Deity · Ramcharitmanas
ព្រះម៉ែបវ៌តី in the Ramcharitmanas
पार्वतीNamed in 286 verses
Speaks in 103 verses
In this book
Key chapters
The chapters where ព្រះម៉ែបវ៌តី matters most.
सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का जन्म’, चित्त का संस्कार, दृष्टि का शुद्धीकरण, और रूप-माधुर्य के द्वारा सगुण ब्रह्म में मन का स्थिरीकरण। इस काण्ड में कथा-श्रवण स्वयं साधना बनता है: बाल-लीला और मिथिला-लीला ‘आकर्
भक्ति का जन्म-चरण: जिज्ञासा (प्रश्न) से श्रद्धा, फिर श्रद्धा से शरणागति। बालकाण्ड ‘सोपान’ में साधक को ‘कथा-प्रवेश’ का अधिकार देता है, जहाँ अहं-रहित प्रश्न (उमा) और कृपा-समाधान (शंकर) से मानस-सर में प्र
सोपान-प्रवेश: ‘दर्शन’ से ‘आसक्ति’ और ‘श्रद्धा’ से ‘वर-निश्चय’ तक। बालकाण्ड में भक्ति का जन्म ‘श्रवण-कीर्तन’ से नहीं, ‘साक्षात् रूप-दर्शन’ से भी होता है, नगर-नारी, बालक, मुनि-पत्नी, सबके हृदय में राम-रू
सोपान-प्रवेश: ‘श्रद्धा-विश्वास’ की देहरी पर खड़े होकर साधक गुरु-वंदना, सत्संग-महिमा, और राम-नाम/राम-गुण के प्रति अनुराग से ‘मानस’ में अवगाहन करता है। यह काण्ड जन्म-कथा से पहले ‘भक्ति की जन्मभूमि’ बनात
The first sopāna (step) where bhakti is born through śravaṇa-darśana: the seeker’s heart is trained to recognize divinity hidden in apparent childhood, humility, and ‘play’ (kautuka). In this passage,
राज्याभिषेक-उपरांत ‘धर्म-स्थापन’ और ‘भक्ति-स्थैर्य’ का सोपान: साधक के भीतर राम-राज्य (अन्तःकरण-राज्य) की प्रतिष्ठा, जहाँ सेवा, सत्संग, और नाम-स्मरण जीवन-व्यवस्था बनते हैं। यह चरण ‘फल-श्रुति’ द्वारा पा
Key episodes
Rama and Sita in the Flower Garden (Pushpavatika)
Ramcharitmanas 1.23-1.24
Every verse that names ព្រះម៉ែបវ៌តី
286 verses
- 1.1.1
១) ខ្ញុំក្រាបថ្វាយបង្គំចំពោះព្រះវាណី (ព្រះសារស្វតី) និងព្រះវិនាយក (ព្រះគណេស) ដែលជាអ្នកនិពន្ធអក្សរ និងអត្ថនៃពាក្យ នៃរសជាតិនៃការសរសើរ និងជាអ្នកបង្កើតគ្រឿងសិរីមង្គល។ ២) ខ្ញុំក្រាបថ្វាយបង្គំចំពោះព្រះភវានី និងព្រះសង្ករ ដែលជារូបនៃជំនឿ…
- 1.2.31
ខ្ញុំនមស្ការដល់ព្រះសារទា ទេវីនៃវាចា និងដល់គង្គា ដែលជាទន្លេនៃទេវតា ទាំងពីរសុទ្ធស្អាតស្មើគ្នា និងកិរិយារបស់ព្រះអង្គស្រស់ស្អាត អង្គមួយលាងបាបដោយការងូតនិងផឹក អង្គមួយទៀតលាងការមិនដឹងដោយការពោលនិងស្តាប់ ខ្ញុំនមស្ការដល់ព្រះមហេស្វរនិងព្រះភវានី…
- 1.2.32
