
Sukta 10.121
Hiraṇyagarbha / Prajāpati (traditional attributions vary; often given to Hiraṇyagarbha)
Ka / Prajāpati / Hiraṇyagarbha (the One Lord as origin of beings)
Tr̥ṣṭubh
គាថានេះចាប់ធ្វើសមាធិលើគោលការណ៍ដំបូងនៃការបង្កើត គឺហិរណ្យគព៌ ឬ «ពូជមាស» ជាម្ចាស់តែមួយគត់ដែលទ្រទ្រង់ស្ថានសួគ៌និងផែនដី ហើយដែលសត្វសត្វទាំងអស់កើតចេញពីទ្រង់។ ក្នុងក្នុងឃ្លានីមួយៗបញ្ចប់ដោយឃ្លាស្វែងរកថា «កស្មៃ ទេវាយ ហវិសា វិធេម» ដែលមានន័យថា «យើងនឹងថ្វាយភ្លើងដល់ទេពណាក្នុងចំណោមទេពទាំងឡាយ?» ដោយបង្ហាញនូវការស្ញប់ស្ញែងចំពោះព្រះអង្គមួយដែលនៅពីក្រោយទេពជាច្រើន។ ក្នុងក្នុងកន្សោមចុងក្រោយបានដោះស្រាយការសួរដោយហៅព្រះនាមប្រជាបតីជាម្ចាស់ដែលគ្រប់គ្រងទាំងឡាយ ដែលប្រាថ្នានិងការថ្វាយបង្វើយទុកចំពោះទ្រង់ដើម្បីបានភាពពេញលេញនិងសេចក្តីថ្កុំថ្កើង។
Mantra 1
हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् । स दाधार पृथिवीं द्यामुतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ព្រះហិរណ្យគរ្ភៈ ព្រះដែលកើតពីមាស បានចាប់ផ្តើមចលនានៅក្នុងដើមដំបូង កើតមកជាព្រះម្ចាស់តែមួយគត់នៃសកលលោកទាំងអស់។ ព្រះអង្គបានទ្រទ្រង់នូវផែនដីនិងឋានសួគ៌នេះ តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 2
य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ព្រះអង្គដែលប្រទាននូវខ្លួនឯង និងប្រទាននូវកម្លាំង ដែលសត្វលោកទាំងពួងគោរពតាមបញ្ញត្តិរបស់ព្រះអង្គ ដែលទេវតាទាំងឡាយក៏គោរពតាមដែរ ដែលស្រមោលរបស់ព្រះអង្គគឺជាសច្ចធម៌ និងស្រមោលរបស់ព្រះអង្គគឺជាមរណៈ តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 3
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक इद्राजा जगतो बभूव । य ईशे अस्य द्विपदश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ព្រះអង្គដែលដោយភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ បានក្លាយជាស្តេចតែមួយគត់នៃអ្វីៗទាំងឡាយដែលកំពុងតែចលនា ដកដង្ហើម និងរំភ្លិចភ្លែត ដែលគ្រប់គ្រងលើលោកនៃសត្វដែលដើរពីរជើង និងសត្វដែលដើរបួនជើង តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 4
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रं रसया सहाहुः । यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ដែលភ្នំហិមាល័យទាំងនេះជាមហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់ព្រះអង្គ ដែលមហាសមុទ្រជារបស់ព្រះអង្គព្រមទាំងទឹកដែលហូរ ដែលទិសទាំងនេះជាដៃរបស់ព្រះអង្គ តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 5
येन द्यौरुग्रा पृथिवी च दृळ्हा येन स्व स्तभितं येन नाकः । यो अन्तरिक्षे रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ដោយព្រះអង្គ ឋានសួគ៌ដ៏មានឫទ្ធិ និងផែនដីដ៏មាំមួនត្រូវបានធ្វើឲ្យនឹងនា ដោយព្រះអង្គ លោកដ៏រុងរឿងត្រូវបានគាំទ្រ និងកំពូលត្រូវបានតាំងឡើង ដែលនៅក្នុងអាកាសចន្លោះ បានវាស់វែងនូវទីកន្លែងទាំងឡាយ តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 6
यं क्रन्दसी अवसा तस्तभाने अभ्यैक्षेतां मनसा रेजमाने । यत्राधि सूर उदितो विभाति कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ដែលលោកទាំងពីរ ដោយមានការគាំទ្រពីព្រះអង្គ បានមើលមកព្រះអង្គ ដោយមានចិត្តញាប់ញ័រ ដែលនៅទីនោះព្រះសូរ្យៈ នៅពេលរះឡើង បានបន្លឺឡើង តើយើងនឹងថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះទេវៈណា?
