ദേവകി in the Mahabharata

ലോകങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹാർത്ഥം, ലോകം നമസ്കരിക്കുന്ന വിഷ്ണു വസുദേവനാൽ ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ മഹായശസ്സോടെ പ്രാദുർഭവിച്ചു.

അല്ലെങ്കിൽ ദേവകീപുത്രനായ ശ്രീകൃഷ്ണനോ, ശത്രുസന്താപകനായ ഫൽഗുനൻ (അർജുനൻ)നോ ഒഴികെ—ദുര്യോധനനോടു റണത്തിൽ പ്രതിയുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആര് ശേഷിയുള്ളു?

പിന്നെ ഹരി രണ്ടു കേശങ്ങൾ പറിച്ചു—ഒന്ന് ശ്വേതം, മറ്റൊന്ന് കൃഷ്ണം. ആ രണ്ടു കേശങ്ങളും യദുകുലത്തിലെ രോഹിണി, ദേവകി എന്നീ രണ്ടു സ്ത്രീകളിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവരിൽ ഒരുത്തിയിൽ നിന്ന് ബലദേവൻ ജനിച്ചു; മറ്റൊരുത്തിയിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ—കേശവൻ—അവതരിച്ചു.

അനന്തരം ദേവകീനന്ദനനായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ പ്രസ്ഥാനം ചെയ്ത ശേഷം, അതിവിപുലമായ വിജയം നേടിയ അദ്ദേഹം അന്നേരം രാജാക്കന്മാർക്ക് അഭയദാനം നൽകി।

ഈ രാജസമിതിയിലും, സാത്വതീപുത്രൻ (ശ്രീകൃഷ്ണൻ) എന്നവന്റെ തേജസ്സാൽ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു രാജാവിനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.

ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ നിങ്ങൾ സേവിക്കപ്പെടേണ്ടവനും ഉപാസിക്കപ്പെടേണ്ടവനും, ദീർഘകാലമായി ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചവനും ആകുന്നു; ദേവകീപുത്രനും ഞങ്ങളെ കാണുവാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു।

അപ്പോൾ അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു—“ദേവകീപുത്രൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ നരകസമമായ അവസ്ഥയിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന രാജർഷി നൃഗനെ ആ മഹാദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ഉദ്‌ധരിച്ച് വീണ്ടും സ്വർഗത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചില്ലയോ?”

ജാമദഗ്ന്യൻ (പരശുരാമൻ) പറഞ്ഞതുപോലെ, അർജുനൻ അതിലും ശ്രേഷ്ഠൻ. ദേവകീപുത്രനായ കൃഷ്ണൻ ദേവന്മാർക്കും പോലും ദുരുത്സഹൻ—താങ്ങാനാകാത്തവൻ.

ആ സൈന്യം തകർന്നുപോകുന്നതു കണ്ട ദേവകീനന്ദനൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉത്തമരഥം ഉറപ്പിച്ചു പിടിച്ച്, ഭീഭത്സുവായ പാർഥ അർജുനനോടു പറഞ്ഞു।

അപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി വലിച്ച വില്ലിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഇരുമ്പുബാണങ്ങളാൽ—സ്വർണ്ണപക്ഷങ്ങളുള്ളതും ശിലയിൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയതുമായ—അവൻ ദേവകീപുത്രനായ (കൃഷ്ണനെ) വേധിച്ചു।

അഗ്നിസ്പർശംപോലെ തീക്ഷ്ണമായ ആ ശരങ്ങൾ ഭഗദത്തൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ, ദേവകീപുത്രനെ ഭേദിച്ച് ഒടുവിൽ ഭൂമിയിലേക്കു വീണു.

അതേ സമയത്ത്, ഹേ രാജാവേ, മഹാത്മാവായ ദേവകന്റെ പുത്രിയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ—സകല ക്ഷത്രിയവംശങ്ങളും സംഗമിച്ച സഭയിൽ—

അവിടെ ശിനി വസുദേവനുവേണ്ടി ദേവി ദേവകിയെ നേടി. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ രാജാക്കളെയും ജയിച്ച് അവളെ രഥത്തിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി.

ശിനിയുടെ രഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവകിയെ കണ്ട മഹാതേജസ്സുള്ള പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ സോമദത്തൻ സഹിക്കാതെ, ഹേ നൃപ, ശിനിയോട് വിരോധം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

ഹേ പ്രഭോ, ദൈവമായയിൽ മോഹിതനായി അവൻ വധാർത്ഥമായി വാസവീ ശക്തിയെ—ദേവകീപുത്രൻ കൃഷ്ണനോടെയായാലും, ശക്രസമനായ പാർത്ഥനോടെയായാലും—പ്രയോഗിക്കുവാൻ നിശ്ചയിച്ചു.

ഫൽഗുണൻ (അർജുനൻ) ഒഴികെ മറ്റാരുടെയും മേൽ ഞാൻ ഇതു ഒരിക്കലും പ്രയോഗിക്കുകയില്ല—അല്ലെങ്കിൽ ദേവകീപുത്രൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മേൽ. ഈ കാര്യത്തിൽ എന്റെ സത്യവാക്ക് കേൾക്കുക.

അവർ വേഗത്തിൽ അടുത്തെത്തി ധനുസ്സുകൾ ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, കുന്തീപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ ദേവകീപുത്രൻ (കൃഷ്ണൻ)നോട് പറഞ്ഞു.

കൃഷ്ണൻ പൂർണ്ണമായ സത്യവചനങ്ങളാൽ ഇങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ, ഹേ ജനാധിപാ, ഭൂപതി ധൃതരാഷ്ട്രൻ ദേവകീപുത്രനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു।

ദേവീ ദേവകി വസുദേവനിൽ നിന്നു—ഭൗമബ്രഹ്മം (ധർമ്മക്രമം) സംരക്ഷിക്കുവാൻ—അരണിയിൽ നിന്നു ജ്വലിതാഗ്നി ഉദ്ഭവിക്കുന്നതുപോലെ ആ ദേവനെ പ്രസവിച്ചു।

ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഇവിടെ ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും യഥാതഥമായി നിന്നോട് വിവരിക്കും. ദേവകീപുത്രൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സന്നിധിയിൽ രുക്മിണി ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു.