Adhyaya 30

Mantra 1

देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑तु॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाजं॑ नः स्वदतु

ഹേ ദേവ സവിതൃ, യജ്ഞത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ; യജ്ഞപതിയെ ഭഗനുവേണ്ടി പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ. ദിവ്യ ഗന്ധർവ്വൻ—കേതുവിന്റെ ശുദ്ധികർത്താവ്—ഞങ്ങളുടെ കേതുവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; വാചസ്പതി ഞങ്ങളുടെ വാജം (ബലം/അന്നം) രുചികരമാക്കട്ടെ.

Mantra 2

तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि । धियो॒ यो न॑: प्रचो॒दयात्

ദേവ സവിതൃയുടെ ആ വരേണ്യ ഭർഗ്ഗം (ഉത്തമ തേജസ്) ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളുടെ ധികളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 3

विश्वा॑नि देव सवितर्दुरि॒तानि॒ परा॑ सुव । यद्भ॒द्रं तन्न॒ आ सु॑व

ഹേ ദേവ സവിതൃ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും അകറ്റിക്കളയേണമേ; ഭദ്രമായതു ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരേണമേ.

Mantra 4

वि॒भ॒क्तार॑ᳪ हवामहे॒ वसो॑श्चि॒त्रस्य॒ राध॑सः । स॒वि॒तारं॑ नृ॒चक्ष॑सम्

വസു (സമ്പത്ത്)യും ചിത്ര രാധസ് (അത്ഭുത ദാനം)യും വിതരണം ചെയ്യുന്ന വിഭക്താരനെ ഞങ്ങൾ ആവാഹിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ ദർശകനായ (നൃചക്ഷസ്) സവിതാരനെ.

Mantra 5

ब्रह्म॑णे ब्राह्म॒णं क्ष॒त्राय॑ राज॒न्यं॒ म॒रुद्भ्यो॒ वैश्यं॒ तप॑से शू॒द्रं तम॑से॒ तस्क॑रं नार॒काय॑ वीर॒हणं॑ पा॒प्मने॑ क्ली॒बमा॑क्र॒याया॑ अयो॒गूं कामा॑य पुँश्च॒लूमति॑क्रुष्टाय माग॒धम्

ബ്രഹ്മണേ ബ്രാഹ്മണൻ; ക്ഷത്രായ രാജന്യൻ; മരുദ്ഭ്യോ വൈശ്യൻ; തപസേ ശൂദ്രൻ; തമസേ തസ്കരൻ; നാരകായ വീരഹൺ; പാപ്മനേ ക്ലീബൻ; ആക്രയായ അയോഗൂം; കാമായ പുംശ്ചലൂ; അതിക്രുഷ്ടായ മാഗധൻ.

Mantra 6

नृ॒त्ताय॑ सू॒तं गी॒ताय॑ शैलू॒षं धर्मा॑य सभाच॒रं न॒रिष्ठा॑यै भीम॒लं न॒र्माय॑ रे॒भᳪ हसा॑य॒ कारि॑मान॒न्दाय॑ स्त्रीष॒खं प्र॒मदे॑ कुमारीपु॒त्रं मे॒धायै॑ रथका॒रं धै॑र्याय॒ तक्षा॑णम्

നൃത്തത്തിനായി സൂതനെ (അർപ്പണം); ഗാനത്തിനായി ശൈലൂഷനെ (നടനെ); ധർമ്മത്തിനായി സഭാചരനെ (സഭയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനെ); നരിഷ്ടായ്ക്കായി ഭീമലനെ (ഭയങ്കരപുരുഷനെ); നർമത്തിനായി രേഭനെ (നിന്ദകനെ); ഹാസ്യത്തിനായി കാരിമാനനെ (ഹാസ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനെ); ആനന്ദത്തിനായി സ്ത്രീസഖനെ (സ്ത്രീയുടെ കൂട്ടുകാരനെ); പ്രമദത്തിനായി കുമാരീപുത്രനെ (അവിവാഹിത കന്യയുടെ പുത്രനെ); മേധയ്ക്കായി രഥകാരനെ; ധൈര്യത്തിനായി തക്ഷാണനെ (തച്ചനെ/സുതാരനെ)।

