Adhyaya 11

Verse 1

सूत उवाच । पिंगला नाम या वेश्या मया पूर्वमुदाहृता । शिवभक्तार्चनात्पुण्यात्त्यक्त्वा पूर्वकलेवरम्

စူတက ပြောသည်။ အရင်က ငါဖော်ပြခဲ့သော ပင်္ဂလာ အမည်ရှိသော မိန်းမပျော်သည်၊ ရှိဝ၏ ဘက္တများကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်ကြောင့် မိမိ၏ အဟောင်းကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 2

चन्द्रांगदस्य सा भूयः सीमंतिन्यामजायत । रूपौदार्यगुणोपेता नाम्ना वै कीर्तिमालिनी

သူမသည် ချန္ဒြာင်္ဂဒ မင်း၏ ဇနီးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး၊ အလှအပ၊ ရက်ရောမှုနှင့် ကုသိုလ်ဂုဏ်များ ပြည့်စုံကာ အမည်မှာ ကီရ္တိမာလိနီ ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။

Verse 3

भद्रायुरपि तत्रैव राजपुत्रो वणिक्पतेः । ववृधे सदने भानुः शुचाविव महातपाः

ထိုနေရာ၌ပင် ဘဒ္ဒရာယုလည်း—မင်းသား—ထိုကုန်သည်မဟာပတိ၏အိမ်၌ ကြီးပြင်းလာ၏။ သန့်ရှင်းသောရာသီ၌ နေမင်းတိုးပွားသကဲ့သို့ မဟာတေဇောဖြင့် တောက်ပလင်းလက်하였다။

Verse 4

तस्यापि वैश्यनाथस्य कुमारस्त्वेक उत्तमः । स नाम्ना सुनयः प्रोक्तो राजसूनोः सखाऽभवत्

ထိုဗေဿယနာထ၌လည်း အထူးကောင်းမြတ်သော သားတစ်ယောက်ရှိ၏။ သူ၏အမည်ကို “သုနယ” ဟုခေါ်ကြပြီး မင်းသား၏ မိတ်ဆွေဖြစ်လာ하였다။

Verse 5

तावुभौ परमस्निग्धौ राजवैश्यकुमारकौ । चित्रक्रीडावुदारांगौ रत्नाभरणमंडितौ

ကလေးနှစ်ယောက်—မင်းသားနှင့် ကုန်သည်သား—အလွန်ချစ်ခင်ရင်းနှီးကြ၏။ အမျိုးမျိုးသောကစားနည်းများတွင် ပျော်မြူး၍ ကိုယ်အင်္ဂါသိမ်မွေ့မြတ်နိုးကာ ရတနာအလှဆင်များဖြင့် တင့်တယ်လှပ하였다။

Verse 6

तस्य राजकुमारस्य ब्राह्मणैः स वणिक्पतिः । संस्कारान्कारयामास स्वपुत्रस्यापि विस्तरात्

ထိုမင်းသားအတွက် ကုန်သည်မဟာပတိသည် ဘြာဟ္မဏများအားဖြင့် သံස්ကာရပွဲများကို ပြုလုပ်စေခဲ့၏။ ထို့အတူ မိမိသားအတွက်လည်း စနစ်တကျ အပြည့်အစုံဖြင့် ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 7

काले कृतोपनयनौ गुरुशुश्रूषणे रतौ । चक्रतुः सर्वविद्यानां संग्रहं विनयान्वितौ

အချိန်တော်တော်မီ ဥပနယန သံස්ကာရကို ခံယူပြီးနောက်၊ ဂုရုကို ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ရာ၌ မျှော်မှန်းကာ၊ နှိမ့်ချမှုနှင့်ပြည့်စုံလျက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပညာရပ်အပေါင်း၏ စုစည်းချက်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူတတ်မြောက်하였다။

Verse 8

अथ राजकुमारस्य प्राप्ते षोडशहायने । स एव ऋषभो योगी तस्य वेश्मन्युपाययौ

ထို့နောက် မင်းသားသည် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပြည့်မြောက်သောအခါ၊ ယောဂီ ရှိသီ ဩဿဘ (Ṛṣabha) သည် သူ၏ နန်းတော်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 9

सा राज्ञी स कुमारश्च शिवयोगिनमागतम् । मुहुर्मुहुः प्रणम्योभौ पूजयामासतुर्मुदा

မိဖုရားနှင့် မင်းသားတို့သည် ရှိဝယောဂီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဦးချ၍ နမස්ကာရပြုကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံး ပီတိဖြင့် ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုကြ하였다။

Verse 10

ताभ्यां च पूजितः सोऽथ योगीशो हृष्टमानसः । तं राजपुत्रमुद्दिश्य बभाषे करुणार्द्रधीः

