Sarga 46

Verse 1

हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता ।मारीचं काश्यपं राम भर्तारमिदमब्रवीत् ॥१॥

その子らが討たれると、ディティは深い悲嘆に沈み、夫であるマリーチの子カश्यパに、次の言葉を告げた――おおラーマよ。

Verse 2

हतपुत्राऽस्मि भगवंस्तव पुत्रैर्महाबलैः ।शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोऽर्जितम् ॥२॥

「福徳ある御方よ、あなたの大いなる力をもつ御子らが我が子らを殺しました。私は、長き苦行（タパス）によって得られ、インドラを討ち得る子を望みます。」

Verse 3

साऽहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि ।ईश्वरं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥३॥

「わたしは苦行を修めましょう。どうか我に子を授けてください——威力ある主として、インドラを討ち得る子を——そしてそのことをお許しください。」とディティは言った。

Verse 4

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः काश्यपस्तदा ।प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम् ॥४॥

その言葉を聞くと、マリーチの子で光輝あるカ―シュヤパは、深い悲しみに沈むディティに答えた。

Verse 5

एवं भवतु, भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने ।जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे ॥५॥

「そのとおりになろう。苦行を宝とする淑女よ、汝に吉祥あれ。清浄を保て、そうすれば汝は戦場でシャクラ（インドラ）を討つ子を産むであろう。」

Verse 6

पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि ।पुत्रं त्रैलोक्यभर्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि ॥६॥

「そして満ちた千年が終わるまで清浄を保てるなら、汝は我によって、三界の主にして支えとなる子を産むであろう。」

Verse 7

एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना स ममार्ज ताम् ।समालभ्य ततस्स्वस्तीत्युक्त्वा स तपसे ययौ ॥७॥

そう語り終えると、光輝ある聖仙は手でやさしく彼女を撫で、ついで祝福の触れを与えて「安寧あれ」と告げ、苦行へと去って行った。

Verse 8

गते तस्मिन्नरश्श्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता ।कुशप्लवनमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥८॥

おお、人の中の最勝者よ。彼が去ったのち、ディティは大いなる歓喜に満たされてクシャプラヴァナに至り、きわめて苛烈な苦行を修した。

Verse 9

तपस्तस्यां हि कुर्वन्त्यां परिचर्यां चकार ह ।सहस्राक्षो नरश्श्रेष्ठ परया गुणसम्पदा ॥९॥

おお、人の中の最勝者よ。彼女がまさに苦行を行っている間、千眼のインドラは、至高の徳と品性をもって彼女に仕え、奉仕した。

Verse 10

अग्निं कुशान् काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च ।न्यवेदयत्सहस्राक्षो यच्चान्यदपि काङ्क्षितम् ॥१०॥

千の眼をもつインドラは、火とクシャ草、薪、水、果実と根—さらに彼女が望むほかのすべてをも差し出した。

Verse 11

गात्रसंवहनश्चैव श्रमापनयनैस्तथा ।शक्रस्सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह ॥११॥

シャクラ（インドラ）は常にディティに仕え、四肢を揉みほぐし、疲れをも和らげた。

Verse 12

अथ वर्षसहस्रे तु दशोने रघुनन्दन ।दितिः परमसम्प्रीता सहस्राक्षमथाब्रवीत् ॥१२॥

さて、ラグ族の喜びよ、千年の修行があと十年を残すのみとなったとき、ディティは大いに満ち足りて、千眼のインドラに語りかけた。

Verse 13

याचितेन सुरश्रेष्ठ तव पित्रा महात्मना ।वरो वर्षसहस्रान्ते दत्तो मम सुतं प्रति ॥१३॥

神々の中の最勝よ、汝の大いなる父は、願い求められて、千年の満了に際し、子に関する恩寵の願いを我に授けた。

Verse 14

तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर ।अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः ॥१४॥

勇者の中の最勝よ、我が苦行はなお十年を残すのみ。のちに汝は兄弟を見るであろう。汝に吉祥あれ。

Verse 15

तमहं त्वत्कृते पुत्र समाधास्ये जयोत्सुकम् ।त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वरः ॥१५॥

わが子よ、汝のために、勝利を希う者として彼を形づくろう。わが子よ、憂いなく、汝は彼とともに三界征服の果を享受するであろう。

Verse 16

एवमुक्त्वा दितिश्शक्रं प्राप्ते मध्यं दिवाकरे ।निद्रयाऽपहृता देवी पादौ कृत्वाऽथ शीर्षतः ॥१६॥

こうしてインドラに告げ、太陽が真昼に至ったとき、女神ディティは眠りに奪われ、足を頭の方へ向けたまま眠りに落ちた。

Verse 17

दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादतः कृतमूर्धजाम् ।शिरस्स्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च ॥१७॥

その不浄の姿—髪は足の方へ垂れ、足は本来頭のあるべき所に置かれていた—を見て、インドラは笑い、喜んだ。

Verse 18

तस्याश्शरीरविवरं विवेश च पुरन्दरः ।गर्भं च सप्तधा राम बिभेद परमात्मवान् ॥१८॥

ラーマよ、プランダラ（インドラ）は彼女の身体の隙より入り、強き決意をもって胎児を七つに裂いた。

Verse 19

भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा ।रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत ॥१९॥

ラーマよ、百の節をもつ金剛杵にて胎児が裂かれるとき、彼は高らかに泣き叫んだ。そこでディティは目を覚ました。

Verse 20

मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत ।बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः ॥२०॥

インドラは胎児に告げた。「泣くな、泣くな。」しかし大威光のヴァーサヴァは、泣き叫ぶその身をなおも裂いた。

Verse 21

न हन्तव्यो न हन्तव्य इत्येवं दितिरब्रवीत् ।निष्पपात ततश्शक्रो मातुर्वचनगौरवात् ॥२१॥

「殺してはなりません、殺してはなりません」とディティは言った。そこでシャクラは母の言葉を重んじて退いた。

Verse 22

प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत ।अशुचिर्देवि सुप्ताऽसि पादयोः कृतमूर्धजा ॥२२॥

合掌し、なお金剛杵を携えたまま、インドラはディティに言った。「女神よ、あなたは不浄のまま眠り、髪は足もとへと垂れていた。」

Verse 23

तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे ।अभिदं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥२३॥

「その隙を得て、女神よ、戦場でインドラを討つ者となるはずの者を七つに断った。ゆえに我を赦してほしい」とインドラは言った。