Mantra 7

तप॑से कौला॒लं मा॒यायै॑ क॒र्मार॑ᳪ रू॒पाय॑ मणिका॒रᳪ शु॒भे व॒पᳪ श॑र॒व्या॒या इषुका॒रᳪ हे॒त्यै ध॑नुष्का॒रं कर्म॑णे ज्याका॒रं दि॒ष्टाय॑ रज्जुस॒र्जं मृ॒त्यवे॑ मृग॒युमन्त॑काय श्व॒निन॑म्

തപസ്സിനായി കൗലാലനെ (കുശവനെ/കുംഭാരനെ); മായയ്ക്കായി കർമാരനെ (ലോഹാരനെ); രൂപത്തിനായി മണികാരനെ (ആഭരണകാരനെ); ശുഭത്തിനായി വപനെ (ക്ഷൗരികനെ/നായി); ശരവ്യായൈ (ധനുർവിദ്യയ്ക്ക്) ഇഷുകാരനെ (അമ്പുണ്ടാക്കുന്നവനെ); ഹേത്യൈ (ശസ്ത്രവിദ്യയ്ക്ക്) ധനുഷ്കാരനെ (വില്ലുണ്ടാക്കുന്നവനെ); കർമത്തിനായി ജ്യാകാരനെ (വില്ലിന്റെ ഞാണുണ്ടാക്കുന്നവനെ); ദിഷ്ടയ്ക്കായി രജ്ജുസർജനെ (കയറുണ്ടാക്കുന്നവനെ); മരണത്തിനായി മൃഗയുവിനെ (വേട്ടക്കാരനെ); അന്തകനായി ശ്വനിനിനെ (നായക്കാരനെ/നായപാലകനെ)।

Mantra 8

न॒दीभ्य॑: पौञ्जि॒ष्ठमृ॒क्षीका॑भ्यो॒ नैषादं पुरुषव्या॒घ्राय॑ दु॒र्मदं॑ गन्धर्वाप्स॒रोभ्यो॒ व्रात्यं॑ प्र॒युग्भ्य॒ उन्म॑त्तᳪ सर्पदेवज॒नेभ्योऽप्र॑तिपद॒मये॑भ्यः कित॒वमी॒र्यता॑या॒ अकि॑तवं पिशा॒चेभ्यो॑ बिदलका॒रीं या॑तु॒धाने॑भ्यः कण्टकीका॒रीम्

നദികൾക്കായി പൗഞ്ജിഷ്ഠനെ; ഋക്ഷീകാഭ്യഃ (കരടികൾക്കായി) നൈഷാദനെ; പുരുഷവ്യാഘ്രാർത്ഥമായി ദുര്മദനെ (ഉന്മത്തനെ); ഗന്ധർവാപ്സരസ്സുകൾക്കായി വ്രാത്യനെ; പ്രയുഗ്ഭ്യഃ (സംഘങ്ങൾ/ജോടികൾക്കായി) ഉന്മത്തനെ; സർപദേവജനങ്ങൾക്കായി അപ്രതിപദനെ (ആധാരമില്ലാത്തവനെ); ഈര്യതായൈ (അലയ്ച്ച/ഭ്രമണത്തിനായി) കിതവനെ (ചൂതാട്ടക്കാരനെ)യും അകിതവനെ (ചൂതാട്ടമില്ലാത്തവനെ)യും; പിശാചുകൾക്കായി ബിദലകാരിയെ; യാതുധാനങ്ങൾക്കായി കൺടകീകാരിയെ।

Mantra 9

स॒न्धये॑ जा॒रं गे॒हायो॑पप॒तिमार्त्यै॒ परि॑वित्तं॒ निरृ॑त्यै परिविविदा॒नमरा॑द्ध्या एदिधिषुः प॒तिं निष्कृ॑त्यै पेशस्का॒रीᳪ सं॒ज्ञाना॑य स्मरका॒रीं प्र॑का॒मोद्या॑योप॒सदं॒ वर्णा॑यानु॒रुधं॒ बला॑योप॒दाम्

