Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यदपि वक्ष्यामि माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः । श्रुतमात्रेण येनाशु च्छिद्यंते सर्वसंशयाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມາຫາດມະຍະອີກປະການໜຶ່ງຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ; ເພີງແຕ່ໄດ້ຟັງ ຄວາມສົງໄສທັງປວງກໍຖືກຕັດຂາດໂດຍໄວ

Verse 2

अतः परतरं नास्ति किंचित्पापविशोधनम् । सर्वानंदकरं श्रीमत्सर्वकामार्थसाधम्

ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່ານີ້ໃນການຊໍາລະບາບ. ມັນນໍາອານັນທັງປວງ ເປັນສິຣິມົງຄົນອັນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະສໍາເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາ

Verse 3

दीर्घायुर्विजयारोग्यभुक्तिमुक्तिफलप्रदम् । यदनन्येन भावेन महे शाराधनं परम्

ມັນປະທານອາຍຸຍືນ ຊັຍຊະນະ ແລະຄວາມປອດໂຣກ ພ້ອມໃຫ້ຜົນທັງພຸກຕິແລະມຸກຕິ—ຄືການອາຣາທະນາພຣະມະເຫສະອັນສູງສຸດ ດ້ວຍຈິດໃຈເອກະພາບ

Verse 4

आर्द्राणामपि शुष्काणामल्पानां महतामपि । एतदेव विनिर्दिष्टं प्रायश्चितमथोत्तमम्

ບາບຈະເປັນ ‘ຊຸ່ມ’ ຄືໃໝ່ ຫຼື ‘ແຫ້ງ’ ຄືເກົ່າສະສົມ ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ—ນີ້ແຫຼະຖືກຊີ້ບອກວ່າເປັນປຣາຍະຈິດຕະອັນປະເສີດສຸດ

Verse 5

सर्वकालेऽप्यभेद्यानामघानां क्षयकारणम् । महामुनिविनिर्दिष्टैः प्रायश्चित्तैरथोत्तमैः

ນີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ບາບທີ່ເຂົາວ່າ “ບໍ່ອາດແຕກທຳລາຍ” ກໍສິ້ນໄປໄດ້ໃນທຸກການ; ຍັງເຫນືອກວ່າປຣາຍະຊິດ (prāyaścitta) ອັນດີເລີດທີ່ມະຫາມຸນີກຳນົດໄວ້ອີກດ້ວຍ।

Verse 6

इयमेव परं श्रेयः सर्वशास्त्रविनिश्चितम् । यद्भक्त्या परमेशस्य पूजनं परमो दयम्

ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຄວາມດີສູງສຸດ—ຊາສະຕຣາທັງປວງໄດ້ວິນິດໄວ້ວ່າ ການບູຊາພຣະປະເມສະ (Parameśa) ດ້ວຍພັກຕິ ແມ່ນທານສູງສຸດ ແລະເມດຕາສູງສຸດ।

Verse 7

जानताऽजानता वापि येन केनापि हेतुना । यत्किंचिपि देवाय कृतं कर्म विमुक्तिदम्

ຈະເຮັດດ້ວຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ ດ້ວຍເຫດໃດກໍຕາມ—ກຳທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດເພື່ອພຣະເທວະ ຍ່ອມເປັນຜູ້ໃຫ້ວິມຸກຕິ (vimukti) ຄືຄວາມຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 8

माघे कृष्णचतुर्द्दश्यामुपवासोऽति दुर्लभः । तत्रापि दुर्लभं मन्ये रात्रौ जागरणं नृणाम्

ໃນເດືອນມາຆະ (Māgha) ການອຸປະວາສ (upavāsa) ໃນວັນກຣິສນະ-ຈະຕຸຣະດະຊີ ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ແລະຫາຍາກກວ່ານັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ຄືການຈາກຣະນະ (jāgaraṇa) ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນຂອງມະນຸດ।

Verse 9

अतीव दुर्लभं मन्ये शिवलिंगस्य दर्शनम् । सुदुर्लभतरं मन्ये पूजनं परमेशितुः

ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ການໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ແຫ່ງສິວະ-ລິງຄະ (Śiva-liṅga) ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ແລະຫາຍາກກວ່ານັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ຄືການບູຊາພຣະປະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ।

Verse 10

भवकोटिशतोत्पन्नषुण्यराशिविपाकतः । लभ्यते वा पुनस्तत्र बिल्वपत्रार्चनं विभोः

ເມື່ອຜົນສຸກງອມຂອງກອງບຸນແລະບາບອັນໃຫຍ່ດຸດຄວາມຫວ່າງເປົ່າ ທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບຮ້ອຍໂກຕິ ສຳເລັດແລ້ວເທົ່ານັ້ນ ໃນການອັນສັກສິດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ໂອກາດບູຊາພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍໃບບິລະວະ (bilva)

Verse 11

वर्षाणामयुतं येन स्नातं गंगासरिज्जले । सकृद्बिल्वार्चनेनैव तत्फलं लभते नरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ຜົນບຸນດຽວກັນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການບູຊາດ້ວຍໃບບິລະວະພຽງຄັ້ງດຽວ

Verse 12

यानियानि तु पुण्यानि लीनानीह युगेयुगे । माघेऽसितचतुर्दश्यां तानि तिष्ठंति कृत्स्नशः

ບຸນກຸສົນໃດໆທີ່ຊ່ອນຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດຍຸກແລ້ວຍຸກເລົ່າ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ (Caturdaśī) ຂອງປັກມືດເດືອນມາຆະ ບຸນທັງໝົດນັ້ນຈະປາກົດຄົບຖ້ວນ

Verse 13

एतामेव प्रशंसंति लोके ब्रह्मादयः सुराः । मुनयश्च वशिष्ठाद्या माघेऽसितचतुर्दशीम्

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ເທວະທັງປວງເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະບັນດາມຸນີ—ວະສິດຖະ ແລະອື່ນໆ—ລ້ວນສັນລະເສີນວັນຈະຕຸຣະທະສີໃນປັກມືດເດືອນມາຆະນີ້

Verse 14

अत्रोपवासः केनापि कृतः क्रतुशताधिकैः । रात्रौ जागरणं पुण्यं कल्पकोटितपोऽधिकम्

ການຖືອຸປະວາສ (ອົບສົດ) ທີ່ນີ້ໂດຍຜູ້ໃດກໍຕາມ ຍ່ອມເກີນກວ່າບຸນຂອງຍັດຍະນັບຮ້ອຍ; ແລະການຕື່ນຢາມຕະຫຼອດຄືນເປັນກຸສົນອັນສັກສິດ ຍິ່ງກວ່າຕະປະທີ່ບຳເພັນນັບສິບລ້ານກັລປະ

Verse 15

एकेन बिल्वपत्रेण शिवलिंगार्चनं कृतम् । त्रैलोक्ये तस्य पुण्यस्य को वा सादृश्यमिच्छति

ແມ່ນແຕ່ໃບບິລວາພຽງໃບດຽວ ຖ້ານໍາໄປບູຊາພຣະສິວະລິງຄ໌ ໃນໄຕໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຈະປາດຖະນາ ຫຼືພົບບຸນທີ່ເທົ່າທຽມກັນໄດ້?

