Adhyaya 199: Description of the Torments of Rebirth: The Asipatravana Punishment and the Mechanics of Karmic Retribution
Punaḥ Saṃsāracakrayātanā-svarūpa-varṇanam (Asipatravana-yātanā-prasaṅgaḥ)
Ethical-Discourse (Karmic retribution and social conduct)
ក្នុងអធ្យាយនេះ នៅក្នុងបរិបទសន្ទនាបង្រៀនរវាង វរាហៈ និង ព្រឹថ្វី អត្ថបទបង្ហាញបញ្ជី “យាតនា” (ទណ្ឌកម្មទារុណ) ដែលកើតបន្ទាប់ពីអំពើបាប ដោយលើកឡើងថា ការរំលោភបទប្បញ្ញត្តិសង្គម បង្កើតវដ្តទុក្ខវេទនា។ មានការពិពណ៌នាអំពីទេសភាពដ៏សាហាវ—មែកមុតដែក ភាពងងឹតខ្លាំង ថ្មក្តៅដោយភ្លើង—និងសត្វលោកត្រូវបានបញ្ជូនក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់យមទូត (yamadūta)។ គំរូសំខាន់ផ្តោតលើ parastrī-gamana (ទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទខុសធម៌/រំលោភ) ដែលរូបស្ត្រីដែកក្តៅដោយភ្លើង ដេញតាម និងផ្តន្ទាទោសអ្នកប្រព្រឹត្ត ខណៈនាងរំលឹកចំណងសង្គមដែលត្រូវបានបំផ្លាញ៖ ភរិយាគ្រូ ភរិយាសាច់ញាតិ ភរិយាមិត្ត និងភរិយាព្រាហ្មណ៍អ្នកប្រាជ្ញ។ ចុងក្រោយបង្ហាញរូបភាព Asipatravana—ដើមឈើស្លឹកដូចដាវ ទឹកពេញឈាម សត្វស៊ីសាក និងការកាត់បំបែករាងកាយជាបន្តបន្ទាប់—ហើយព្រមានថា បន្ទាប់ពីទទួលទណ្ឌកម្មទាំងនេះ អ្នកប្រព្រឹត្តនឹងកើតឡើងវិញក្នុងភាពក្រីក្រ និងទុក្ខលំបាក ដើម្បីឲ្យគោរពធម៌ និងរក្សាសមតុល្យព្រឹថ្វី។
Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 199
Verse 1
पुनः संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ तस्मिन् क्षितितलं सर्वमायसैः कण्टकैश्चितम् ॥ प्रभवन्ति पुनः केचिद्विषमं तमसाश्रितम्
ម្តងទៀត មានការពិពណ៌នាអំពីសភាពនៃទុក្ខទណ្ឌក្នុងកង់សំសារៈ។ កូនរបស់ឥសីបាននិយាយថា៖ «នៅទីនោះ ផ្ទៃដីទាំងមូលពោរពេញដោយមែកបន្លាលោហៈ; ហើយម្តងទៀត មានខ្លះកើតឡើងនៅទីនោះ ចូលទៅកាន់ដីដ៏លំបាករឹងរ៉ៃដែលគ្របដោយភាពងងឹត»។
Verse 2
अथान्ये छिन्नपादास्तु छिन्नपाणिशिरोधराः ॥ पापाचारास्तथा देशादुपसर्पत मा चिरम्
បន្ទាប់មក មានអ្នកដទៃទៀត—ជើងត្រូវកាត់ ដៃ និងកក៏ត្រូវកាត់—ជាអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាប។ «ចូលមកជិតពីតំបន់នោះ កុំយឺតយ៉ាវយូរ»។
Verse 3