സന്ധിക്ക് (സാമഞ്ജസ്യത്തിന്) ജാരൻ (പരപുരുഷൻ); ഗേഹത്തിന് ഉപപതി (പാലിതപുരുഷൻ); ആർത്യയ്ക്ക് പരിവിത്തൻ (മുതിർന്നവനെ മറികടന്നവൻ); നിരൃതിക്ക് പരിവിവിദാനൻ (അതി-ജയി/അതി-ഗ്രാഹി); അരാദ്ധ്യ (വിഫലത)യ്ക്ക് ഏദിധിഷു (ഉത്സുക വരൻ); നിഷ്കൃതിക്ക് (പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്) പതി; സംജ്ഞാനത്തിന് (തിരിച്ചറിവിന്) പേശസ്കാരി (വിലാസിനി); സ്മരണയ്ക്ക് സ്മരകാരി (പ്രേമോദ്ദീപിക); പ്രകാമോദ്യായ (കാമനയ്ക്ക്) ഉപസദ്; വർണത്തിന് അനുരുധ; ബലത്തിന് ഉപദാം।

Mantra 10

उ॒त्सा॒देभ्य॑: कु॒ब्जं प्र॒मुदे॑ वाम॒नं द्वा॒र्भ्यः स्रा॒मᳪ स्वप्ना॑या॒न्धमध॑र्माय बधि॒रं प॒वित्रा॑य भि॒षजं॑ प्र॒ज्ञाना॑य नक्षत्रद॒र्शमा॑शि॒क्षायै॑ प्र॒श्निन॑मुपशि॒क्षाया॑ अभिप्र॒श्निनं॑ म॒र्यादा॑यै प्रश्नविवा॒कम्

ഉത്സാദങ്ങൾക്ക് (പതനങ്ങൾക്ക്) കുബ്ജൻ (കൂനൻ); പ്രമുദത്തിന് (ആനന്ദത്തിന്) വാമനൻ (ബൗനൻ); ദ്വാരങ്ങൾക്ക് സ്രാമൻ (ലംഗൻ); സ്വപ്നത്തിന് അന്ധൻ; അധർമ്മത്തിന് ബധിരൻ (ബധിരൻ); പവിത്രത്തിന് ഭിഷജ് (വൈദ്യൻ); പ്രജ്ഞാനത്തിന് നക്ഷത്രദർശൻ (താരാഗണദർശി); ശിക്ഷയ്ക്ക് പ്രശ്നിൻ (ചോദിക്കുന്നവൻ); ഉപശിക്ഷയ്ക്ക് അഭിപ്രശ്നിൻ (പ്രതിചോദകൻ); മർയ്യാദയ്ക്ക് പ്രശ്നവിവാക (ചോദ്യനിർണയകൻ)।

Mantra 11

अर्मे॑भ्यो हस्ति॒पं ज॒वाया॑श्व॒पं पुष्ट्यै॑ गोपा॒लं वी॒र्या॒याविपा॒लं तेज॑सेऽजपा॒लमिरा॑यै की॒नाशं॑ की॒लाला॑य सुराका॒रं भ॒द्राय॑ गृह॒पᳪ श्रेय॑से वित्त॒धमाध्य॑क्ष्यायानुक्ष॒तार॑म्

സേനകൾക്കായി ഹസ്തിപം (ആനപ്പാലകൻ); വേഗത്തിനായി അശ്വപം (കുതിരപ്പാലകൻ); പുഷ്ടിക്കായി ഗോപാലൻ; വീര്യത്തിനായി അവിപാലം (ആടുപാലകൻ/മേയ്പ്പൻ); തേജസ്സിനായി അജപാലം (മേച്ചുപാലകൻ); ഇരാ (പോഷക അന്നം)യ്ക്കായി കീനാശൻ (ഉഴവൻ); കീലാലം (മധുരരസം)യ്ക്കായി സുരാകാരൻ (സുരാ നിർമ്മാതാവ്); ഭദ്രത്തിനായി ഗൃഹപതി; ശ്രേയസ്സിനായി വിത്തധമ (ധനധാരകൻ/ഖജനാചി); അധ്യക്ഷ്യ (അധികാരം)യ്ക്കായി അനുക്ഷതാരം (ഉപ-ക്ഷത്ത/സഹായി ഉദ്യോഗസ്ഥൻ) (നിയോഗിക്കുന്നു).