ប្រសិនបើទោះក្នុងក្តីស្តីរឺក្នុងការពិតដែលភ្ញាក់រលឹក ព្រះសិវៈនិងព្រះគោរីទ្រង់បង្ហាញព្រះហឫទ័យមេត្តាចំពោះខ្ញុំ នោះសូមឲ្យអ្វីៗដែលខ្ញុំបាននិយាយក្លាយជាការពិតភ្លាមៗ ហើយសូមឲ្យកំណាព្យរបស់ខ្ញុំក្នុងភាសាសាមញ្ញមានអានុភាព
- 1.2.39
ខ្ញុំនមស្ការនាមរាម ដែលជាអ្នកប្រសិទ្ធិបំផុតនៃត្រកូលរគុ ដែលជាប្រភពនៃភ្លើង នៃព្រះអាទិត្យ និងនៃព្រះច័ន្ទ នាមនោះជាសាធារណៈនៃព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ និងព្រះសិវៈ ជាដង្ហើមនៃព្រះវេទ ជាអ្នកគ្មានគុណលក្ខណៈ និងគ្មានស្មើ ជាឃ្លាំងនៃគុណធម៌ទាំងអស់…
- 1.3.43
នាម និងអ្នកដែលមាននាម នៅពេលយល់ហើយ ទំនងដូចគ្នា សេចក្តីស្រឡាញ់រវាងគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយព្រះអម្ចាស់តាមពីក្រោយនាម នាម និងរូបជាគុណលក្ខណៈពីរយ៉ាងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ទាំងពីរជារបស់ដែលពោលមិនបាន និងគ្មានដើមកំណើត អាចយល់បានដោយបញ្ញាត្រឹមត្រូវ ការពោលថាមួយណាធំជាង…
- 1.3.53
ដោយពរនៃព្រះនាម សម្ភុជាន់អមតៈ ទោះបីគ្រឿងប្រដាប់មិនមានមង្គល ក៏ជាប្រភពនៃមង្គលយ៉ាងខ្លាំង សុក សនក និងពួក សិទ្ធ ឥសី និងយោគី ដោយពរនៃព្រះនាមសោយសុខនៃព្រហ្ម័ន នារទដឹងអំណាចនៃព្រះនាម ហរិជាទីគុណរបស់ពិភពលោក ហើយព្រះអង្គឯងក៏ជាទីគុណរបស់ហរិនិងហរ…
- 1.4.66
តាមរបៀបដែលភវានីបានសួរ និងតាមវិធីដែលសង្ករៈបានពន្យល់និងឆ្លើយ ខ្ញុំនឹងច្រៀងទាំងអស់នោះជាមួយហេតុផល ដោយតែងរឿងរ៉ាវឱ្យក្លាយជារឿងរ៉ាវអស្ចារ្យនិងផ្គងផ្សេងៗ អ្នកណាមិនធ្លាប់បានឮរឿងរ៉ាវនេះ កុំឱ្យឆ្ងល់ពេលបានឮ អ្នកមានប្រាជ្ញាដែលឮរឿងអស្ចារ្យមិនឆ្ងល់ទេ…
- 1.4.71
របៀបដែលមានសនេះកើតឡើង និងហេតុផលដែលវាបានរីករាលដាលទៅក្នុងលោក ឥឡូវនេះខ្ញុំនឹងនិទានរឿងនោះ ដោយចងចាំព្រះនាងឧមា និងព្រះវ្រឹសកេទុ (ព្រះសិវ)។
- 1.5.79
ទន្លេសរយុរត្តីដ៏ស្រស់ស្អាតនៃកិត្តិនាមល្អរបស់ព្រះរាម ហូរទៅកាន់ទន្លេសួគ៌គង្គានៃភក្ដិភាពចំពោះព្រះរាម កិត្តិយសដ៏បរិសុទ្ធនៃព្រះរាមនិងព្រះអនុជក្នុងសង្គ្រាម គឺទន្លេសូនដ៏ស្រស់ស្អាតដ៏ធំ ដែលបានមកប្រសប់គ្នា រវាងទន្លេទាំងពីរ ស្ទឹងនៃទន្លេសួគ៌គឺភក្ដិភាព…
- 1.5.84
នៅក្នុងការមើល នៅក្នុងពាក្យសម្តី និងនៅក្នុងការប្រជុំគ្នា សេចក្តីស្រឡាញ់គ្របដណ្តប់ ជាមួយនឹងការសើចដោយសុភាពរវាងគ្នាទៅវិញទៅមក។ សេចក្តីស្រឡាញ់រវាងបងប្អូនរបស់បងប្អូនបួននាក់គឺល្អប្រសើរបំផុត ដូចជាភាពផ្អែមល្ហែមនិងក្លិនក្រអូបចាក់ស្រេចក្នុងទឹក។
- 1.5.86
តាមតែការយល់ដឹងរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានរាប់រកគុណធម៌នៃទឹកដ៏ឧត្តមនេះ ហើយបន្ទាប់ពីបានជម្រះចិត្តក្នុងនោះហើយ ខ្ញុំរំលឹកដល់ភវានីនិងសង្ករៈ ហើយកវីបាននិយាយរឿងដ៏រីករាយ ឥឡូវនេះ ដោយទុកព្រះបាទដ៏ដូចផ្កាឈូករបស់ព្រះអធិបតីនៃរាគូក្នុងដួងចិត្ត…