ये तु धर्मरताः दाता वपुष्मन्तो यथा गृहे ॥ परिपान्ति क्षितिं सर्वे पात्यन्ते पापकाःरिणः
អ្នកដែលស្ថិតក្នុងធម៌ និងមានចិត្តបរិច្ចាគ រុងរឿងដូចនៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់ខ្លួន ការពារផែនដី; តែអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាប ត្រូវបានទម្លាក់ចុះទៅសភាពទាប។
Verse 4
याचमानाः स्थिताः नित्यं सुशीतैस्तोयभोजनैः ॥ स्त्रियः श्रीरूपसंकाशाः सुकुमाराः सुभोजनाः
ឈរជានិច្ចដូចជាអ្នកសុំទាន មានទឹកត្រជាក់ខ្លាំង និងអាហារ; នៅទីនោះមានស្ត្រីស្រស់ស្អាតដូចរូបនៃ «ស្រី» (សំណាង) ទន់ភ្លន់ សុគម និងពាក់ព័ន្ធនឹងអាហារល្អ។
Verse 5
कृत्वा पूजां परां तत्र प्रतीक्षन्ते परं जनम् ॥ अग्नितप्ते सुघोरे च निक्षिप्यन्ते शिलातले
ក្រោយធ្វើពិធីបូជាដ៏ឧត្តមនៅទីនោះ ពួកគេចាំមនុស្សម្នាក់ទៀត; នៅកន្លែងដ៏គួរភ័យខ្លាចដែលក្តៅដោយភ្លើង ពួកគេត្រូវបានបោះទម្លាក់លើផ្ទៃថ្ម។
Verse 6
आलोके च प्रदर्श्यन्ते वृक्षाश्च भुवनानि च ॥ आयान्ति दह्यमानेषु पृष्ठपादोदरेषु च
ក្នុងពន្លឺ គេបង្ហាញដើមឈើ និងលោកទាំងឡាយ; ហើយពួកគេមក ខណៈដែលខ្នង ជើង និងពោះរបស់ពួកគេកំពុងឆេះ។
Verse 7
तत्र गत्वा तु ते दूताः प्रविशन्ति सुदारुणाः ॥ क्लिश्यन्ति बहवस्तत्र त्रातारं नाप्नुवन्ति ते
ទៅដល់ទីនោះហើយ ទូតដ៏សាហាវខ្លាំងទាំងនោះចូលទៅ; មនុស្សជាច្រើនរងទុក្ខនៅទីនោះ ហើយពួកគេមិនបានជួបអ្នកសង្គ្រោះឡើយ។
Verse 8
अथान्ये तु श्वभिर्घोरैरापादतलमस्तकम् ॥ भक्ष्यमाणा रुदन्तश्च क्रोशन्तश्च पुनःपुनः
បន្ទាប់មក អ្នកដទៃទៀត ចាប់ពីបាតជើងរហូតដល់ក្បាល កំពុងត្រូវសត្វឆ្កែដ៏គួរភ័យខ្លាចខាំស៊ី; ពួកគេយំ និងស្រែកឡើងម្តងហើយម្តងទៀត។
Verse 9
अथान्ये तु महारूपा महादंष्ट्रा भयानकाः ॥ सूचীমुखं कृताः पापाः क्षुधितास्तृषितास्तथा
បន្ទាប់មក អ្នកដទៃទៀត—មានរូបកាយធំមហិមា មានចង្កូមធំ និងគួរភ័យខ្លាច—ពួកបាបជនត្រូវបានធ្វើឲ្យមានមុខដូចម្ជុល; ពួកគេក៏ឃ្លាន និងស្រេកផងដែរ។
Verse 10
अयःशरमयी नारी वह्नितप्ता सुदारुणा ॥ आलिङ्गति नरं तत्र धावन्तं चानुधावति
នៅទីនោះ មានស្ត្រីម្នាក់ដែលកើតពីព្រួញដែក ត្រូវភ្លើងកម្តៅឲ្យក្តៅរលាក និងសាហាវយ៉ាងខ្លាំង នាងឱបបុរសម្នាក់; ហើយពេលគាត់រត់ នាងក៏រត់ដេញតាម។
Verse 11