Mantra 12

भायै॑ दार्वा॒हारं॑ प्र॒भाया॑ अग्न्ये॒धं ब्र॒ध्नस्य॑ वि॒ष्टपा॑याभिषे॒क्तारं॒ वर्षि॑ष्ठाय॒ नाका॑य परिवे॒ष्टारं॑ देवलो॒काय॑ पेशि॒तारं॑ मनुष्यलो॒काय॑ प्रकरि॒तार॒ᳪ सर्वे॑भ्यो लो॒केभ्य॑ उपसे॒क्तार॒मव॑ ऋत्यै व॒धायो॑पमन्थि॒तारं॒ मेधा॑य वासः पल्पू॒लीं प्र॑का॒माय॑ रजयि॒त्रीम्

ഭയത്തിനായി ദാർവാഹാരൻ (മരം കൊണ്ടുവരുന്നവൻ); പ്രഭയ്ക്കായി അഗ്ന്യേധൻ (അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നവൻ); ബ്രധ്ന (താമ്രവർണ്ണൻ)ന്റെ വിഷ്ടപം (ആകാശമണ്ഡലം)ക്കായി അഭിഷേക്താവ് (അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ); വർഷിഷ്ഠ നാകം (പരമ സ്വർഗ്ഗം)ക്കായി പരിവേഷ്ടാവ് (ആവരണം ചെയ്യുന്നവൻ); ദേവലോകത്തിനായി പേശിതാവ് (രൂപപ്പെടുത്തുന്നവൻ/ശില്പി); മനുഷ്യലോകത്തിനായി പ്രകരിതാവ് (ക്രമീകരിക്കുന്നവൻ); സർവ്വലോകങ്ങൾക്കായി ഉപസേക്താവ് (തളിക്കുന്നവൻ/സിഞ്ചിക്കുന്നവൻ); അപഋതി-നിവാരണത്തിനായി വധായ ഉപമന്ഥിതാവ് (മഥനദണ്ഡം ചലിപ്പിക്കുന്നവൻ); മേധയ്ക്കായി വാസഃ (വസ്ത്രം); പ്രകാമത്തിനായി പൽപൂലി; രജയിത്രീ (രഞ്ജക/നിറക്കാരി) (നിയോഗിക്കുന്നു).

Mantra 13

ऋ॒तये॑ स्ते॒नहृ॑दयं वैर॑हत्याय॒ पिशु॑नं॒ विवि॑क्त्यै क्ष॒त्तार॒मौप॑द्रष्ट्र्यायानुक्ष॒त्तारं॒ बला॑यानुच॒रं भू॒म्ने प॑रिष्क॒न्दं प्रि॒याय॑ प्रियवा॒दिन॒ मरि॑ष्ट्या अश्वसा॒दᳪ स्व॒र्गा॑य लो॒काय॑ भागदु॒घं वर्षि॑ष्ठाय॒ नाका॑य परिवे॒ष्टार॑म्

ഋതത്തിനായി സ്തേനഹൃദയം (കള്ളഹൃദയൻ); വൈരഹത്യ (വൈരനാശം)യ്ക്കായി പിശുനൻ (നിന്ദകൻ/ചാടിക്കാരൻ); വിവിക്തി (വിവേകം/വേർതിരിവ്)യ്ക്കായി ക്ഷത്താർ (ക്ഷത്ത/വ്യവസ്ഥാപകൻ); ഔപദ്രഷ്ട്ര്യ (നിരീക്ഷണം)യ്ക്കായി അനുക്ഷത്താർ (ഉപ-ക്ഷത്ത); ബലത്തിനായി അനുചരൻ (സേവകൻ/അനുചരൻ); ഭൂമ്നേ (മഹത്ത്വം)യ്ക്കായി പരിഷ്കന്ദൻ (സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ); പ്രിയത്തിനായി പ്രിയവാദിൻ (മധുരവക്താവ്); മരിഷ്ടി (അരിഷ്ട-നിവാരണ/രക്ഷ)യ്ക്കായി അശ്വസാദൻ (കുതിരയെ വശപ്പെടുത്തുന്നവൻ); സ്വർഗ്ഗലോകത്തിനായി ഭാഗദുഘൻ (ഭാഗം നൽകുന്നവൻ/ഹിസ്സു പകരുന്നവൻ); വർഷിഷ്ഠ നാകത്തിനായി പരിവേഷ്ടാവ് (ആവരണം ചെയ്യുന്നവൻ) (നിയോഗിക്കുന്നു).

