Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच

သူတ (Sūta) က မိန့်ဆိုသည်။

Verse 2

। अध्याय

အဓ္ယာယ (Adhyāya) — အခန်းခေါင်းစဉ်။

Verse 3

विस्तरं नर्मदायास्तु तीर्थानां मुनिसत्तम । कोऽन्यः शक्तोऽस्ति वै वक्तुमृते ब्रह्माणमीश्वरम्

အို မုနိအမြတ်တော်၊ နရ္မဒါ၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို အပြည့်အစုံ ဖော်ပြနိုင်သူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း။ ဘြဟ္မာနှင့် ဣශ්ဝရ (ရှီဝ) မှတပါး မရှိ။

Verse 4

एतमेव पुरा प्रश्नं पृष्टवाञ्जनमेजयः । वैशंपायनसंज्ञं तु शिष्यं द्वैपायनस्य ह

ဤမေးခွန်းတည်းဟူသော အရာကို ယခင်က ဇနမေဇယ မင်းက ဒွೈပာယန (ဗျာသ) ၏ တပည့်ဖြစ်သော ဝိုင်ရှမ္ပာယန အမည်ရှိသူအား မေးမြန်းခဲ့သည်။

Verse 5

रेवातीर्थाश्रितं पुण्यं तत्ते वक्ष्यामि शौनक । पुरा पारीक्षितो राजा यज्ञादीक्षासु दीक्षितः

အို ရှောနက၊ ရေဝါ (နရ္မဒါ) ၏ တီရ္ထများ၌ တည်ရှိသော ပုဏ္ဏမြတ်တရားကို သင်အား ငါဟောပြမည်။ ယခင်က ပါရီක්ෂစ် မင်းသည် ယဇ్ఞအတွက် ဒီက္ခာ (dīkṣā) ကို ခံယူ၍ ဒီက္ခိတ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 6

संभृते तु हविर्द्रव्ये वर्तमानेषु कर्मसु । आसीनेषु द्विजाग्र्येषु हूयमाने हुताशने

ဟဝိစ္စပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပြီး ကర్మပွဲများ ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ်၊ အထူးမြတ်သော ဒွိဇာတို့ အာသနပေါ် ထိုင်နေကြပြီး၊ ဟုတားသန အဂ္ဂိနိထဲသို့ ဗိဓိအတိုင်း အာဟုတိများ ပူဇော်နေစဉ်—

Verse 7

वर्तमानासु सर्वत्र तथा धर्मकथासु च । श्रूयमाणे तथा शब्दे जनैरुक्ते त्वहर्निशम्

ထို့ပြင် နေရာတိုင်းတွင် ဓမ္မကထာများလည်း ဆက်လက်ပြောကြားနေစဉ်၊ လူအများက နေ့ညမပြတ် ပြောဆိုသည့် ထိုသို့သော စကားသံများကို ကြားနေရစဉ်—

Verse 8

यज्ञभूमौ कुलपते दीयतां भुज्यतामिति । विविधांश्च विनोदान्वै कुर्वाणेषु विनोदिषु

ယဇ్ఞမြေ၌၊ အို မျိုးရိုးအရှင်၊ “ဒါန ပေးကြလော့; အစာစားသုံးကြလော့” ဟူသော ခေါ်သံ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ပွဲတော်တွင် ပျော်ရွှင်နေသောသူတို့ကလည်း အမျိုးမျိုးသော ပွဲလမ်းသဘင် အပျော်အပါးများကို စီစဉ်ကျင်းပကြ၏။

Verse 9

एवंविधे वर्तमाने यज्ञे स्वर्गसदःसमे । वैशंपायनमासीनं पप्रच्छ जनमेजयः

ဤသို့သော ယဇ్ఞပွဲသည် ဆက်လက်ကျင်းပနေ၍—ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းဝေးခန်းမကဲ့သို့ ဖြစ်နေစဉ်—ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေသော ဝိုင်ရှမ္ပာယနကို ဇနမေဇယ မေးမြန်း하였다။

Verse 10

जनमेजय उवाच । द्वैपायनप्रसादेन ज्ञानवानसि मे मतः । वैशंपायन तस्मात्त्वां पृच्छामि ऋषिसन्निधौ