धावन्तं चानुधावन्ती त्विदं वचनमब्रवीत् ॥ अहं ते भगिनी पाप ह्यहं भार्या सुतस्य ते
ខណៈនាងដេញតាមគាត់ដែលកំពុងរត់ នាងបាននិយាយថា៖ “ឱ បាបជន អញជាប្អូនស្រីរបស់អ្នក; ពិតប្រាកដ អញជាប្រពន្ធរបស់កូនប្រុសអ្នក।”
Verse 12
मातृष्वसा ते दुर्बुद्धे मातुलानी पितृष्वसा ॥ गुरुभार्या मित्रभार्या भ्रातृभार्या नृपस्य च
“ឱ អ្នកមានគំនិតអាក្រក់ អញជាមីងខាងម្តាយរបស់អ្នក; ជាប្រពន្ធរបស់ពូខាងម្តាយ; ជាមីងខាងឪពុក; ជាប្រពន្ធគ្រូ (គុរុ) របស់អ្នក; ជាប្រពន្ធមិត្តរបស់អ្នក; ជាប្រពន្ធបងប្អូនប្រុសរបស់អ្នក—ហើយក៏ជាប្រពន្ធស្តេចផងដែរ।”
Verse 13
श्रोत्रियाणां द्विजातीनां जाया वै धर्षितास्त्वया॥ मोक्ष्यसे न हि पापात्त्वं रसातलगतो यथा॥
អ្នកបានរំលោភភរិយារបស់ពួកស្រោត្រីយៈ និងទ្វិជាតិអ្នកប្រាជ្ញ។ អ្នកនឹងមិនរួចផុតពីបាបនោះទេ—ដូចអ្នកដែលធ្លាក់ចូលរាសាតល មិនងាយរួចចេញ។
Verse 14
किं प्रधावसि निर्लज्ज व्यसनैश्चोपपादितः॥ हनिष्येऽहं ध्रुवं पाप यथा कर्म त्वया कृतम्॥
ឱ អ្នកគ្មានអៀនខ្មាស! ហេតុអ្វីបានជាអ្នករត់វឹកវរ ដោយត្រូវអំពើអាក្រក់ និងកិលេសជំរុញ? ឱ មនុស្សបាប! ខ្ញុំនឹងវាយប្រហារអ្នកជាក់ជាមិនខាន តាមកម្មដែលអ្នកបានធ្វើ។
Verse 15
एवं वै बोधयन्तीह श्रावयन्ति पुनःपुनः॥ अभिद्रवन्ति तं पापं घोररूपा भयानकाः॥
ដូច្នេះ ពួកគេបង្រៀនគាត់នៅទីនេះ ហើយធ្វើឲ្យគាត់ស្តាប់ម្តងហើយម្តងទៀត។ បន្ទាប់មក សត្វសាហាវរូបរាងគួរភ័យខ្លាច ក៏រត់ប្រញាប់ចូលវាយលុកលើមនុស្សបាបនោះ។
Verse 16
ज्ञानिनां च सहस्रेषु जातं जातं तथा स्त्रियः॥ अनुपीड्य दुरात्मानं धर्षयन्ति सुदारुणम्॥
សូម្បីតែនៅក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញរាប់ពាន់ ក៏មានស្ត្រីជាច្រើនធ្វើម្តងហើយម្តងទៀត ដោយសង្កត់បង្ខំមនុស្សចិត្តអាក្រក់នោះ ហើយរំលោភបំពានគាត់យ៉ាងសាហាវបំផុត។
Verse 17
वृषलीर्बहुलैर्दुःखैः किं क्रन्दसि पुनः पुनः॥ किं क्रन्दसि सुदुर्बुद्धे परिष्वक्तः स्वयं मया॥
ឱ វ្រឹṣលី! អ្នកត្រូវទុក្ខជាច្រើនគ្របសង្កត់ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកយំរំលែកម្តងហើយម្តងទៀត? ឱ អ្នកមានបញ្ញាខ្សោយខ្លាំង! ពេលដែលអ្នកត្រូវខ្ញុំចាប់រឹតជាប់ដោយខ្លួនខ្ញុំហើយ តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកនៅតែស្រែកយំ?