Verse 16

अत्रानुवर्ण्यते गाथा पुण्या परमशोभना । गोपनीयापि कारुण्याद्गौतमेन प्रकाशिता

ທີ່ນີ້ຈະພັນນາຄາຖາອັນສັກສິດ ແລະງາມສະຫງ່າຍິ່ງ; ແມ່ນວ່າຄວນເກັບໄວ້ເປັນຄວາມລັບ ແຕ່ໂຄຕະມະໄດ້ເຜີຍແຜ່ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 17

इक्ष्वाकुवंशजः श्रीमान्राजा परम धार्मिकः । आसीन्मित्रसहोनाम श्रेष्ठः सर्वधनुर्भृताम्

ມີກະສັດຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ເກີດໃນວົງສາອິກສະວາກຸ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະຢ່າງສູງ; ນາມວ່າ ມິດຕະສະຫາ ເປັນຜູ້ຍິງທະນູຍອດເຢັ້ນກວ່າທຸກຄົນ.

Verse 18

स राजा सकलास्त्रज्ञः शास्त्रज्ञः श्रुतिपारगः । वीरोऽत्यंतबलोत्साहो नित्योद्योगी दयानिधिः

ກະສັດນັ້ນຊໍານານອາວຸດທຸກຢ່າງ ຮູ້ຊາສະຕຣາ ແລະຊໍານານໃນສຣຸຕິ (ເວທ); ເປັນວີຣະບຸລຸດມີກໍາລັງແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃຈກ້າ ຂະຫຍັນບໍ່ຢຸດ ແລະເປັນດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງເມດຕາ.

Verse 19

पुण्यानामिव संघातस्तेजसामिव पंजरः । आश्चर्याणामिव क्षेत्रं यस्य मूर्तिर्विराजते

ຮູບພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງການຊຸມນຸມແຫ່ງບຸນ ດັ່ງໂຄງແຫ່ງລັດສະໝີ; ປານດັ່ງນາແຫ່ງຄວາມອັດສະຈັນ ທີ່ອັດສະຈັນທັງຫຼາຍໄດ້ຫຍັ່ງຮາກ.

Verse 20

हृदयं दययाक्रांतं श्रियाक्रांतं च तद्वपुः । चरणौ यस्य सामंतचूडामणिमरीचिभिः

ພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາ ແລະພຣະວະກາຍກໍອາບດ້ວຍສິຣີສົງ່າແຫ່ງຣາຊະສະຫງ່າ. ລຳແສງຈາກແກ້ວມະນີໃນມົງກຸດຂອງກະສັດຜູ້ຂຶ້ນຕໍ່ ສ່ອງຕົກລົງເທິງພຣະບາດໃຫ້ສະຫວ່າງໄສ

Verse 21

एकदा मृगयाकेलिलोलुपः स महीपतिः । विवेश गह्वरं घोरं बलेन महतावृतः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ກະສັດຜູ້ຫຼົງໃນກິລາລ່າສັດ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າລຶກອັນນ່າຢ້ານ ດຸດດັ່ງຫຸບເຫວແລະຖ້ຳ ໂດຍມີກອງທັບໃຫຍ່ຫ້ອມລ້ອມ

Verse 22

तत्र विव्याध विशिखैः शार्दूलान्गवयान्मृगान् । रुरून्वराहान्महिषान्मृगेंद्रानपि भूरिशः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຍິງດ້ວຍລູກສອນທະລຸສັດຫຼາຍຊະນິດ—ເສືອ, ງົວປ່າ (gayal), ກວາງ, ຣູຣູ, ໝູປ່າ, ຄວາຍປ່າ ແລະແມ່ນແຕ່ຈ້າວແຫ່ງສັດຜູ້ມີພະລັງ—ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ

Verse 23

स रथी मृगयासक्तो गहनं दंशित श्चरन् । कमपि ज्वलनाकारं निजघान निशाचरम्

ກະສັດຜູ້ຂັບລົດສົງຄາມນັ້ນ ໝົກມຸ່ນໃນກິລາລ່າສັດ ເດີນທ່ອງໄປໃນປ່າທຶບຫນາ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຟັນລົງສັດນິຊາຈອນຜູ້ເດືອດດັ່ງໄຟ

Verse 24

तस्यानुजः शुचाविष्टो दृष्ट्वा दूरे तिरोहितः । भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा चिंतयामास चेतसा

ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ ຈຶ່ງຖອຍໄປຢູ່ໄກແລະຫຼົບເລື່ອນ. ເມື່ອເຫັນພີ່ຊາຍຖືກສັງຫານ ກໍຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນໃຈ

Verse 25

नन्वेष राजा दुर्द्धर्षो देवानां रक्षसामपि । छद्मनैव प्रजेतव्यो मम शत्रुर्न चान्यथा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກະສັດນີ້ຍາກຈະພິຊິດ ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ຣາກສະກໍຍັງບໍ່ອາດ. ສັດຕູຂອງຂ້າຈະຕ້ອງຖືກຊະນະດ້ວຍການປອມຕົວແລະອຸບາຍເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນວິທີອື່ນ.

Verse 26

इति व्यवसितः पापो राक्षसो मनुजाकृतिः । आससाद नृपश्रेष्ठमुत्पात इव मूर्तिमान्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແລ້ວ ຣາກສະຜູ້ບາບນັ້ນໄດ້ແປງກາຍເປັນມະນຸດ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາກະສັດຜູ້ປະເສີດ ດຸດດັ່ງລາງຮ້າຍແຫ່ງພິບັດທີ່ມີຊີວິດ.

Verse 27

तं विनम्राकृतिं दृष्ट्वा भृत्यतां कर्तुमागतम् । चक्रे महानसाध्यक्षमज्ञानात्स महीपतिः

ເມື່ອເຫັນເຂົາມີທ່າທີຖ່ອມຕົນ ມາຂໍຮັບໃຊ້ ກະສັດດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນຫົວໜ້າຫ້ອງຄົວຫຼວງ.