ဇနမေဇယ မိန့်တော်မူသည်—“ဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်သည် အမှန်တကယ် ဉာဏ်ပညာရှိသူဟု ငါ ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ အို ဝိုင်ရှမ္ပာယန၊ ဤ ရှိတော်မူသော ရှိသီတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ငါ သင့်ကို မေးမြန်း၏။”

Verse 11

ब्रूहि मे त्वं पुरावृत्तं पितृणां तीर्थसेवनम् । चिरं नानाविधान्क्लेशान् प्राप्तास्त इति मे श्रुतम्

ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွားများ၏ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သို့ သွားရောက်ပူဇော်ဆည်းကပ်ခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းအကြောင်းကို ပြောပြပါ။ အချိန်ရှည်ကြာစွာ အမျိုးမျိုးသော ဒုက္ခကလေးရှ်များကို ခံစားခဲ့ကြသည်ဟု ကျွန်ုပ်ကြားရပါသည်။

Verse 12

कथं द्यूतजिताः पार्था मम पूर्वपितामहाः । आसमुद्रां महीं विप्र भ्रमन्तस्तीर्थलोभतः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ကစားပွဲ (ဒူးတ) တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ ဘိုးဘွား ပာရ္ထများသည် တီရ္ထများကို တောင့်တလျက် ပင်လယ်များအထိ ဝန်းရံနေသော မြေပြင်တစ်လျှောက် မည်သို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြသနည်း။

Verse 13

केन ते सहितास्तात भूमिभागाननेकशः । चेरुः कथय तत्सर्वं सर्वज्ञोऽसि मतो मम

အို အဘေကြီး၊ သူတို့သည် မည်သူတို့နှင့်အတူ မြေပြင်၏ အပိုင်းအစများစွာကို လှည့်လည်ခဲ့ကြသနည်း။ အားလုံးကို ပြောပြပါ; ကျွန်ုပ်အမြင်တွင် သင်သည် အရာအားလုံးကို သိသူဟု ယူဆထားပါသည်။

Verse 14

वैशंपायन उवाच

ဝိုင်ရှံပါယန မိန့်ကြားသည်—

Verse 15

कथयिष्यामि भूनाथ यत्पृष्टं तु त्वयाऽनघ । नमस्कृत्य विरूपाक्षं वेदव्यासं महाकविम्

အို မြေပြင်၏ အရှင်၊ အပြစ်ကင်းသူ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ကျွန်ုပ် ပြောကြားမည်—အရင်ဦးစွာ သုံးမျက်စိရှင် ဗိရူပါက္ရှ (Virūpākṣa) နှင့် မဟာကဗိ ဝေဒဗျာသ (Vedavyāsa) တို့အား နမസ്കာရ ပြု၍။

Verse 16

पितामहास्तु ते पञ्च पाण्डवाः सह कृष्णया । उषित्वा ब्राह्मणैः सार्धं काम्यके वन उत्तमे

သင်တို့၏ ပိတামဟာ—ပဏ္ဍဝါ ငါးပါး—ကೃṣṇā (ဒြောပဒီ) နှင့်အတူ၊ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်ပေါင်း၍ ကာမျက တောအလွန်မြတ်၌ နေထိုင်ပြီးနောက်…

Verse 17

प्रधानोद्दालके तत्र कश्यपोऽथ महामतिः । विभाण्डकश्च राजेन्द्र मुरुश्चैव महामुनिः

အဲဒီမှာ အဓိကသူက ဥဒ္ဒာလက ဖြစ်ပြီး၊ ဉာဏ်ကြီးမားသော ကশ্যပ လည်းရှိ၏။ အို ရာဇೇಂದ್ರ၊ ဗိဘာဏ္ဍက နှင့် မုရု တို့လည်း—မဟာမုနိများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 18

पुलस्त्यो लोमशश्चैव तथान्ये पुत्रपौत्रिणः । स्नात्वा निःशेषतीर्थेषु गतास्ते विन्ध्यपर्वतम्

ပုလஸ္တျ နှင့် လောမရှ တို့အပြင် အခြား ရှိသီများကလည်း သားမြေးများနှင့်အတူ၊ တီရ္ထ အားလုံး၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီးနောက် ဝိန္ဓျ တောင်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 19

ते च तत्राश्रमं पुण्यं सर्वैर्वृक्षैः समाकुलम् । चम्पकैः कर्णकारैश्च पुन्नागैर्नागकेसरैः

