Adhyaya 14: The Messenger of Yama Explains Karmic Retribution and the Causes of Naraka Torments

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितापुत्रसंवादो नाम त्रयोदशोऽध्यायः । चतुर्दशोऽध्यायः पुत्र उवाच इति पृष्टस्तदा तेन शृण्वतां नो महात्मना । उवाच पुरुषो याम्यो घोरोऽपि प्रसृतं वचः ॥

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ မာရကဏ္ဍေယ ပုရာဏ» ၏ ဆယ့်သုံးခန်း၊ «အဖနှင့်သား၏ ဆွေးနွေးပွဲ» ဟူသော အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ထို့နောက် ဆယ့်လေးခန်း စတင်သည်။ သူ (သား) မေးမြန်းသော်လည်း မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူက နားထောင်နေစဉ် ယမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ပါးက စကားကို ထုတ်ပြောလေ၏။

Verse 2

यमकिङ्कर उवाच महराज ! यथात्थ त्वं तथैतन्नात्र संशयः । किन्तु स्वल्पं कृतं पापं भवता स्मारयामि तत् ॥

ယမ၏ အမှုထမ်းက ပြောသည်— «အို မဟာဘုရင်၊ သင်ပြောသောအရာသည် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ သို့သော် သင်ပြုခဲ့သော အပြစ်သေးသေးတစ်ခုကို ငါ သတိပေးမည်»။

Verse 3

वैदर्भो तव या पत्नी पीवरी नाम नामतः । ऋतुमत्याः ऋतुर्वन्ध्यस्त्वया तस्याः कृतः पुरा ॥

ဝိဒರ್ಭဒေသမှ သင်၏မယား ပီဝါရီဟု အမည်ရသူသည် သားဖွားနိုင်သော ရာသီ(ṛtu)၌ ရှိစဉ်၊ အတိတ်ကာလတွင် သင်သည် ထိုရာသီကို ချိုးဖောက်၍ သူမကို “ရာသီမဖြစ်နိုင်သူ” ဟူသကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့၏။

Verse 4

शुशोभनायां कैकेय्यामासक्तेन ततो भवान् । ऋतुव्यतिक्रमात् प्राप्तो नरकं घोरमीदृशम् ॥

ထို့နောက် လှပသော ကైကေယီကို စွဲလမ်းမောဟဖြစ်၍ သင်သည် သင့်လျော်သော ရာသီ(ṛtu)ကို ချိုးဖောက်သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ရောက်လာခဲ့၏။

Verse 5

होमकाले यथा वह्निराज्यपातमवेक्षते । ऋतौ प्रजापतिस्तद्वद् बीजपातमवेक्षते ॥

ဟောမပြုချိန်၌ မီး(အဂ္နိ)သည် ဂီ(ထောပတ်)ပူဇော်ခြင်းကို စောင့်ကြည့်သကဲ့သို့၊ သင့်လျော်သော ရာသီ(ṛtu)၌ ပရဇာပတိသည်လည်း “မျိုးစေ့ကျခြင်း”(ကိုယ်ဝန်တည်ခြင်း)ကို ထိုနည်းတူ စောင့်ကြည့်၏။

Verse 6

यस्तमुल्लङ्घ्य धर्मात्मा कामेष्वासक्तिमान् भवेत् । स तु पित्र्यादृणात् पापमवाप्य नरकं पतेत् ॥

မိမိကိုယ်ကို သာသနာတရားရှိသူဟု ထင်မြင်သော်လည်း ထိုစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ကာ ကာမသုခ၌ တွယ်ကပ်သူသည် ဘိုးဘွားအစဉ်အလာကို မလေးစားသဖြင့် အပြစ်ကို ခံယူရပြီး နရကသို့ ကျရောက်၏။

Verse 7

एतावदेव ते पापं नान्यत् किञ्चन विद्यते । तदेहि गच्छ पुण्यानामुपभोगाय पार्थिव ॥

သင်၏အပြစ်သည် ဤမျှသာ ဖြစ်၏၊ အခြားမရှိ။ ထို့ကြောင့် လာပါ—ယခု မင်းကြီး၊ သင်၏ ကုသိုလ်ဖလကို သွားရောက် ခံစားလော့။

Verse 8

राजोवाच यास्यामि देवानुचर यत्र त्वं मां नयिष्यसि । किञ्चित्पृच्छामि तन्मे त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि ॥

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်—«အို နတ်တို့၏ အမှုထမ်းရေ၊ သင် ဦးဆောင်ရာသို့ ကျွန်ုပ် လိုက်ပါမည်။ သို့သော် တစ်ခု မေးလိုသည်—အမှန်အတိုင်း၊ မှန်ကန်စွာ ပြောပြပါ»။

Verse 9

वज्रतुण्डास्त्वमी काकाः पुंसां नयनहारिणः । पुनः पुनश्च नेत्राणि तद्वदेवेषां भवन्ति हि ॥

«ဤကျီးတို့သည် မိုးကြိုးတံကဲ့သို့သော နှုတ်တံဖြင့် လူတို့၏ မျက်လုံးကို ဆုတ်ဖြတ်စားသောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ထပ်ခါထပ်ခါ အတူတူပင် မျက်လုံးတို့ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကြ၏»။

Verse 10

किं कर्म कृतवन्तश्च कथयैतज्जुगुप्सितम् । हरन्त्येषां तथा जिह्वां जायमानां पुनर्नवाम् ॥

«ပြောပြပါ—ဤအမုန်းတရားဖွယ် အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်စေသော ကံလုပ်ရပ်သည် မည်သို့နည်း။ ထိုနည်းတူပင် သူတို့၏ လျှာလည်း ဆုတ်ဖြတ်ခံရသော်လည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏»။

Verse 11

परपत्रेण पाट्यन्ते कस्मादेतेऽतिदुःखिताः । करम्भवालुकास्वेते पच्यन्ते तैलगोचराः ॥

«အဘယ်ကြောင့် ဤသတ္တဝါတို့သည် ‘ပါရာပတ်ရ’ (ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော အရွက်/ဓားပြား) ဖြင့် ခွဲဖြတ်ခံရကာ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကို ဆန်ပြုတ်နှင့် သဲထဲတွင် ပြုတ်ချက်ကာ ဆီထဲတွင် လှုပ်ရှားစေသနည်း»။

Verse 12

अयोमुखैः खगैश्चैते कृष्यन्ते किंविधा वद । विश्र्लिष्टदेहबन्धार्ति-महारावविराविणः ॥

«ပြောပြပါ—ဤသူတို့သည် မည်သို့သော အပြစ်သားမျိုးနည်း၊ သံနှုတ်တံရှိသော ငှက်တို့က ဆွဲငင်သယ်ဆောင်ကြ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ချည်နှောင်မှုများ ပျက်စီးကွဲထွက်သည့် နာကျင်မှုကြောင့် အလွန်ကြီးစွာ အော်ဟစ်ကြ၏»။

Verse 13

अयश्चञ्चुनिपातेन सर्वाङ्गक्षतदुःखिताः । किमेतेऽनिष्टकर्तारस्तुद्यन्तेऽहर्निशं नराः ॥

«သံနှုတ်တံများကျရောက်ထိခိုက်၍ ကိုယ်တစ်လျှောက် အနာတရများဖြင့် နာကျင်နေကြသူတို့—ဤအပြစ်ပြုသူများသည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့သောလူတို့ကို နေ့ညမပြတ် ချီးမွမ်းကြသနည်း?»