Verse 18
दशधा त्वं मया पाप नीयमानः पुनःपुनः॥ अञ्जलिं वापि कुर्वाणो याचमानो न लज्जसे॥
ឱ អ្នកមានបាប ខ្ញុំអូសទាញអ្នកជាដប់ប្រការម្ដងហើយម្ដងទៀត; ទោះបីបត់ដៃអញ្ជលីសុំអង្វរ និងសុំទាន ក៏អ្នកមិនមានអៀនខ្មាសឡើយ។
Verse 19
तत्र तत्रैव पाप त्वां न त्यक्ष्ये पारदारिकम्॥ लोहयष्टिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः॥
នៅទីនោះៗផ្ទាល់ ឱ អ្នកមានបាបអ្នកលួចស្នេហ៍ភរិយាអ្នកដទៃ ខ្ញុំមិនបោះបង់អ្នកទេ; ហើយគេវាយអ្នកម្ដងហើយម្ដងទៀតដោយដំបងដែក។
Verse 20
गोपालाः इव दण्डेन कालयन्तो मुहुर्मुहुः॥ व्याघ्रसिंहशृगालैश्च तथा गर्दभराक्षसैः॥
ដូចអ្នកគោបាលប្រើដំបងបញ្ជូន គេបង្ខំឲ្យទៅម្ដងហើយម្ដងទៀត; ហើយត្រូវសត្វខ្លា សត្វតោ សត្វចចក និងរាក្សសមានរូបដូចលា វាយប្រហារ។
Verse 21
भक्ष्यन्ते श्वापदैरन्यैः श्वभिः काकैस्तथापरे॥ असिं तालवनं तत्र धूमज्वालासमाकुलम्॥
ពួកគេត្រូវសត្វព្រៃផ្សេងៗស៊ី—ទាំងឆ្កែ និងក្អែកផង។ នៅទីនោះមានព្រៃត្នោតជាដាវ ពោរពេញដោយផ្សែង និងអណ្តាតភ្លើង។
Verse 22
दावाग्निसदृशाकारं प्रदीप्तं सर्वतोऽर्चिषा॥ तत्र क्षिप्त्वा ततः पापं यमदूतैः सुदारुणैः॥
វាឆេះរលោង មានរូបដូចភ្លើងឆេះព្រៃ ហើយអណ្តាតភ្លើងលេចឡើងគ្រប់ទិស។ បន្ទាប់ពីបោះអ្នកមានបាបទៅទីនោះ ទូតយមដ៏សាហាវយ៉ាងខ្លាំងក៏បន្តធ្វើការទណ្ឌកម្ម។
Verse 23
तत्र छिन्नाश्च दग्धाश्च हन्यमानाश्च सर्वशः ॥ विधृष्टा विकृताश्चैव दह्यमाना नदन्ति ते ॥
នៅទីនោះ ពួកគេត្រូវបានកាត់និងដុត ហើយគ្រប់ទីកន្លែងពួកគេត្រូវបានវាយដំ។ ត្រូវបានគេរើសអើងនិងបំផ្លាញរូបរាងកាយ និងខណៈពេលកំពុងត្រូវបានដុត ពួកគេបានស្រែកយំ។
Verse 24
असितालवनद्वारि ये तिष्ठन्ति महारथाः ॥ पापकर्मसमायुक्तास्तर्जयन्ति सुदारुणाः ॥
នៅមុខទ្វារព្រៃអសិតាលវៈ មានយោធាដ៏ខ្លាំងពូកឈរនៅទីនោះ ដែលពេញដោយអំពើបាប ពួកគេបានគំរាមកំហែងយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅកាន់សត្វលោកដែលទើបនឹងមកដល់។
Verse 25
भो भो पापसमाचाराः धर्मसेतुविनाशकाः ॥ अतो निमित्तं पापिष्ठा यातनाभिः सहस्रशः ॥
ហេ! ហេ! អ្នកដែលមានអាកប្បកិរិយាបាប អ្នកដែលបំផ្លាញស្ពាននៃធម៌ ដោយសារហេតុនេះ អ្នកដែលជាអ្នកបាបអាក្រក់បំផុត ត្រូវទទួលទុក្ខវេទនាដោយពាន់គុណ។
Verse 26
दह्यमानान् सुतप्तांश्च संश्रयन्ते द्रुमान् पुनः ॥ असिपत्रैस्ततो वृक्षाच्छिन्दन्ति बहुशो नरान् ॥
កំពុងត្រូវបានដុតនិងក្ដៅខ្លាំងណាស់ ពួកគេបានយកកំពុងត្រូវជ្រកកោននៅក្នុងដើមឈើម្ដងទៀត បន្ទាប់ពីនោះ ពីលើដើមឈើ មនុស្សត្រូវបានកាត់ដោយស្លឹកឈើដ៏មុតដូវជាប្រអប់លើកច្រើនណាស់។