သူတို့နှစ်ဦး၏ ပူဇော်မှုကို ခံယူပြီးနောက် ယောဂီတို့၏ အရှင်သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လာကာ၊ ကရုဏာကြောင့် နူးညံ့သွားသော ဉာဏ်ဖြင့် မင်းသားကို ရည်ညွှန်း၍ ပြော하였다။

Verse 11

शिवयोग्युवाच । कच्चित्ते कुशलं तात त्वन्मातुश्चाप्यनामयम् । कच्चित्त्वं सर्वविद्यानामकार्षीश्च प्रतिग्रहम्

ရှိဝယောဂီက မိန့်တော်မူသည်— “ချစ်သား၊ သင် အဆင်ပြေကောင်းမွန်သလား။ သင်၏ မိခင်လည်း ရောဂါကင်းသလား။ သင်သည် ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုးကို သင့်တင့်စွာ သင်ယူလက်ခံပြီးပြီလား။”

Verse 12

कच्चिद्गुरूणां सततं शुश्रूषातत्परो भवान् । कच्चित्स्मरसि मां तात तव प्राणप्रदं गुरुम्

“သင်သည် ဆရာဂုရုတို့ကို အမြဲတမ်း ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ရန် အားထုတ်နေသလား။ ချစ်သား၊ သင်သည် ငါ့ကို မှတ်မိနေသလား—သင့်အား အသက်ကို ပေးသနားခဲ့သော သင်၏ ဂုရုကို?”

Verse 13

एवं वदति योगीशे राज्ञी सा विनयान्विता । स्वपुत्रं पादयोस्तस्य निपात्यैनमभाषत

ယောဂီတို့၏အရှင်က ထိုသို့ မိန့်တော်မူစဉ်၊ နှိမ့်ချသဘောပြည့်ဝသော မိဖုရားသည် မိမိသားကို သူ၏ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကန်တော့စေပြီးနောက် စကားတင်လျှောက်하였다။

Verse 14

एष पुत्रस्तव गुरो त्वमस्य प्राणदः पिता । एष शिष्यस्तु संग्राह्यो भवता करुणात्मना

“အလေးအမြတ်ပြုရသော ဂုရုဒေဝ၊ ဤသူသည် သင်၏သားတော်ပင် ဖြစ်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် သူ့အတွက် အသက်ပေးသော ဖခင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကရုဏာသဘောရှိသော သင်သည် ဤတပည့်ကို လက်ခံ၍ လမ်းညွှန်ပေးပါ။”

Verse 15

अतो बन्धुभिरुत्सृष्टमनाथं परिपालय । अस्मै सम्यक्सतां मार्गमुपदेष्टुं त्वमर्हसि

“ထို့ကြောင့် ဆွေမျိုးများက စွန့်ပစ်ထားသော အကူအညီမဲ့သူဤသူကို စောင့်ရှောက်ကာ ကာကွယ်ပေးပါ။ သင်သည် သဒ္ဓါဝန်ကောင်းသူတို့ လိုက်နာသော မာဂ်ကို မှန်ကန်စွာ သင်ကြားပေးရန် အလွန်သင့်တော်ပါသည်။”

Verse 16

इति प्रसादितो राज्ञ्या शिवयोगी महामतिः । तस्मै राजकुमाराय सन्मार्गमुपदिष्टवान्

ဤသို့ မိဖုရား၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်သဖြင့် ဉာဏ်ကြီးမားသော ရှိဝ-ယောဂီသည် ထိုမင်းသားအား သန့်ရှင်းသော မှန်ကန်သည့် မာဂ်ကို သင်ကြားပေး하였다။

Verse 17

ऋषभ उवाच । श्रुतिस्मृतिपुराणेषु प्रोक्तो धर्मः सनातनः । वर्णाश्रमानुरूपेण निषेव्यः सर्वदा जनैः

ရိෂဘက မိန့်တော်မူသည်– “သနာတနဓမ္မသည် ရှရုတိ(ဝေဒ)၊ စမృతိနှင့် ပုရာဏတို့တွင် ကြေညာထားသည်။ လူတို့သည် မိမိ၏ ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမအလိုက် အမြဲတမ်း လိုက်နာကျင့်သုံးရမည်။”

Verse 18

भज वत्स सतां मार्गं सदेव चरितं चर । न देवाज्ञां विलंघेथा मा कार्षीर्देवहेलनम्

ချစ်သားရေ၊ သတ္တဝါကောင်းသူတို့၏ လမ်းကိုလိုက်၍ ဒေဝတို့နှစ်သက်မည့် အကျင့်ဖြင့်နေထိုင်ပါ။ ဒေဝအမိန့်ကို မလွန်ကျူးနှင့်၊ ဒေဝတို့ကို မထီမဲ့မြင် မပြုပါနှင့်။