Verse 14

एताश्चान्याश्च दृश्यन्ते यातनाः पापकर्मिणाम् । येन कर्मविपाकेन तन्ममाशेषतो वद ॥

«ဤသို့သောဒဏ်ခတ်မှုများနှင့် အခြားသောညှဉ်းပန်းမှုများစွာကို အပြစ်ပြုသူတို့အတွက် မြင်ရသည်။ မည်သည့်ကံအကျိုးများ ရင့်မှည့်လာခြင်းကြောင့် ထိုအရာတို့ ပေါ်ပေါက်သနည်း။ မကျန်မလပ် အားလုံးကို ပြောပြပါ»

Verse 15

यमकिङ्कर उवाच यन्मां पृच्छसि भूपाल ! पापकर्मफलोदयम् । तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि संक्षेपेण यथातथम् ॥

ယမ၏အမှုထမ်းက ပြောသည်—«အို မင်းကြီး၊ သင်မေးမြန်းသောအရာ၊ အပြစ်ကံ၏ အကျိုးဖလ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ငါသည် အတိုချုံး၍ အမှန်အတိုင်း ရှင်းပြမည်»

Verse 16

पुण्यापुण्ये हि पुरुषः पर्यायेण समश्नते । भुञ्जतश्च क्षयं याति पापं पुण्यमथापि वा ॥

«လူတစ်ဦးသည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကို အလှည့်ကျ ခံစားရသည်။ ထိုအကျိုးကို ခံစားနေစဉ် အကုသိုလ်—သို့မဟုတ် ကုသိုလ်—သည်လည်း ကုန်ခမ်းသွားသည်»

Verse 17

न तु भोगादृते पुण्यं किञ्चिद्वा कर्म मानवम् । पापकं वा पुनात्याशु क्षयो भोगात् प्रजायते ॥

«သို့သော် (အကျိုးကို) ခံစားခြင်းမရှိဘဲ လူ၏ကံလုပ်ရပ်မည်သည့်အရာမဆို—ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အပြစ်ဖြစ်စေ—လျင်မြန်စွာ မပျောက်ကွယ်နိုင်။ ကုန်ခမ်းခြင်းသည် ခံစားခြင်း (ဘောဂ) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည်»

Verse 18

परित्यजति भोगाच्च पुण्यापुण्ये निबोध मे । दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात् क्लेशं भयाद्भयम् ॥

ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်၏ လည်ပတ်ပုံကို ငါ့ထံမှ နားလည်ကြလော့။ အစာခေါင်းပါးမှုမှ အစာခေါင်းပါးမှုသာ ဖြစ်ပေါ်၏၊ ဒုက္ခမှ ဒုက္ခ၊ ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကြောက်ရွံ့မှု—အခြေအနေတစ်ရပ်သည် မိမိနှင့်တူသော အခြေအနေကိုပင် မွေးဖွားစေ၏။

Verse 19

मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः । गतिं नानाविधां यान्ति जन्तवः कर्मबन्धनात् ॥

သေသူတို့ထံမှ ‘ပို၍သေသကဲ့သို့’ ဖြစ်သူတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်—အတိတ်ကံကြောင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၊ အပြစ်လုပ်ရပ်ရှိသူများပင် ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါတို့သည် မိမိကံကြောင့် ချည်နှောင်ခံရ၍ ဂတိအမျိုးမျိုးသို့ သွားရ၏။

Verse 20

उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात् स्वर्गं सुखात् सुखम् । श्रद्धधानाश्च शान्ताश्च धनदाः शुभकारिणः ॥

ပွဲတော်မှ ပွဲတော်သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့၊ ပျော်ရွှင်မှုမှ ပျော်ရွှင်မှုသို့—ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသူ၊ ငြိမ်းချမ်းသူ၊ ဓနကို ပေးလှူသူ၊ ကုသိုလ်ပြုသူတို့သည် ထိုသို့ သွားကြ၏။

Verse 21

व्यालकुञ्जरदुर्गाणि सर्पचौरभयानि तु । हताः पापेन गच्छन्ति पापिनः किमतः परम् ॥

တိရစ္ဆာန်ရိုင်းနှင့် ဆင်တို့၏ အန္တရာယ်များကို ဖြတ်သန်း၍၊ ခက်ခဲသော နေရာများကို ဖြတ်၍၊ မြွေများနှင့် သူခိုးများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ဖြတ်သန်း၍—အပြစ်ရှိသူတို့သည် မိမိအပြစ်ကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးကာ သွားကြ၏။ ဤထက်ပို၍ ဘာပြောရန်လိုသနည်း။

Verse 23

अनेकशतसाहस्र-जनमसंचयसञ्चितम् । पुण्यापुण्यं नृणां तद्वत् सुखदुःखाङ्कुरोद्भवम् ॥

လူတို့၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်သည် မွေးဖွားမှု ရာသိန်းပေါင်းများစွာမှ စုဆောင်းထားသော သိုလှောင်မှုထဲမှ စုပေါင်းတည်ဆောက်လာသည်။ ထိုမှပင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဒုက္ခ၏ အညွန့်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 24

यथा बीजं हि भूपाल ! पयांसि समवेक्षते । पुण्यापुण्ये तथा कालदेशान्यकर्मकारकम ॥

အို မင်းကြီး၊ မျိုးစေ့သည် ရေနှင့် အခြေအနေများကို အားထားသကဲ့သို့၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်တို့၏ အကျိုးပွားခြင်းသည်လည်း အချိန်၊ နေရာနှင့် အထောက်အကူပြု လုပ်ရပ်များပေါ် မူတည်သည်။

Verse 25

स्वल्पं पापं कृतं पुंसां देशकालोपपादितम् । पादन्यासकृतं दुःखं कण्टकोत्थं प्रयच्छति ॥

လူတစ်ယောက်က နေရာနှင့် အချိန်အခြေအနေတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်သေးသေးလေးကို ကျူးလွန်လျှင်၊ ဆူးတစ်ချောင်းကို မမှန်ကန်စွာ နင်းမိ၍ ထိုးနာသကဲ့သို့ နာကျင်မှုသေးငယ်ကိုသာ ပေးတတ်သည်။

Verse 26

तत् प्रभूततरं स्थूलं शूलकीलकसम्भवम् । दुःखं यच्छति तद्वच्च शिरोरोगादि दुःसहम् ॥

သို့သော် အပြစ်သည် ပိုမိုများပြား၍ ကြမ်းတမ်းလေးလံလာသောအခါ၊ လှံ သို့မဟုတ် တိုင်ဖြင့် ထိုးထိသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ပေးတတ်သည်; ထို့အတူ ခေါင်းကိုက်ခြင်းနှင့် အခြားရောဂါများကဲ့သို့ မခံနိုင်သော ဒုက္ခကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။