Verse 27
अनुभूयेह तत्सर्वं मानुष्यं यदि यास्यथ ॥ कुलेषु सुदरिद्राणां गर्भवासेन पीडिताः ॥
បន្ទាប់ពីបានជួបប្រទះនូវទាំងអស់នេះហើយ ប្រសិនបើអ្នកទៅកើតជាមនុស្សម្ដងទៀត អ្នកនឹងកើតក្នុងគ្រួសារដែលក្រខ្លាំងណាស់ ហើយត្រូវទទួលទុក្ខលំបាកដោយសារការស្នាក់នៅក្នុងផ្ទៃម្តាយ។
Verse 28
पक्षिणश्चायसैस्तुण्डैर्व्याघ्राश्चैव सुदारुणाः ॥ तत्र घोरा बहुविधाः क्रव्यादाः श्वादयस्तथा ॥
នៅទីនោះមានបក្សីដែលមានចំពុះដូចដែក និងមានខ្លាដ៏សាហាវខ្លាំង។ នៅទីនោះក៏មានអ្នកស៊ីសាច់ដ៏គួរភ័យជាច្រើនប្រភេទ—ឆ្កែ និងផ្សេងៗទៀត។
Verse 29
खादन्ति रुषितास्तत्र बहवो हिंसका नरान् ॥ ऋक्षद्वीपिसमाकीर्णे बहुकीटपिपीलिके ॥
នៅទីនោះមានសត្វសាហាវជាច្រើន ពេលខឹងក៏លេបស៊ីមនុស្ស។ ទីនោះពោរពេញដោយខ្លាឃ្មុំ និងខ្លាខ្លោង ហើយមានសត្វល្អិត និងស្រមោចជាច្រើន។
Verse 30
असितालवने विप्रा बहुदुःखसमाकुले ॥ तत्र क्षिप्ता मया दृष्टा यमदूतैर्महाबलैः ॥
ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ នៅក្នុងព្រៃ អសិតាលវៈ ដែលពោរពេញដោយទុក្ខជាច្រើន ខ្ញុំបានឃើញពួកគេត្រូវទូតរបស់យមៈ អ្នកមានកម្លាំងធំ បោះចោលនៅទីនោះ។
Verse 31
असिपत्रे सुभग्नाङ्गाः शूललग्नास्तथाऽपरे ॥ तथाऽपरो महादेशो नानारूपो भयानकः ॥
នៅក្នុងដែន អសិបត្រ មានអ្នកខ្លះអវយវៈបាក់បែក; អ្នកខ្លះទៀតត្រូវចាក់ជាប់លើលំពែង។ ហើយមានដែនធំទូលាយមួយទៀត ដែលមានរូបរាងនានា និងគួរភ័យខ្លាច។
Verse 32
पुष्करिण्यश्च वाप्यश्च ह्रदा नद्यस्तथैव च ॥ तडागानि च कूपाश्च रुधिरस्य सहस्रशः ॥
នៅទីនោះមានស្រះផ្កាឈូក អាងទឹក បឹង និងទន្លេ; មានទាំងស្រះ និងអណ្តូង—ទាំងអស់ជាឈាម—រាប់ពាន់ៗ។
Verse 33
पूतिमांसकृमीणां च अमेध्यस्य तथैव च॥ अन्यानि च मया तत्र दृष्टानि मुनिसत्तमाः॥
នៅទីនោះ ខ្ញុំបានឃើញព្រូជក្នុងសាច់ដែលនាយ និងសំណល់ដែលមិនស្អាតដូចគ្នាដែរ ហើយខ្ញុំក៏បានឃើញនូវអ្វីផ្សេងទៀតនៅទីនោះដែរ ម្នាលអ្នកប្រាជ្ញដ៏ប្រសើរបំផុត។
Verse 34
तत्र क्लिश्यन्ति ते पापास्तस्मिन्मध्ये सहस्रशः॥ जिघ्रन्तश्च तथा गन्धं मज्जन्तश्च सहस्रशः॥
នៅទីនោះ អ្នកបាបទាំងនោះទទួលទុក្ខលំបាកនៅក្នុងនោះដោយពាន់គុណ កំពុងស្រង់យកក្លិននាយ ហើយកំពុងលិចចុះទៅក្រោមដោយពាន់គុណ។
Verse 35
अस्थिपाषाणवर्षाणि रुधिरस्य बलाहकाः॥ अश्मवर्षाणि ते घोराः पातयन्ति सहस्रशः॥
ពពកដែលពេញដោយឈាមបានធ្វើឲ្យភ្លៀងធ្លាក់ជាឆ្អឹងនិងថ្ម ពួកគេដ៏ភ័យរន្ធត់ទាំងនោះបានបោះថ្មធ្លាក់ចុះមកដោយពាន់គុណ។
Verse 36
धावतां प्लवतां चैव हा हतोऽस्मीति भाषिणाम्॥ प्राहतानां पुनः शब्दो वध्यतां च सुदारुणः॥