Verse 19

गोदेवगुरुविप्रेषु भक्तिमान्भव सर्वदा । चांडालमपि संप्राप्तं सदा संभावयातिथिम्

နွားမြတ်၊ ဒေဝတို့၊ ဆရာဂုရုနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အပေါ် အမြဲတမ်း ဘက္တိရှိပါ။ ချန်ဒာလတစ်ဦး ရောက်လာသော်လည်း အမြဲတမ်း ဧည့်သည်အဖြစ် သဘောထားကာ ဂုဏ်ပြုပါ။

Verse 20

सत्यं न त्यज सर्वत्र प्राप्तेऽपि प्राणसंकटे । गोब्राह्मणानां रक्षार्थमसत्यं त्वं वद क्वचित्

အသက်အန္တရာယ်ကြုံလာသော်လည်း အရာရာတွင် သစ္စာကို မစွန့်လွှတ်ပါနှင့်။ သို့သော် နွားမြတ်နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်ရန် အချို့အခြေအနေတွင် မမှန်သောစကားကို ပြောရနိုင်သည်။

Verse 21

परस्वेषु परस्त्रीषु देवब्राह्मण वस्तुषु । तृष्णां त्यज महाबाहो दुर्लभेष्वपि वस्तुषु

လက်မောင်းကြီးသူရေ၊ သူတစ်ပါး၏ဥစ္စာ၊ သူတစ်ပါး၏ဇနီး၊ ဒေဝနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ပစ္စည်းများအပေါ် လိုချင်တပ်မက်မှုကို စွန့်လွှတ်ပါ—ရှားပါး၍ ဆွဲဆောင်လှသော်လည်းပင်။

Verse 22

सत्कथायां सदाचारे सद्व्रते च सदागमे । धर्मादिसंग्रहे नित्यं तृष्णां कुरु महामते

ပညာရှိကြီးရေ၊ သတ္ကഥာ (ကောင်းမြတ်သောဓမ္မကထာ)၊ သဒာစာရ (ကောင်းမွန်သောအကျင့်)၊ သတ္ဝရတ (သန့်ရှင်းသောဝရတ) နှင့် သဒာဂမ (အာဂမသင်ကြားချက်) တို့အပေါ် အမြဲတမ်း လိုလားတောင့်တပါ။ ထို့ပြင် ဓမ္မနှင့် ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သောဂုဏ်သတ္တိများကို နေ့စဉ် စုဆောင်းထိန်းသိမ်းပါ။

Verse 23

स्नाने जपे च होमे च स्वाध्याये पितृतर्पणे । गोदेवातिथिपूजासु निरालस्यो भवानघ

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ မန္တရဇပ (japa)၊ မီးပူဇော် (homa)၊ ကိုယ်တိုင်သင်ကြားလေ့လာခြင်း (svādhyāya) နှင့် ဘိုးဘွားပူဇော်ရေချ (pitṛ-tarpaṇa) တို့တွင်လည်းကောင်း၊ နွားပူဇော်ခြင်း၊ ဒေဝတားပူဇော်ခြင်းနှင့် ဧည့်သည်ဧည့်ခံခြင်းတို့တွင်လည်းကောင်း ပျင်းရိမနေပါနှင့်။

Verse 24

क्रोधं द्वेषं भयं शाठ्यं पैशुन्य मसदाग्रहम् । कौटिल्यं दंभमुद्वेगं यत्नेन परिवर्जय

ကြိုးစား၍ ဒေါသ၊ မုန်းတီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ လိမ်လည်မှု၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ မမှန်ကန်သည့်အရာကို အတင်းအကျပ်ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ကောက်ကျစ်မှု၊ ဟန်ဆောင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားပူပန်မှုတို့ကို စွန့်လွှတ်ပါ။

Verse 25

क्षात्रधर्मरतोऽपि त्वं वृथा हिंसां परित्यज । शुष्कवैरं वृथालापं परनिदां च वर्जय

သင်သည် က္ෂတ္တရဓမ္မကို လိုက်နာသူဖြစ်သော်လည်း အကျိုးမဲ့ အကြမ်းဖက်မှုကို စွန့်လွှတ်ပါ။ အနှစ်မဲ့ ရန်ငြိုး၊ အလဟသ စကားနှင့် သူတစ်ပါးကို အပြစ်ရှာပြောခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

Verse 26

मृगया द्यूतपानेषु स्त्रीषु स्त्रीविजितेषु च । अत्याहारमतिक्रोधमतिनिद्रामतिश्रमम्

အမဲလိုက်ခြင်း၊ လောင်းကစားခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ မိန်းမတို့၌ အလွန်အကျွံ လိုလားမက်မောခြင်းနှင့် မိန်းမတို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် နေခြင်း; ထို့ပြင် အလွန်အကျွံ စားသောက်ခြင်း၊ အလွန်အကျွံ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ အလွန်အကျွံ အိပ်ခြင်းနှင့် အလွန်အကျွံ ပင်ပန်းအလုပ်လုပ်ခြင်း—ဤအရာများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 27