Mantra 7
आपो ह यद्बृहतीर्विश्वमायन्गर्भं दधाना जनयन्तीरग्निम् । ततो देवानां समवर्ततासुरेकः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
នៅពេលដែលទឹកដ៏អស្ចារ្យបានមកដោយកាន់យកពិភពលោកទាំងមូល ដោយការកាន់ធាតុដើម និងបង្កើតព្រះអគ្នី នោះព្រះដង្ហើមតែមួយរបស់ទេវតាទាំងឡាយបានកើតចេញពីពួកគេ យើងត្រូវថ្វាយយញ្ញជាអ្វីដល់ព្រះអង្គណា?
Mantra 8
यश्चिदापो महिना पर्यपश्यद्दक्षं दधाना जनयन्तीर्यज्ञम् । यो देवेष्वधि देव एक आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
ព្រះអង្គដែលដោយសារភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ បានឃើញទឹកទាំងឡាយនៅជុំវិញ នៅពេលពួកគេកាន់យកសមត្ថភាពបង្កើត និងនាំយកយញ្ញមក ព្រះអង្គដែលជាព្រះតែមួយស្ថិតនៅលើទេវតាទាំងឡាយ យើងត្រូវថ្វាយយញ្ញជាអ្វីដល់ព្រះអង្គណា?
Mantra 9
मा नो हिंसीज्जनिता यः पृथिव्या यो वा दिवं सत्यधर्मा जजान । यश्चापश्चन्द्रा बृहतीर्जजान कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥
សូមឲ្យព្រះអង្គកុំបំផ្លាញយើង ព្រះអង្គជាបិតាដែលបានបង្កើតផែនដី និងដែលស្ថិតនៅក្នុងច្បាប់នៃសច្ចធម៌ បានបង្កើតស្ថានសួគ៌ ព្រះអង្គក៏បានបង្កើតទឹកដ៏រុងរឿង និងធំទូលាយផងដែរ យើងត្រូវថ្វាយយញ្ញដល់ព្រះអង្គណា?
Mantra 10
प्रजापते न त्वदेतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव । यत्कामास्ते जुहुमस्तन्नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥
ហៃព្រះអម្ចាស់នៃសត្វលោកទាំងឡាយ មិនមានអ្នកណាផ្សេងក្រៅពីព្រះអង្គបានគ្រប់គ្រងការកើតទាំងអស់នេះទេ សេចក្តីប្រាថ្នាដែលយើងថ្វាយដល់ព្រះអង្គក្នុងព្រះអគ្នី សូមឲ្យសេចក្តីនោះក្លាយជារបស់យើង សូមឲ្យយើងក្លាយជាម្ចាស់នៃភាពបរិបូណ៌នៃអត្ថិភាព
It is a deliberate spiritual inquiry: the hymn lists the powers that sustain the universe and then asks who truly stands behind them. The refrain turns wonder into worship, pointing toward one ultimate Lord rather than many separate sources.
In the verses, “Ka” is grammatically “who,” but it functions as the name of the unknown supreme source being sought. The last verse clarifies the intended deity by naming Prajāpati as that encompassing Lord.
Hiraṇyagarbha means “Golden Germ/Embryo,” an image for the first seed of creation—radiant, life-bearing, and prior to the formed worlds. It signifies the primordial origin from which heaven, earth, and all beings arise and by which they are upheld.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.