Anuvaka 1
ৰাষ্ট্ৰ-স্থিতিশীলতা আৰু প্ৰতি-অভিচাৰ: ৰাজত্ব, ৰাজ্য আৰু গৃহক সুৰক্ষিত কৰি বৈৰিতা প্ৰতিহত কৰি শৃঙ্খলা পুনঃস্থাপন। উপ-বিষয়সমূহ: শাপ আৰু শত্রু-ইচ্ছাৰ প্ৰত্যানয়ন (উলটাই পঠোৱা); ৰাজকৰ্ম—অভিষেক আৰু স্বাৰাজ্যৰ সুদৃঢ়ীকৰণ; ৰাষ্ট্ৰ-বাসযোগ্যতা—ৰাজ্যক বাসযোগ্য, সংহত আৰু ঋত-সমন্বিত কৰা; প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ শক্তি আৰু যশ বেঁধি নিষ্ক্ৰিয় কৰা; তাবিজ-আধাৰিত সামাজিক সুৰক্ষা আৰু মিত্ৰতা-গঠন; দীঘলীয়া গাঁথনি ধৰা ৰোগৰ চিকিৎসা।
Suktas in Anuvaka 1
Sukta 1
AVŚ 3.1 এটা যুদ্ধমুখী প্ৰতি-জাদু (কাউণ্টাৰ-চৰ্চাৰী) সূক্ত, য’ত অগ্নি জাতবেদস (আৰু ইন্দ্ৰ আৰু মৰুতসকলৰ দৰে সহায়ক যুদ্ধশক্তি) ক আহ্বান কৰি শত্রুৰ বৈৰী মন্ত্র-আক্রমণ আৰু আগ্ৰাসনক তেওঁলোকৰ প্ৰেৰণকাৰীৰ ওপৰত উভতাই দিয়া হয়। ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰ লক্ষ্য হৈছে যুদ্ধক্ষেত্ৰত মানসিক আৰু কৌশলগত বিঘ্ন ঘটাই সুবিধা লাভ কৰা—বিপক্ষ বাহিনীক বিভ্ৰান্ত কৰা, অভিশস্তি (শাপ/দুষ্ট উচ্চাৰণ) ক দগ্ধ কৰি উভতাই পঠোৱা, আৰু শত্রুসকলক ‘হাতহীন’ তথা অকাৰ্যকৰ কৰি তোলা।
Sukta 2
AVŚ 3.2 এটা আথৰ্বণীয় প্ৰতিমন্ত্ৰ; ইয়াৰ লক্ষ্য শত্রুৰ বৈৰী জাদু, শাপ আৰু কু-ইচ্ছাক উলটাই পঠোৱা—যাতে প্ৰতিপক্ষৰ পৰিকল্পনা ভিতৰৰ পৰাই ভাঙি পৰে। অগ্নি জাতবেদসক বুদ্ধিমান দূত ৰূপে কল্পনা কৰা হৈছে, যিয়ে অভিশাপক ‘পিছলৈ জ্বলাই’ প্ৰতিঘাত কৰে। স্তোত্ৰৰ বল শেষত যুদ্ধক্ষেত্ৰ-সদৃশ বিভ্ৰান্তিত পৰিণত হয়: বিপক্ষ সেনা অন্ধকাৰত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পৰস্পৰক চিনিব নোৱাৰে। সুক্তটোৰ শক্তি মূলত অপোত্ৰোপায়িক আৰু প্ৰতিশোধাত্মক—উলটনি, মোহন (বিভ্ৰম) আৰু নিৰস্ত্ৰীকৰণৰ দ্বাৰা অনিষ্টক নিষ্ক্ৰিয় কৰা।
Sukta 3