Mantra 14

म॒न्यवे॑ऽयस्ता॒पं क्रोधा॑य निस॒रं योगा॑य यो॒क्तार॒ᳪ शोका॑याभिस॒र्तारं॒ क्षेमा॑य विमो॒क्तार॑मुत्कूलनिकू॒लेभ्य॑स्त्रि॒ष्ठिनं॒ वपु॑षे मानस्कृ॒तᳪ शीला॑याञ्जनीका॒रीं निरृ॑त्यै कोशका॒रीं य॒माया॒सूम्

മന്യു (ക്രോധം)യ്ക്കു താപം കൊടുക്കുന്നവനെ നിയോഗിക്കുന്നു; ക്രോധത്തിനായി നിസരണം (തള്ളിപ്പുറത്താക്കുന്നവനെ); യോഗം/ശാസനംക്കായി യോക്താവ് (ബന്ധിപ്പിക്കുന്നവനെ); ശോകത്തിനായി അഭിസർത്താവ് (ആക്രമിക്കുന്നവനെ); ക്ഷേമത്തിനായി വിമോക്താവ് (മോചിപ്പിക്കുന്നവനെ); ഉയർന്ന കരയും താഴ്ന്ന കരയും നിന്നു ത്രിഷ്ഠിൻ (ത്രി-ആധാരമുള്ളവനെ); വപുസ് (രൂപം)ക്കായി മാനസ്കൃതം (മനസ്സാൽ നിർമ്മിതം)നെ; ശീലം (അഭ്യാസം/സ്വഭാവം)ക്കായി അഞ്ജനീകാരി (ഇരുണ്ടാക്കുന്ന/കാജൽ ചെയ്യുന്നവളെ); നിരൃതിക്കായി കോശകാരി (ആവരണം/കോശം ഉണ്ടാക്കുന്നവളെ); യമനായി ആസു (പ്രാണൻ)നെ നിയോഗിക്കുന്നു.

Mantra 15

य॒माय॑ यम॒सूमथ॑र्व॒भ्योऽव॑तोकाᳪ संवत्स॒राय॑ पर्या॒यिणीं॑ परिवत्स॒रायावि॑जातामिदावत्स॒राया॒तीत्व॑रीमिद्वत्स॒राया॑ति॒ष्कद्व॑रीं वत्स॒राय॒ विज॑र्जराᳪ संवत्स॒राय॒ पलि॑क्नीमृ॒भुभ्यो॑ऽजिनस॒न्धᳪ सा॒ध्येभ्य॑श्चर्म॒म्नम्

യമനായി യമസൂ (യമന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടി)യെ; അഥർവന്മാർക്കായി അവതോകാ (സന്താനരഹിതയായ സ്ത്രീ)യെ; സംവത്സര (വർഷം)ത്തിനായി പര്യായിണീ (പര്യായമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ)യെ; പരിവത്സരത്തിനായി അവിജാതാ (അജാത/അജന്മ)യെ; ഇദാവത്സരത്തിനായി അതീത്വരീ (അത്യുത്സുക/അതിവേഗമുള്ളവൾ)യെ; ഇദ്വത്സരത്തിനായി അതിഷ്കദ്വരീ (അതി ചാടുന്ന/അതി ലംഘിക്കുന്നവൾ)യെ; വത്സരത്തിനായി വിജർജരാ (പൂർണ്ണമായി ജീർണ്ണിച്ച)യെ; സംവത്സരത്തിനായി പലിക്നീ (നരച്ച മുടിയുള്ളവൾ)യെ; ഋഭുക്കൾക്കായി അജിനസന്ധ (ചർമ്മം തുന്നുന്നവൻ)നെ; സാധ്യന്മാർക്കായി ചർമമ്ന (ചർമ്മ-കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ)നെ നിയോഗിക്കുന്നു.