अत्यालापमतिक्रीडां सर्वदा परिवर्जय

အမြဲတမ်း စကားများလွန်းခြင်းနှင့် ကစားပျော်လွန်းခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

Verse 28

अतिविद्यामतिश्रद्धामतिपुण्यमतिस्मृतिम् । अत्युत्साहमतिख्यातिमतिधैर्यं च साधय

ပညာအလွန်များခြင်း၊ သဒ္ဓါအလွန်နက်ရှိုင်းခြင်း၊ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) အလွန်ကြီးခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်ခိုင်မာခြင်း၊ စိတ်အားထက်သန်မှုမြင့်ခြင်း၊ ကောင်းသတင်းကောင်းနာမည်နှင့် သတ္တိတည်ကြည်ခြင်းတို့ကို ပျိုးထောင်လော့။

Verse 29

सकामो निजदारेषु सक्रोधो निज शत्रुषु । सलोभः पुण्यनिचये साभ्यसूयो ह्यधर्मिषु

လိုအင်ကို ကိုယ့်ဇနီး/ခင်ပွန်းတရားဝင်အပေါ်တွင်သာ ကန့်သတ်လော့; ဒေါသကို ရန်သူများအပေါ်တွင်သာ ထားလော့; လောဘကို ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) စုဆောင်းရန်အတွက် ဖြစ်စေလော့; အဓမ္မကျင့်သူများအပေါ်တွင်သာ မနာလိုမကျေနပ်မှု ထားလော့။

Verse 30

सद्वेषो भव पाखण्डे सरागः सज्जनेषु च । दुर्बोधो भव दुर्मंत्रे बधिरः पिशुनोक्तिषु

ပခဏ္ဍ (အယောင်ဆောင်) ကို မုန်းတီးလော့; သတ္တပုရုသ (လူကောင်း) များကို ချစ်ခင်လော့; မကောင်းသောအကြံပေးချက်များဖြင့် လွယ်လွယ်မယုံကြည်အောင် ခက်ခဲသူဖြစ်လော့; နှင့် အပြစ်တင်ပြောဆိုသူတို့၏စကားကို နားမထောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လော့။

Verse 31

धूर्त्तं चंडं शठं क्रूरं कितवं चपलं खलम् । पतितं नास्तिकं जिह्मं दूरतः परिवर्जय

လှည့်စားသူ၊ ကြမ်းတမ်းသူ၊ လိမ်လည်သူ၊ ရက်စက်သူ၊ လောင်းကစားသမား၊ စိတ်မတည်သော လူယုတ်; ကျဆုံးသူ၊ နာස්တိက (ဘုရားဓမ္မမယုံ) နှင့် စိတ်ကောက်ကွေ့သူတို့ကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်လော့။

Verse 32

आत्मप्रशंसा मा कार्षीः परिज्ञातेंगितो भव । धने सर्वकुटुंबे च नात्यासक्तः सदा भव

ကိုယ့်ကိုယ်ကို မချီးမွမ်းလော့; အခြေအနေများနှင့် လူတို့၏ အင်္ဂိတ (အရိပ်အမြွက်) နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်တတ်သူ ဖြစ်လော့။ ငွေကြေးနှင့် မိသားစုတစ်စုလုံးအပေါ်တွင်ပင် အလွန်အကျွံ မကပ်လှုပ်လော့။

Verse 33

पत्न्याः पतिव्रतायाश्च जनन्याः श्वशुरस्य च । सतां गुरोश्च वचने विश्वासं कुरु सर्वदा

ပတိဝရတားဖြစ်သော ဇနီး၊ မိခင်၊ ယောက္ခမ၊ သတ္တပုရုရှ်များနှင့် ဂုရု၏ မိန့်ခွန်းကို အမြဲ ယုံကြည်လေးစားလော့။

Verse 34

आत्मरक्षापरो नित्यमप्रमत्तो दृढव्रतः । विश्वासं नैव कुर्वीथाः स्वभृत्येष्वपि कुत्र चित्

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အမြဲအာရုံစိုက်၍ သတိမလျော့ဘဲ ဝရတ၌ ခိုင်မြဲလော့။ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ—ကိုယ့်အမှုထမ်းများပင်—ယုံကြည်မထားလော့။

Verse 35

विश्वस्तं मा वधीः कंचिदपि चोरं महामते । अपापेषु न शंकेथाः सत्यान्न चलितो भव

အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ သင့်ကို ယုံကြည်လာသူကို—သူခိုးဖြစ်စေကာမူ—မထိခိုက်စေလော့။ အပြစ်မရှိသူကို မသံသယပြုလော့၊ သစ္စာမှ မလှုပ်ရှားလော့။