အဲဒီမှာ သစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထူထပ်လှသော ပုဏ္ဏ အာရှရမ်တစ်ခုကို တွေ့မြင်ကြ၏—ချမ္ပက၊ ကဏ္ဏကာရ၊ ပုန္နာဂ နှင့် နာဂကေသရ တို့ဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။

Verse 20

बकुलैः कोविदारैश्च दाडिमैरुपशोभितम् । पुष्पितैरर्जुनैश्चैव बिल्वपाटलकेतकैः

၎င်းသည် ဘကူလ၊ ကိုဝိဒာရ နှင့် ဒါဍိမ (သလဲ) သစ်ပင်များကြောင့် ပိုမိုလှပကာ၊ ပန်းပွင့်နေသော အర్జုန၊ ဘိလ္ဝ၊ ပါဋလ နှင့် ကေတက သစ်ပင်များဖြင့်လည်း တင့်တယ်၏။

Verse 21

कदम्बाम्रमधूकैश्च निम्बजम्बीरतिन्दुकैः । नालिकेरैः कपित्थैश्च खर्जूरपनसैस्तथा

ထိုတောသည် ကဒမ္ဗ၊ သရက်နှင့် မဓူက သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ နိမ်၊ ဇမ္ဘီရ(စီထရွန်) နှင့် တိန္ဒုက သစ်ပင်များလည်း ရှိကာ၊ ထို့အပြင် အုန်း၊ ကပိတ္ထ၊ ချိန်း(ဒိတ်ပင်) နှင့် နံ့သာ(ဂျက်ဖရုတ်) သစ်ပင်များပါ စုံလင်လှသည်။

Verse 22

नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्लीभिरावृतम् । सपुष्पं फलितं कान्तं वनं चैत्ररथं यथा

အလှတရားပြည့်ဝသော ထိုတောသည် သစ်ပင်နှင့် လျားပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြန့်နှံ့ကာ၊ လျားနွယ်မျိုးစုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်၊ ပန်းပွင့်စုံလင်၍ အသီးအနှံလည်း ထူထပ်ကာ၊ နာမည်ကြီး ချိုင်တရရထ သစ်တောကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်သည်။

Verse 23

जलाश्रयैस्तु विपुलैः पद्मिनीखण्डमण्डितम् । सितोत्पलैश्च संछन्नं नीलपीतैः सितारुणैः

ထိုနေရာသည် ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်ကြီးများနှင့် ကြာကန်အပိုင်းအခြားများဖြင့် တင့်တယ်လှပြီး၊ အဖြူရောင် ဥတ္ပလ(ရေနှင်းပန်း) များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ၊ အပြာ၊ အဝါ၊ အဖြူနှင့် နီရောင်သွေးရင့် ကြာပန်းများဖြင့် လှပစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 24

हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । आडीकाकबलाकाभिः सेवितं कोकिलादिभिः

ထိုနေရာသည် ဟံသာနှင့် ကာရဏ္ဍဝ ဘဲများဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ စက္ကရဝါက ငှက်များကြောင့် ပိုမိုလှပကာ၊ ဗလကာ(ငှက်ကရိန်း/ဟဲရွန်) စသည့် ငှက်များနှင့် ကိုကိလ(ကူကူး) တို့လည်း မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်ကြသည်။

Verse 25

सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च गजैश्चैव महोत्कटैः । महिषैश्च महाकायैः कुरङ्गैश्चित्रकैः शशैः

ထိုတောတွင် ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် ဝရဟ(တောဝက်) တို့ နေထိုင်ကြပြီး၊ အလွန်ခွန်အားကြီးသော ဆင်များ၊ ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော ကျွဲများ၊ ထို့ပြင် ကုရင်္ဂ(ကိန်)၊ အစက်အပြောက်ရှိ သမင်နှင့် ရှရှ(တောကြွက်/ယုန်) များလည်း ရှိသည်။

Verse 26

गण्डकैश्चैव खड्गैश्च गोमायुसुरभी युतम् । सारङ्गैर्मल्लकैश्चैव द्विपदैश्च चतुष्पदैः