Verse 27

अपथ्याशनशीतोष्ण-श्रमतापादिकारकम् । तथान्योऽन्यमपेक्षन्ते पापानि फलसङ्गमे ॥

အာဟာရမသင့်တော်ခြင်း၊ အအေးနှင့် အပူ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ ဖျားနာခြင်း စသည့် အကျိုးများကို ဖြစ်စေ၍၊ အပြစ်တို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးဖလများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပေါင်းရင့်ကျက်လာသောအခါ အချင်းချင်း အားထားဆက်နွယ်နေကြသည်။

Verse 28

एवं महान्ति पापानि दीर्घरोगादिविक्रियाम् । तद्वच्छस्त्राग्निकृच्छ्रार्ति-बन्धनादिफलाय वै ॥

ထို့ကြောင့် အပြစ်ကြီးများသည် ရေရှည်တည်မြဲသော ရောဂါများကဲ့သို့သော အနာရောဂါဗေဒများကို ဖြစ်စေသည်; ထို့အပြင် လက်နက်နှင့် မီးကြောင့် ခံရသော ဒုက္ခ၊ ပြင်းထန်သော အခက်အခဲများ၊ အကျဉ်းချခြင်း စသည့် အကျိုးဖလများကိုလည်း ပေးတတ်သည်။

Verse 29

स्वल्पं पुण्यं शुभं गन्धं हेलया सम्प्रयच्छति । स्पर्शं वाप्यथवा शब्दं रसं रूपमथापि वा ॥

ကုသိုလ်အနည်းငယ်ပင် ဖြစ်စေ၊ မတော်တဆ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မွှေးရနံ့ကောင်းကို ပေးတတ်၏။ ထိုနည်းတူ ထိတွေ့မှုကောင်း၊ အသံကောင်း၊ အရသာကောင်း၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကောင်းတို့ကိုလည်း ပေးတတ်၏။

Verse 30

चिराद् गुरुतरं तद्वन् महान्तमपि कालजम् । एवं च सुखदुःखानि पुण्यापुण्योद्भवानि वै ॥

အချိန်ကြာလာသဖြင့် ထိုအရာသည် ထိုနည်းတူ ပိုမိုလေးနက်၍ ပြင်းထန်လာကာ အချိန်၏လျှောက်လှမ်းမှုကြောင့် ကြီးမားလာတတ်၏။ ထို့ကြောင့် အပျော်နှင့် အနာတရတို့သည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်မှပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 31

भुञ्जानोऽनेकसंसारसम्भवानिह तिष्ठति । जातिदेशावरुद्धानि ज्ञानाज्ञानफलानि च ॥

သံသရာအလှည့်အပြောင်း များစွာမှ ပေါက်ဖွားလာသော အကျိုးफलများကို ခံစားရင်း သတ္တဝါတစ်ဦးသည် ဤလောက၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ဉာဏ်နှင့် အဝိဇ္ဇာ၏ အကျိုးရလဒ်တို့သည် မိမိ၏ မွေးဖွားရာ အမျိုးအစား/ဇာတ်နှင့် မိမိနေထိုင်ရာ ဒေသအလိုက် ကန့်သတ်ထားသည်။

Verse 32

तिष्ठन्ति तत्र युक्तानि लिङ्गमात्रेण चात्मनि । वपुषा मनसा वाचा न कदाचित्क्वचिन्नरः ॥

ထိုနေရာ၌ ၎င်းတို့သည် ‘လင်္ဂ’ ဟူသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမှတ်အသားတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အတ္တနှင့် ဆက်နွယ်ကာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ လူတစ်ဦးသည် ကိုယ်၊ စိတ်၊ သို့မဟုတ် နှုတ်ဖြင့် မည်သည့်နေရာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထိုဆက်နွယ်မှုမရှိဘဲ မပြုလုပ်နိုင်။

Verse 33

अकुर्वन् पापकं कर्म पुण्यं वाप्यवतिष्ठते । यद्यत्प्राप्नोति पुरुषो दुःखं सुखमथापि वा ॥

အပြစ်ရှိသော အလုပ်ကို မပြုလုပ်ဘဲ—ကောင်းသော ကုသိုလ်အလုပ်ကိုလည်း မပြုလုပ်ဘဲ—အကျိုးရလဒ်ကို ခံစားရန် မည်သူမျှ မတည်ရှိနိုင်။ လူတစ်ဦးရရှိသမျှသည် ဒုက္ခဖြစ်စေ သုခဖြစ်စေ ကမ္မမှပင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 34

प्रभूतमथवा स्वल्पं विक्रियाकारि चेतसः । तावताऽस्य पुण्यं वा पापं वाप्यथ चेतरम् ॥

ကြီးသည်ဖြစ်စေ သေးသည်ဖြစ်စေ စိတ်၌ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေသမျှသည် ထိုအတိုင်းအတာအရ သူ့အတွက် ကုသိုလ် သို့မဟုတ် အကုသိုလ် ဖြစ်လာကာ သင့်တော်သော အကျိုးကို ပေးသည်။

Verse 35

उपभोगात्क्षयं याति भुज्यमानमिवाशनम् । एवमेतॆ महापापं यातनाभिरहर्निशम् ॥

အတွေ့အကြုံခံစားခြင်းဖြင့် ၎င်းသည် ကုန်ခန်းသွားသည်—စားသောက်ပြီးသော အစာကဲ့သို့။ ထို့ကြောင့် ဤသတ္တဝါတို့သည် နေ့ည မပြတ်သော ဒဏ်ခတ်မှုများဖြင့် အကြီးမားသော အကုသိုလ်ကို ကုန်ခန်းစေကြသည်။

Verse 36

क्षपयन्ति नरा घोरं नरकान्तरविवर्तिनः । तथैव राजन् पुण्यानि स्वर्गलोकेऽमरैः सह ॥

လူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော နရကများအတွင်း လှည့်လည်သွားလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အကုသိုလ်ကို ကုန်ခန်းစေကြသည်။ ထိုနည်းတူပင် မင်းကြီးရေ၊ ကောင်းကင်လောက၌ အမရဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကုသိုလ်လည်း ကုန်ခန်းစေကြသည်။

Verse 37

गन्धर्वसिद्धाप्सरसां गीताद्यैरुपभुञ्जते । देवत्‍वे मानुषत्वे च तिर्यक्त्वे च शुभाशुभम् ॥

သူတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ စိဒ္ဓ၊ အပ္ဆရာတို့အကြား သီချင်းစသည်တို့ဖြင့် (ကုသိုလ်၏) အကျိုးကို ခံစားကြသည်။ ဒေဝဖြစ်ခြင်း၊ လူဖြစ်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ခြင်းတို့တွင်လည်း ကောင်းသောအရာနှင့် မကောင်းသောအရာကို တွေ့ကြုံခံစားကြသည်။

