Sukta 6

Mantra 1

युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिवि ॥

അവർ താംബവർണ്ണമായ, ദീപ്തമായ ബലത്തെ (ബ്രധ്ന) യോജിപ്പിക്കുന്നു—അത് വൃത്തഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ചുറ്റും സ്ഥിരശക്തികൾ നിലകൊള്ളുന്നു. ദിവിയിൽ പ്രകാശലോകങ്ങൾ വെളിച്ചത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നു.

Mantra 2

युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥

അവനുവേണ്ടി—ആത്മാവിന്റെ കാമ്യങ്ങളായി—രണ്ടു ഹരി (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളെ രഥത്തിൽ യോജിപ്പിക്കുന്നു; വിശാലചിറകുള്ളവരെപ്പോലെ വേഗഗതിയുള്ളവർ, ശോണം (രുദ്രവർണ്ണം), ധൃഷ്ണു (ബലവാൻ), നൃവാഹസ (മനുഷ്യനെ വഹിക്കുന്നവർ) — ഇവയാണ് തേജസ്വീ ബലത്തിന്റെ അധിപനായ ഇന്ദ്രനിലേക്കു সাধകനെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ശക്തികൾ।

Mantra 3

केतुं कृण्वन्नकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । समुषद्भिरजायथाः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, അകേതവന്‍ (കേതു ഇല്ലാത്തവന്‍) വേണ്ടി നീ കേതു—പ്രകാശമയ വിവേകം—ഉളവാക്കുന്നു; അപേശസ (രൂപമില്ലാത്ത) അന്വേഷകനു പേശസ് (സുന്ദര രൂപം) വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഉഷദ്ഭിഃ—ഉഷസ്സിലേക്കുയരുന്ന ഉഗ്ര ആകാംക്ഷകളോടൊപ്പം—നീ ജനിച്ചു।

Mantra 4

आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम् ॥

അപ്പോൾ അവർ സ്വന്തം സ്വധാ (സ്വാഭാവിക ശക്തി) അനുസരിച്ച് വീണ്ടും ഗർഭത്വം—ഭവനത്തിന്റെ അവസ്ഥ—ലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; യജ്ഞിയ (യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ) പവിത്ര നാമം ധരിച്ചുകൊണ്ട്—അന്തര്യജ്ഞം സാധ്യമാക്കുന്ന അതേ ശക്തിയായി।

Mantra 5

वीळु चिदारुजत्नुभिर्गुहा चिदिन्द्र वह्निभिः । अविन्द उस्रिया अनु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ പ്രബലശക്തികളാൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായ തടസ്സത്തെയും നീ ഭേദിക്കുന്നു; ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും നീ കണ്ടെത്തി—വഹ്നികളായ അഗ്നിമയ ഊർജങ്ങളാൽ ക്രമാനുസൃതമായി ഉസ്രിയാ (പ്രകാശകിരണ-ഗോവുകൾ)യെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 6

देवयन्तो यथा मतिमच्छा विदद्वसुं गिरः । महामनूषत श्रुतम् ॥

ദേവത്തെ അഭിലഷിക്കുന്നവരായി, ഞങ്ങളുടെ പ്രചോദിത ഗിരഃ (സ്തുതി-വാണി) നേരെ ആ ജാഗ്രതയുള്ള മതി യിലേക്കു നീങ്ങുന്നു—അത് സത്യമായ വസു (ധനം) കണ്ടെത്തുന്നു; അവർ മഹത്തായ, സുഷ്രുത (നന്നായി കേൾക്കപ്പെട്ട) സത്യത്തെ ഗാനംപോലെ ഉച്ചരിച്ചു.

Mantra 7

इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्चसा ॥

ഇന്ദ്രനോടുകൂടെ തന്നെ നീ സംയോഗത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു—അഭിഭ്യുഷാ (ഭയമില്ലാത്ത, അചഞ്ചല) ശക്തിയോടു ചേർന്ന്; ഹേ മന്ദൂ, നീ സമാന വർചസ് (ഒരേ തേജസ്)യിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 8

अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । गणैरिन्द्रस्य काम्यैः ॥

അനവദ്യവും ദിവ്യത്തിലേക്ക് തള്ളിപ്പോകുന്ന ശക്തികളുമുള്ള മഖ (മഖഃ) മഹാബലത്തിൽ സ്തുതിഗാനം ചൊല്ലുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ ഇഷ്ടകരമായ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം (ഏകത്വം പ്രാപിക്കാൻ) അർച്ചിക്കുന്നു.

Mantra 9

अतः परिज्मन्ना गहि दिवो वा रोचनादधि । समस्मिन्नृञ्जते गिरः ॥

അതുകൊണ്ട്, ഹേ എല്ലാദിക്കിലും സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ഇവിടെ വരിക—ദിവത്തിന്റെ രോചന ലോകത്തിൽ നിന്നോ അതിനുമുകളിലെ പ്രകാശമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നോ; ഇവിടെ നമ്മുടെ പ്രചോദിത വാക്കുകൾ (ഗിരഃ) ഏകസ്വരമായി നിനക്കായി ഒരുക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 10

इतो वा सातिमीमहे दिवो वा पार्थिवादधि । इन्द्रं महो वा रजसः ॥

ഇവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ജയപ്രാപ്തി അപേക്ഷിക്കുന്നു—ദിവത്തിന്റെ പ്രകാശലോകത്തിൽ നിന്നോ ഭൂമിയുടെ അധിഷ്ഠാനത്തിൽ നിന്നോ; അല്ലെങ്കിൽ മഹത്തായ രജസ് (മധ്യലോകം) മുതൽ—വിജയബലത്തിന്റെ അധിപനായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു, ജയത്തെ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുവരാൻ.