Verse 3.1
ब्रह्म ह देवेभ्यो विजिग्ये तस्य ह ब्रह्मणो विजये देवा अमहीयन्त । त ऐक्षन्तास्माकमेवायं विजयः अस्माकमेवायं महिमा इति ॥१॥
ബ്രഹ്മൻ തന്നേ ദേവന്മാർക്കായി വിജയം നേടി. ബ്രഹ്മന്റെ ആ വിജയത്തിൽ ദേവന്മാർ അത്യന്തം ഉല്ലസിച്ചു. അവർ ചിന്തിച്ചു: ‘ഈ വിജയം ഞങ്ങളുടേതു മാത്രം; ഈ മഹിമയും ഞങ്ങളുടേതു മാത്രം’ എന്ന്.
Verse 3.2
तद्धैषां विजज्ञौ तेभ्यो ह प्रादुर्बभूव । तन्न व्यजानत किमिदं यक्षमिति ॥२॥
അത് (ബ്രഹ്മൻ) അവരുടെ ആ ചിന്ത അറിഞ്ഞു. അതു തന്നേ അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവർ അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല: ‘ഇത് ഏതു യക്ഷൻ?’ എന്ന്.
Verse 3.3
तेऽग्निमब्रुवन्—जातवेद एतद्विजानीहि किमिदं यक्षमिति। तथेति॥३॥
അവർ അഗ്നിയോടു പറഞ്ഞു— “ഹേ ജാതവേദസേ, ഇതിനെ നിർണ്ണയിക്ക; ഇതെന്ത് യക്ഷം?” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു— “തഥാസ്തു.”
Verse 3.4
तदभ्यद्रवत्। तमभ्यवदत्—कोऽसीति। अग्निर्वा अहमस्मीति अब्रवीत्। जातवेदाः वा अहमस्मीति॥४॥
അവൻ അതിലേക്കു ഓടിച്ചെന്നു. അത് അവനോടു ചോദിച്ചു— “നീ ആരാണ്?” അഗ്നി പറഞ്ഞു— “ഞാൻ അഗ്നിയത്രേ; ഞാൻ ജാതവേദസത്രേ.”
Verse 3.5
तस्मिंस्त्वयि किं वीर्यमिति। अपि सर्वमिदं दहेयं यदिदं पृथिव्यामिति॥५॥
അത് ചോദിച്ചു— “നിനക്കുള്ള വീര്യം (ശക്തി) എന്ത്?” അവൻ പറഞ്ഞു— “ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതെല്ലാം ഞാൻ ദഹിപ്പാൻ കഴിയും.”
Verse 3.6
तस्मै तृणं निदधाव् एतद् दह इति । तद् उपप्रेयाय सर्वजवेन तन् न शशाक दग्धुम् । स तद् एव निववृते, नैतद् अशकद् विज्ञातुं यद् एतद् यक्षम् इति ॥६॥
അപ്പോൾ യക്ഷൻ അഗ്നിയുടെ മുമ്പിൽ ഒരു പുല്ലുതണ്ട് വെച്ച് പറഞ്ഞു—“ഇത് ദഹിപ്പിക്കുക.” അഗ്നി സർവ്വവേഗത്തോടെ അതിലേക്കു പാഞ്ഞുവെങ്കിലും അതിനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതേ ശ്രമത്തിൽ നിന്നു തന്നെ അവൻ മടങ്ങി; “ഇത് ഏതു യക്ഷൻ?” എന്നു അവന് അറിയാൻ സാധിച്ചില്ല.
Verse 3.7
अथ वायुम् अब्रुवन्—वायो एतद् विजानीहि किम् एतद् यक्षम् इति । तथा इति ॥७॥
പിന്നീട് അവർ വായുവിനോട് പറഞ്ഞു—“ഹേ വായോ, ഇത് തിരിച്ചറിയുക: ഇത് ഏതു യക്ഷൻ?” അവൻ പറഞ്ഞു—“തഥാ, അങ്ങനെ തന്നേ.”
Verse 3.8
तद् अभ्यद्रवत् । तम् अभ्यवदत्—कः असि इति । वायुर् वा अहम् अस्मि इत्य् अब्रवीत् । मातरिश्वा वा अहम् अस्मि इति ॥८॥
അവൻ അതിലേക്കു പാഞ്ഞു. യക്ഷൻ അവനോട് ചോദിച്ചു—“നീ ആരാണ്?” അവൻ പറഞ്ഞു—“ഞാൻ വായു തന്നേ; ഞാൻ മാതരിശ്വൻ തന്നേ.”
Verse 3.9
तस्मिन् त्वयि किं वीर्यम् इति। अपि इदं सर्वम् आददीयम्, यदिदं पृथिव्याम् इति॥९॥
അവർ പറഞ്ഞു: ‘നിനക്കുള്ളിൽ എന്ത് വീര്യം ഉണ്ട്?’—‘ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതെല്ലാം സത്യമായി എടുത്തുയർത്തുക.’
Verse 3.10
तस्मै तृणं निदधौ—एतदादत्स्व इति। तत् उपप्रेयाय सर्वजवेन; तन्न शशाक आदातुम्। स तदेव निववृते—नैतदशकं विज्ञातुं यदेतद् यक्षम् इति॥१०॥
അവനോട് അത് ഒരു പുല്ലുതണ്ട് വെച്ചു: ‘ഇത് എടുത്തുയർത്തുക’ എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ സർവ്വവേഗത്തോടെയും പാഞ്ഞു; എങ്കിലും അതിനെ എടുത്തുയർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ അങ്ങനെ തന്നേ മടങ്ങി—‘ഈ യക്ഷൻ ആരാണ്’ എന്നു നിർണ്ണയിക്കാനായില്ല.
Verse 3.11
अथ इन्द्रम् अब्रुवन्—मघवन्, एतद्विजानीहि किमेतद् यक्षम् इति। तथा इति। तदभ्यद्रवत्। तस्मात् तिरोदधे॥११॥
പിന്നെ അവർ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: ‘മഘവനേ, ഈ യക്ഷൻ എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞുവരിക.’ അവൻ പറഞ്ഞു: ‘അങ്ങനെ തന്നേ.’ അവൻ അതിലേക്കു പാഞ്ഞു; അത് അവനിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി.
Verse 3.12
स तस्मिन्नेवाकाशे स्त्रियमाजगाम बहुशोभमानामुमां हैमवतीम्। तां ह उवाच—किमेतद्यक्षमिति॥१२॥
അതു തന്നെയുള്ള ആകാശത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ മഹത്തായ ദീപ്തിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഉമാ ഹൈമവതീ എന്ന ദേവിയെ കണ്ടു. അവളോടു അവൻ ചോദിച്ചു—“ഈ യക്ഷൻ ആരാണ്?”
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.