; ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ရေ၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ပဝိတ্ৰဖြစ်သော ရှည်လျား ပင်္ဂလ (ရွှေရောင်) ဇဋာကို ဆောင်ထားတော်မူသော အရှင်ကို ဓ్యာနပြုပါ။

Verse 42

उरगेंद्रफणोद्भूतमहामुकुटमंडितम् । शीतांशुखंडविलसत्कोटीरांगदभूषणम्

မြွေမင်း၏ ဖဏာများမှ ထွက်ပေါ်လာသော မဟာမုကုဋ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍၊ အေးမြသော လရောင်၏ အစိတ်အပိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကိုတီရ (ခေါင်းဆောင်) နှင့် အင်္ဂဒ (လက်မောင်းကွင်း) တန်ဆာများဖြင့် လှပတော်မူသော အရှင်ကို ဓ్యာနပြုပါ။

Verse 43

उन्मीलद्भालनयनं तथा सूर्येंदुलोचनम् । नीलकंठं चतुर्बाहुं गजेंद्राजिनवाससम्

နဖူးမျက်စိ ဖွင့်လှစ်တော်မူ၍ နေမင်းနှင့် လမင်းကို မျက်စိအဖြစ် ထားတော်မူသော၊ နီလကဏ္ဌ (လည်ချောင်းပြာ)၊ လက်လေးဖက်ရှိ၍ ဂဇေန္ဒြ (ဆင်မင်း) အရေကို ဝတ်ဆင်တော်မူသော အရှင်ကို ဓ్యာနပြုပါ။

Verse 44

रत्नसिंहासनारूढं नागाभरणभूषितम् । देवीं च दिव्यवसनां बालसूर्यायुतद्युतिम्

ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၍ နဂါးအလင်္ကာရများဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူသည်။ အနား၌လည်း နတ်ဝတ်စုံတော်ကို ဝတ်ဆင်သော ဒေဝီတော်သည် ထွန်းလင်းရောင်ခြည်က မိုးလင်းနေသည့် နေရောင်တစ်သောင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၏။

Verse 45

बालवेषां च तन्वंगीं बालशीतांशुशेखराम् । पाशांकुशवराभीतिं बिभ्रतीं च चतुर्भुजाम्

ထို့ပြင် ဒေဝီတော်သည်—ကလေးမလေးသဏ္ဍာန်၊ ကိုယ်အင်္ဂါသေးသွယ်နူးညံ့၍ နုနယ်သော လဆန်းလေးကို မော်လီတော်အဖြစ် ဆောင်းထားသည်။ လက်လေးဖက်ရှိ၍ ပာရှ (ကြိုး) နှင့် အင်္ကူရှ (ချွန်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝရဒ (ကောင်းချီးပေး) နှင့် အဘယ (မကြောက်) မုဒြာတို့ကို ပြသတော်မူ၏။

Verse 46

प्रसादसुमुखीमंबां लीलारसविहारिणीम् । लसत्कुरबकाशोकपुन्नागनवचंपकैः

ကြည်နူးဖွယ် မျက်နှာတော်ဖြင့် ကရုဏာပြည့်ဝသော အမ္ဘာမယ်တော်သည်—ဒေဝလီလာ၏ ရသာနန္ဒ၌ လှုပ်ရှားကစားတော်မူ၍ ကုရဗက၊ အရှိုက၊ ပုန္နာဂ နှင့် အသစ်လန်းသော စံပက ပန်းများအလယ်၌ တောက်ပလှပတော်မူ၏။

Verse 47

कृतावतंसामुत्फुल्लमल्लिकोत्कलितालकाम् । कांचीकलापपर्यस्तजघनाभोगशालिनीम्

ပန်းအဝတံဆာကို ဆင်မြန်း၍ ပွင့်ပြည့်သော မလ္လိကာ (စံပယ်) ပန်းများဖြင့် ဆံနွယ်များကို ယှက်နွယ်ထားသည်။ ခါးပတ်အလှတန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ထိုတန်းများသည် ဝိုင်းဝန်းလှပသော တင်ပါးပေါ်၌ လျောကျတင်နေ၏။