Verse 38

पुण्यपापोद्भवं भुङ्क्ते सुखदुःखोपलक्षणम् । यत्त्वं पृच्छसि मां राजन् यातनाः पापकर्मिणाम् । केन केनेति पापेन तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः ॥

သူသည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်မှ ပေါက်ဖွားသော အရာကို ခံစားရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သုခနှင့် ဒုက္ခဟူ၍ လက္ခဏာပြုထားသည်။ မင်းကြီးရေ၊ အကုသိုလ်ပြုသူတို့၏ ဒဏ်ခတ်မှုများသည် «ဘယ်အထူးသဖြင့် အကုသိုလ်ကြောင့် ပေါ်လာသနည်း» ဟု မေးသောကြောင့်၊ ထိုအရာကို အပြည့်အစုံ ငါပြောပြမည်။

Verse 39

दुष्टेन चक्षुषा दृष्टाः परदाराः नराधमैः । मानसेन च दुष्टेन परद्रव्यञ्च सस्पृहैः ॥

သူတော်မဟုတ်သော လူအနိမ့်ဆုံးတို့သည် အခြားသူ၏ မယားကို မကောင်းသော မျက်စိဖြင့် ကြည့်၍၊ မကောင်းသော စိတ်ဖြင့် အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို လိုချင်တပ်မက်ကြသည်—ဤကဲ့သို့သော အပြစ်များအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြန်လည်အကျိုးဆက်ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 40

वज्रतुण्डाः खगास्तेषां हरन्त्येते विलोचने । पुनः पुनश्च सम्भूतिरक्ष्णोरेषां भवत्यथ ॥

မိုးကြိုးတံကဲ့သို့ နှုတ်တံရှိသော ငှက်တို့က သူတို့၏ မျက်စိကို ဆွဲထုတ်ကြသည်; ထို့နောက် မျက်စိသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ပေါက်လာပြီး၊ ထပ်မံ ဆွဲဖြုတ်ခံရသည်။

Verse 41

यावतोऽक्षिनिमेषांस्तु पापमेभिर्नृभिः कृतम् । तावद्वर्षसहस्राणि नेत्रात्ति प्राप्नुवन्त्युत ॥

ဤလူတို့က အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သည့် မျက်တောင်ခတ်သည့် ခဏတိုင်းအတွက်၊ ထိုခဏအရေအတွက်အတိုင်း ထောင်နှင့်ချီသော နှစ်ပေါင်းများစွာ မျက်စိဆွဲထုတ်ခံရသော ဒုက္ခကို ခံရကြသည်။

Verse 42

असच्छास्त्रोपदेशास्तु यैर्दत्ता यैश्च मन्त्रिताः । सम्यग्दृष्टेर्विनाशाय रिपूणामपि मानवैः ॥

မမှန်ကန်သော သဒ္ဓါတရားများကို သင်ကြားသူတို့နှင့် ထိုသို့ပြုရန် အကြံပေးသူတို့သည်—မှန်ကန်သော နားလည်မှုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်၊ ရန်သူကိုတောင် ဆန့်ကျင်၍ ပြုလုပ်သော်လည်း—ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်ကို ခံရကြသည်။

Verse 43

यैः शास्त्रमन्यथा प्रोक्तं यैरसद्वागुदाहृता । वेददेवद्विजातीनां गुरोर्निन्दा च यैः कृता ॥

သဒ္ဓါကျမ်း (śāstra) နှင့် ဆန့်ကျင်၍ သင်ကြားချက်ကို ပြောဆိုသူတို့၊ မုသာစကားကို ထုတ်ပြောသူတို့၊ ထို့ပြင် ဝေဒ၊ နတ်တို့၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့နှင့် ဂုရုကို ရှုတ်ချသူတို့—သူတို့အတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို နောက်တစ်ဆင့် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 44

हरन्ति तेषां जिह्वाश्च जायमानाः पुनः पुनः । तावतो वत्सरानेते वज्रतुण्डाः सदारुणाः ॥

ထိုအမြဲတမ်းကြောက်မက်ဖွယ်ငှက်တို့သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့သောနှုတ်ချွန်ဖြင့် လျှာကိုဆွဲဖြုတ်ကြသည်။ လျှာသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ပေါက်လာသော်လည်း ထိုနှစ်ပေါင်းများစွာအတိုင်း ထပ်မံဆွဲဖြုတ်ခံရသည်။

Verse 45

मित्रभेदं तथा पित्रा पुत्रस्य स्वजनस्य च । याज्योपाध्याययोर्मात्रा सुतस्य सहचारिणः ॥

မိတ်ဆွေတို့အကြား၊ ဖခင်နှင့်သားအကြား၊ ကိုယ့်ဆွေမျိုးအတွင်း၌; ယဇ္ဉပြုသူနှင့် အမှုဆောင်ပုရောဟိတ်/ဆရာအကြား; မိခင်နှင့်သားအကြား; နှင့် အဖော်အပေါင်းတို့အကြား ခွဲခြားပဋိပက္ခကို ဖြစ်စေသူတို့ကို (နောက်တစ်ဆင့်) ဖော်ပြသည်။

Verse 46

भार्यापत्योश्च ये केचिद् भेदं चक्रुर्नराधमाः । त हेमे पश्य पाट्यन्ते करपत्रेण पार्थिव ॥

မယားနှင့်ခင်ပွန်းအကြား၊ မိဘနှင့်သားသမီးအကြား ခွဲခြားမှုကို ဖန်တီးခဲ့သော အနိမ့်ဆုံးလူတို့ကို ကြည့်ပါ၊ အရှင်ဘုရင်—သူတို့သည် ကရပတ္တရ (ဓားသွားကဲ့သို့သော အရွက်) ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ခံရသည်။

Verse 47

परोपतापकाः ये च ये चाऽऽह्लादनिषेधकाः । तालवृन्तानिलस्थान-चन्दनोशी्रहारीणः ॥

သူတစ်ပါးကို နှိပ်စက်သူတို့နှင့် သူတစ်ပါး၏ သက်သာချမ်းသာနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ငြင်းပယ်သူတို့—လေတိုက်အေးစေသော ပန်ကာ၊ လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော နားနေရာ၊ စန္ဒကူးလိမ်းဆေးနှင့် မွှေးကြိုင်သော ဥရှီရ (uśīra) ကို လုယူသူတို့—အပြစ်သားတို့အနက် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 48

प्राणान्तिकं ददुस्तापमदुष्टानाञ्च येऽधमाः । करम्भवालुकासंस्थास्त इमे पापभागिनः ॥

အပြစ်မဲ့သူတို့အပေါ် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အပူနှင့် နှိပ်စက်မှုကို ချမှတ်ခဲ့သော အဆိုးသမားတို့—ထိုအပြစ်သားတို့ကို karambha-vālukā ဟုခေါ်သော (ပူသောသဲ/ပူပြင်းသော အနှစ်ကဲ့သို့သော အရာဖြင့် ညှဉ်းပန်းရာ) တွင် နေထိုင်စေသည်။