ထိုတောအုပ်သည် gaṇḍaka နှင့် khaḍga ကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်ကာ gomāyu (မြေခွေး) နှင့် မွှေးရနံ့ရှိသော သတ္တဝါများပါဝင်၍ sāraṅga နှင့် mallaka သမင်များ၊ နှစ်ခြေတိရစ္ဆာန်နှင့် လေးခြေတိရစ္ဆာန် အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် စုံလင်နေ하였다။

Verse 27

तथाच कोकिलाकीर्णं मनःकान्तं सुशोभितम् । जीवंजीवकसंघैश्च नानापक्षिसमायुतम्

ထိုနေရာသည်လည်း kokilā (ကူကီလာ) ငှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ စိတ်ကိုပျော်ရွှင်စေကာ လှပစွာ တင့်တယ်နေသည်။ jīvaṃjīvaka ငှက်အုပ်များက ထူထပ်စွာ ဝိုင်းရံပြီး အမျိုးမျိုးသော တောင်ပံရှိသတ္တဝါများနှင့် ပေါင်းစည်းနေ하였다။

Verse 28

दुःखशोकविनिर्मुक्तं सत्त्वोत्कटमनोरमम् । क्षुत्तृषारहितं कान्तं सर्वव्याधिविवर्जितम्

ထိုနေရာသည် ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းမှ လွတ်ကင်း၍ sāttvika သန့်ရှင်းမှု၏ အလှတရားကြောင့် အလွန်စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ဖြစ်သည်။ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း မရှိ၊ တောက်ပလှပကာ ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်နေ하였다။

Verse 29

सिंहीस्तनं पिबन्त्यत्र कुरंगाः स्नेहसंयुतम् । मार्जारमूषकौ चोभाववलेहत उन्मुखौ

ထိုနေရာတွင် kuraṅga သမင်များသည် စင်္ဟီမ၏ နို့အုံမှ စေတနာမေတ္တာပြည့်ဝသော နို့ကို သောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကြောင်နှင့် ကြွက်တို့လည်း ရန်မရှိဘဲ အတူတကွ မျက်နှာကို မြှောက်ကာ (အစာကို) လျှာဖြင့် လိမ်းလျက် စားကြသည်။

Verse 30

पञ्चास्याः पोतकेभाश्च भोगिनस्तु कलापिनः । दृष्ट्वा तद्विपिनं रम्यं प्रविष्टाः पाण्डुनन्दनाः

ထိုရမဏီယ တောအုပ်ကို မြင်ကြသောအခါ—စင်္ဟာ၊ ဆင်ကလေးများ၊ bhogin မြွေများနှင့် kalāpin မော်ရ်ငှက်များတောင် နေထိုင်ရာဖြစ်သည့် ထိုတောထဲသို့—ပাণ্ডု၏ သားတော်များ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

Verse 31

मार्कण्डं दृष्टवांस्तत्र तरुणादित्यसन्निभम् । ऋषिभिः सेव्यमानं तु नानाशास्त्रविशारदैः

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် နုနယ်သော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပမြင့်မြတ်သော မာရကဏ္ဍေယ ရှိကို မြင်တွေ့ကြပြီး၊ သာသနာကျမ်းရှာစတြာများစွာကို ကျွမ်းကျင်သော ရှိများက ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေကြသည်။

Verse 32

कुलीनैः सत्त्वसम्पन्नैः शौचाचारसमन्वितैः । धीसंगतैः क्षमायुक्तैस्त्रिसंध्यं जपतत्परैः

ထိုနေရာသည် မျိုးရိုးမြင့်သူများဖြင့် လာရောက်စည်ကား၍—စတ္တဝါပြည့်ဝ၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် မှန်ကန်သော အကျင့်အကြံတွင် တည်မြဲ; စိတ်ကိုထိန်းသိမ်းနိုင်၍ ခံနိုင်ရည်(ခမာ)ရှိကာ တစ်နေ့သုံးကြိမ် သန္ဓျာအချိန်များတွင် ဇပကို အလေးထားကြသည်။

Verse 33

ऋग्यजुःसामविहितैर्मन्त्रैर्होमपरायणैः । केचित्पञ्चाग्निमध्यस्थाः केचिदेकान्तसंस्थिताः