Verse 48

उदारकिंकिणीश्रेणीनूपुराढ्यपदद्वयाम् । गंडमंडलसंसक्तरत्नकुंडलशोभिताम्

ခြေတော်နှစ်ဖက်သည် နူပုရ (ခြေကောက်) နှင့် ချင်ချင်မြည်သော ကင်ကဏီ ခေါင်းလောင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်ဝစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပါးမုဒ်ဝိုင်းအနီး၌ ကပ်လျက်တပ်ဆင်ထားသော ရတနာကွင်းနားကပ်များကြောင့် အလှတရား ပိုမိုတောက်ပ၏။

Verse 49

बिंबाधरानुरक्तांशुलसद्दशन कुड्मलाम् । महार्हरत्नग्रेवेयतारहारविराजिताम्

နှလုံး၌ ထိုဒေဝီကို သတိစိုက်တရားထိုင်ပါ—နှုတ်ခမ်းသည် ရင့်မှည့်သော ဘിംဘသီးကဲ့သို့ နီလန်းတောက်ပ၍၊ သွားများသည် ပန်းဖူးကဲ့သို့ ဖြူဝင်းတောက်လက်ကာ၊ တန်ဖိုးမြင့် ရတနာလည်ပင်းအလှဆင်နှင့် ကြယ်တန်းသဖွယ် ရတနာဟာရဖြင့် ရောင်ပြန်ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 50

नवमाणिक्यरुचिरकंकणांगदमुद्रिकाम् । रक्तांशुकपरीधानां रत्नमाल्यानुलेपनाम्

ရင့်သစ်သော ရူဘီရောင်တောက်ပသည့် လက်ကောက်၊ လက်မောင်းအလှဆင်၊ လက်စွပ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၍၊ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းကာ၊ ရတနာပန်းကုံးနှင့် မွှေးကြိုင်သော လိမ်းဆေးအနုလိပ်ဖြင့် လှပတော်မူသော ထိုဒေဝီကို သတိစိုက်ပါ။

Verse 51

उद्यत्पीनकुचद्वंद्वनिंदितांभोजकुड्मलाम् । लीलालोलासितापांगीं भक्तानुग्रहदायिनीम्

ပန်းကြာဖူး၏ အလှကိုပင် မီမသာအောင် လွန်ကဲသည့် ပြည့်ဝမြင့်တင်သော ရင်သားနှစ်ဖက်ရှိတော်မူ၍၊ လီလာဖြင့် နူးညံ့စွာ လှုပ်ရွေ့သော ဘေးလှည့်မျက်စိတစ်ချက်က ဘက္တများအား ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးတော်မူသော ထိုဒေဝီကို သတိစိုက်တရားထိုင်ပါ။

Verse 52

एवं ध्यात्वा तु हृत्पद्मे जगतः पितरौ शिवौ । जप्त्वा तदात्मकं मंत्रं तदंते बहिरर्चयेत्

ဤသို့ နှလုံးပဒ္မ၌ လောက၏ မိဘဖြစ်သော ရှိဝနှင့် ရှိဝါကို သတိစိုက်တရားထိုင်ပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ပါး၏ သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသော မန္တရကို ဂျပ်ရွတ်ကာ၊ အဆုံးတွင် ပြင်ပပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 53

आवाह्य प्रतिमायुग्मे कल्पयेदासनादिकम् । अर्घ्यं च दद्याच्छिवयोर्मंत्रेणानेन मंत्रवित्

ထိုနှစ်ပါးကို ပုံတော်နှစ်ဆူအတွင်းသို့ အာဝါဟနပြု၍ မန္တရသိကျွမ်းသူသည် အာသနနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို စီစဉ်ကာ၊ ထိုမန်တရတည်းဖြင့် ရှိဝနှင့် ရှိဝါထံ အရဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 54

नमस्ते पार्वतीनाथ त्रैलोक्यवरदर्षभ । त्र्यंबकेश महादेव गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ပါရဝတီနာထ သခင်တော်အား နမස්ကာရပါ၏။ လောကသုံးပါးသို့ ကောင်းချီးပေးသော ဥရှဘကဲ့သို့ မြတ်သောသူ၊ သုံးမျက်စိရှင် တြျမ်ဗကေရှ မဟာဒေဝ၊ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ; နမို နမဟ။

