Sukta 69

Mantra 1

त्री रोचना वरुण त्रीँरुत द्यून्त्रीणि मित्र धारयथो रजांसि । वावृधानावमतिं क्षत्रियस्यानु व्रतं रक्षमाणावजुर्यम् ॥

হে বরুণ, তুমি ত্ৰি ৰোচন—তিন উজ্জ্বল লোক—ধাৰণ কৰ; আৰু ত্ৰি দ্যূন—তিন দিন—ধাৰণ কৰ। হে মিত্র, তুমি ত্ৰিণি ৰজাংসি—তিন বিস্তাৰ/অন্তৰীক্ষ-ক্ষেত্ৰ—ধাৰণ কৰা। বৃদ্ধি পাই, তোমালোক দুয়ো ক্ষত্ৰিয়ৰ অমতি—অধর্ম-চিন্তা—দূৰ কৰি, অজুৰ্য (অক্ষয়) ঋত-ব্ৰত ৰক্ষা কৰা, যাতে দেৱ-আদেশ অনুসৰি অধিপত্য স্থিৰ হয়।

Mantra 2

इरावतीर्वरुण धेनवो वां मधुमद्वां सिन्धवो मित्र दुह्रे । त्रयस्तस्थुर्वृषभासस्तिसृणां धिषणानां रेतोधा वि द्युमन्तः ॥

হে বরুণ, তোমালোকৰ ইৰাৱতী ধেনুসমূহ—পুষ্টিদায়িনী গাভীসম—মধুমতী হৈ দুহে; হে মিত্র, মধুময় সিন্ধৱঃ—নদীসমূহ—বহি ওলাই। তিসৃণাং ধিষণানাং—তিন প্ৰেৰণা/বুদ্ধি-শক্তিৰ—ৰেতোধা (বীজ-ধাৰী) তিন বৃষভা স্থিৰ হৈ থিয়, দ্যুমন্তঃ—দ্যুতিৰে উজ্জ্বল—হৈ প্ৰকাশ পায়।

Mantra 3

प्रातर्देवीमदितिं जोहवीमि मध्यंदिन उदिता सूर्यस्य । राये मित्रावरुणा सर्वतातेळे तोकाय तनयाय शं योः ॥

প্ৰাতঃ মই দেৱী অদিতিক আহ্বান কৰোঁ; মধ্যন্দিনে, সূৰ্য উঠাৰ সময়ত। ৰায়ে—আত্মাৰ পূৰ্ণতা/সমৃদ্ধিৰ বাবে—সৰ্বতাতে (সৰ্বব্যাপী) মিত্র-বরুণক উপাসনা কৰোঁ, যাতে টোকায়—আমাৰ অন্তৰ-শিশুৰ—আৰু তনয়ায়—বৃদ্ধিমান সন্ততি/সত্তাৰ বিকাশৰ—শং যোঃ, কল্যাণ আৰু আনন্দময় শান্তি হয়।

Mantra 4

या धर्तारा रजसो रोचनस्योतादित्या दिव्या पार्थिवस्य । न वां देवा अमृता आ मिनन्ति व्रतानि मित्रावरुणा ध्रुवाणि ॥

হে মিত্র-বৰুণ! যি তোমালোক দীপ্ত ৰোচন-লোক আৰু বিস্তৃত ৰজঃ-অন্তৰীক্ষক ধাৰণ কৰোঁতা, আৰু হে দিৱ্য আদিত্যদ্বয়—দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰ—তোমালোকৰ ধ্ৰুৱ ব্ৰতসমূহক কোনো অমৃত দেৱতাই কঁপাব নোৱাৰে।