Verse 28

अथ तस्मिन्वने राजा किंचित्कालं विहृत्य सः । निवृत्तो मृगयां हित्वा स्वपुरीं पुनराययौ

ຕໍ່ມາ ກະສັດໄດ້ສຳລານໃນປ່ານັ້ນຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ແລ້ວຢຸດການລ່າສັດ ລະການໄລ່ຕາມ ແລະກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນອີກຄັ້ງ.

Verse 29

तस्य राजेंद्रमुख्यस्य मदयंतीतिनामतः । दमयन्ती नलस्येव विदिता वल्लभा सती

ສຳລັບກະສັດຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດນັ້ນ ມີມະເຫສີຜູ້ມີສິນທຳເປັນທີ່ຮັກ ຊື່ວ່າ ມະດະຍັນຕີ ໂດງດັງດຸດດັ່ງ ທະມະຍັນຕີ ພຣະຊາຍາຂອງນະລະ.

Verse 30

एतस्मिन्समये राजा निमंत्र्य मुनिपुंगवम् । वशिष्ठं गृहमानिन्ये संप्राप्ते पितृवासरे

ໃນເວລານັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ນິມົນວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ມຸນີ ແລະນໍາທ່ານເຂົ້າສູ່ພະຄະຫານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເນື່ອງຈາກວັນບູຊາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ

Verse 31

रक्षसा सूदरूपेण संमिश्रितनरामिषम् । शाकामिषं पुरः क्षिप्तं दृष्ट्वा गुरुरथाब्रवीत्

ຣັກສະສະຜູ້ໜຶ່ງປອມໂຕເປັນພໍ່ຄົວ ໄດ້ປົນເນື້ອຄົນເຂົ້າໃນອາຫານຜັກ ແລ້ວວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າ; ຄຸຣຸເຫັນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ

Verse 32

धिग्धिङ्नरामिषं राजं स्त्वयैतच्छद्मकारिणा । खलेनोपहृतं मेऽद्य अतो रक्षो भविष्यसि

“ຊົ່ວຊ້າ! ຊົ່ວຊ້າ! ນີ້ແມ່ນເນື້ອຄົນ! ໂອ ພະຣາຊາ, ມື້ນີ້ຂອງນີ້ຖືກນໍາມາຖວາຍແກ່ເຮົາດ້ວຍເລ່ຫ໌ຂອງທ່ານ ໂດຍຄົນຊົ່ວນໍາມາ; ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈະກາຍເປັນຣັກສະສະ”

Verse 33

रक्षःकृतमविज्ञाय शप्त्वैवं स गुरुस्ततः । पुनर्विमृश्य तं शापं चकार द्वादशाब्दिकम्

ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າເປັນການກະທໍາຂອງຣັກສະສະ ຄຸຣຸຈຶ່ງສາບໄວ້ດັ່ງນັ້ນ; ຕໍ່ມາເມື່ອຄິດທົບທວນອີກ ກໍກໍານົດໃຫ້ຄໍາສາບນັ້ນຍາວນານສິບສອງປີ

Verse 34

राजापि कोपितः प्राह यदिदं मे न चेष्टितम् । न ज्ञातं च वृथा शप्तो गुरुं चैव शपाम्यहम्

ພະຣາຊາກໍໂກດ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນການກະທໍາຂອງເຮົາ ແລະເຮົາກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍ ເຮົາຖືກສາບໂດຍບໍ່ມີເຫດ; ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະສາບຄຸຣຸດ້ວຍ”

Verse 35

इत्यपोंजलिनादाय गुरुं शप्तुं समुद्यतः । पतित्वा पादयोस्तस्य मदयन्ती न्यवारयत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ລາວຕັກນ້ຳໄວ້ໃນອັນຊະລີ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນຈະສາບພຣະຄຸຣຸ; ແຕ່ມະດະຍັນຕີໄດ້ກົດກາບຢູ່ພຣະບາດຂອງພຣະຄຸຣຸ ແລະຫ້າມໄວ້.

Verse 36

ततो निवृत्तः शापाच्च तस्या वचनगौरवात् । तत्याज पादयोरंभः पादौ कल्मषतां गतौ

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກເຄົາລົບຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ລາວຈຶ່ງຖອນຈາກການສາບ ແລະປ່ອຍນ້ຳນັ້ນລົງໃສ່ຕີນຂອງຕົນເອງ; ຕີນທັງສອງຈຶ່ງກາຍເປັນມົນທິນ.

Verse 37

कल्मषांघ्रिरिति ख्यातस्ततः प्रभृति पार्थिवः । बभूव गुरुशापेन राक्षसो वनगोचरः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ກະສັດຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ກັລມະສາງຄຣິ’ (ຜູ້ມີຕີນເປື້ອນມົນທິນ); ແລະໂດຍຄຳສາບຂອງພຣະຄຸຣຸ ລາວກາຍເປັນຣາກສະ ພະເລີນໄປໃນປ່າ.

Verse 38

स बिभ्रद्राक्षसं रूपं घोरं कालां तकोपमम् । चखाद विविधाञ्जंतून्मानुषादीन्वनेचरः

ລາວສວມຮູບຣາກສະອັນນ່າສະພຶງ ດຸດດັ່ງມະຫາມະຣະນະໃນການສິ້ນກັນ; ເປັນຜູ້ເດີນປ່າ ແລ້ວກິນກືນສັດມີຊີວິດນານາ ທັງມະນຸດແລະອື່ນໆ.

Verse 39

स कदाचिद्वने क्वापि रममाणौ किशोरकौ । अपश्यदंतकाकारो नवोढौ मुनिदंपती

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນປ່າບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ຜູ້ມີຮູບດຸດອັນຕະກະນັ້ນ ໄດ້ເຫັນຄູ່ໜຸ່ມສາວແຕ່ງໃໝ່—ມຸນີແລະພັນລະຍາ—ກຳລັງຮ່າເຮີງຫຼິ້ນຢ່າງສຸກໃຈ.