အချို့သည် ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ စာမန်ဝေဒတို့အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများဖြင့် ဟိုးမကို အလေးထားလုပ်ဆောင်ကြသည်; အချို့သည် မီးငါးပုံအလယ်၌ တပသျာကျင့်ကြပြီး၊ အချို့သည် တိတ်ဆိတ်သော ဧကန္တ၌ တည်မြဲနေကြသည်။

Verse 34

ऊर्ध्वबाहुनिरालम्बा आदित्यभ्रमणाः परे । सायंप्रातर्भुजश्चान्ये एकाहारास्तथा परे

အချို့သည် အထောက်အပံ့မရှိဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ရပ်တည်နေကြသည်; အချို့သည် နေမင်းကို ပတ်လည်လှည့်ဝတ်(အာဒိတျပြရမဏ) ကို ကျင့်ကြသည်။ အချို့သည် မနက်နှင့် ညနေသာ စားသောက်ကြပြီး၊ အချို့သည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် ဧကာဟာရ ဝတ်ကို ထိန်းကြသည်။

Verse 35

द्वादशाहात्तथा चान्ये अन्ये मासार्धभोजनाः । दर्शे दर्शे तथा चान्ये अन्ये शैवालभोजनाः

အချို့သည် ဆယ့်နှစ်ရက်ပြည့်မှသာ အစာစားကြပြီး၊ အချို့သည် လဝက်ပြည့်မှသာ စားကြသည်။ အချို့သည် အမဝါသျာ(လကွယ်) တိုင်း ဒർശပွဲအခါတွင်သာ စားကြပြီး၊ အချို့သည် ရေညှိနှင့် ရေတွင်းအပင်များကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုနေကြသည်။

Verse 36

पिण्याकमपरेऽभुजन् केचित्पालाशभोजनाः । अपरे नियताहारा वायुभक्ष्याम्बुभोजनाः

အချို့သည် ပိဏ္ယာက (ဆီကျန်အနှစ်) ကို စားသုံးကြ၏။ အချို့သည် ပလာရှ ရွက်ကိုသာ အာဟာရပြုကြ၏။ အခြားသူတို့သည် အာဟာရကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်း၍ လေကိုပင် အစာဟုယူဆကာ သို့မဟုတ် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်ကြ၏။

Verse 37

एवंभूतैस्तथा वृद्धैः सेव्यते मुनिपुंगवैः । ततो धर्मसुतः श्रीमानाश्रमं तं प्रविश्य सः

ဤသို့ မုနိတို့အနက် အထူးမြတ်သော ရှင်ရသီများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အိုမင်းသူများက စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်ကြသဖြင့်၊ ထို့နောက် ဓမ္မ၏ တင့်တယ်သော သားတော်သည် ထိုအာရှရမ်သို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 38

दृष्ट्वा मुनिवरं शान्तं ध्यायमानं परं पदम् । प्रादक्षिण्येन सहसा दण्डवत्पतितोऽग्रतः

အလွန်ငြိမ်းချမ်း၍ ပရမပဒကို ဓ്യာနပြုနေသော မုနိအမြတ်ကို မြင်သော်၊ သူသည် ချက်ချင်း ပရဒက္ခိဏာ ပြုကာ ရှေ့တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် ကိုယ်လုံးလျားလျား လဲကျ၍ ခြေတော်၌ ဂါရဝပြုလေ၏။

Verse 39

भक्त्यानुपतितं दृष्ट्वा चिरादादाय लोचनम् । को भवानित्युवाचेदं धर्मं धीमानपृच्छत

ဘက္တိဖြင့် လဲကျနေသူကို မြင်သော်၊ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော မုနိသည် မျက်စိကို မြှောက်ကာ ဓမ္မအတိုင်း မေးလေ၏—“သင်သည် မည်သူနည်း?”

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दारकस्तत्समीपगः । आहायं धर्मराजस्ते दर्शनार्थं समागतः

ထိုစကားကို ကြားသော် အနီး၌ရှိသော အစေခံကလေးက ပြောလေ၏—“ဤသူသည် ဓမ္မရာဇာ ဖြစ်ပါသည်။ သင်၏ ဒർശနကို ရယူရန် လာရောက်ပါသည်။”

Verse 41

तच्छ्रुत्वादारकेणोक्तं वचनं प्राह सादरः । एह्येहि वत्सवत्सेति किंचित्स्थानाच्चलन्मुनिः । तं तु स्नेहादुपाघ्राय आसने उपवेशयत्