- 1.5.93
សូមទ្រង់ត្រាស់រឿងនោះដោយលម្អិត ព្រះនាថ ដើម្បីឲ្យអវិជ្ជាធំធំរបស់ខ្ញុំរលត់ទៅ យាជ្ណវល្គ៍បានញញឹមហើយត្រាស់ថា កិត្តិយសរបស់ព្រះអង្គម្ចាស់នៃរាគុ ទ្រង់គង់ជ្រាបល្អហើយ ព្រះហឫទ័យ កាយ និងវាចារបស់ទ្រង់ស៊ូជ្រាបក្នុងព្រះរាម…
- 1.5.95
សម័យមួយក្នុងយុគត្រេតា សម្ភុបានចូលទៅរកហ្គីសីអគស្ត្យដែលកើតអំពីក្អម នាងសតី ភវានី មាតានៃលោក បានតាមទៅជាមួយផង ហ្គីសីបានបូជាពួកទ្រង់ ដោយស្គាល់ថាជាធំក្រៃលែងនៃចក្រវាឡទាំងមូល ហ្គីសីប្រមុខបានសម្តែងរឿងរ៉ាវរបស់ព្រះរាម…
- 1.5.96
ពេលដែលទ្រង់យាងទៅ ព្រះហរៈទ្រង់ពិចារណាក្នុងព្រះហឫទ័យថាតើនឹងអាចមើលឃើញព្រះអង្គបានដោយវិធីណា ព្រះអង្គបានអវតារមកកាន់កំណើតក្នុងរូបភាពដែលលាក់បំពួន បើយើងខ្ញុំទៅរកព្រះអង្គ អ្នកទាំងអស់គ្នានឹងស្គាល់ព្រះអង្គ…
- 1.5.97
រាវណៈបានទូលសុំឲ្យខ្លួនស្លាប់ដោយដៃមនុស្ស ហើយព្រះអង្គមានព្រះបំណងឲ្យព្រះវាចារបស់ព្រះព្រហ្មក្លាយជាពិត បើខ្ញុំមិនទៅនឹងមានការសោកសង្រេង ទ្រង់ពិចារណាទៅព្រះសិវៈមិនអាចរកផ្លូវចេញបានឡើយ ដោយបែបនេះ…
- 1.6.99
ក្នុងពេលនោះ សម្ភុបានមើលឃើញរាម ហើយសេចក្តីអំណរយ៉ាងខ្លាំងកើតឡើងក្នុងព្រះហឫទ័យ ទ្រង់បានមើលមហាសមុទ្រនៃសោភណភាពដោយភ្នែកពេញ ប៉ុន្តែដឹងថាមិនមែនពេលវេលាសមគ្រប់ ទ្រង់មិនបានបង្ហាញខ្លួន "ជ័យចំពោះអ្នកដែលជាសត្ថ ចិត្ត និងអានន្ទ អ្នកបន្សុទ្ធពិភពលោក"…
- 1.6.101
ព្រះវិស្ណុដែលទទួលរូបមនុស្សដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ទេវតា ទ្រង់ជ្រាបគ្រប់យ៉ាងដូចព្រះសិវៈដែលបំផ្លាញត្រីបុរៈ ព្រះអង្គដែលជាទីស្ថាននៃប្រាជ្ញា ព្រះស្វាមីនៃព្រះលក្ស្មី និងសត្រូវនៃអសុរ តើទ្រង់នឹងស្វែងរកដូចជាមនុស្សអវិជ្ញាដូចស្ត្រីឬ?…
- 1.6.103
ទោះបីព្រះសិវៈបានផ្តល់ដំបូន្មានម្តងហើយម្តងទៀតក្ដី ការបង្រៀននោះក៏មិនអាចរកទីកន្លែងក្នុងព្រះហឫទ័យបានឡើយ។ នោះព្រះមហេសៈទ្រង់ព្រះសម្រស់ហើយមានបន្ទូលថា ដោយទ្រង់យល់ក្នុងព្រះហឫទ័យនូវអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លានៃមាយារបស់ព្រះហរី។
- 1.6.107
កាលស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះរាម ដែលទន់ភ្លន់ក្នុងការនិយាយ ប៉ុន្តែជ្រៅក្នុងអត្ថន័យ ការសង្ស័យយ៉ាងខ្លាំងកើតឡើង។ សតី ដែលឥឡូវនេះកើតភាពភ័យខ្លាច បានទៅកាន់មហេស នៅក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់នាងមានភាពធ្ងន់នៃការគិតគូរដោយកង្វល់។
- 1.6.108
ខ្ញុំមិនបានធ្វើតាមពាក្យរបស់ព្រះសង្ករ ហើយបានបញ្ចេញការមិនដឹងរបស់ខ្លួនទៅលើព្រះរាម នឹងផ្ដល់ចម្លើយអ្វីនៅពេលត្រឡប់ទៅវិញ ការដុតក្ដៅក្រហាយដ៏ខ្លាំងកើតឡើងក្នុងហឫទ័យរបស់នាង ព្រះរាមទ្រង់ជ្រាបថាព្រះសតីទ្រង់បានទទួលទុក្ខ…