Sukta 2.13
ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते । तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोंऽशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम् ॥
ṛtur janitrī tasyā apaḥ pari makṣū jāta āviśad yāsu vardhate | tad āhanā abhavat pipyuṣī payo ’ṃśoḥ pīyūṣaṃ prathamaṃ tad ukthyam ||
ঋতু—জননী শক্তি; তাইৰ চাৰিওফালে আপঃ (জলসমূহ)। জন্ম হোৱাৰ লগে লগে সি দ্ৰুতগতিতে সেই জলসমূহত প্ৰৱেশ কৰিলে, য’ত সি বৃদ্ধি পায়। তেতিয়া তাই দুগ্ধিনী গাই হ’ল, সমৃদ্ধিত ফুলে-ফেঁপে উঠিল; অশ্ব-দণ্ডৰ (সোমলতাৰ) দুগ্ধ—প্ৰথম পীয়ূষ—এইয়েই স্তোত্ৰৰ যোগ্য।
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.