ចំពោះអ្នកដែលកំពុងរត់និងព្យាយាមហែលទឹក ដែលស្រែកថា អា! ខ្ញុំត្រូវបានគេសម្លាប់ហើយ! មានសំឡេងនៃអ្នកដែលកំពុងត្រូវបានវាយដំម្ដងទៀត និងអ្នកដែលកំពុងត្រូវបានប្រហារជីវិត ដ៏ភ័យរន្ធត់ណាស់។
Verse 37
क्वचित्स्थूलैस्तथा बद्धः उद्बद्धश्च क्वचित्तथा॥ हाहाभयानकोन्मिश्रः शब्दोऽश्रूयत दारुणः॥
ក្នុងទីខ្លះ គេត្រូវបានចងដោយខ្សែព្រំក្រាស់ និងនៅទីកន្លែងផ្សេងទៀត គេត្រូវបានដោះលែងវិញ។ សំឡេងដ៏ភ័យខ្លាចបានលឺឡើង លាយឡំដោយការស្រែកថា «ហាហា» និងភាពរន្ធត់។
Verse 38
अपश्यं पुनरन्यत्र यत्स्मृत्वा चोद्विजेन्नरः॥
បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញនៅកន្លែងផ្សេងទៀតអ្វីមួយ ដែលគ្រាន់តែចងចាំវាក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សញ័រដោយសេចក្តីភ័យខ្លាច។
Verse 39
अन्नानि दीयमानानि भक्ष्याणि विविधानि च॥ भोज्यानि लेह्यचोष्याणि यैर्निषिद्धं दुरात्मभिः॥
មានអាហារដែលកំពុងត្រូវបានប្រគេន និងភោជនាហារជាច្រើនប្រភេទ—អ្វីដែលត្រូវញ៉ាំ ត្រូវលិទ្ធ និងត្រូវស្រូប—ដែលដោយវា មនុស្សចិត្តអាក្រក់បានប្រព្រឹត្តអំពើហាមឃាត់។
Verse 40
न मोक्ष्यसे मया पाप कुतो गच्छसि मूढ वै॥ यत्र यत्र प्रयासि त्वमिति गत्वा यमालये॥
“ឱ អ្នកមានបាប ខ្ញុំមិនដោះលែងអ្នកទេ; ឱ មនុស្សល្ងង់ អ្នកនឹងទៅទីណា? ទោះអ្នកព្យាយាមទៅទីណាក៏ដោយ…”—ដូច្នេះបាននិយាយនៅពេលទៅដល់ទីស្នាក់របស់យម។
Verse 41
भोगैश्च पीडिता नित्यं उत्पत्स्यथ सुदुर्गताः॥ अग्निज्वालानिभास्तत्र अग्निस्पर्शा महारवाः॥
ត្រូវទារុណកម្មជានិច្ចដោយវេទនា អ្នកទាំងឡាយនឹងលោតរវើរវាយក្នុងសភាពអាក្រក់យ៉ាងខ្លាំង។ នៅទីនោះ មានអ្វីៗដូចអណ្តាតភ្លើង ប៉ះដូចភ្លើង ហើយមានសម្រែកដ៏ខ្លាំងក្លា។
Verse 42
क्रन्दतां करुणोन्मिश्रं दिशोऽपूऱ्यन्त सर्वशः॥ क्वचिद्बद्धः क्वचिद्रुद्धः क्वचिद्विद्धः सुदारुणैः॥
ទិសទាំងអស់ត្រូវបានបំពេញគ្រប់ជ្រុងជ្រោយដោយសម្រែកយំដែលលាយឡំដោយការសោកសៅ។ កន្លែងមួយមានអ្នកត្រូវចង កន្លែងមួយត្រូវឃុំ កន្លែងមួយត្រូវចាក់ដោយវិធីដ៏សាហាវខ្លាំង។
Inside Adhyaya 199
How it unfolds
- Where it opens
Within the Varāha–Pṛthivī instructional frame (with Ṛṣiputra as narrative voice), the chapter opens as a moral-legal exposition on how pāpa (harmful conduct) ripens into post-mortem yātanās under Yama’s jurisdiction, presenting punishment as a mechanism that preserves dharma as a social ‘setu’ (support/bridge).
