Sukta 23

Mantra 1

यजामह इन्द्रं वज्रदक्षिणं हरीणां रथ्यं विव्रतानाम् । प्र श्मश्रु दोधुवदूर्ध्वथा भूद्वि सेनाभिर्दयमानो वि राधसा ॥

വജ്രം വലങ്കയ്യായ ഇന്ദ്രനേ ഞങ്ങൾ യജിക്കുന്നു—ഹരികളുടെ രഥിയൻ, പരിധികളെ ഭേദിച്ച് മുന്നേറുന്നവൻ. അവന്റെ താടി കുലുങ്ങുന്നു; അവൻ ഊർധ്വമായി ഉയരുന്നു, തന്റെ സേനകളോടുകൂടെ വിതരണം ചെയ്‌തു, രാധസ് (സമൃദ്ധി/ദാനം) വിഭജിച്ചു നൽകുന്നു.

Mantra 2

हरी न्वस्य या वने विदे वस्विन्द्रो मघैर्मघवा वृत्रहा भुवत् । ऋभुर्वाज ऋभुक्षाः पत्यते शवोऽव क्ष्णौमि दासस्य नाम चित् ॥

ഇപ്പോൾ അവന്റെ രണ്ടു ഹരി ശക്തികൾ, വനത്തിൽ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടവയായി, നിധിയെ കണ്ടെത്തുന്നു; ഇന്ദ്രൻ ദാനങ്ങളാൽ ദാതാവാകുന്നു, വൃത്രഹാ—ആവരണം സംഹരിക്കുന്നവൻ. ഋഭു, വാജ, ഋഭുക്ഷാൻ—ശവ (ബലം) ആധിപത്യം ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ വൈരിയായ ദാസന്റെ പേരുപോലും അരച്ച് മായ്ക്കുന്നു.

Mantra 3

यदा वज्रं हिरण्यमिदथा रथं हरी यमस्य वहतो वि सूरिभिः । आ तिष्ठति मघवा सनश्रुत इन्द्रो वाजस्य दीर्घश्रवसस्पतिः ॥

സ്വർണ്ണ വജ്രവും, പിന്നെ അവന്റെ രണ്ടു ഹരി ശക്തികൾ വഹിക്കുന്ന രഥവും, സൂരിഭിഃ (പ്രകാശിത ഋഷിമാർ) ഇടയിൽ സജ്ജമാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ പുരാതനപ്രസിദ്ധനായ മഘവാ ഇന്ദ്രൻ ആസനം ഏറുന്നു—വാജത്തിന്റെ പതി, ദീർഘ-ശ്രവസ് (ദൂരവ്യാപക കീർത്തി)യുടെ സ്വാമി.

Mantra 4

सो चिन्नु वृष्टिर्यूथ्या स्वा सचाँ इन्द्रः श्मश्रूणि हरिताभि प्रुष्णुते । अव वेति सुक्षयं सुते मधूदिद्धूनोति वातो यथा वनम् ॥

അവൻ തന്നേ ഇപ്പോൾ—വൃഷ്ടി (മഴ) തന്റെ കൂട്ടത്തോടുകൂടെ, ഇന്ദ്രനെ സ്വന്തം സഹചാരിയായി കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരുന്നു; ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) ശക്തികളാൽ അവൻ തന്റെ താടിയെ തളിക്കുന്നു. അവൻ മനോഹര വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് താഴെയിറങ്ങുന്നു; സുത മധു (സോമ)യിൽ അവൻ സത്തയെ കുലുക്കുന്നു—കാറ്റ് വനത്തെ കുലുക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 5

यो वाचा विवाचो मृध्रवाचः पुरू सहस्राशिवा जघान । तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसि पितेव यस्तविषीं वावृधे शवः ॥

വാക്കുകൊണ്ട് അനേകരെ—വികൃതവാക്യമുള്ളവരെ, ആയിരം ഹാനികര തന്ത്രങ്ങളുള്ളവരെ—അവൻ വീഴ്ത്തുന്നു; അതേ, അതേ അവന്റെ പൗംസ്യം (പുരുഷാർത്ഥം) ഞങ്ങൾ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു. പിതാവുപോലെ, തന്റെ ബലത്താൽ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് തവിഷീയും ശവസും (ശക്തി) വർദ്ധിപ്പിച്ചവൻ.

Mantra 6

स्तोमं त इन्द्र विमदा अजीजनन्नपूर्व्यं पुरुतमं सुदानवे । विद्मा ह्यस्य भोजनमिनस्य यदा पशुं न गोपाः करामहे ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, വിമദന്മാർ നിനക്കായി സ്തോമം (സ്തുതിഗാനം) ജനിപ്പിച്ചു—അപൂർവം, അത്യന്തം സമൃദ്ധം—സുദാനവൻ (നല്ല ദാതാവ്) നിമിത്തം. കാരണം ഈ അധിപത്യശക്തിയുടെ ഭോജന (ആനന്ദം/പോഷണം) ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു: ഞങ്ങൾ അതിനെ സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, ഗോപന്മാർ പശുവിനെ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതുപോലെ (കിരണങ്ങൾ/ജ്ഞാനംപോലെ).

Mantra 7

माकिर्न एना सख्या वि यौषुस्तव चेन्द्र विमदस्य च ऋषेः । विद्मा हि ते प्रमतिं देव जामिवदस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെയും ഋഷി വിമദന്റെയും ഈ സഖ്യതയെ ആരും ഒരുവിധത്തിലും പിരിച്ചുകളയരുതേ. ഹേ ദേവാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന പ്രമതി—മാർഗ്ഗദർശനം—അറിയുന്നു; ഒരേ വീട്ടിലെ സ്വജനത്തെപ്പോലെ ആത്മീയമായത്. ആ സഖ്യതകൾ ഞങ്ങൾക്ക് കല്യാണകരവും ശിവ (മംഗളകര)വുമായിരിക്കട്ടെ.