Verse 55

नमस्ते देवदेवेशि प्रपन्नभयहारिणि । अंबिके वरदे देवि गृहाणार्घ्यं शिवप्रिये

ဒေဝတို့၏ ဒေဝီမဟာမိခင်တော်၊ အားကိုးဝင်ရောက်သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသောရှင်မ၊ အမ္ဗိကာ မေတ္တာတော်ကြီးသော အပေးအလှူရှင် ဒေဝီ၊ ရှိဝပရိယေ—ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 56

इति त्रिवारमुच्चार्य दद्यादर्घ्यं समाहितः । गन्धपुष्पाक्षतान्सम्यग्धूपदीपान्प्रकल्पयेत्

ဤသို့ သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အရ္ဃျကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာ၊ ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်)၊ ဓూపနှင့် မီးတိုင်တို့ကို သေချာစွာ စီစဉ်ရမည်။

Verse 57

नैवेद्यं पायसान्नेन घृताक्तं परिकल्पयेत् । जुहुयान्मूलमंत्रेण हविरष्टोत्तरं शतम्

နైవေဒျအဖြစ် ဂျီ (ဃృత) ဖြင့် လိမ်းနှောထားသော ပာယသ (ချိုဆန်ပြုတ်) ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရဖြင့် ဟောမတွင် ဟဝိကို ၁၀၈ ကြိမ် အာဟုတိ ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

तत उद्वास्य नैवेद्यं धूपनीराजनादिकम् । कृत्वा निवेद्य तांबूलं नमस्कुर्यात्समाहितः

ထို့နောက် ဥဒ္ဝာသ (ပူဇော်ပွဲပိတ်၍ ပြန်လွှတ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ နైవေဒျကို ဓూప၊ နီရာဇန (အာရတီ) စသည်တို့နှင့်အတူ ပြီးစီးစေကာ၊ တာမ္ဗူလကို နိဝေဒနပြု၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နမස්ကာရပြုရမည်။

Verse 59

अथाभ्यर्च्योपचारेण भोजयेद्विप्रदंपती

ထို့နောက် သင့်တော်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အလေးအနက်အပြုအမူတို့ဖြင့် သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုကာ ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံအား အစာကျွေးရမည်။

Verse 60

एवं सायंतनीं पूजां कृत्वा विप्रानुमोदितः । भुंजीत वाग्यतो रात्रौ हविष्यं क्षीरभावितम्

ဤသို့ ညနေခင်းပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး ဗြာဟ္မဏတို့၏ အနုမောဒနာကို ရရှိကာ၊ ညအချိန်တွင် စကားမပြောဘဲ နို့ဖြင့်ပြင်ဆင်ထားသော ဟဝိෂ္ယ အစာကို စားသုံးရမည်။

Verse 61

एवं संवत्सरं कुर्याद्व्रतं पक्षद्वये बुधः । ततः संवत्सरे पूर्णे व्रतोद्यापनमाचरेत्

ဤနည်းအတိုင်း ပညာရှိသည် လဆန်းလဆုတ် နှစ်ဖက်လုံးတွင် တစ်နှစ်ပြည့်အောင် ဗြတကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ထို့နောက် တစ်နှစ်ပြည့်သည့်အခါ ဗြတ၏ အဆုံးသတ်ပွဲ (ဥဒျာပန) ကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 62

शतरुद्राभिजप्तेन स्नापयेत्प्रतिमे जलैः । आगमोक्तेन मन्त्रेण संपूज्य गिरिजाशिवौ

ရှတရုဒ္ရိယ ကို ဂျပ်ရွတ်၍ သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ပုံတော်များကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အာဂမ၌ ဆိုထားသော မန္တရဖြင့် ဂိရိဇာနှင့် ရှိဝကို ယထာဝိဓိ ပူဇော်ရမည်။

Verse 63

सवस्त्रं ससुवर्ण च कलशं प्रति मान्वितम् । दत्त्वाचार्याय महते सदाचाररताय च । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या यथाशक्त्याभिपूज्य च

အဝတ်အစားနှင့် ရွှေပါဝင်ပြီး ပုံတော်နှင့်အတူရှိသော ကလသကို စည်းကမ်းကောင်းမွန်မှု၌ ရတနာကဲ့သို့ တည်ကြည်သော မဟာအာစာရျအား လှူဒါန်းပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဘက္တိဖြင့် အစာကျွေးကာ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 64

