अ॒क्ष॒रा॒जाय॑ कित॒वं कृ॒ताया॑दिनवद॒र्शं त्रेता॑यै क॒ल्पिनं॑ द्वा॒परा॑याधिक॒ल्पिन॑मास्क॒न्दाय॑ सभास्था॒णुं मृ॒त्यवे॑ गोव्य॒च्छमन्त॑काय गोघा॒तं क्षु॒धे यो गां वि॑कृ॒न्तन्तं॒ भिक्ष॑माण उप॒तिष्ठ॑ति दुष्कृ॒ताय॒ चर॑काचार्यं पा॒प्मने॑ सैल॒गम्
akṣarājā́ya kitaváṃ kṛtā́ya dinavadarśáṃ tretā́yai kálpinaṃ dvāparā́yādhikálpinam āskandā́ya sabhāsthā́ṇuṃ mṛtyáve govyáccham ántakāya goghātáṃ kṣúdhé yó gā́ṃ vikṛ́ntantaṃ bhíkṣamāṇa upatíṣṭhati duṣkṛtā́ya cárakācāryaṃ pā́pmane sailagám
അക്ഷരാജ (പാശങ്ങളുടെ രാജാവ്)ക്കായി കിതവൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ)നെ; കൃതയ്ക്കായി അദിനവദർശൻ (ദിവസം നോക്കുന്ന/എണ്ണുന്നവൻ)നെ; ത്രേതായൈ കല്പിൻ (യോജനാകാരൻ)നെ; ദ്വാപരായ അധികല്പിൻ (അതിയായി യോജിക്കുന്നവൻ)നെ; ആസ്കന്ദ (ആക്രമണം/ഓൻറഷ്)ക്കായി സഭാസ്ഥാണു (സഭാമണ്ഡപത്തിലെ തൂണുപോലെ സ്ഥിരൻ)നെ; മൃത്യവേ ഗോവ്യച്ഛ (കന്നുകാലി കൊള്ളക്കാരൻ)നെ; അന്തകായ ഗോഘാതൻ (ഗോഹത്യ ചെയ്യുന്നവൻ)നെ; ക്ഷുധേ—ഭിക്ഷ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഗോവിനെ മുറിക്കുന്നവനെ സേവിച്ചു അവന്റെ അടുക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെ; ദുഷ്കൃതായ ചരകാചാര്യൻ (അലയുന്ന ആചാര്യൻ/ഉപദേശകൻ)നെ; പാപ്മനേ സൈലഗ (പർവ്വതവാസി/ശിലാവാസി)നെ അർപ്പിക്കുന്നു।
अक्ष-राजाय । कितवम् । कृताय । दिन-वदर्शम् । त्रेतायै । कल्पिनम् । द्वापराय । अधिकल्पिनम् । आस्कन्दाय । सभा-स्थाणुम् । मृत्यवे । गोव्यच्छम् । अन्तकाय । गोघातम् । क्षुधे । यः । गाम् । विकृन्तन्तम् । भिक्षमाणः । उपतिष्ठति । दुष्कृताय । चरक-आचार्यम् । पाप्मने । सैलगम् ।