Verse 40

राक्षसो मानुषाहारः किशोरमुनिनंदनम् । जग्धुं जग्राह शापार्तो व्याघ्रो मृगशिशुं यथा

ຣາກຊະສາກິນຄົນ ຜູ້ຖືກຄຳສາບທຳໃຫ້ທຸກທໍລະມານ ໄດ້ຄວ້າບຸດໜຸ່ມຂອງມຸນີໄປເພື່ອຈະກິນ—ດັ່ງເສືອຄວ້າລູກກວາງນ້ອຍ।

Verse 41

रक्षोगृहीतं भर्तारं दृष्ट्वा भीताथ तत्प्रिया । उवाच करुणं बाला क्रंदंती भृशवेपिता

ເມື່ອເຫັນຜົວຖືກຣາກຊະສາຈັບ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ; ນາງສາວເວົ້າດ້ວຍຄວາມສົງສານ ຮ້ອງໄຫ້ແລະສັ່ນສະທ້ານຢ່າງແຮງ।

Verse 42

भोभो मामा कृथाः पापं सूर्यवंशयशोधर । मदयंतीपतिस्त्वं हि राजेंद्रो न तु राक्षसः

“ໂອ ໂອ—ຢ່າເຮັດບາບນີ້ເລີຍ ຜູ້ຖືກກຽດສັກສີແຫ່ງສຸຣິຍະວົງ! ທ່ານແທ້ໆແມ່ນຜົວຂອງມະດະຍັນຕີ ເປັນຈອມກະສັດໃນຫມູ່ກະສັດ ບໍ່ແມ່ນຣາກຊະສາ।”

Verse 43

न खाद मम भर्त्तारं प्राणात्प्रियतमं प्रभो । आर्त्तानां शरणार्त्तानां त्वमेव हि यतो गतिः

“ຂໍຢ່າກິນຜົວຂ້າ ໂອ້ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ—ຜູ້ທີ່ຂ້າຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ສຳລັບຜູ້ທຸກທໍລະມານ ແລະຜູ້ຂໍພຶ່ງພາໃນຄວາມເຈັບປວດ ທ່ານເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງແທ້ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍ।”

Verse 44

पापानामिव संघातैः किं मे दुष्टैर्जडासुभिः । देहेन चातिभारेण विना भर्त्रा महात्मना

“ຮ່າງກາຍນີ້ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້າ—ຊົ່ວຊ້າ ແລະດັ່ງບໍ່ມີຊີວິດ, ເຫມືອນກອງບາບ, ເປັນພາລະຫນັກ—ເມື່ອຂ້າບໍ່ມີຜົວຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່?”

Verse 45

मलीमसेन पापेन पांचभौतेन किं सुखम् । बालोयं वेदविच्छांतस्तपस्वी बहुशास्त्रवित्

ຄວາມສຸກອັນໃດຈະມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍທີ່ເປື້ອນເປິ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້ານີ້? ເດັກນ້ອຍຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ສະຫງົບ, ຮູ້ພະເວດ, ເປັນນັກບວດ ແລະ ມີຄວາມຮູ້ໃນພະຄຳພີຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 46

अतोऽस्य प्राणदानेन जगद्रक्षा त्वया कृता । कृपां कुरु महाराज बालायां ब्राह्मणस्त्रियाम्

ດັ່ງນັ້ນ, ໂດຍການໃຫ້ຊີວິດແກ່ລາວ, ທ່ານຈະໄດ້ປົກປັກຮັກສາໂລກ. ຈົ່ງສະແດງຄວາມເມດຕາ, ໂອ ມະຫາລາດ, ຕໍ່ຍິງພາມໜຸ່ມຜູ້ນີ້ແດ່ທ້ອນ.

Verse 47

अनाथकृपणार्तेषु सघृणाः खलु साधवः । इत्थमभ्यर्थितः सोऽपि पुरुषादः स निर्घृणः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຄົນດີຍ່ອມມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ເພິ່ງ, ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມທຸກ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກອ້ອນວອນແບບນີ້, ມັນຜູ້ກິນຄົນ ກໍຍັງບໍ່ມີຄວາມປານີ.

Verse 48

चखाद शिर उत्कृत्य विप्रपुत्रं दुराशयः । अथ साध्वी कृशा दीना विलप्य भृशदुःखिता

ຄົນຊົ່ວຜູ້ນັ້ນໄດ້ຫັກຫົວລູກຊາຍຂອງພາມ ແລ້ວກິນລາວ. ຈາກນັ້ນ ຍິງຜູ້ບໍລິສຸດ ທີ່ຈ່ອຍຜອມ ແລະ ເປັນທຸກ ກໍຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ.

Verse 49

आहृत्य भर्तुरस्थीनि चितां चक्रे तथोल्बणाम् । भर्तारमनुगच्छंती संविशंती हुताशनम्

ນາງໄດ້ເກັບກະດູກຂອງຜົວມາເຕົ້າໂຮມກັນ, ກໍ່ກອງຟອນໃຫຍ່ຂຶ້ນ; ແລະ ຕິດຕາມຜົວຂອງນາງໄປ, ນາງໄດ້ຍ່າງເຂົ້າໄປໃນກອງໄຟ.

Verse 50

राजानं राक्षसाकारं शापास्त्रेण जघान तम् । रेरे पार्थिव पापात्मंस्त्वया मे भक्षितः पतिः

ເມື່ອນາງເຫັນພະຣາຊາໃນຮ່າງຍັກ, ນາງຈຶ່ງສາບແຊ່ງດ້ວຍອາວຸດແຫ່ງຄຳສາບ. "ກະສັດຜູ້ຊົ່ວຊ້າ ຜູ້ມີຈິດໃຈບາບ ທ່ານໄດ້ກິນຜົວຂອງຂ້ອຍໄປແລ້ວ!"

Verse 51

अतः पतिव्रतायास्त्वं शापं भुंक्ष्व यथोल्बणम् । अद्यप्रभृति नारीषु यदा त्वमपि संगतः । तदा मृतिस्तवेत्युक्त्वा विवेश ज्वलनं सती

"ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ຜົວຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຈົ່ງຮັບຄຳສາບອັນຮ້າຍແຮງນີ້. ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າຮ່ວມຫລັບນອນກັບຍິງໃດ ຄວາມຕາຍຈະມາເຖິງເຈົ້າ." ເວົ້າຈົບ ນາງຜູ້ຊົງສິນກໍຍ່າງເຂົ້າກອງໄຟ.

Verse 52

सोऽपि राजा गुरोः शापमुपभुज्य कृतावधिम् । पुनः स्वरूपमादाय स्वगृहं मुदितो ययौ

ພະຣາຊາອົງນັ້ນ ເມື່ອຊົດໃຊ້ຄຳສາບຂອງພະອາຈານຈົນຄົບກຳນົດແລ້ວ ກໍກັບຄືນສູ່ຮ່າງເດີມ ແລະ ສະເດັດກັບວັງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 53

ज्ञात्वा विप्रसतीशापं तत्पत्नी रतिलालसम् । पतिं निवारयामास वैधव्यातिबिभ्यती

ເມື່ອຮູ້ເຖິງຄຳສາບຂອງເມຍພາມຜູ້ຊົງສິນ ພະຣາຊິນີເຫັນພະຣາຊາປາຖະໜາໃນຄວາມຮັກ ຈຶ່ງຫ້າມພະສະວາມີໄວ້ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານທີ່ຈະຕ້ອງເປັນແມ່ຮ້າງ.