Verse 36

अनाथं कृपणं वृद्धं स्त्रियं बालं निरागसम् । परिरक्ष धनैः प्राणैर्बुद्ध्या शक्त्या बलेन च

အကူအညီမဲ့သူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ အိုမင်းသူ၊ မိန်းမ၊ ကလေးနှင့် အပြစ်မရှိသူတို့ကို ကာကွယ်လော့—ဓနဖြင့်၊ အသက်ဖြင့်၊ ဉာဏ်ဖြင့်၊ စွမ်းရည်ဖြင့်၊ အင်အားဖြင့်။

Verse 37

अपि शत्रुं वधस्यार्हं मा वधीः शरणागतम् । अप्यपात्रं सुपात्रं वा नीचो वापि महत्तमः

ရန်သူသည် သတ်သင့်သူဖြစ်စေကာမူ၊ ခိုလှုံရန်လာသူကို မသတ်လော့—မထိုက်တန်သူဖြစ်စေ ထိုက်တန်သူဖြစ်စေ၊ နိမ့်သူဖြစ်စေ မြင့်မြတ်သူဖြစ်စေ။

Verse 38

यो वा को वापि याचेत तस्मै देहि शिरोपि च । अपि यत्नेन महता कीर्तिमेव सदार्जय

မည်သူမဆို သင့်ထံမှ တောင်းခံလာလျှင် ထိုသူအား ပေးလှူပါ—မိမိ၏ ခေါင်းကိုပင် စွန့်လွှတ်ရသော်လည်း။ ကြီးမားသော အားထုတ်မှုဖြင့် အမြဲတမ်း သုကီရတိ (ကောင်းမြတ်သော နာမကောင်း) ကိုသာ ရယူရန် ကြိုးစားပါ။

Verse 39

राज्ञां च विदुषां चैव कीर्तिरेव हि भूषणम् । सत्कीर्तिप्रभवा लक्ष्मीः पुण्यं सत्कीर्तिसंभवम्

မင်းများနှင့် ပညာရှိများအတွက် အလှဆင်အဖြစ် အမှန်တကယ်ရှိသည်မှာ ကီရတိ (နာမကောင်း) တစ်ခုတည်းပင်။ သုကီရတိမှ လက္ခမီ (စည်းစိမ်) ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) လည်း သုကီရတိမှပင် ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 40

सत्कीर्त्या राजते लोकश्चंद्रश्चंद्रिकया न्यथा । गजाश्वहेमनिचयं रत्नराशिं नगोपमम्

သုကီရတိကြောင့် လောကသည် တောက်ပလာသည်—လကလည်း လရောင်ကြောင့် တောက်ပသကဲ့သို့။ ဆင်မြင်းအစုအပုံများ၊ ရွှေသိုလှောင်ရာများ၊ သို့မဟုတ် တောင်တန်းတူ ရတနာအစုအပုံကြောင့် မဟုတ်။

Verse 41

अकीर्त्योपहतं सर्वं तृणवन्मुंच सत्वरम् । मातुः कोपं पितुः कोपं गुरोः कोपं धनव्य यम्

အကီရတိ (နာမဆိုး) ကြောင့် ထိခိုက်၍ မဲမှောင်သွားသော အရာအားလုံးကို မြက်ကဲ့သို့ အလျင်အမြန် စွန့်ပစ်ပါ။ မိခင်၏ အမျက်၊ ဖခင်၏ အမျက်၊ ဂုရု၏ အမျက်ကို ရှောင်ကြဉ်ပါ—ဤအရာတို့သည် ဥစ္စာနှင့် ကောင်းကျိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 42

पुत्राणामपराधं च ब्राह्मणानां क्षमस्व भोः । यथा द्विजप्रसादः स्यात्तथा तेषां हितं चर

အရှင်မင်းမြတ်၊ သားများ၏ အပြစ်နှင့် ဘြာဟ္မဏများ၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) များ ကြည်နူး၍ အနုဂ्रहပေးလာစေရန် သူတို့၏ အကျိုးအတွက် ထိုသို့ ပြုမူကျင့်ကြံပါ။

Verse 43

राजानं संकटे मग्नमुद्धरेयुर्द्विजोत्तमा । आयुर्यशो बलं सौख्यं धनं पुण्यं प्रजोन्नतिः

ဒွိဇအထက်မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့သည် အကျပ်အတည်းတွင် နစ်မြုပ်နေသော မင်းကို ကယ်တင်နိုင်သည်။ သူတို့၏ အားပေးကူညီမှုကြောင့် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အင်အား၊ ချမ်းသာခြင်း၊ ဥစ္စာဓန၊ ပုဏ္ဏ (puṇya) နှင့် ပြည်သူတို့၏ တိုးတက်繁荣 ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 44