Mantra 16

सरो॑भ्यो धैव॒रमु॑प॒स्थाव॑राभ्यो॒ दाशं॑ वैश॒न्ताभ्यो॑ बै॒न्दं न॑ड्व॒लाभ्यः शौष्क॑लं पा॒राय॑ मार्गा॒रम॑वा॒राय॑ कै॒वर्तं॑ ती॒र्थेभ्य॑ आ॒न्दं विष॑मेभ्यो मैना॒लᳪ स्वने॑भ्य॒: पर्ण॑कं॒ गुहा॑भ्य॒: किरा॑त॒ᳪ सानु॑भ्यो॒ जम्भ॑कं॒ पर्व॑तेभ्यः किम्पूरु॒षम्

സരോഭ്യഃ (കുളങ്ങൾ/തടാകങ്ങൾ)ക്കായി ധൈവരൻ (മത്സ്യത്തൊഴിലാളി)നെ; ഉപസ്ഥാവര പ്രദേശങ്ങൾ (ജലതീരഭൂമി)ക്കായി ദാശൻ (ജലമനുഷ്യൻ/നാവികൻ)നെ; വൈശന്തങ്ങൾ (നദിയുടെ ഒഴുക്ക്-വ്യാപ്തികൾ)ക്കായി ബൈന്ദനെ; നഡ്വലങ്ങൾ (നാളികേര/നളക്കാടുകൾ, റീഡ്-ബെഡുകൾ)ക്കായി ശൗഷ്കലൻ (ഉണക്കമത്സ്യക്കാരൻ)നെ; പാരം (അപ്പുറക്കര)ക്കായി മാർഗാരൻ (വഴികാണുന്നവൻ)നെ; അവാരം (ഇക്കര)ക്കായി കൈവർതൻ (തോണിക്കാരൻ/മത്സ്യത്തൊഴിലാളി)നെ; തീർഥങ്ങൾ (കടവ്/ഘാട്ട്)ക്കായി ആന്ദൻ (കടത്തുകാരൻ)നെ; വിഷമസ്ഥലങ്ങൾക്കായി മൈനാലനെ; സ്വനങ്ങൾ (പ്രതിധ്വനി)ക്കായി പർണകൻ (ഇലവസ്ത്രധാരി)നെ; ഗുഹകൾക്കായി കിരാതനെ; സാനുക്കൾ (കുന്നിൻ ചരിവുകൾ)ക്കായി ജംഭകനെ; പർവതങ്ങൾക്കായി കിംപുരുഷനെ നിയോഗിക്കുന്നു.

Mantra 17

बी॒भ॒त्सायै॑ पौल्क॒सं वर्णा॑य हिरण्यका॒रं तु॒लायै॑ वाणि॒जं प॑श्चादो॒षाय॑ ग्ला॒विनं॒ विश्वे॑भ्यो भू॒तेभ्य॑: सिध्म॒लं भूत्यै॑ जागर॒णमभू॑त्यै स्वप॒नमार्त्यै॑ जनवा॒दिनं॒ व्यृ॒र्द्ध्या अपग॒ल्भᳪ स॑ᳪश॒राय॑ प्र॒च्छिद॑म्

ബീഭത്സാ (ഘൃണാസ്പദത)യ്ക്കായി പൗൽകസനെ നിയോഗിക്കുന്നു; വർണ (നിറം)ത്തിനായി ഹിരണ്യകാരൻ (സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരൻ)നെ; തുലാ (തൂക്കക്കോൽ)യ്ക്കായി വാണിജൻ (വ്യാപാരി)നെ; പശ്ചാദോഷ (പിന്നീടുള്ള ദോഷം)ത്തിനായി ഗ്ലാവിൻ (ആലസ്യൻ/ശിഥിലൻ)നെ; സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കായി സിധ്മല (ചീഞ്ഞുപോകുന്ന/പൂപ്പൽ പിടിച്ച)നെ; ഭൂത്യൈ (സമൃദ്ധിക്ക്) ജാഗരണം; അഭൂത്യൈ (അസമൃദ്ധിക്ക്) സ്വപ്നം; ആർത്യൈ (കഷ്ടത്തിന്) ജനവാദിൻ (ജനങ്ങളിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നവൻ)നെ; വ്യൃദ്ധ്യാ (അതിവൃദ്ധിക്ക്) അപഗല്ഭ (അവിവേകി/ഉതാവളൻ)നെ; സംശരായ (നാശത്തിന്) പ്രച്ഛിദ (കഠിന ഛേദകൻ/ശിക്ഷകൻ)നെ അർപ്പിക്കുന്നു।