Verse 54

अनपत्यः स निर्विण्णो राज्यभोगेषु पार्थिवः । विसृज्य सकलं लक्ष्मीं ययौ भूयोऽपि काननम्

ເມື່ອບໍ່ມີລູກ ພະຣາຊາກໍຊົງເບື່ອໜ່າຍໃນສົມບັດພັດສະຖານ ຊົງສະລະຣາຊະສົມບັດ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງໂລດທັງປວງ ແລ້ວສະເດັດເຂົ້າປ່າໄປອີກຄັ້ງ.

Verse 55

सूर्यवंशप्रतिष्ठित्यै वशिष्ठो मुनिसत्तमः । तस्यामुत्पादयामास मदयंत्यां सुतोत्तमम्

ເພື່ອໃຫ້ວົງສຸຣິຍະວົງດຳລົງມັ່ນຄົງ ວະສິດຖະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ ມະດະຍັນຕີ ປະສູດບຸດອັນຍອດຢ່າງ។

Verse 56

विसृष्टराज्यो राजापि विचरन्सकलां महीम् । आयांतीं पृष्ठतोऽपश्यत्पिशाचीं घोररूपिणीम्

ເມື່ອລະທິ້ງອານາຈັກແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ພາຕົນເອງທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ; ແລະເຫັນທາງຫຼັງມີປິສາຈີຮູບອັນນ່າຢ້ານກຳລັງເຂົ້າມາ.

Verse 57

सा हि मूर्तिमती घोरा ब्रह्महत्या दुरत्यया । यदासौ शापविभ्रष्टो मुनिपुत्रमभक्षयत्

ນາງຜູ້ມີຮູບກາຍອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’ ອັນຍາກຈະກຳຈັດ; ເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຂົາຖືກຄຳສາບໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລ້ວກິນບຸດຂອງມຸນີ.

Verse 58

तेनात्मकर्मणा यांतीं ब्रह्महत्यां स पृष्ठतः । बुबुधे मुनिवर्याणामुपदेशेन भूपतिः

ພະຣາຊາໄດ້ຮູ້ຊັດວ່າ ‘ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ’ ທີ່ຕາມຫຼັງມານັ້ນ ແມ່ນຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ໂດຍໄດ້ເຂົ້າໃຈຕາມຄຳສອນຂອງມຸນີຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 59

तस्या निर्वेशमन्विच्छन्राजा निर्विण्णमानसः । नानाक्षेत्राणि तीर्थानि चचार बहुवत्सरम्

ເພື່ອຊອກຫາບ່ອນພົ້ນຈາກການຕາມລ່າຂອງນາງ ພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈເຫື່ອຍລ້າດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ໄດ້ທ່ອງໄປຫາຄະເຂດສັກສິດ ແລະ ທີຣະຖະສຳລັບຈາລິກຫຼາຍແຫ່ງ ນານປີ.

Verse 60

यदा सर्वेषु तीर्थेषु स्नात्वापि च मुहुर्मुहुः । न निवृत्ता ब्रह्महत्या मिथिलामाययौ तदा । बाह्योद्यानगतस्तस्याश्चिंतया परयार्दितः

ເມື່ອເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະໃນທີຣຖະທັງປວງຊ້ຳໆ ແຕ່ບາບພຣະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ) ບໍ່ຫຼຸດຜ່ອນ ເຂົາຈຶ່ງໄປຮອດມິຖິລາ। ທີ່ນັ້ນເມື່ອເຂົາເຂົ້າສວນດ້ານນອກ ກໍຖືກຄວາມກັງວົນອັນແຮງກ້າທຳລາຍໃຈ।

Verse 61

ददर्श मुनिमायांतं गौतमं विमलाशयम् । हुताशनमिवाशेषतपस्विजनसेवितम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນມຸນີໂຄຕະມະກຳລັງເຂົ້າມາ—ໃຈບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ—ມີຫມູ່ຕະປະສະວີຫຼາຍຄົນລ້ອມຮັບໃຊ້ ດັ່ງໄຟສັກສິດທີ່ທຸກຄົນຄອຍບູຊາປະຄອງ।

Verse 62

विवस्वंतमिवात्यंतं घनदोषतमोनुदम् । शशांकमिव निःशंकमवदातगुणोदयम्

ທ່ານເຫມືອນດວງອາທິດອັນເຜົາໄໝ້ ຂັບໄລ່ຄວາມມືດໜາແນ່ນຂອງຄວາມຜິດ; ແລະເຫມືອນດວງຈັນ—ບໍ່ຫວາດຫວັນ ສະຫງົບເຢັນ—ເຜີຍການຜຸດຂຶ້ນແຫ່ງຄຸນຄວາມດີອັນບໍລິສຸດ।

Verse 63

महेश्वरमिव श्रीमद्द्विजराजकलाधरम् । शांतं शिष्यगणोपेतं तपसामेकभाजनम्

ທ່ານເຫມືອນພຣະມະເຫສວຣາເອງ—ສົງ່າງາມຮຸ່ງເຮືອງ ທຣົງເສັ້ນຈັນທຣາຂອງ ‘ຣາຊາແຫ່ງທະວິຊະ’ (ດວງຈັນ); ສະຫງົບ ມີຫມູ່ສິດລ້ອມຂ້າງ ແລະເປັນພາຊະນະອັນດຽວທີ່ຮອງຮັບແກ່ນແທ້ແຫ່ງຕະປະທັງປວງ।

Verse 66

गौतम उवाच । कच्चित्ते कुशलं राजन्कच्चित्ते पदमव्ययम्

ໂຄຕະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານສະບາຍດີບໍ? ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນປອດໄພ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນແລ້ວບໍ?”

Verse 67

कुशलिन्यः प्रजाः कच्चिदवरोधजनोपि वा । किमर्थमिह संप्राप्तो विसृज्य सकलां श्रियम्

ປະຊາຊົນຂອງພະອົງຢູ່ດີມີສຸກບໍ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນກໍດີບໍ? ເພາະເຫດໃດພະອົງຈຶ່ງເສດັດມານີ້ ໂດຍລະວາງສິຣິຣາຊສົມບັດທັງປວງ?

Verse 68

किं च ध्यायसि भो राजन्दीर्घमुष्णं च निःश्वसन्

ແລ້ວພະອົງກຳລັງຄິດຄຳນຶງສິ່ງໃດ ໂອ້ ພະຣາຊາ ຈຶ່ງຫາຍໃຈຍາວໆ ແລະຮ້ອນຜ່າວ?