दद्याच्च दक्षिणां तेभ्यो गोहिरण्यांबरादिकम् । भुंजीत तदनुज्ञातः सहेष्टजनबंधुभिः

သူတို့အား ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူရမည်—နွား၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစား စသည်တို့။ ထို့နောက် သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ချစ်ခင်သူများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ အစာစားရမည်။

Verse 65

एवं यः कुरुते भक्त्या व्रतं त्रैलोक्यविश्रुतम् । त्रिःसप्तकुलमुद्धृत्य भुक्त्वा भोगान्यथेप्सि तान्

ဤသုံးလောကတွင် ကျော်ကြားသော ဝရတကို ဘက္တိဖြင့် ဤသို့ ကျင့်သူသည် မိမိမျိုးရိုး၏ သုံးကြိမ် ခုနှစ်ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီး၊ လိုအင်ဆန္ဒရှိသော အကျိုးဖလနှင့် အာနိသင်များကို ခံစားရသည်။

Verse 66

इन्द्रादिलोकपालानां स्थानेषु रमते धुवम् । ब्रह्मलोके च रमते विष्णुलोके च शाश्वते

သူသည် အင်္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများ၏ လောကများတွင် မလွဲမသွေ ပျော်မြူးရမည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မလောက၌လည်း၊ ထာဝရသော ဗိဿဏုလောက၌လည်း ရမဏီဖြစ်စွာ နေထိုင်ရမည်။

Verse 67

शिवलोकमथ प्राप्य तत्र कल्पशतं पुनः । भुक्त्वा भोगान्सुविपुलाञ्छिवमेव प्रपद्यते

ထို့နောက် ရှိဝလောကကို ရောက်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ကလ္ပ တစ်ရာတိုင်အောင် အလွန်ပေါများသော ဘောဂသုခများကို ခံစားရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှိဝတော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အဆုံးစွန်သော အားကိုးရာအဖြစ် ရောက်ရှိသည်။

Verse 68

महाव्रतमिदं प्रोक्तं त्वमपि श्रद्धया चर । अत्यंतदुर्लभं वापि लप्स्यसे च मनोरथम्

ဤမဟာဝရတကို ဟောကြားပြီးပြီ။ သင်လည်း သဒ္ဓါဖြင့် ကျင့်ဆောင်လော့။ အလွန်ရှားပါး၍ ရယူရန်ခက်ခဲသော အရာပင် သင်ရရှိမည်၊ ထို့ပြင် သင်၏ စိတ်ကူးဆန္ဒလည်း ပြည့်စုံမည်။

Verse 69

इत्यादिष्टा मुनींद्रेण सा बाला मुदिता भृशम् । प्रत्यग्रहीत्सुविश्रब्धा तद्वाक्यं सुमनोहरम्

မုနိန္ဒြ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွား၏။ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် စိတ်အေးချမ်းစွာ၊ နှလုံးကိုဖမ်းစားသော သာယာလှပသည့် မိန့်ခွန်းကို လက်ခံယူလေ၏။

Verse 70

अथ तस्याः समायाताः पितृमातृ सहोदराः । तं मुनिं सुखमासीनं ददृशुः कृतभोजनम्

ထို့နောက် သူမ၏ ဖခင်၊ မိခင်နှင့် မောင်နှမများ ရောက်လာကြ၏။ အစာစားပြီးစီးကာ သက်သာစွာ ထိုင်နေသော မုနိကို သူတို့မြင်ကြလေ၏။

Verse 71

सहसागत्य ते सर्वे नमश्चक्रुर्महात्मने । प्रसीद नः प्रसीदेति गृणतः पर्यपूज यन्

သူတို့အားလုံး အလျင်အမြန် လာရောက်၍ မဟာအတ္မာကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကြ၏။ “ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာပြုပါ၊ ကရုဏာပြုပါ” ဟု ထပ်တလဲလဲ ချီးမွမ်းကာ ရိုသေစွာ ပူဇော်ကြလေ၏။

Verse 72

श्रुत्वा च ते तया साध्व्या पूजितं परमं मुनिम् । अनुग्रहवतं तस्यै श्रुत्वा हर्षं परं ययुः