- Central event
A didactic catalogue of infernal/penal topographies and procedures: beings are driven by yamadūtas across iron-thorn terrain, darkness, and fire-heated surfaces; the text then foregrounds parastrī-gamana (illicit/violent relations with others’ spouses) through an exemplum where a fire-heated iron female form pursues the offender, explicitly naming violated relational boundaries (guru’s wife, relatives’ wives, friend’s wife, brother’s wife, learned brāhmaṇas’ wives, and the king’s wife).
- Climax resolution
The imagery culminates in Asipatravana/Asitālavana: sword-leaf trees, blood-filled waters (ponds, wells, rivers), carrion-eaters, and repeated mutilation—an escalating spectacle of karmic retribution that resolves the argument by making the ‘invisible’ moral law visible as embodied consequence.
- Closing phalashruti
After enduring these yātanās, offenders are reborn into daridra-kula (poverty/affliction), functioning as an implicit phala-warning: social transgression fractures dharma and returns as suffering across deaths rather than yielding any auspicious merit.
Geographical context
No explicit historical pilgrimage-sites are named. The chapter’s spatial frame is infernal/penal topography: Asipatravana/Asitālavana (sword-leaf forest), Yamālaya (Yama’s abode), blood-filled ponds (puṣkariṇī, vāpī, hrada, nadī, taḍāga, kūpa described as rudhira-filled), and thorny iron ground (āyasa-kaṇṭaka).
Ritual instructions
- BenefitNot a ritual-benefit chapter; the stated ‘benefit’ is avoidance of yātanā and prevention of rebirth into poverty by maintaining dharma-setu (social trust/order).
The narrative frame
- Varāha (primary instructor); Ṛṣiputra as narrative voice in the received framingPṛthivī · Didactic, admonitory, juridical-moral (karmaphala exposition) with vivid punitive imagery
The emotional journey
- Dominant RasaBhayānaka (terror) with a strong undercurrent of Bībhatsa (disgust)
- Emotional ProgressionMoral warning → sensory escalation (darkness, thorns, fire) → personalized accusation in the parastrī-gamana exemplum → maximal horror in Asipatravana (mutilation, blood-waters, carrion) → sobering closure in rebirth as poverty/distress.
Planning a pilgrimage
- Visit FeasibilityNot applicable as a physical pilgrimage itinerary: the chapter’s geography is infernal/penal (Yamālaya, Asipatravana) and functions as moral cartography rather than a terrestrial tirtha guide.
Frequently Asked Questions
The text instructs that violations of dharma—especially harms that destabilize social trust (e.g., illicit/violent relations with others’ spouses and broader pāpa-karmas)—produce specific karmic consequences depicted as yātanās administered by Yama’s agents. The chapter uses vivid penal geography to argue that ethical restraint preserves societal order (dharma-setu) and, by extension, the stability of Pṛthivī’s world.
No tithi, lunar month, vrata timing, or seasonal marker is specified in the provided verses. The chapter is descriptive and punitive rather than calendrical or ritual-prescriptive.
While not an ecological manual, the chapter frames dharma as a ‘setu’ (support/bridge) whose destruction leads to disorder and suffering. Read through the Varāha–Pṛthivī macro-frame, the punishments function as a governance-of-conduct model: regulating harmful behaviors is presented as necessary for maintaining the integrity of the human world situated on Pṛthivī, thereby indirectly supporting terrestrial balance through social-ethical regulation.
No royal dynasties or named historical lineages appear in the excerpt. Cultural-legal categories are invoked instead: śrotriya/brāhmaṇa households, guru’s wife (guru-bhāryā), relatives’ wives (mātṛṣvasā, pitṛṣvasā, mātulānī), friend’s wife (mitra-bhāryā), brother’s wife (bhrātṛ-bhāryā), and the king’s wife (nṛpasya … bhāryā), along with Yama and yamadūtas as the punitive authority.
Ask anything about Adhyaya 199 of the Varaha Purana
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