Verse 49

भुङ्क्ते श्राद्धन्तु योऽन्यस्य नरोऽन्येन निमन्त्रितः । दैवे वाप्यथवा पित्र्ये स द्विधा कृष्यते खगैः ॥

လူတစ်ဦးက အခြားသူ၏ śrāddha ပူဇော်စာကို စားသောက်လျှင်—တစ်ယောက်က ဖိတ်ခေါ်ထားသော်လည်း အခြားသူ၏ အပိုင်းကို ယူစားခြင်းဖြစ်၍၊ နတ်ဘုရားအတွက်ဖြစ်စေ ဘိုးဘွားအတွက်ဖြစ်စေ—ငှက်တို့က ဆွဲခွဲ၍ နှစ်ပိုင်းကွဲစေသည်။

Verse 50

मर्माणि यस्तु साधूनामसद्वाग्भिर्निकृन्तति । तमिमे तुदमानास्तु खगास्तिष्ठन्त्यवारिता ॥

သို့သော် လူကောင်းတို့၏ အသက်အရေးအချက်များကို မကောင်းသောစကားဖြင့် ထိုးဖောက်ဖြတ်တောက်သူကို—ဤငှက်တို့က ကိုက်ဖောက်ထိုးနှက်ကာ၊ ထိန်းချုပ်မရှိဘဲ သူ့အပေါ်တွင် ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 51

यः करोति च पैशुन्यमन्यवागन्यथामतिः । पाट्यते हि द्विधा जिह्वा तस्येत्थं निशितैः क्षुरैः ॥

အပြောအဆိုကူးစက်ခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ပုတ်ခတ်ခြင်းကို ပြုသူ—ပြောတာတစ်မျိုး စိတ်ထဲတွေးတာတစ်မျိုးဖြစ်သူ၏ လျှာကို ထက်မြက်သော ဓားပြားများဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲကွဲစေသည်။

Verse 52

माता-पित्रोर्गुरूणाञ्च येऽवज्ञां चक्रुरुद्धताः । त इमे पूयविण्मूत्र-गर्ते मज्जन्त्यधोमुखाः ॥

မိခင်၊ ဖခင်နှင့် ဆရာတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော မာန်ကြီးသူများ—သူတို့သည် ခေါင်းချ၍ အညစ်အကြေးဖြစ်သော ပြည်၊ မစင်နှင့် ဆီးပြည့်သော အပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျဆင်းကြသည်။

Verse 53

देवतातिथिभूतेषु भृत्येष्वभ्यागतेषु च । अभुक्तवत्सु येऽश्नन्ति तद्वत् पित्रग्निपक्षिषु ॥

နတ်ဘုရားများ၊ ဧည့်သည်များ၊ အားကိုးနေသူသတ္တဝါများ၊ အလုပ်သမား/ကျွန်များနှင့် ရောက်လာသူများကို မကျွေးမီ ကိုယ်တိုင်စားသောက်သူတို့—ဘိုးဘွားများ၊ သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) နှင့် ငှက်တို့အပေါ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူ အပြစ်ရှိသည်။

Verse 54

दुष्टास्ते पूयनिर्यास-भुजः सूचীমुखास्तु ते । जायन्ते गिरिवर्ष्माणः पश्यैते यादृशा नराः ॥

ထိုမကောင်းသူတို့သည် ပြည်နှင့် အညစ်အကြေးရည်ကို စားသောက်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ပါးစပ်သည် အပ်ပေါက်ကဲ့သို့ သေးငယ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားကာ—ဤလူတို့သည် မည်သို့သော သတ္တဝါများ ဖြစ်လာသည်ကို ကြည့်လော့။

Verse 55

एकपङ्क्त्या तु ये विप्रमथवेतरवर्णजम् । विषमं भोजयन्तीह विड्भुजस्त इमे यथा ॥

ဤလောက၌ ဗြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် အခြားဝဏ္ဏတစ်ပါးကို တန်းတူတန်းစီ ထိုင်စားစေပြီး အစာကို မညီမျှစွာ ကျွေးမွေးသူတို့—ထိုသူတို့သည် မစင်စားသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 56

एकसार्थप्रयातं ये निः स्वमर्थार्थिनं नरम् । अपास्य स्वान्नमश्नन्ति त इमे श्लेष्मभोजिनः ॥

တူညီသော ကာရဝန်ဖြင့် ထွက်ခွာပြီး အကူအညီတောင်းနေသော အရင်းအမြစ်မရှိသူကို စွန့်ပစ်ကာ နောက်တစ်ဖန် ကိုယ့်အစာကိုသာ စားသောက်သူတို့—ထိုသူတို့သည် ချွဲစားသူများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 57

गोबाह्मणाग्नयः स्पृष्टा यैरुच्छिष्टैर्नरेश्वर । तेषामेतेऽग्निकुम्भेषु लेलिह्यन्त्याहिताः कराः ॥

အို မင်းကြီး၊ မိမိ၏ အစာကျန်အညစ် (ucchiṣṭa) ကြောင့် နွား၊ ဗြာဟ္မဏ နှင့် ယဇ္ဉာမီး (သန့်ရှင်းသော မီး) ကို ထိမိစေသူတို့အတွက်—သူတို့၏ လက်များကို မီးအိုးများထဲ ထည့်ထားသကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ မီးလျှံများက အမြဲလျက်နေကြ၏။

Verse 58

सूर्येन्दुतारका दृष्टा यैरुच्छिष्टैस्तु कामतः । तेषां याम्यैर्नरैर्नेत्रे न्यस्तो वह्निः समेध्यते ॥

အစာကျန်အညစ် (ucchiṣṭa) အခြေအနေ၌ ရှိနေစဉ် နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုသူတို့အတွက်—ယမ၏ လူများက မျက်စိထဲသို့ မီးကို ထည့်ကာ မီးတောက်စေကြ၏။

Verse 59

गावोऽग्निर्जननी विप्रोज्येष्ठभ्राता पिता स्वसा । जामयो गुरवो वृद्धा यैः स्पृष्टास्तु पदा नृभिः ॥

နွား၊ မီး၊ မိခင်၊ ဗြာဟ္မဏ၊ အစ်ကိုကြီး၊ ဖခင်၊ အစ်မ/နှမ၊ အိမ်ထောင်ဖက်ဘက် ဆွေမျိုးမိန်းမများ၊ ဆရာများနှင့် အိုမင်းသူများကို ခြေဖြင့်ကန်ထိသူ ယောက်ျားတို့အတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များ လိုက်ပါမည်။

Verse 60

बद्धाङ्घ्रयस्ते निगडैलौहैरग्निप्रतापितैः । अङ्गारराशिमध्यस्थास्तिष्ठन्त्याजानुदाहिनः ॥