कर्मणा येन जायेत तत्सेव्यं भवता सदा । देशं कालं च शक्तिं च कार्यं चा कार्यमेव च

ကောင်းသောအကျိုးရလဒ် ပေါ်ပေါက်စေသော အကျင့်အကြံကို သင်သည် အမြဲတမ်း လိုက်နာရမည်။ နေရာ၊ အချိန်၊ ကိုယ့်စွမ်းအား၊ လုပ်သင့်သောအရာနှင့် မလုပ်သင့်သောအရာတို့ကို စဉ်းစားပါ။

Verse 45

सम्यग्विचार्य यत्नेन कुरु कार्यं च सर्वदा । न कुर्याः कस्यचिद्बाधां परबाधां निवारय

မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်ကာ အမြဲတမ်း တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ပါ။ မည်သူ့ကိုမျှ ထိခိုက်နာကျင်စေမလုပ်ပါနှင့်; အခြားသူတို့၏ အန္တရာယ်ပေးမှုကို တားဆီးပါ။

Verse 46

चोरान्दुष्टांश्च बाधेथाः सुनीत्या शक्तिमत्तया । स्नाने जपे च होमे च दैवे पित्र्ये च कर्मणि

ခိုးသူနှင့် မကောင်းသူတို့ကို ကောင်းမွန်သော မူဝါဒနှင့် အင်အားဖြင့် ထိန်းချုပ်ပါ။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်း (japa)၊ မီးပူဇော်ခြင်း (homa) နှင့် ဒေဝတားများ၊ ဘိုးဘွားပိတೃ (pitṛ) များအတွက် အခမ်းအနားများတွင် စည်းကမ်းတကျ လုံ့လပြုပါ။

Verse 47

अत्वरो भव निद्रायां भोजने भव सत्वरः । दाक्षिण्ययुक्तमशठं सत्यं जनमनोहरम्

အိပ်ရာတွင် အလျင်မလုပ်ပါနှင့်; သို့သော် အစာစားရာတွင် အချိန်မီ လျင်မြန်သင့်တင့်ပါစေ။ ယဉ်ကျေးသဘောထားရှိ၍ လှည့်စားမှုကင်းကာ သစ္စာပြောဆိုပြီး လူတို့၏ စိတ်ကို နှစ်သက်စေသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 48

अल्पाक्षरमनंतार्थं वाक्यं ब्रूहि महामते । अभीतो भव सर्वत्र विपक्षेषु विपत्सु च

အို မဟာဉာဏ်ရှိသူ၊ စာလုံးနည်းသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်အနန္တရှိသော စကားတစ်ကြောင်းကို ပြောပါ။ ရန်သူများအကြား၌လည်း၊ ဘေးအန္တရာယ်ကာလ၌လည်း နေရာတိုင်း မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်ပါ။

Verse 49

भीतो भव ब्रह्मकुले न पापे गुरुशासने । ज्ञातिबंधुषु विप्रेषु भार्यासु तनयेषु च

ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သတိထားပါ; အပြစ်ကို မပေါ့မပါး မယူဆဘဲ အပြစ်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ရှောင်ပါ။ ဂုရု၏ သင်ကြားအမိန့်နှင့် စည်းကမ်းကိုလည်း ကြောက်敬ပါ။ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ ဇနီးများနှင့် သားများအပေါ်တွင်လည်း သတိရှိပါ။

Verse 50

समभावेन वर्तेथास्तथा भोजनपंक्तिषु । सतां हितोपदेशेषु तथा पुण्य कथासु च

စိတ်ညီမျှမှုဖြင့် ပြုမူနေထိုင်ပါ; အစာစားတန်းစီထိုင်ရာတွင်လည်း ထိုသဘောတူညီမှုကို ထိန်းပါ။ သီလရှိသူတို့၏ အကျိုးပြု အကြံဉာဏ်များနှင့် ကုသိုလ်ပြုသော သာသနာပုံပြင်များကိုလည်း တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လက်ခံပါ။

Verse 51

विद्यागोष्ठीषु धर्म्यासु क्वचिन्मा भूः पराङ्मुखः । शुचौ पुण्यजलस्यांते प्रख्याते ब्रह्मसंकुले

ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီသော ပညာဆွေးနွေးပွဲများတွင် မည်သည့်အခါမျှ မလှည့်မခွာပါနှင့်။ သန့်ရှင်းသောနေရာ—ပုဏ္ဏရေ၏ ကမ်းနား—နာမည်ကြီးပြီး ဗြာဟ္မဏများဖြင့် စည်ကားသော အရပ်၌ နေထိုင်ပါ။