Mantra 18

अ॒क्ष॒रा॒जाय॑ कित॒वं कृ॒ताया॑दिनवद॒र्शं त्रेता॑यै क॒ल्पिनं॑ द्वा॒परा॑याधिक॒ल्पिन॑मास्क॒न्दाय॑ सभास्था॒णुं मृ॒त्यवे॑ गोव्य॒च्छमन्त॑काय गोघा॒तं क्षु॒धे यो गां वि॑कृ॒न्तन्तं॒ भिक्ष॑माण उप॒तिष्ठ॑ति दुष्कृ॒ताय॒ चर॑काचार्यं पा॒प्मने॑ सैल॒गम्

അക്ഷരാജ (പാശങ്ങളുടെ രാജാവ്)ക്കായി കിതവൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ)നെ; കൃതയ്ക്കായി അദിനവദർശൻ (ദിവസം നോക്കുന്ന/എണ്ണുന്നവൻ)നെ; ത്രേതായൈ കല്പിൻ (യോജനാകാരൻ)നെ; ദ്വാപരായ അധികല്പിൻ (അതിയായി യോജിക്കുന്നവൻ)നെ; ആസ്കന്ദ (ആക്രമണം/ഓൻറഷ്)ക്കായി സഭാസ്ഥാണു (സഭാമണ്ഡപത്തിലെ തൂണുപോലെ സ്ഥിരൻ)നെ; മൃത്യവേ ഗോവ്യച്ഛ (കന്നുകാലി കൊള്ളക്കാരൻ)നെ; അന്തകായ ഗോഘാതൻ (ഗോഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ)നെ; ക്ഷുധേ—ഭിക്ഷ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഗോവിനെ മുറിക്കുന്നവനെ സേവിച്ചു അവന്റെ അടുക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെ; ദുഷ്കൃതായ ചരകാചാര്യൻ (അലയുന്ന ആചാര്യൻ/ഉപദേശകൻ)നെ; പാപ്മനേ സൈലഗ (പർവ്വതവാസി/ശിലാവാസി)നെ അർപ്പിക്കുന്നു।

Mantra 19

प्र॒ति॒श्रुत्का॑या अर्त॒नं घोषा॑य भ॒षमन्ता॑य बहुवा॒दिन॑मन॒न्ताय॒ मूक॒ᳪ शब्दा॑याडम्बराघा॒तं मह॑से वीणावा॒दं क्रोशा॑य तूणव॒ध्मम॑वरस्प॒राय॑ शङ्ख॒ध्मं वना॑य वन॒पम॒न्यतो॑रण्याय दाव॒पम्

പ്രതിശ്രുത്കാ (പ്രതിധ്വനി/എക്കോ)യ്ക്ക് അർത്തനം (ഗുഞ്ജിക്കുന്ന ഉരുളൊലി); ഘോഷയ്ക്ക്; ഭഷമന്തയ്ക്ക്; ബഹുവാദിനി (വളരെ സംസാരിക്കുന്ന) വാണിക്ക്; അനന്തയ്ക്ക്; മൂകയ്ക്ക്; ശബ്ദത്തിന്; മഹാഡംബരാഘാതത്തിന് (വലിയ മൃദംഗാഘാതം); അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക്; വീണാവാദത്തിന്; ക്രോശത്തിന് (വിളി/കുരൽ); തൂണവധ്മത്തിന് (തൂര്യ/നാളി ഊതൽ); അവരസ്പരയ്ക്ക് (ആഴത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന കമ്പനത്തിന്); ശംഖധ്മനത്തിന്; വനത്തിന്; വനപ (വനത്തിന്റെ പാലകൻ/വനസ്പതി)യ്ക്ക്; അന്യതോഽരണ്യത്തിന് (ദൂരവനം); ദാവപയ്ക്ക് (വനാഗ്നി) (അർപ്പണം).

Mantra 20

न॒र्माय॑ पुँश्च॒लूᳪ हसा॑य॒ कारिं॒ याद॑से शाब॒ल्यां ग्रा॑म॒ण्यं गण॑कमभि॒क्रोश॑कं॒ तान्मह॑से वीणावा॒दं पा॑णि॒घ्नं तू॑णव॒ध्मं तान्नृ॒त्ताया॑न॒न्दाय॑ तल॒वम्

നർമാ (വിനോദം)ക്കായി പുംശ്ചലി (വേശ്യ); ഹാസ്യത്തിനായി കാരി (കർതാവ്); യാദസിനായി ശാബല്യാ (വർണവൈവിധ്യമുള്ള സ്ത്രീ); ഗ്രാമണ്യൻ (ഗ്രാമമുഖ്യൻ); ഗണകൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ); അഭിക്രോശകൻ (നിന്ദകൻ)—ഇവർ മഹസേ (മഹിമ)ക്കായി. വീണാവാദകൻ, പാണിഘ്നൻ (കൈതാളക്കാരൻ), തൂണവധ്മൻ (തൂര്യ/തുരി ഊതുന്നവൻ)—ഇവർ നൃത്തത്തിനായി, ആനന്ദത്തിനായി, തലവം (ലയബദ്ധമായ കൈതാളം)ക്കായി.