Verse 69

अभिनंद्य मुनिः प्रीत्या संस्मितं समभाषत

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມຸນີດ້ວຍຄວາມປິຕິແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ

Verse 70

अलक्षिता मदपरैर्भर्त्सयंती पदेपदे । यन्मया शापदग्धेन कृतमहो दुरत्ययम् । न शांतिर्जायते तस्य प्रायश्चित्तसहस्रकैः

ຜູ້ທີ່ເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສບໍ່ທັນເຫັນນາງ ແຕ່ນາງກໍຕຳນິຂ້າພະເຈົ້າທຸກຍ່າງກ້າວ. ໂອ້ ອະນິຈຈາ! ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຖືກຄຳສາບເຜົາໄໝ້ ໄດ້ກະທຳກຳອັນໜັກ ຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ; ສຳລັບມັນ ແມ່ນແຕ່ການແກ້ບາບນັບພັນກໍບໍ່ກ່ອດຄວາມສະຫງົບ

Verse 71

इष्टाश्च विविधा यज्ञाः कोशसर्वस्वदक्षिणाः । सरित्सरांसि स्नातानि यानि पूज्यानि भूतले । निषेवितानि सर्वाणि क्षेत्राणि भ्रमता मया

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບຍັດຍະພິທີຫຼາຍປະເພດ ແລະຖວາຍທັກສິນາເປັນຄັງຊັບກັບຊັບສົມບັດທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳແລະສະຫຼອງທີ່ຄວນບູຊາໃນໂລກ. ພະເນຈອນໄປ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາແລະຮັບໃຊ້ທຸກຕີຣະຖະສະຖານອັນສັກສິດ—ແຕ່ການພົ້ນທຸກກໍຍັງບໍ່ປາກົດ

Verse 72

जप्तान्यखिलमंत्राणि ध्याताः सकलदेवताः । महाव्रतानि चीर्णानि पर्णमूलफलाशिना

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສວດຈັບມົນທັງປວງ ແລະໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາເທວະທັງຫມົດ। ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືມະຫາວຣະຕະ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບໄມ້ ຮາກ ແລະຜົນໄມ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 73

तानि सर्वाणि कुर्वंति स्वस्थं मां न कदाचन । अद्य मे जन्मसाफल्यं संप्राप्तमिव लक्ष्यते

ແຕ່ເຖິງຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດທັງໝົດນັ້ນ ມັນກໍບໍ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສົມບູນແທ້ໆເລີຍ। ແຕ່ມື້ນີ້ດູເໝືອນວ່າ ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸແລ້ວ।

Verse 74

यतस्त्वद्दर्शनादेव ममात्मानंदभागभूत् । अन्विच्छंल्लभते क्वापि वर्षपूगैर्मनोरथम्

ເພາະພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນທ່ານ ວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ມີສ່ວນໃນອານັນທະ। ແລະຄວາມປາຖະໜາທີ່ຖືກຖະນອມມາຫຼາຍປີ ດູເໝືອນຈະໄດ້ພົບເຫັນໃນທີ່ສຸດ।

Verse 75

इत्येवं जनवादोऽपि संप्राप्तो मयि सत्यताम् । आजन्मसंचितानां तु पुण्यानामुदयोदये

ດັ່ງນັ້ນ ຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ຄົນກໍໄດ້ພິສູດວ່າເປັນຈິງສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ। ເພາະບຸນກຳທີ່ສະສົມມາຈາກຫຼາຍກຳເນີດ ຍ່ອມຜຸດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ແລະໃຫ້ຜົນ।

Verse 76

यद्भवान्भवभीतानां त्राता नयनगोचरः । कस्माद्देशादिहायातो भवान्भवभयापहः

ເມື່ອທ່ານ—ຜູ້ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວສັງສາຣະ—ປາກົດໃນສາຍຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ທ່ານມາຈາກປະເທດໃດຈຶ່ງມາຮອດນີ້, ໂອ້ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສາຣະ?

Verse 77

दूरभ्रमणविश्रांतं शंके त्वामिह चागतम् । दृष्ट्वाश्चर्यमिवात्यर्थं मुदितोसि मुखश्रिया

ຂ້າພະເຈົ້າສົງໄສວ່າ ເຈົ້າໄດ້ມາທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າຈາກການພະເນຈອນໄກ; ແຕ່ເມື່ອເຫັນເຈົ້າ ກໍເຫມືອນໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ—ໃບໜ້າສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະເຈົ້າດູປິຕິຍິນດີຫຼາຍນັກ।

Verse 78

आनंदयसि मे चेतः प्रेम्णा संभाषणादिव । अद्य मे तव पादाब्जशरणस्य कृतैनसः । शांतिं कुरु महाभाग येनाहं सुखमाप्नुयाम्

ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າປິຕິ ດັ່ງການສົນທະນາດ້ວຍຄວາມຮັກ. ມື້ນີ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າມີບາບ ກໍໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພະບາດດອກບົວຂອງເຈົ້າ; ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ຂໍໃຫ້ປະທານຄວາມສະຫງົບ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສຸກສະວັດດີ.

Verse 79

इति तेन समादिष्टो गौतमः करुणानिधिः । समादिदेश घोराणामघानां साधु निष्कृतिम्

ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະໂຄຕະມະ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຈຶ່ງໄດ້ກຳນົດວິທີປຣາຍັດຈິຕ (ການໄຖ່ບາບ) ອັນຖືກຕ້ອງ ສຳລັບບາບອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 80

गौतम उवाच । साधु राजेंद्र धन्योऽसि महा घेभ्यो भयं त्यज

ພຣະໂຄຕະມະກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນໃຫຍ່! ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມນ່າສະພຶງກົວອັນໃຫຍ່ເຖີດ.

Verse 81

शिवे त्रातरि भक्तानां क्व भयं शरणैषिणाम् । शृणु राजन्महाभाग क्षेत्रमन्यत्प्रतिष्ठितम्

ເມື່ອພຣະສິວະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ພັກຕະ ຜູ້ສະແຫວງຫາທີ່ພຶ່ງຈະມີຄວາມຢ້ານກົວຢູ່ໃສ? ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີພາກດີ: ຍັງມີເຂດສັກສິດ (kṣetra) ອື່ນອີກແຫ່ງ ທີ່ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 82

महापातकसंहारि गोकर्णाख्यं मनोरमम् । यत्र स्थितिर्न पापानां महद्भ्यो महतामपि

ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນງາມຊື່ “ໂກກັນນະ” ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ; ທີ່ນັ້ນບາບບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້ເລີຍ—ທັງຄົນທົ່ວໄປ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍດີ।