Verse 52

महादेशे शिवमये वस्तव्यं भवता सदा । कुलटा गणिका यत्र यत्र तिष्ठति कामुकः

သင်သည် အမြဲတမ်း ရှိဝါ၏ အာနုභာဝဖြင့် ပြည့်ဝသော မဟာဒေသ၌ နေထိုင်သင့်သည်။ မည်သည့်နေရာတွင် မကောင်းသောမိန်းမ သို့မဟုတ် အပျော်မယ် ရှိနေသနည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင် ကာမတဏှာလွှမ်းမိုးသော ယောက်ျားက တည်နေသနည်း—

Verse 53

दुर्देशे नीचसंबाधे कदाचिदपि मा वस । एकमेवाश्रितोपि त्वं शिवं त्रिभुवनेश्वरम्

အောက်တန်းသူများနှင့် ကျပ်တည်းနေသော မကောင်းသောဒေသ၌ တစ်ခဏမျှပင် မနေထိုင်ပါနှင့်။ သင်သည် တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ထံသာ ခိုလှုံသော်လည်း—လောကသုံးပါး၏ အရှင် ရှိဝဖြစ်၏။

Verse 54

सर्वान्देवानुपासीथास्तद्दिनानि च मानयन् । सदा शुचिः सदा दक्षः सदा शांतः सदा स्थिरः

ဒေဝတားအားလုံးကို ပူဇော်ကန်တော့၍ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ရက်များကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပါ။ အမြဲသန့်ရှင်းပါ၊ အမြဲကျွမ်းကျင်ပါ၊ အမြဲငြိမ်းချမ်းပါ၊ အမြဲတည်ငြိမ်ပါ။

Verse 55

सदा विजित षड्वर्गः सदैकांतो भवानघ । विप्रान्वेदविदः शांतान्यतींश्च नियतोज्वलान्

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ အတွင်းစိတ်၏ ရန်သူခြောက်ပါးကို အမြဲအနိုင်ယူ၍ တစ်ပါးတည်းသော အမြတ်တရား၌ တစ်စိတ်တစ်လုံးဖြင့် ဆည်းကပ်နေပါ။ ဝေဒကိုသိသော ဗြာဟ္မဏများ၊ ငြိမ်းချမ်းသူများနှင့် စည်းကမ်းတပၸ၌ တည်ကြည်တောက်ပသော ယတီများကို ရိုသေပါ။

Verse 56

युग्मम् । पुण्यवृक्षान्पुण्यनदीः पुण्यतीर्थं महत्सरः । धेनुं च वृषभं रत्नं युवतीं च पतिव्रताम्

ကုသိုလ်ရှိသော သစ်ပင်များ၊ ကုသိုလ်ရှိသော မြစ်များ၊ ကုသိုလ်ရှိသော တီရ္ထ(ဘုရားဖူးနေရာ)များနှင့် ကြီးမားသော ရေကန်များကို ရိုသေပါ။ ထို့ပြင် နွားမ၊ နွားထီး၊ ရတနာနှင့် ခင်ပွန်းသစ္စာတရားကို ထိန်းသိမ်းသော ပတိဝြတာ ယုဝတီကိုလည်း လေးစားပါ။

Verse 57

आत्मनो गृहदेवांश्च सहसैव नमस्कुरु । उत्थाय समये ब्राह्मे स्वाचम्य विमलाशयः

ကိုယ့်အိမ်၏ အိမ်တော်ဒေဝတားများကို ချက်ချင်း နမസ്കာရပြုပါ။ မိုးမလင်းမီ ဘြာဟ္မအချိန်၌ ထ၍ အာစမနာ ပြုကာ စိတ်ရည်ကို သန့်ရှင်းစေပါ။

Verse 58

नमस्कृत्यात्मगुरुवे ध्यात्वा देवमुमापतिम् । नारायणं च लक्ष्मीशं ब्रह्माणं च विनायकम्

မိမိ၏ အတ္တဂုရုအား ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုပြီး၊ အုမာပတိ သီဝဘုရားကို ဓ്യာနပြုကာ၊ နာရာယဏ၊ လက္ရှမီရှ (ဗိဿဏု)၊ ဘြဟ္မာနှင့် ဝိနာယက (ဂဏေရှ) ကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။

Verse 59

स्कन्दं कात्यायनीं देवीं महालक्ष्मीं सरस्वतीम् । इन्द्रादीनथ लोकेशान्पुण्यश्लोकानृषीनपि

စကန္ဒ၊ ကာတ်ယာယနီ ဒေဝီ၊ မဟာလက္ရှမီနှင့် စရஸဝတီတို့ကိုလည်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ရမည်။ ထို့အပြင် အိန္ဒြာနှင့် အခြား လောကပာလများကိုလည်းကောင်း၊ ပုဏ္ဏယ-သ္လောကဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော ရှိသီများကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