ကလေး၏စကားကိုကြားသော် မုနိသည်လေးစားသဘောဖြင့် “လာပါ၊ လာပါ၊ ချစ်သောကလေးရေ” ဟုမေတ္တာဖြင့်ဆို၏။ ထိုင်ရာမှအနည်းငယ်ထ၍ ခေါင်းကိုမေတ္တာဖြင့်နံ့ရှူကာကြိုဆိုပြီး အာသနပေါ်တွင်ထိုင်စေ하였다။

Verse 42

उपविष्टे सभायां तु पूजां कृत्वा यथाविधि । वन्यैर्धान्यैः फलैर्मूलै रसैश्चैव पृथग्विधैः

သူသည် စည်းဝေးခန်း၌ ထိုင်ပြီးနောက် ဗိဓိအတိုင်း ပူဇာကို ပြုလုပ်ကြ၏။ တောထွက်သီးနှံများ၊ သစ်သီးများ၊ အမြစ်အုံများနှင့် အမျိုးမျိုးသောရည်များကို သီးသန့်သီးသန့် ဆက်ကပ်ကြ၏။

Verse 43

पाण्डवा ब्राह्मणैः सार्द्धं यथायोग्यं प्रपूजिताः । मुहूर्तादथ विश्रम्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ပဏ္ဍဝတို့ကို ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုပူဇာပြုကြ၏။ ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ဓမ္မပုတၱရ ယုဓိဋ္ဌိရ…

Verse 44

पृच्छति स्म मुनिश्रेष्ठं कौतूहलसमन्वितः । भगवन्सर्वलोकानां दीर्घायुस्त्वं मतो मम

စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သူသည် မုနိအမြတ်ကို မေးလေ၏— “ဘဂဝန်၊ ကျွန်ုပ်အမြင်အရ သင်သည် လောကအားလုံးထက်ပင် အလွန်ရှည်လျားသော အသက်တော်ရှိသူ ဖြစ်ပါသည်။”

Verse 45

सप्तकल्पानशेषेण कथयस्व ममानघ । कल्पक्षयेऽपि लोकस्य स्थावरस्येतरस्य च

“အနဃ၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ကလ္ပ ခုနစ်ပါးအကြောင်းကို အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ—ကလ္ပအဆုံးတွင် လောကများနှင့် ထိုလောကရှိ သတ္တဝါများ၊ မရွေ့မလျားသောအရာနှင့် ရွေ့လျားသောအရာတို့သည် မည်သို့ အဆုံးအဖြတ်ကို ရောက်ကြသနည်း”

Verse 46

न विनष्टोऽसि विप्रेन्द्र कथं वा केन हेतुना । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्रान्ताश्च या मुने

အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်သည် မည်သို့ မပျက်စီးသနည်း—အကြောင်းရင်း မည်သည်နည်း။ ထို့ပြင် အို ရှင်ရသီ၊ ဂင်္ဂါမှစ၍ သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်သော မြစ်များအားလုံး၏ အခြေအနေသည် မည်သို့နည်း။

Verse 47

तासां मध्ये स्थिताः काः स्वित्काश्चैव प्रलयं गताः । का नु पुण्यजला नित्यं कानु न क्षयमागता

ထိုမြစ်များအနက် မည်သည့်မြစ်များက တည်ရှိနေသနည်း၊ မည်သည့်မြစ်များက ပရလယ၌ လျောကွယ်သွားသနည်း။ မည်သည့်မြစ်သည် အမြဲတမ်း ပုဏ္ဏယရေဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့်မြစ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ချို့ယွင်းပျက်စီးမှုသို့ မရောက်သနည်း။

Verse 48

एतत्कथय मे तात प्रसन्नेनान्तरात्मना । श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण ऋषिभिः सह बान्धवैः

အို ချစ်ခင်ရသော အဖေ၊ ကြည်နူးငြိမ်းချမ်းသော အတွင်းစိတ်ဖြင့် ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ရသီများနှင့် ကျွန်ုပ်၏ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ အပြည့်အစုံ ကြားနာလိုပါသည်။

Verse 49

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र युधिष्ठिर । कथयामि यथा न्यायं यत्पृच्छसि ममानघ