Mantra 21

अ॒ग्नये॒ पीवा॑नं पृथि॒व्यै पी॑ठस॒र्पिणं॑ वा॒यवे॑ चाण्डा॒लम॒न्तरि॑क्षाय वᳪशन॒र्तिनं॑ दि॒वे ख॑ल॒तिᳪ सूर्या॑य हर्य॒क्षं नक्ष॑त्रेभ्यः किर्मि॒रं च॒न्द्रम॑से कि॒लास॒मह्ने॑ शु॒क्लं पि॑ङ्गा॒क्षᳪ रात्र्यै॑ कृ॒ष्णं पि॑ङ्गा॒क्षम्

അഗ്നിക്കായി പീവാൻ (സ്ഥൂലൻ/ബലവാൻ); പൃഥിവിക്കായി പീഠസർപിണ് (പുറകിൽ ഇഴയുന്നവൻ); വായുവിനായി ചാണ്ഡാലൻ; അന്തരിക്ഷത്തിനായി വംശനർത്തിൻ (മുള/ബാംസ് നൃത്തക്കാരൻ); ദിവേ (സ്വർഗ്ഗം)ക്കായി ഖലതി (തലയൊട്ടിയവൻ); സൂര്യനായി ഹര്യക്ഷൻ (താമ്ര/മഞ്ഞനിറ കണ്ണുള്ളവൻ); നക്ഷത്രങ്ങൾക്കായി കിർമിരൻ (പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ/വർണവൈവിധ്യമുള്ളവൻ); ചന്ദ്രമസിനായി കിലാസൻ (ശ്വേത-കുഷ്ഠി); അഹ്നേ (പകൽ)ക്കായി ശുക്ല പിങ്ഗാക്ഷൻ (വെളുത്ത, താമ്രകണ്ണുള്ളവൻ); രാത്രിക്കായി കൃഷ്ണ പിങ്ഗാക്ഷൻ (കറുത്ത, താമ്രകണ്ണുള്ളവൻ)।

Mantra 22

अथै॒तान॒ष्टौ विरू॑पा॒ना ल॑भ॒तेऽति॑दीर्घं॒ चाति॑ह्रस्वं॒ चाति॑स्थूलं॒ चाति॑कृशं॒ चाति॑शुक्लं॒ चाति॑कृष्णं॒ चाति॑कुल्वं॒ चाति॑लोमशं च । अशू॑द्रा॒ अब्रा॑ह्मणा॒स्ते प्रा॑जाप॒त्याः । मा॒ग॒धः पुँ॑श्च॒ली कि॑त॒वः क्ली॒बोऽशू॑द्रा॒ अब्रा॑ह्मणा॒स्ते प्रा॑जाप॒त्याः

അഥ ഇപ്പോൾ അവൻ ഈ എട്ട് വിരൂപന്മാരെ (വികൃതരൂപമുള്ളവരെ) സ്വീകരിക്കുന്നു: അതിദീർഘനും അതിഹ്രസ്വനും, അതിസ്ഥൂലനും അതികൃശനും, അതിശുക്ലനും അതികൃഷ്ണനും, അതികുല്വൻ (അതിഖല്വ/അതിതലയൊട്ടിയവൻ)യും അതിലോമശനും. അവർ ശൂദ്രരുമല്ല ബ്രാഹ്മണരുമല്ല; അവർ പ്രാജാപത്യർ (പ്രജാപതിയുടേതു) ആകുന്നു. മാഗധൻ, പുംശ്ചലി, കിതവൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ), ക്ലീബൻ—ശൂദ്രരുമല്ല ബ്രാഹ്മണരുമല്ല; അവർ പ്രാജാപത്യർ ആകുന്നു.