चिंतयित्वाथ मार्त्तंडमुद्यंतं प्रणमेत्सदा । गंधं पुष्पं च तांबूलं शाकं पक्वफलादिकम्

ထို့နောက် တက်လာသော မာတ္တဏ္ဍ (နေဘုရား) ကို စိတ်တွင်အာရုံပြု၍ အမြဲ ဦးညွှတ်ကန်တော့ရမည်။ အနံ့သာ၊ ပန်း၊ တာမ္ဘူလ (ကွမ်း)၊ အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် မှည့်သီးဖလများ စသည်တို့ကို ပူဇော်တင်ရမည်။

Verse 61

शिवाय दत्त्वोपभुंक्ष्व भक्ष्यं भोज्यं प्रियं नवम् । यद्दत्तं यत्कृतं जप्तं यत्स्नातं यद्धुतं स्मृतम्

သီဝဘုရားအား ပူဇော်တင်ပြီးနောက်၊ စားသောက်သင့်သော အစာအဟာရကို—အသစ်လတ်လတ်၊ နှစ်သက်ဖွယ်—သုံးဆောင်ရမည်။ ပေးကမ်းထားသမျှ၊ ပြုလုပ်ထားသမျှ၊ ဂျပ (japa) ဖြင့် ရွတ်ဆိုထားသမျှ၊ ရေချိုးသန့်စင်ထားသမျှ၊ မီးပူဇော်တွင် အဟုတိပြုထားသမျှ၊ သို့မဟုတ် အာရုံပြုမှတ်မိထားသမျှ—

Verse 62

यच्च तप्तं तपः सर्वं तच्छिवाय निवेदय । भुंजानश्च पठन्वापि शयानो विहरन्नपि । पश्यञ्छृण्न्ववदन्गृह्णञ्छिवमेवानुचिंतय

သင်ပြုလုပ်ခဲ့သော တပဿ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) အားလုံးကို သီဝဘုရားထံ အပ်နှံပူဇော်တင်ပါ။ စားနေစဉ်ဖြစ်စေ ဖတ်နေစဉ်ဖြစ်စေ၊ လဲလျောင်းနေစဉ်ဖြစ်စေ သွားလာနေစဉ်ဖြစ်စေ; မြင်နေစဉ်၊ ကြားနေစဉ်၊ ပြောနေစဉ် သို့မဟုတ် ကိုင်ယူနေစဉ်—သီဝကိုသာ အမြဲတမ်း အာရုံပြုစဉ်းစားပါ။

Verse 63

रुद्राक्षकंकणलसत्करदंडयुग्मो मालांतरालधृतभस्म सितत्रिपुंडूः । पंचाक्षरं परिपठन्परमंत्रराजं ध्यायन्सदा पशुपतेश्चरणं रमेथाः

လက်နှစ်ဖက်လုံးတွင် တောက်ပသော ရုဒ္ရాక్ష ကင်ကဏ္ဏများဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ မာလာကြားတွင် သန့်ရှင်းသော ဗိဘူတိ (အရှင့်ပြာ) ကို ထားကာ တောက်ပသော တြိပုဏ္ဍြ ကို ဆင်မြန်းလျက်; မန္တရားတို့၏ အမြတ်ဆုံး မန္တရား-ရာဇာ ဖြစ်သော ပဉ္စအက္ခရာ မန္တကို အစဉ်မပြတ် ရွတ်ဆို၍ အမြဲတမ်း သမาธိဖြင့် စိတ်တည်ကာ၊ ပశုပတိ (ရှီဝ) ၏ ခြေတော်၌ ရမဏီဖြစ်စေ။

Verse 64

इति संक्षेपतो वत्स कथितो धर्मसंग्रहः । अन्येषु च पुराणेषु विस्तरेण प्रकीर्तितः

ဤသို့ပင် ချစ်သောကလေးရေ၊ ဓမ္မ၏ စုစည်းချက်ကို အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် ပြောကြားပြီးပြီ; အခြား ပုရာဏများတွင်တော့ ပိုမိုအသေးစိတ်အဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 65

अथापरं सर्वपुराणगुह्यं निःशेषपापौघहरं पवित्रम् । जयप्रदं सर्वविपद्विमोचनं वक्ष्यामि शैवं कवचं हिताय ते

ယခုထပ်မံ၍ ငါသည် သင်၏အကျိုးအတွက် ပုရာဏအားလုံး၏ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရ ဖြစ်သော “ရှိုင်ဝ ကဝချ” (ကာကွယ်ရေးသီချင်း) ကို ဟောပြောမည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်အစုအဝေး အလုံးစုံကို ဖယ်ရှားကာ အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးပြီး အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးမှ လွတ်မြောက်စေသည်။