သူတို့၏ခြေထောက်များကို မီးဖြင့်ပူလောင်နေသော သံချည်ကွင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ မီးလောင်ကျောက်မီးသွေးအစုအဝေးအလယ်တွင် ရပ်နေစဉ် ဒူးအထိ လောင်ကျွမ်းစေခံရသည်။

Verse 61

पायसं कृशरं छागो देवाऽन्नानि च यानि वै । भुक्तानि यैरसंस्कृत्य तेषां नेत्राणि पापिनाम् ॥

နို့ထမင်း (ပာယသ)၊ ကೃśara၊ ဆိတ်သားနှင့် နတ်တို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အစားအစာအမျိုးမျိုးကို—သင့်လျော်သော သက္ကာပူဇာ/အခမ်းအနား မပြုဘဲ စားသုံးသော အပြစ်သားတို့သည် မျက်စိနှင့်ဆိုင်သော ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံရသည်။

Verse 62

निपातितानां भू-पृष्ठे उद्वृत्ताक्षि निरीक्षताम् । सन्दंशैः पश्य कॄष्यन्ते नरैर्याम्यैर्मुखात्ततः ॥

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံရပြီး မျက်လုံးများကို အပေါ်သို့လှန်ထားလျက် ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် ယမ၏လူများက တံညှပ်ဖြင့် မျက်နှာပေါ်မှ မျက်လုံး들을 ဆွဲထုတ်ကြသည်။

Verse 63

गुरु-देव-द्विजातीनां वेदानाञ्च नराधमैः । निन्दा निशामिता यैश्च पापानामभिनन्दताम् ॥

ဆရာများ၊ နတ်များ၊ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များနှင့် ဝေဒများကို အပြစ်တင်စော်ကားသံကို နားထောင်ပြီး ထိုအပြစ်သားတို့ကို သဘောတူထောက်ခံသော အနိမ့်ကျယောက်ျားတို့သည် ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံရသည်။

Verse 64

तेषामयोमयान् कीलानग्निवर्षान् पुनः पुनः । कर्णेषु प्रेरयन्त्येते याम्या विलपतामपि ॥

ထိုသူတို့အတွက် ယမမင်း၏လူများသည် နားထဲသို့ သံချွန်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးသွင်းကာ မီးမိုးရွာစေပြီး သူတို့အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေစဉ်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 65

यैः प्रपा-देव-विप्रौको-देवालयसभाः शुभाः । भङ्क्त्वा विध्वंसमानिताः क्रोधलोभानुवर्तिभिः ॥

ဒေါသနှင့် လောဘကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရ၍ အများသောက်ရေကန်များ၊ နတ်များနှင့် ဗြာဟ္မဏများအတွက် အိမ်အမိုးအကာများ၊ ဘုရားကျောင်းများနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ညီလာခံခန်းမများကို ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေသူတို့သည် (အပြစ်ဒဏ်ခံရ၏)။

Verse 66

तेषामेतैः शितैः शस्त्रैर्मुहुर्विलपतां त्वचः । पृथक् कुर्वन्ति वै याम्याः शरीरा॒दतिदारुणाः ॥

ထိုသူတို့အတွက် အလွန်ရက်စက်သော ယမမင်း၏အမှုထမ်းများသည် ဤချွန်ထက်သောလက်နက်များဖြင့် သူတို့အော်ဟစ်နေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ အရေပြားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခွာခွာကွဲကွဲ ခွဲထုတ်ကြ၏။

Verse 67

गोब्राह्मणार्कमार्गेषु येऽवमेहन्ति मानवाः । तेषामेतानि कॄष्यन्ते गुदेनान्त्राणि वायसैः ॥

နွား၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် နေမင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော လမ်းကြောင်း/နေရာများပေါ်တွင် ဆီးချသူ လူတို့၏ အူများကို ကော်ကာများက အနောက်ပေါက်မှ ဆွဲထုတ်ကြ၏။

Verse 68

दत्त्वा कन्यां च एकस्मै द्वितीयाय प्रयच्छति । स त्वेवं नैकधाच्छिन्नः क्षारनद्यां प्रवाह्यते ॥

မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ယောက်ျားတစ်ယောက်ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ဒုတိယယောက်ျားထံ ပေးအပ်သူသည် အပိုင်းအစများစွာ ခွဲဖြတ်ခံရကာ လောင်ကျွမ်းစေသော ဆားရည်မြစ်ထဲတွင် သယ်ဆောင်လှည့်လည်ခံရ၏။

Verse 69

स्वपोषणपरो यस्तु परित्यजति मानवः । पुत्रभृत्यकलत्रादिबन्धुवर्गमकिञ्चनम् ॥

မိမိ၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသာကို အာရုံစိုက်၍ အကူအညီမဲ့သော မိသားစုဝိုင်း—သားသမီး၊ အလုပ်သမား၊ ဇနီးနှင့် အခြားသူများ—ကို စွန့်ပစ်သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ကမ္မအကျိုးဆက်ကို ခံရ၏။

Verse 70

दुर्भिक्षे सम्भ्रमे वापि सोऽप्येवं यमकिङ्करैः । उत्कृत्य दत्तानि मुखे स्वमांसान्यश्नुते क्षुधा ॥

အစာရှားပါးသည့်ကာလ သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့်အချိန်တွင် ထိုသူကိုလည်း ယမ၏အမှုထမ်းများက ထိုနည်းတူ ဆက်ဆံကြသည်။ သူ၏ကိုယ်အသားကို ဖြတ်ထုတ်၍ မိမိပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးသဖြင့် ဗိုက်ဆာလို့ ထိုအသားကို စားရ၏။

Verse 71

शरणागतान् यस्त्यजति लोभाद् वृत्त्युपजीविनः । सोऽप्येवं यन्त्रपीडाभिः पीड्यते यमकिङ्करैः ॥

လောဘကြောင့် မိမိထံ အားကိုးခိုလှုံလာသူများ—အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် မိမိကို မူတည်နေသူများ—ကို စွန့်ပစ်သူသည်လည်း ယမ၏အမှုထမ်းများက ကိရိယာတန်ဆာပလာဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ညှဉ်းပန်းမှုများကို ခံရ၏။

Verse 72

सुकृतं ये प्रयच्छन्ति यावज्जन्म कृतं नराः । ते पिष्यन्ते शिलापेषैर्यथैते पापकर्मिणः ॥

ဘဝတစ်လျှောက် မိမိအပေါ် ပြုခဲ့သော ကောင်းမှုကို မပြန်လည်ကျေးဇူးတင် မသိမှတ်သူတို့သည် ကျောက်ကြိတ်စက်များဖြင့် ကြိတ်ချေခံရကြ၏—ထိုသို့ပင် ဤအကျင့်ဆိုးသူတို့ကဲ့သို့ ဒုက္ခခံရ၏။

Verse 73

न्यासापहारिणो बद्धाः सर्वगात्रेषु बन्धनैः । कृमिवृश्चिककाकोलैर्भुज्यन्तेऽहर्निशं नराः ॥