Verse 83

स्मृतो ह्यशेषपापघ्नो यत्र संनिहितः शिवः । यथा कैलासशिखरे यथा मंदारमूर्द्धनि

ທີ່ໃດທີ່ພຣະສິວະສະຖິດຢູ່ ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງສະຖານນັ້ນແລະພຣະອົງ ກໍທຳລາຍບາບໄດ້ຈົນບໍ່ເຫຼືອ—ດັ່ງທີ່ພຣະອົງປະທັບເທິງຍອດໄກລາສ ແລະເທິງຍອດມັນດາຣາ।

Verse 84

निवासो निश्चितः शंभोस्तथा गोकर्णमण्डले । नाग्निना न शशांकेन न ताराग्रहनायकैः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັມພູມີທີ່ປະທັບອັນໝັ້ນຄົງແນ່ນອນໃນມົນດົນໂກກັນນະ—ບໍ່ຖືກປ່ຽນແປງໂດຍໄຟ ບໍ່ໂດຍດວງຈັນ ແລະບໍ່ໂດຍຈອມແຫ່ງດາວແລະດາວເຄາະທັງຫຼາຍ।

Verse 85

तमो निस्तीर्यते सम्य ग्यथा सवितृदर्शनात् । तथैव नेतरैस्तीर्थैर्न च क्षेत्रैर्मनोरमैः

ເຫມືອນຄວາມມືດຖືກຂັບໄລ່ໝົດສິ້ນໂດຍການເຫັນດວງອາທິດ ຉັນໃດ ຄວາມມືດພາຍໃນແຫ່ງບາບກໍບໍ່ຖືກກຳຈັດໃນທຳນອງດຽວກັນໂດຍຕີຣຖະອື່ນໆ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເຂດສັກສິດອັນງາມງອນກໍດີ।

Verse 86

सद्यः पापविशुद्धिः स्याद्यथा गोकर्णदर्शनात् । अपि पापशतं कृत्वा ब्रह्म हत्यादि मानवः

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນໂກກັນນະ ກໍເກີດຄວາມບໍລິສຸດຈາກບາບໃນທັນທີ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນໄດ້ກະທຳບາບນັບຮ້ອຍ—ຮວມທັງບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ—ກໍຖືກຊຳລະ (ທີ່ນັ້ນ) ໄດ້।

Verse 87

सकृत्प्रविश्य गोकर्णं न बिभेति ह्यघात्क्वचित् । तत्र सर्वे महात्मानस्तपसा शांतिमागताः

ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ ໂກກັນນະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍບໍ່ຢ້ານບາບຢູ່ໃສໆອີກ. ທີ່ນັ້ນ ມະຫາອາດມາທັງປວງໄດ້ບັນລຸຄວາມສະຫງົບດ້ວຍຕະປະ.

Verse 88

इन्द्रोपेंद्रविरिंच्याद्यैः सेव्यते सिद्धिकांक्षिभिः । तत्रैकेन दिनेनापि यत्कृतं व्रतमुत्तमम्

ສະຖານນັ້ນເປັນທີ່ບູຊາຂອງຜູ້ປາຖະໜາສິດທິ ໂດຍພຣະອິນທຣ໌, ອຸເປນທຣ໌ (ພຣະວິສນຸ), ວິຣິນຈິ (ພຣະພຣົມ) ແລະເທວະອື່ນໆ. ແລະວຣະຕະອັນປະເສີດທີ່ປະຕິບັດທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມື້ດຽວ—

Verse 89

तदन्यत्राब्दलक्षेण कृतं भवति तत्समम् । यत्रेंद्रब्रह्मविष्ण्वादिदेवानां हितकाम्यया

—ກຸສົນນັ້ນຈະເທົ່າກັນໄດ້ ກໍຕ້ອງໄປເຮັດຢູ່ບ່ອນອື່ນຕະຫຼອດແສນປີ. ເພາະນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພຣະອິນທຣ໌, ພຣະພຣົມ, ພຣະວິສນຸ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ—

Verse 90

महाबलाभिधानेन देवः संनिहितः स्वयम् । घोरेण तपसा लब्धं रावणाख्येन रक्षसा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າອົງເອງສະຖິດຢູ່ໃນນາມ “ມະຫາບະລະ”. ຄວາມສັກສິດນີ້ໄດ້ມາຈາກຕະປະອັນຮຸນແຮງຂອງຣາກສະສະຊື່ ຣາວະນະ.

Verse 91

तल्लिंगं स्थापयामास गोकर्णे गणनायकः । इन्द्रो ब्रह्मा मुकुन्दश्च विश्वेदेवा मरुद्गणाः

ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານທີ່ ໂກກັນນະ ໂດຍຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ. ແລະພຣະອິນທຣ໌, ພຣະພຣົມ, ມຸກຸນດະ (ພຣະວິສນຸ), ວິສເວເທວະ ແລະຫມູ່ມາຣຸດ ກໍມາຮ່ວມນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍສັດທາ.

Verse 92

आदित्या वसवो दस्रौ शशांकश्च दिवाकरः । एते विमानगतयो देवास्ते सह पार्षदैः

ພວກອາທິດຍະ ແລະ ວະສຸ, ອັດສະວິນສອງອົງ, ພ້ອມດ້ວຍຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍະ—ເທວະເຫຼົ່ານີ້ຂຶ້ນວິມານທິບ ມາພ້ອມຫມູ່ບໍລິວານຂອງຕົນ।

Verse 93

पूर्वद्वारं निषेवन्ते देवदेवस्य शूलिनः । योन्यो मृत्युः स्वयं साक्षाच्चित्रगुप्तश्च पावकः

ທີ່ປະຕູທິດຕາເວັນອອກ ພວກເຂົາຢືນຮັບໃຊ້ພຣະຊູລິນ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ—ມີຍະມະ ແລະ ມຣິຕຍຸ ປາກົດໂດຍຕົນເອງ, ພ້ອມຈິຕຣະກຸປຕະ ແລະ ປາວະກະ (ອັກນິ)

Verse 94

पितृभिः सह रुद्रैश्च दक्षिणद्वारमाश्रितः । वरुणः सरितां नाथो गंगादिसरितां गणैः

ທີ່ປະຕູທິດໃຕ້ ພຣະວະຣຸນະ ຜູ້ເປັນນາຖແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ ຢືນຢູ່ພ້ອມພິຕຣະ ແລະ ຣຸທຣະ, ທັງຫມູ່ແມ່ນ້ຳມີຄົງຄາເປັນຕົ້ນ

Verse 95

आसेवते महादेवं पश्चिमद्वारमाश्रितः । तथा वायुः कुबेरश्च देवेशी भद्रकर्णिका

ທີ່ປະຕູທິດຕາເວັນຕົກ ພວກເຂົາຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະມະຫາເທວະ; ເຊັ່ນດຽວກັນມີພຣະວາຍຸ, ກຸເບຣ, ແລະ ເທວີເທເວສີ ພັດຣະກັນນິກາ

