Sukta 117

Mantra 1

न वा उ देवाः क्षुधमिद्वधं ददुरुताशितमुप गच्छन्ति मृत्यवः । उतो रयिः पृणतो नोप दस्यत्युतापृणन्मर्डितारं न विन्दते ॥

ദേവന്മാർ ക്ഷുധയെ വധമായി നിയമിച്ചിട്ടില്ല; എങ്കിലും പോഷണമില്ലാത്തവന്റെ അടുക്കൽ മരണങ്ങൾ അടുത്തുവരുന്നു. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരെ നിറയ്ക്കുന്നവനെ റയി (സമൃദ്ധി) കൈവിടുകയില്ല; നിറയ്ക്കാത്തവന് മർഡിതാർ (ചികിത്സകൻ)യും രക്ഷകനും ലഭിക്കുകയില്ല.

Mantra 2

य आध्राय चकमानाय पित्वोऽन्नवान्त्सन्रफितायोपजग्मुषे । स्थिरं मनः कृणुते सेवते पुरोतो चित्स मर्डितारं न विन्दते ॥

അന്നമുള്ളവനായിട്ടും, പാനംയും ആഹാരവും തേടി വന്ന ആവശ്യക്കാരനായ സഞ്ചാരിയോടു മനസ്സിനെ കഠിനമാക്കുന്നവൻ—തന്റെ തന്നെ ചുരുങ്ങിയ ‘പുരോ’വിനെ മാത്രമേ സേവിക്കൂ; എങ്കിലും പിന്നീടും അവന് മർഡിതാർ (ചികിത്സകൻ) ലഭിക്കുകയില്ല.

Mantra 3

स इद्भोजो यो गृहवे ददात्यन्नकामाय चरते कृशाय । अरमस्मै भवति यामहूता उतापरीषु कृणुते सखायम् ॥

അവനേ സത്യഭോജകനാകുന്നു—തന്റെ ഗൃഹത്തിൽ അന്നം തേടി അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന കൃശനു അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ. യാമ-ആഹൂത (ആവശ്യത്താൽ വിളിക്കപ്പെട്ട) അവന്റെ യാത്രകൾ അവനു നേരായതും മതിയായതുമായിത്തീരും; അതിദൂര പാതകളിലും അവൻ ഒരു സഖാവിനെ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

Mantra 4

न स सखा यो न ददाति सख्ये सचाभुवे सचमानाय पित्वः । अपास्मात्प्रेयान्न तदोको अस्ति पृणन्तमन्यमरणं चिदिच्छेत् ॥

സഖ്യത്തിൽ, പോഷണം തേടി വന്ന സഹചാരിക്ക് ദാനം ചെയ്യാത്തവൻ സഖാവല്ല. അവനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുക; അത് യഥാർത്ഥ ഓക (വാസസ്ഥലം) അല്ല. നിറയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ തേടുക—അവൻ അന്യനായാലും പോലും.

Mantra 5

पृणीयादिन्नाधमानाय तव्यान्द्राघीयांसमनु पश्येत पन्थाम् । ओ हि वर्तन्ते रथ्येव चक्रान्यमन्यमुप तिष्ठन्त रायः ॥

അഭാവത്തിലുള്ളവനെ തീർച്ചയായും നിറയ്ക്കണം; പിന്നെ കൂടുതൽ ദൂരവും വിശാലവുമായ പഥത്തെ നോക്കിക്കാണണം. കാരണം റായ് (സമ്പത്ത്) വഴിയിലെ ചക്രങ്ങളെപ്പോലെ തിരിഞ്ഞുമടങ്ങുന്നു—ഇപ്പോൾ ഒരാളുടെ അടുത്ത്, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരാളുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 6

मोघमन्नं विन्दते अप्रचेताः सत्यं ब्रवीमि वध इत्स तस्य । नार्यमणं पुष्यति नो सखायं केवलाघो भवति केवलादी ॥

അപ്രചേതൻ (അജാഗ്രതനായവൻ) അന്നം നേടുന്നു; എന്നാൽ അത് വ്യർത്ഥം. ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു—നാശം തന്നെയാണ് അവന്റെ പങ്ക്. അവൻ ആര്യമനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നില്ല, സുഹൃത്തിനെയും അല്ല; അവൻ ശുദ്ധ പാപമായി മാറി, ഒറ്റയ്ക്കു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ (കേവലാദി) ആകുന്നു.

Mantra 7

कृषन्नित्फाल आशितं कृणोति यन्नध्वानमप वृङ्क्ते चरित्रैः । वदन्ब्रह्मावदतो वनीयान्पृणन्नापिरपृणन्तमभि ष्यात् ॥

ഉഴവുപോലും, അത് അധ്വാനിക്കുമ്പോൾ, അന്നം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; കാരണം അതിന്റെ സഞ്ചാരങ്ങളാൽ വഴിയെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. സംസാരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മൻ (ബ്രാഹ്മണൻ) മൗനനായവനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠൻ; നിറയ്ക്കുന്നവൻ സത്യസഹായി—നിറയ്ക്കാത്തവന്റെ വിരുദ്ധമായി അവൻ നിലകൊള്ളണം.

Mantra 8

एकपाद्भूयो द्विपदो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् । चतुष्पादेति द्विपदामभिस्वरे सम्पश्यन्पङ्क्तीरुपतिष्ठमानः ॥

ഏകപാദത്തിൽ നിന്ന് അത് വീണ്ടും ദ്വിപാദമായി വ്യാപിക്കുന്നു; ദ്വിപാദത്തിൽ നിന്ന് പിന്നിലായി പിന്തുടർന്ന് ത്രിപാദത്തെ എത്തിച്ചേരുന്നു. അത് ചതുഷ്പാദത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു, ദ്വിപാദത്തെ അഭിസ്വരിച്ച് (പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ച്); ക്രമബദ്ധമായ പംക്തികളെ കണ്ടുകൊണ്ട്, സമീപം നിന്നു തന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

Mantra 9

समौ चिद्धस्तौ न समं विविष्टः सम्मातरा चिन्न समं दुहाते । यमयोश्चिन्न समा वीर्याणि ज्ञाती चित्सन्तौ न समं पृणीतः ॥

സമാനമെന്നു തോന്നുന്ന രണ്ടു കൈകളും ഒരേ ബലത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല; രണ്ടു മാതാക്കളും ഒരുപോലെ പാൽ ദോഹിക്കുന്നില്ല. ഇരട്ടകളിലും വീര്യങ്ങൾ ഒരുപോലെയല്ല; കൂടെയിരിക്കുന്ന ജ്ഞാതികളും ഒരുപോലെ ദാനത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്നില്ല.