အပ်နှံထားသော ငွေသိုက်/ပစ္စည်းသိုက်ကို ခိုးယူသူတို့သည် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးတွင် ချည်နှောင်ကြိုးများဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံရပြီး နေ့ညမပြတ် ပိုးကောင်များ၊ ကင်းမြီးကောက်များနှင့် အလောင်းစားသတ္တဝါများက ကိုက်စားကြ၏။

Verse 74

क्षुत्क्षामास्तृट्पतज्जिह्वातालवो वेदनातुराः । दिवामैथुनिनः पापाḥ परदारभुजश्च ये ॥

ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းကြောင့် ပိန်လှီလျက်၊ ရေငတ်ခြင်းကြောင့် လျှာနှင့်အာခေါင်ခြောက်သွေ့ကာ နာကျင်မှုဝေဒနာ ခံစားနေရသူများ - နေ့အချိန်၌ မေထုန်မှီဝဲသော အပြစ်ရှိသူများနှင့် သူတစ်ပါး၏မယားကို ပြစ်မှားသောသူများသည် ဤနေရာ၌ အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရ၏။

Verse 75

तथैव कण्टकैर्दीर्घैरायसैः पश्य शाल्मलिम् । आरोपिता विभिन्नाङ्गाः प्रभूतासृक्स्रवाविलाः ॥

ထို့အတူ ရှည်လျားသော သံဆူးများရှိသည့် လက်ပံပင် (Shalmali) ကို ကြည့်လော့။ လူတို့သည် ၎င်းကို တက်ရောက်ရန် စေခိုင်းခံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများ စုတ်ပြတ်ကာ များပြားသော သွေးစီးကြောင်းများဖြင့် စိုရွှဲလျက်ရှိ၏။

Verse 76

मूषायामपि पश्यैतान् नाश्यमानान् यमानुगैः । पुरुषैः पुरुषव्याघ्र ! परदारावमर्षिणः ॥

ယမမင်း၏ နောက်လိုက်များက မီးဖို၌ ဖျက်ဆီးနေသည်ကိုလည်း ကြည့်လော့ - အို လူတို့တွင် ကျားသဖွယ် ရဲရင့်သူ - သူတစ်ပါး၏မယားကို တပ်မက်သောစိတ်ဖြင့် မစောင့်ထိန်းသူတို့သည် ထိုသို့ဖြစ်ကြရ၏။

Verse 77

उपाध्यायमधः कृत्वा स्तब्धो योऽध्ययनं नरः । गृह्णाति शिल्पमथवा सोऽप्येवं शिरसा शिलाम् ॥

မိမိ၏ဆရာကို မာန်မာနဖြင့် မလေးမစားပြုလျက် ပညာသင်ကြားသောသူ၊ သို့မဟုတ် အတတ်ပညာတစ်ခုခုကို သင်ယူသောသူသည်လည်း အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရ၏။ သူသည် ဦးခေါင်းပေါ်၌ ကျောက်တုံးကို ရွက်ထားရ၏။

Verse 78

बिभ्रत् क्लेशमवाप्नोति जनमार्गेऽतिपीडितः । क्षुत्क्षामोऽहर्निशं भारपीडाव्यथितमस्तकः ॥

ထိုကျောက်တုံးကို ရွက်ထားရသဖြင့် သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး လမ်းမပေါ်၌ ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံရ၏။ နေ့ညမပြတ် ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းကြောင့် ပိန်လှီကာ၊ ဝန်၏ဖိစီးမှုကြောင့် ဦးခေါင်းကိုက်ခဲ နာကျင်ရ၏။

Verse 79

मूत्रश्लेष्मपुरीषाणि यैरुत्सृष्टानि वारिणि । त इमे श्लेष्मविण्मूत्रदुर्गन्धं नरकं गताः ॥

ဆီး၊ ချွဲနှင့် မစင်တို့ဖြင့် ရေကိုညစ်ညမ်းစေခဲ့သူတို့သည် ထိုသူတို့ပင် ချွဲ၊ မစင်၊ ဆီးနံ့ဆိုးထွက်သော နရကသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 80

परस्परञ्च मांसानि भक्ष्यन्ति क्षुधान्विताः । भुक्तं नातिथ्यविधिना पूर्वमेभैः परस्परम् ॥

ဆာလောင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အသားကိုစားကြ၏—အတိတ်က ဧည့်သည်ဧဝါဒ (ဧည့်ဝတ်) စည်းကမ်းကို မလိုက်နာဘဲ စားသောက်ခဲ့၍ တစ်ဦးစီက တစ်ဦးကို မလေးစားခဲ့သဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 81

अपविद्धास्तु यैर्वेदा वह्नयश्चाहिताग्निभिः । त इमे शालशृङ्गाग्रात् पात्यन्तेऽधः पुनः पुनः ॥

ဝေဒများကို ပစ်ပယ်ခဲ့သူတို့နှင့် သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော် (အဂ္နိ) ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သူတို့—အဂ္နိကို ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်ကြသော်လည်း—ရှာလာပင်၏ ချိုကဲ့သို့သော ထိပ်ချွန်မှ ထပ်ခါထပ်ခါ ပစ်ချခံရကြ၏။

Verse 82

पुनर्भूपतयो जीर्णा यावज्जीवन्ति ये नराः । इमे कृमित्वमापन्ना भक्ष्यन्तेऽत्र पिपीलिकैः ॥

ဤလူတို့သည်—အသက်ကြီးသော်လည်း ထပ်မံ အာဏာရှင်/အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာကာ တတ်နိုင်သမျှ ရှင်သန်နေသူများ—ဤနေရာ၌ ပိုးကောင်ဖြစ်သွားပြီး ပုရွက်ဆိတ်တို့က စားသုံးကြ၏။

Verse 83

पतितप्रतिग्रहादानाद्यजनान्नित्यसेवनात् । पाषाणमध्यकीटत्वं नरः सततमश्नुते ॥

အပျက်အဆီး (မသန့်ရှင်းသူ) ထံမှ လက်ဆောင်ကို လက်ခံခြင်း၊ ထိုကဲ့သို့သော ဒါနကို ယူခြင်းနှင့် မသင့်/တားမြစ်သော အရာကို အမြဲစားသုံးခြင်းကြောင့် လူတစ်ယောက်သည် ကျောက်အတွင်းရှိ ပိုးမွှားအဖြစ် အခြေအနေသို့ အစဉ်ရောက်လေ၏။

Verse 84

पश्यतो भृत्यवर्गस्य मित्राणामतिथेस्तथा । एको मिष्टान्नभुग् भुङ्क्ते ज्वलदङ्गारसञ्चयम् ॥

ကျွန်၊ မိတ်ဆွေများနှင့် ဧည့်သည်တို့ ကြည့်နေစဉ် ချိုသောအစာကို တစ်ယောက်တည်း စားသူသည်—နရက၌ မီးလောင်တောက်ပသော မီးခဲအစုကို စားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 85

