Sukta 31

Mantra 1

पाशमोचनम्। आशा॑नामाशापा॒लेभ्य॑श्च॒तुर्भ्यो॑ अ॒मृते॑भ्यः । इ॒दं भू॒तस्याध्य॑क्षेभ्यो वि॒धेम॑ ह॒विषा॑ व॒यम्

【縄を解くこと】Āśāたちに、Āśāの守護者たる四柱の不死者に、また生きものの監督者たちに――われらはここに、この供物を法にかなって捧げ奉る。

Mantra 2

य आशा॑नामाशापा॒लाश्च॒त्वार॒ स्थन॑ देवाः । ते नो॒ निरृ॑त्याः॒ पाशे॑भ्यो मु॒ञ्चतांह॑सो अंहसः

方位の守護者たる汝ら――四柱の神々よ、堅く立て。Nirṛti（破滅・不吉）の縄目より、われらを解き放て、苦難より、苦難より。

Mantra 3

अस्रा॑मस्त्वा ह॒विषा॑ यजा॒म्यश्लो॑णस्त्वा घृ॒तेन॑ जुहोमि । य आशा॑नामाशापा॒लस्तु॒रीयो॑ दे॒वः स नः॑ सुभू॒तमेह व॑क्षत्

我は供物をもって汝を祭り、汝を疲れなきものとす。澄ましバター（ghṛta）をもって汝に注ぎ、汝を損なわれぬものとす。われらの願いを守護する神、第四（turīya）なるその神よ、ここに我らを善き繁栄へと導き来たらしめよ。

Mantra 4

स्व॒स्ति मा॒त्र उ॒त पि॒त्रे नो॑ अस्तु स्व॒स्ति गोभ्यो॒ जग॑ते॒ पुरु॑षेभ्यः । विश्वं॑ सुभू॒तं सु॑वि॒दत्रं॑ नो अस्तु॒ ज्योगे॒व दृ॑शेम॒ सूर्य॑म्

われらの母に安泰あれ、またわれらの父に安泰あれ。牛たちに安泰あれ、動く世界に、人々に安泰あれ。万有がよく安立し、よく施与してわれらに益あらしめよ。長く、まるで永くのごとく、われら太陽を見まもらん。