Verse 96

मातृभिश्चंडिकाद्याभिरुत्तरद्वारमाश्रिता । विश्वावसुश्चित्ररथश्चित्रसेनो महाबलः

ທີ່ປະຕູທິດເໜືອ ມີຫມູ່ມາຕຣິກາ ເລີ່ມດ້ວຍຈັນຑິກາ ປະຈຳຢູ່; ແລະຍັງມີ ວິສວາວະສຸ, ຈິຕຣະຣະຖະ, ແລະ ຈິຕຣະເສນະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່

Verse 97

सह गन्धर्ववर्गैश्च पूजयंति महाबलम् । रंभा घृताची मेना च पूर्वचित्तिस्तिलोत्तमा

ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄະນະຄັນທະວະທັງຫຼາຍ ພວກເຂົາບູຊາພຣະຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະ ຣັມພາ, ຄຣິຕາຈີ, ເມນາ, ປູຣະວະຈິຕຕິ, ຕິໂລຕຕະມາ—ນາງອັບສະຣາ—ກໍຢູ່ພ້ອມໜ້າດ້ວຍ.

Verse 98

नृत्यंति पुरतः शम्भोरुर्वश्याद्याः सुरस्त्रियः । वशिष्ठः कश्यपः कण्वो विश्वामित्रो महा तपाः

ຕໍ່ໜ້າພຣະສັມພູ ນາງສະຕຣີສະຫວັນເລີ່ມດ້ວຍ ອຸຣະວະຊີ ຟ້ອນລຳ; ແລະມີມະຫາຕະປະສະວີ—ວະສິດຖະ, ກັດຊະຍະປະ, ກັນວະ, ແລະ ວິສວາມິດຕຣະ—ຢູ່ພ້ອມດ້ວຍ.

Verse 99

जैमिनिश्च भरद्वाजो जाबालिः क्रतुरंगिराः । एते वयं च राजेंद्र सर्वे ब्रह्मर्षयोऽमलाः

ໄຈມິນິ, ພະຣະດວາຊ, ຊາບາລິ, ກຣະຕຸ ແລະ ອັງຄິຣະສ—ທ່ານເຫຼົ່ານີ້ ແລະພວກເຮົາດ້ວຍ, ໂອ ຣາເຈນດຣະ, ລ້ວນເປັນພຣະພຣະຫມະຣິສີຜູ້ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 100

देवं महाबलं भक्त्या समंतात्पर्यु पास्महे । मरीचिना सहात्रिश्च दक्षाद्याश्च मुनीश्वराः

ດ້ວຍພັກຕິ ພວກເຮົາອຸປາສະນາພຣະເທວະຜູ້ມີພະລັງມະຫາ ຢູ່ຮອບດ້ານທຸກທິດ; ແລະພ້ອມກັບ ມະຣີຈິ ແລະ ອະຕຣິ ມຸນີເອສະວອນເຊັ່ນ ທັກສະ ກໍຢືນບູຊາຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 110

तथा देव्या भद्रकाल्या शिशुमारेण धीमता । दुर्मुखेन फणींद्रेण मणिनागाह्वयेन च

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ມີເທວີ ພັດຣະກາລີ, ສິຊຸມາຣະຜູ້ມີປັນຍາ, ທຸຣມຸຂະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນາຄ, ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ມະນິນາຄ ກໍຢູ່ຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 120

सर्वेषां शिवलिंगानां सार्वभौमो महाबलः । कृते महाबलः श्वेतस्त्रेतायामतिलोहितः

ໃນບັນດາຊິວະລິງຄະທັງປວງ ມະຫາບະລະເປັນອົງສູງສຸດ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ໃນກຣິຕະຍຸກມີສີຂາວບໍລິສຸດ; ໃນເຕຣຕາຍຸກມີສີແດງແຮງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 125

लुब्धाः क्रूराः खला मूढाः स्ते नाश्चैवातिकामिनः । ते सर्वे प्राप्य गोकर्णं स्नात्वा तीर्थजलेषु च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໂລບ, ໂຫດຮ້າຍ, ຄົນຊົ່ວ, ຄົນຫຼົງ, ຂໂຈນ ແລະຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກາມຕັນຫາຢ່າງເກີນ—ເມື່ອໄປຮອດໂກກັນ ແລະອາບນ້ຳໃນນ້ຳຕີຣຖະອັນສັກສິດ—ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 130

यत्किंचिद्वा कृतं कर्म तदनंतफलप्रदम् । व्यतीपातादियोगेषु रविसंक्रमणेषु च

ກຳໃດໆທີ່ກະທຳ (ໃນການອັນສັກສິດເຊັ່ນນັ້ນ) ຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ໂດຍສະເພາະໃນວະຕີປາຕະ ແລະຍົກອື່ນໆ ພ້ອມທັງໃນເວລາສັງກຣານຕິ ຄືການຍ້າຍຮາສີຂອງພະອາທິດ.

Verse 135

गोकर्णं शिवलोकस्य नृणां सोपानपद्धतिः । शृणु राजन्नहमपि गोकर्णा दधुनागतः

ໂກກັນເປັນເສັ້ນທາງດັ່ງຂັ້ນບັນໄດ ສຳລັບມະນຸດເພື່ອໄປສູ່ຊິວະໂລກ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພະຣາຊາ—ຂ້າພະເຈົ້າກໍເພິ່ງມາຈາກໂກກັນໃນບັດນີ້.

Verse 140

लब्ध्वा च जन्मसाफल्यं प्रयाताः सर्वतोदिशम् । अमुनाद्य नरेंद्रेण जनकेन यियक्षुणा

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງການເກີດເປັນມະນຸດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍອອກເດີນທາງໄປທຸກທິດ—ແລະໂດຍພະນະເຣນທຣະອົງນີ້ເອງ ຜູ້ເປັນບິດາ (ຊະນະກະ) ຜູ້ປາດຖະນາຈະປະກອບຍັດຍະໃນບັດນີ້.

Verse 141

निमंत्रितोऽहं संप्राप्तो गोकर्णाच्छिवमंदिरात् । प्रत्यागमं किमप्यंग दृष्ट्वाश्चर्यमहं पथि । महानंदेन मनसा कृतार्थोऽस्मि महीपते

ໄດ້ຮັບການເຊີນ ຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກວິຫານພຣະສິວະທີ່ໂກກະນະ। ໃນທາງກັບ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນສິ່ງອັດສະຈັນຢູ່ກາງທາງ। ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່, ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າໄດ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງແລ້ວ។