Atma Upanishad: Verse 9

Sanskrit (Devanagari)

अनात्मकम् असत् तुच्छं किं नु तस्यावभासकम् । वेदशास्त्रपुराणानि भूतानि सकलान्यपि ॥

येनार्थवन्ति तं किं नु विज्ञातारं प्रकाशयेत् । क्षुधां देहव्यथां त्यक्त्वा बालः क्रीडति वस्तुनि ॥

तथैव विद्वान् रमते निर्ममो निरहं सुखी । कामान् निष्कामरूपी सञ्चरत्येकचरो मुनिः ॥९–११॥

Padapatha (Word Split)

अनात्मकम् । असत् । तुच्छम् । किम् । नु । तस्य । अवभासकम् । वेद-शास्त्र-पुराणानि । भूतानि । सकलानि । अपि ॥

येन । अर्थ-वन्ति । तम् । किम् । नु । विज्ञातारम् । प्रकाशयेत् । क्षुधाम् । देह-व्यथाम् । त्यक्त्वा । बालः । क्रीडति । वस्तुनि ॥

तथा । एव । विद्वान् । रमते । निर्ममः । निरहम् । सुखी । कामान् । निष्काम-रूपी । सञ्चरति । एक-चरः । मुनिः ॥

Recitation with translationAtma Upanishad 9

IAST Transliteration

anātmakam asat tucchaṃ kiṃ nu tasyāvabhāsakam | vedaśāstrapurāṇāni bhūtāni sakalāny api ||

yenārthavanti taṃ kiṃ nu vijñātāraṃ prakāśayet | kṣudhāṃ dehavyathāṃ tyaktvā bālaḥ krīḍati vastuni ||

tathaiva vidvān ramate nirmamo nirahaṃ sukhī | kāmān niṣkāmarūpī sañcaraty ekacaro muniḥ ||9–11||

Translation

自己ならざるものは、不実にして取るに足らぬ。いったい何がそれを照らし得ようか。ヴェーダ、シャーストラ、プラーナ、そして一切の存在も、彼によってこそ意味を得る。では、その知者を何が照らし得よう。飢えと身の痛みを離れて、子どもが物に戯れるように、知者もまた歓喜する——無所有にして無我、安楽である。欲の中を行じつつ、その本性は無欲であり、聖者は独り歩む。

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

That which is non-Self, unreal, and trifling—what indeed could illumine it? The Vedas, śāstras, and Purāṇas, and all beings as well, become meaningful by whom; what could illumine that knower? Having set aside hunger and bodily pain, a child plays with an object. So too the knower delights—without possessiveness, without ego, happy; moving among desires while being desireless in nature, the sage wanders alone.

Verse Context

• Svayaṃ-prakāśa Atman (self-luminous knower); anātman as dependent appearance; jīvanmukti traits (nirmama, nirahaṃ, niṣkāma)
• Mahavakya: Reinforces all mahāvākyas by grounding them in the self-luminous knower: the ‘I’ that knows is Brahman; especially supports ‘Aham Brahmāsmi’ and ‘Ayam Ātmā Brahma’.
• Atharva
• Chandas: Anuṣṭubh (śloka)