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ က ပြောသည်— “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ အလွန်ပညာရှိသော ဓမ္မပုत्र ယုဓိဋ္ဌိရရေ။ အပြစ်မရှိသူရေ၊ သင်မေးသောအရာကို သင့်လျော်သော ထုံးတမ်းအတိုင်း တိတိကျကျ ရှင်းပြမည်။”

Verse 50

सर्वपापहरं पुण्यं पुराणं रुद्रभाषितम् । यः शृणोति नरो भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु

ရုဒ္ဒရက ဟောကြားသော ဤပုရာဏသုခတရားသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် ရရှိမည့် ကုသိုလ်ဖလကို ယခု နားထောင်လော့။

Verse 51

अश्वमेध सहस्रेण वाजपेयशतेन च । तत्फलं समवाप्नोति राजन्नास्त्यत्र संशयः

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်နှင့် ဝာဇပေယ ပူဇာ တစ်ရာ၏ ကုသိုလ်ဖလကို တူညီစွာ ရရှိသည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 52

ब्रह्मघ्नश्च सुरापी च स्तेयी गोघ्नश्च यो नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रस्य वचनं यथा

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ နွားကို သတ်သူဖြစ်စေ—ရုဒ္ဒရ၏ ဝచနအတိုင်း ဘာပအားလုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 53

गङ्गा तु सरितां श्रेष्ठा तथा चैव सरस्वती । कावेरी देविका चैव सिन्धुः सालकुटी तथा

မြစ်များအနက် ဂင်္ဂါမြစ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏; ထို့အတူ သရသွတီ၊ ကာဝေရီ၊ ဒေဝိကာ၊ စင်ဓု နှင့် စာလကူတီတို့လည်း သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 54

सरयूः शतरुद्रा च मही चर्मिलया सह । गोदावरी तथा पुण्या तथैव यमुना नदी

ထို့အပြင် စရယူး၊ ရှတရုဒ္ဒရာ၊ ချာမီလာနှင့်အတူ မဟီ၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဂోదာဝရီ၊ ထို့တူ ယမုနာမြစ်လည်း သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ဖြစ်၏။

Verse 55

पयोष्णी च शतद्रुश्च तथा धर्मनदी शुभा । एताश्चान्याश्च सरितः सर्वपापहराः स्मृताः

ပယောෂ္ဏီ၊ ရှတဒြု နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဓမ္မနဒီတို့လည်း သန့်ရှင်း၏။ ဤမြစ်များနှင့် အခြားမြစ်များကို ဘာပအားလုံး ဖျက်ဆီးသူများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 56

किं तु ते कारणं तात वक्ष्यामि नृपसत्तम । समुद्राः सरितः सर्वाः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

သို့သော် သားရေ၊ မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးသော မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤအကြောင်းရင်းကို ငါပြောမည်။ ကလ္ပတိုင်း၏ အဆုံးတွင် သမုဒ္ဒရာများနှင့် မြစ်များအားလုံး ပရလယ (လောကလျောကွယ်) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 57

सप्तकल्पक्षये क्षीणे न मृता तेन नर्मदा । नर्मदैकैव राजेन्द्र परं तिष्ठेत्सरिद्वरा

ကလ္ပ ခုနစ်ကြိမ် ပရလယပျက်စီးမှု ပြီးဆုံးသော်လည်း နရ္မဒါမြစ် မပျက်မယွင်း။ ထို့ကြောင့် မင်းတို့၏မင်း ရာဇိန္ဒြ၊ နရ္မဒါတစ်စင်းတည်းသာ အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် တည်တံ့နေသည်—မြစ်တို့အနက် အကောင်းဆုံး။

Verse 58

तोयपूर्णा महाभाग मुनिसंघैरभिष्टुता । गंगाद्याः सरितश्चान्याः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

အို မဟာဘဂ၊ ရေပြည့်ဝပြီး မုနိအစုအဖွဲ့တို့က ချီးမွမ်းကြသော်လည်း ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အခြားမြစ်များသည် ကလ္ပတိုင်း၏ အဆုံးတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပရလယသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်ကြသည်။

Verse 59

एषा देवी पुरा दृष्टा तेन वक्ष्यामि तेऽनघ

ဤဒေဝီကို ရှေးကာလက မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သူမ၏အကြောင်းကို ငါသည် သင့်အား ပြောပြမည်။