Mantra 13
ऋ॒तये॑ स्ते॒नहृ॑दयं वैर॑हत्याय॒ पिशु॑नं॒ विवि॑क्त्यै क्ष॒त्तार॒मौप॑द्रष्ट्र्यायानुक्ष॒त्तारं॒ बला॑यानुच॒रं भू॒म्ने प॑रिष्क॒न्दं प्रि॒याय॑ प्रियवा॒दिन॒ मरि॑ष्ट्या अश्वसा॒दᳪ स्व॒र्गा॑य लो॒काय॑ भागदु॒घं वर्षि॑ष्ठाय॒ नाका॑य परिवे॒ष्टार॑म्
ṛtáye stenahṛ́dayaṃ vairahatyā́ya piśúnaṃ vivíktyai kṣattā́ramaupadráṣṭryāyānukṣattā́raṃ bálāyānucáraṃ bhū́mne pariṣkándaṃ priyā́ya priyavā́dinaṃ maríṣṭyā aśvasā́daṃ svargā́ya lokā́ya bhāgadúghaṃ várṣiṣṭhāya nā́kāya pariveṣṭā́ram
ഋതത്തിനായി സ്തേനഹൃദയം (കള്ളഹൃദയൻ); വൈരഹത്യ (വൈരനാശം)യ്ക്കായി പിശുനൻ (നിന്ദകൻ/ചാടിക്കാരൻ); വിവിക്തി (വിവേകം/വേർതിരിവ്)യ്ക്കായി ക്ഷത്താർ (ക്ഷത്ത/വ്യവസ്ഥാപകൻ); ഔപദ്രഷ്ട്ര്യ (നിരീക്ഷണം)യ്ക്കായി അനുക്ഷത്താർ (ഉപ-ക്ഷത്ത); ബലത്തിനായി അനുചരൻ (സേവകൻ/അനുചരൻ); ഭൂമ്നേ (മഹത്ത്വം)യ്ക്കായി പരിഷ്കന്ദൻ (സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ); പ്രിയത്തിനായി പ്രിയവാദിൻ (മധുരവക്താവ്); മരിഷ്ടി (അരിഷ്ട-നിവാരണ/രക്ഷ)യ്ക്കായി അശ്വസാദൻ (കുതിരയെ വശപ്പെടുത്തുന്നവൻ); സ്വർഗ്ഗലോകത്തിനായി ഭാഗദുഘൻ (ഭാഗം നൽകുന്നവൻ/ഹിസ്സു പകരുന്നവൻ); വർഷിഷ്ഠ നാകത്തിനായി പരിവേഷ്ടാവ് (ആവരണം ചെയ്യുന്നവൻ) (നിയോഗിക്കുന്നു).
ऋतये । स्तेनहृदयम् । वैरहत्याय । पिशुनम् । विविक्त्यै । क्षत्तारम् । औपद्रष्ट्र्याय । अनुक्षत्तारम् । बलाय । अनुचरम् । भूम्ने । परिष्कन्दम् । प्रियाय । प्रियवादिनम् । मरिष्ट्यै । अश्वसादम् । स्वर्गाय । लोकाय । भागदुघम् । वर्षिष्ठाय । नाकाय । परिवेष्टारम्