वृकैर्भयङ्करैः पृष्ठं नित्यमस्योपभुज्यते । पृष्ठमांसं नृपैतॆन यतो लोकस्य भक्षितम् ॥

သူ၏ကျောကို ကြောက်မက်ဖွယ် ဝံပုလွေများက အမြဲတမ်း ကိုက်စားနေ၏—ဤဘုရင်သည် ပြည်သူတို့၏ အသား၊ အထူးသဖြင့် ‘ကျောအသား’ (ကာကွယ်ပေးရမည့်အရာ) ကို စားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 86

अन्धोऽथ बधिरो मूको भ्राम्यतेऽयं क्षुधातुरः । अकृतज्ञोऽधमः पुंसामुपकारेषु वर्तताम् ॥

ဤသူသည် မျက်ကန်းဖြစ်ပြီးနောက် နားမကြား၊ စကားမပြောနိုင်ဘဲ လှည့်လည်သွားလာကာ ဆာလောင်မှုကြောင့် ညှဉ်းပန်းခံရ၏—ကျေးဇူးမသိသူသည် ကူညီကရုဏာအကျင့်တို့ဖြင့် အသက်မွေးသူများအနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 87

अयं कृतघ्रो मित्राणामपकारी सुदुर्मतिः । तत्पकुम्भे निपतति ततो यास्यति पेषणम् ॥

ဤသူသည် မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ—အန္တရာယ်ပြုသူ၊ စိတ်ယုတ်မာသူ—ချက်ပြုတ်သည့် အိုးကြီးထဲသို့ ကျရောက်၏; ထို့နောက် ကြိတ်နယ်၍ ချေမွေ့ခြင်းသို့ သွားရ၏။

Verse 88

करम्भवालुकां तस्मात् ततो यन्त्रानपीडनम् । असिपत्रवनं तस्मात् करपत्रेण पाटनम् ॥

ထိုမှတစ်ဆင့် «သဲဆန်ပြုတ်» (သဲကြမ်းပါသော ပူလောင်သော မျှင်ပြုတ်ကို စားရသည့် ဒဏ်) သို့ သွားရ၏; ထို့နောက် စက်ယန္တရားများဖြင့် ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရ၏။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဓားသဖွယ် ရွက်တောသို့ သွားရ၏; ထို့နောက် လွှသဖွယ် ရွက်များက ဖြတ်တောက် ဆုတ်ဖြဲ၏။

Verse 89

कालसूत्रे तथा छेदमनेकाश्चैव यातनाः । प्राप्य निष्कृतिमेतस्मान्न वेद्मि कथमेष्यति ॥

ကာလသုတ်ရ (Kālasūtra) အပြစ်ဒဏ်နှင့် ခုတ်ဖြတ်ပျက်စီးခြင်း၊ အခြားသောဒုက္ခညှဉ်းပန်းမှုများစွာကို ခံပြီးနောက်၊ ဤအရာမှ နိစ္ကရိတိ (အပြစ်ဖြေခြင်း) ကို ရရှိသော်လည်း၊ သူသည် မည်သို့ ဆက်လက်သွားမည်ကို ငါ မသိနိုင်။

Verse 90

श्राद्धसङ्गतिनो विप्राः समुत्पत्य परस्परम् । दुष्टा हि निःसृतं फेनं सर्वाङ्गेभ्यः पिबन्ति वै ॥

အကျိုးအမြတ်မသင့်တော်စွာ ရယူရန်အတွက် śrāddha (သြရဒ္ဓ) ကို မမှန်ကန်စွာ ကပ်လျက်နေသော ဘြာဟ္မဏများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပေါ်သို့ ခုန်တက်တိုက်ခိုက်ကြ၏; စိတ်ပျက်ယွင်း၍ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှ စိမ့်ထွက်လာသော အမြှုပ်ကို အမှန်တကယ် သောက်ကြ၏။

Verse 91

सुवर्णस्तेयी विप्रघ्रः सुरापी गुरुतल्पगः । अधश्चोर्ध्वञ्च दीप्ताग्नौ दह्यमानाः समन्ततः ॥

ရွှေခိုးသူ၊ ဘြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ဆရာ၏အိပ်ရာကို ဖောက်ဖျက်သူတို့သည်—အောက်မှလည်း အပေါ်မှလည်း မီးတောက်တောက်လောင်သော မီးထဲတွင် လောင်ကျွမ်းကာ ဘက်ပေါင်းစုံမှ မီးအပူဖြင့် လောင်မြိုက်ကြ၏။

Verse 92

तिष्ठन्त्यब्दसहस्राणि सुबहूनि ततः पुनः । जायन्ते मानवाः कुष्ठ-क्षयरोगादिचिह्नताः ॥

သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ နေကြ၏; ထို့နောက် ပြန်လည် လူအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး အနာရောဂါလက္ခဏာများဖြစ်သော ကုဋ္ဌရောဂါ (အရေပြားပုပ်နာ)၊ က్షယ (ကိုယ်ခန္ဓာယိုယွင်းရောဂါ) စသဖြင့် အမှတ်အသားများ ပါရှိကြ၏။

Verse 93

मृताः पुनश्च नरकं पुनर्जाताश्च तादृशम् । व्याधिमृच्छन्ति कल्पान्तपरिमाणं नराधिप ॥

သေဆုံးသွားသောအခါ သူတို့သည် နရကသို့ ထပ်မံ သွားကြ၏; ထို့နောက် ပြန်လည် မွေးဖွားလာသော်လည်း ထိုသို့သော ရောဂါများကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရ၏—ဤအရာသည် ကလ္ပ (aeon) အဆုံးတိုင်အောင် ကြာမြင့်သည့် အတိုင်းအတာတစ်ရပ်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွား၏၊ အို မင်းကြီး။

Verse 94

गोग्घ्रो न्यूनतरं याति नरके 'थ त्रिजन्मनि । तथोपपातकानाञ्च सर्वेषामिति निश्चयः ॥

နွားကိုသတ်သူသည် အနိမ့်အဆင့်သော နရကသို့ သွားရပြီး၊ ထို့နောက် မွေးဖွားသုံးဘဝတိုင်အောင် ဒုက္ခခံရသည်။ အလားတူပင် အပြစ်ငယ်များ (upapātaka) အားလုံးအတွက်လည်း ဤသည်မှာ သတ်မှတ်ပြီးသား အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သည်။

Verse 95

नरकप्रच्युतानि यानि यैर्यैरिहितपातकैः । प्रयान्ति योनिजातानि तन्मे निगदतः शृणु ॥

ငါပြောကြားသကဲ့သို့ ငါ့ထံမှ နားထောင်ကြလော့။ နရကမှ ကျွတ်လွတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အမျိုးအစားအလိုက် မည်သည့်ဝမ်းများ၌ မည်သည့်ဘဝများသို့ ဝင်ရောက်မွေးဖွားကြမည်ကို ငါဖော်ပြမည်။