ထိုသဒ္ဓါရှိသော သာဓဝီမိန်းမက အမြင့်မြတ်ဆုံး မုနိကို ပူဇော်ခဲ့သည်ဟု ကြားသိရ၍၊ ထို့ပြင် မုနိက သူမအပေါ် အနုဂြဟပြုခဲ့သည်ဟုလည်း ကြားသိရသဖြင့် သူတို့သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ကြလေ၏။

Verse 73

ते कृतांजलयः सर्वे तमूचुर्मुनि पुंगवम्

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး လက်အုပ်ချီ၍ မုနိတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော မုနိကို လျှောက်ထားကြလေ၏။

Verse 74

अद्य धन्या वयं सर्वे तवागमनमात्रतः । पावितं नः कुलं सर्वं गृहं च सफलीकृतम्

ယနေ့တွင် အသင်သူတော်ကောင်း ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားရပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံး သန့်စင်သွားပြီး အိမ်ဂေဟာသည်လည်း ကျက်သရေမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသွားပါသည်။

Verse 75

इयं च शारदा नाम कन्या वैधव्यमागता । केनापि कर्मयोगेन दुर्विलंघ्येन भूयसा

သာရဒါ ဟုအမည်ရသော ဤမိန်းကလေးသည် ကျော်လွှားရန်ခက်ခဲသော အတိတ်ကံကြမ္မာဆိုး အကျိုးဆက်ကြောင့် မုဆိုးမဘဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရပါသည်။

Verse 76

सैषाद्य तव पादाब्जं प्रपन्ना शरणं सती । इमां समुद्धरासह्यात्सुघोराद्दुःख सागरात्

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် သူမသည် အသင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ရင်း၌ နှလုံးသွင်း ခိုလှုံပါသည်။ သည်းခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသော ဤဆင်းရဲဒုက္ခ သံသရာဝဲဂယက်မှ သူမအား ကယ်တင်စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။

Verse 77

त्वयापि तावदत्रैव स्थातव्यं नो गृहांतिके । अस्मद्गृहमठेऽप्यस्मिन्स्नानपूजाजपोचिते

အသင်သူတော်ကောင်းသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်အနီးရှိ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်းနှင့် မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရန် သင့်လျော်သော ဤကျောင်းသင်္ခမ်း၌ ခေတ္တသီတင်းသုံးတော်မူပါ။

Verse 78

एषा बालापि भगवन्कुर्वंती त्वत्पदार्चनम् । व्रतं त्वत्सन्निधावेव चरिष्यति महामुने

အို ဘုန်းတော်ကြီးသော အရှင်မြတ်၊ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အသင်၏ ခြေတော်များကို ပူဇော်လျက်ရှိပါသည်။ အို ಋရှေ့မြတ်ကြီး၊ သူမသည် အသင်၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ဥပုသ်သီလ ဆောက်တည်ပါလိမ့်မည်။

Verse 79

यावत्समाप्तिमायाति व्रतमस्यास्त्वदंतिके । उषित्वा तावदत्रैव कृतार्थान्कुरु नो गुरो

အို ဂုရုဒေဝ၊ သူမ၏ ဗြတသည် သင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပြီးဆုံးသည့်အထိ ဤနေရာတွင် ထိုကာလတလျှောက် နေထိုင်ပေးပါ၊ သင်၏ ဩဝါဒနှင့် အာရှီဝါဒဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကৃতಾರ್ಥ ဖြစ်စေပါ။

Verse 80

एवमभ्यर्थितः सर्वैस्तस्या भ्रातृजनादिभिः । तथेति स मुनिश्रेष्ठस्तत्रोवास मठे शुभे

ထိုသို့ သူမ၏ အစ်ကိုများနှင့် မိသားစုဝင်များ အားလုံးက တောင်းပန်ကြသဖြင့် မုနိအမြတ်ဆုံးက “တထာစ্তু—အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကာ မင်္ဂလာရှိသော မဋ္ဌာ၌ပင် နေထိုင်လေ၏။

Verse 81

सापि तेनोपदिष्टेन मार्गेण गिरिजाशिवौ । अर्चयंती व्रतं सम्यक्चचार विमला सती

သူမလည်း—သန့်ရှင်းသည့် သီလဝတီ—သူက သင်ကြားပေးသော လမ်းစဉ်အတိုင်း ဂိရိဇာနှင့် ရှိဝကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ ဗြတကို ပြည့်စုံမှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လေ၏။