അശ്വത്ഥാമാവ്

പ്രഭോ! ദ്രോണപുത്രൻ പ്രതിജ്ഞാനുസരിച്ച് ആ കര്‍മ്മം ചെയ്തു, ദുർഗമമായ പാത കടന്ന്, പിതൃബന്ധിതമായ ദുഃഖജ്വരത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി।

ഇരുമ്പുകവചം ധരിച്ച ഭീമന്റെ പൗത്രനായ അഞ്ജനപർവാണനെ ദ്രൗണി അങ്ങനെ തന്നെ വീഴ്ത്തി; മഹേശ്വരൻ അന്ധകനെ നിഹതനാക്കിയതുപോലെ।

സൈന്യം ഇങ്ങനെ വീണ്ടും ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടും അസ്ത്രം പ്രതിഹതമായും ഇരിക്കുമ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ദുര്യോധനൻ ദ്രോണപുത്രനോട് സംസാരിച്ചു।

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—ഹേ സൂതാ! അശ്വത്ഥാമാ ഉറങ്ങിക്കിടന്നവരെ എങ്ങനെ വധിച്ചു? ധനുഷ്കോടിയിൽ മുങ്ങിയതിലൂടെ ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ എങ്ങനെ മോചിതനായി?

അശ്വത്ഥാമൻ മുതലായ ഈ ഭാവി മഹാന്മാരെ നിനക്കു സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ലോകഹിതാർത്ഥം ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു.

‘ദ്രോണൻ—പക്ഷകാലത്തിനകം; ദ്രൗണി (അശ്വത്ഥാമൻ)—യുദ്ധത്തിൽ പത്ത് ദിവസത്തിനകം; കർണ്ണൻ—ആറ് ദിവസത്തിനകം.’ ഇങ്ങനെ അവർ എപ്പോഴും എനിക്ക് ഭയകാരകരായി നിന്നു.

കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിൽ കൗരവ–പാണ്ഡവ പാളയങ്ങളിലെ വീരർ വീണു തത്തത്തം ഗതി പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, ഭീമസേനന്റെ ഗദാഘാതത്തിൽ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ തുട മുറിഞ്ഞ് അവൻ വിലപിച്ച് വീണു. അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമ ‘സ്വാമി സന്തോഷിക്കും’ എന്നു കരുതി…

സൂതൻ പറഞ്ഞു—അവളുടെ വാക്കുകൾ ക്ഷമയോടെ കേട്ട ഭക്തവത്സലനായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമ പാണ്ഡവവംശത്തിലെ അവസാന ജീവനെ നശിപ്പിക്കാൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചതെന്ന് ഉടൻ തന്നെ ഗ്രഹിച്ചു।

ശൗനകൻ പറഞ്ഞു—അശ്വത്താമ വിട്ട ഭയങ്കരവും അജേയവുമായ ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉഗ്രതേജസ്സാൽ ഉത്തരയുടെ ഗർഭം നശിച്ചു; എങ്കിലും പരമേശ്വരൻ മഹാരാജ പരീക്ഷിതനെ രക്ഷിച്ച് വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു.

നന്ദീശ്വരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ സർവജ്ഞ സനത്കുമാരാ, ഹേ വിഭോ, പരമാത്മാവായ ശിവന്റെ ആ പരമ അവതാരം ശ്രവിക്കൂ; അദ്ദേഹം ‘അശ്വത്ഥാമാ’ എന്ന ഉന്നത നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനാണ്.

അവൻ ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാ—രൗദ്രശക്തിയുടെ അംശം, അതിദുര്ജയൻ. എന്റെ വഴി നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ എല്ലാതരത്തിലും സിദ്ധിക്കും; നിന്റെ ഹിതവചനം കേൾക്കുക.

രാമൻ, വ്യാസൻ, അത്രിപുത്രനായ ആത്രേയൻ, പ്രകാശമാനരും അത്യന്തം പണ്ഡിതരുമായവർ; ഭരദ്വാജനും, ദ്രോണപുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവും, മഹാതേജസ്വിയും, (ഈ പുണ്യഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രസിദ്ധരായവരിൽ ചിലരാണ്).