ദേവി in the Padma Purana

ശാലിഗ്രാമത്തിൽ അവൾ ‘മഹാദേവി’; ശിവലിംഗത്തിൽ ‘ജലപ്രിയ’. മായാപുരിയിൽ അവൾ ‘കുമാരി’; സന്താനാനുഗ്രഹത്തിൽ അവൾ ‘ലലിതാ’ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

ഹേ വരാനനേ! പുണ്യനഗരങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും, ഹേ മഹാദേവീ, നിന്റെ വാസമുണ്ട്; അതുപോലെ വനങ്ങളിലും ഉപവനങ്ങളിലും കൂടിയുണ്ട്.

അവിടെയേ ജ്ഞാനി ബ്രഹ്മാവിനെയും ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സ്ഥാപിക്കണം. വിനായകനെ വിന്യാസം ചെയ്ത് കമലയും അംബികയും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.

രുദ്രൻ ആ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു— “നിനക്ക് പറയുവാനുള്ള കാര്യം എന്ത്? ഹേ മഹാമായാ ദേവി, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് പറയുക.”

“ജഗദ്വന്ദ്യേ, ജഗന്മാതേ” എന്നു പറഞ്ഞു സ്പർശിച്ച് അവൾ വന്ദനം ചെയ്തു. പിന്നെ ആ ദേവി പാദങ്ങൾ പിൻവലിച്ച് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഹരിയുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു.

കുണ്ടവാപിയിൽ അവൻ ‘ശുഭാംഗൻ’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; സാരണ്യയിൽ ‘തക്ഷകൻ’. അക്ഷോട്ടയിൽ ‘പാപഹാ’, അംബികയിൽ ‘സുദർശനൻ’ ആയി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

അപ്പോൾ മായ മഹാമായയെ സൃഷ്ടിച്ചു; മൗർവജന്യമായ അഗ്നിയാൽ ആ താമസീ ശക്തിയെ ദഹിപ്പിച്ച്, യുഗാന്തത്തിൽ ദീപ്തമാകുന്ന ജ്വാലയുടെ ജനനിയെ പ്രസവിപ്പിച്ചു।

ഹേ ഭഗവതീ! സ്ഥിരഭക്തജനങ്ങളുടെ ആശ്രയമേ, ഞാൻ നിന്റെ ചരണാശ്രയത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ എന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിന്റെ ദിവ്യലീലയുടെ പ്രകാശങ്ങളെ ശ്രവിക്കാനും നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാനും മാത്രം സമർപ്പിതമാകട്ടെ—അങ്ങനെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ।

എന്റെ വരത്താൽ നിന്റെ ശിശ്നം മേടിന്റെ അണ്ഡംപോലെ ആകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ജഗന്മാതാവ് അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു।

ഹേ മഹാദേവീ, ഹേ ഭാഗീരഥീ! അമൃതധാരയാൽ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ। ഈ മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠ ശ്ലോകങ്ങൾ ജപിച്ച് ജാഹ്നവീ (ഗംഗ) ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു।

ആ പത്രത്തിന്മേൽ മഹാദേവി മാർകണ്ഡേയനെ ഇരുത്തി. കേശവൻ നിദ്രയിൽ ആയിരുന്നാലും, ഇവിടെ നിനക്ക് ഭയം ഒന്നുമില്ല।

പുരാണങ്ങളിൽ അവളെ ‘മഹാമായ’ എന്നു പറയുന്നു—ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന മഹാശക്തിയായി. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവി പോയി; പിപ്പല (അശ്വത്ഥ) വൃക്ഷത്തിനരികെ അന്തർധാനം പ്രാപിച്ചു.

അവൾ മഹാദേവി, തീർത്ഥമാതാവ്, പാപരാശി നശിപ്പിക്കുന്നവൾ. അവളുടെ ഇരുകരകളുടെ മദ്ധ്യേ എവിടെയെങ്കിലും മനുഷ്യൻ വസിച്ചാൽ അവൻ അവിടെ സുഖിയായി ജീവിക്കും.

ശ്രീമഹാദേവൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാദേവീ! എവമസ്തു. ദേവസംഘം നിറഞ്ഞ നന്ദനവനം, പുണ്യവും സിദ്ധന്മാരും ദ്വിജന്മാരും സേവിക്കുന്നതുമായതു ഞാൻ നിനക്കു കാണിച്ചുതരാം.

അപ്പോൾ മഹാമായാരൂപിണിയായ നിദ്ര അവന്റെ അവയവങ്ങളിലൂടെയെല്ലാം സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഹൃദയത്തിൽ, കണ്ഠത്തിൽ, വായിൽ, നാസികാഗ്രത്തിൽ അവൾ പ്രതിഷ്ഠിതയാകുന്നു.

കാമബാണങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ആ ദുഷ്ട ദാനവൻ, മുമ്പ് കണ്ട വിഷ്ണുവിന്റെ മഹാമായയെ വീണ്ടും വീണ്ടും സ്മരിച്ചു।

അവിടെ വിഘ്നേശനെ പൂജിക്കണം; ദേവന്മാരുടെ അധീശ്വരിയായ ശാരദാ സുരേശ്വരിയെയും; കൂടാതെ ജാതവേദാ, മഹാമായാ, ചണ്ഡികാ, ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നായകൻ (ക്ഷേത്രപാലൻ) എന്നിവരെയും പൂജിക്കണം.

അവന്റെ ഭാര്യ മഹാദേവിയായിരുന്നു; നാമത്തിൽ അവൾ ‘അനൗപമ്യാ’ (അനുപമ) എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു.

ദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തു—“ഹേ മഹാദേവീ, നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല; ഇത് ക്രോധത്തിന്റെ പ്രേരണയിൽ നടന്നതാണ്. യഥാർത്ഥ സത്യം ഞാൻ നിനക്കു കാണിച്ചുതരാം; നിനക്കു പ്രിയമായതും ഞാൻ ചെയ്യും.”

അവിടെ, ഹേ മഹാദേവി, മഹാത്മാക്കൾ ഭക്തിയോടെ എന്റെ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച്, പരമനിയമത്തിൽ സ്ഥിരരായി വസിക്കുന്നു।