এই ছয়-মন্ত্ৰীয়া ৰাজকীয় আথৰ্বণিক সূক্তটো প্ৰত্যানয়ন-ধৰণৰ পুনঃস্থাপন ৰীতি; ইয়াত স্থানচ্যুত ৰজাক “পুনৰ মাতি আনি” স্বাৰাজ্য (স্বাধীন সাৰ্বভৌমত্ব)ত পুনৰ আসীন কৰা হয়। অগ্নিক দীপ্তিমান, সু-কর্মী স্থাপক হিচাপে স্থাপন কৰা হয়; মৰুৎ, বৰুণ, সোম আৰু ইন্দ্ৰ আহ্বানকাৰী আৰু বলপ্ৰয়োগী ৰক্ষক/দণ্ডদাতা ৰূপে কাম কৰি দূৰ-দূৰণিৰ লোক/দিশৰ পৰা ন্যায়সঙ্গত শাসকক ঘূৰাই আনে, প্ৰতিদ্বন্দ্বী দাবিদাৰসকলক প্ৰতিহত কৰে, আৰু ৰোদসী (ব্ৰহ্মাণ্ডীয় আধাৰ)ৰ সৈতে সামাজিক শৃঙ্খলাক পুনৰ সঁজাই তোলে।
Sukta 4
এই সূক্তটো ৰাজকৰ্ম-সম্পৰ্কীয় অভিষেক-মন্ত্ৰ; ই ৰাষ্ট্ৰ (ৰাজ্য/প্ৰজা-ভূমি) ক ৰজা-হ’বলগীয়া ব্যক্তিজনৰ ওচৰলৈ “আকৰ্ষণ” কৰে আৰু সকলো দিশ (প্ৰদিশ) ৰ পৰা সাৰ্বজনীন স্বীকৃতিৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ৰাজসাৰ্বভৌমত্ব স্থিৰ কৰে। ই ৰাজৱৰ্চস্ (তেজ/অধিকাৰ) বৃদ্ধি কৰে, দিৱ্য সহচৰ্য্যাৰ সৈতে শাসকক অগ্ৰস্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰে, আৰু বৈধ শাসনৰ চিন হিচাপে সমৃদ্ধি আৰু বণ্টনযোগ্য ধন-সম্পদক তেওঁৰ পক্ষলৈ ঘূৰাই আনে।
Sukta 5
AV 3.5 এটা পৰ্ণ/মণি (পাত-তাবিজ) সম্পৰ্কীয় মন্ত্র, যিয়ে ধাৰণকাৰীৰ চাৰিওফালে সুৰক্ষামূলক আৰু সহায়ক সামাজিক বৃত্ত গঢ়ি তোলে—শাসক, কৰ্মচাৰী, কাৰিগৰ, উপদেষ্টা আৰু ওচৰৰ জনসাধাৰণ। ইয়াত পাতটোক দেৱতাই ৰোপণ কৰা ‘গোপন’ শক্তি বুলি ধৰা হৈছে, যি বনস্পতি (বনৰ অধিপতি)ৰ ভিতৰত নিহিত; জীৱন, প্ৰভাৱ আৰু নিৰাপত্তাৰ বাবে তাক দেহত ধাৰণ কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। এই সূক্তৰ বল কেৱল জোৰ-জবৰদস্তি নহয়, বৰং ‘সামাজিক সুৰ-মিলন’—বহু গোটক উপস্তীন (সহচৰ/সমৰ্থক) কৰি পৰিৱেশক অনুকূল কৰি তোলা।
Sukta 6
এই অভিচাৰিক সূক্তত পবিত্ৰ অশ্বত্থ (পিপল/বট) গছক জীৱন্ত, পুৰুষ-স্বৰূপ বনস্পতিশক্তি হিচাপে অস্ত্ৰৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে—পৰস্পৰ ঘৃণাত জড়িত ব্যক্তিগত শত্রুসকলক আঘাত কৰা, বান্ধি ধৰা আৰু বহিষ্কাৰ কৰিবলৈ। আঙিৰস-ধাৰাৰ বলপ্ৰয়োগমূলক শক্তিৰ যুক্তি অনুসৰি, ই শাৰীৰিক কৰ্ম (অশ্বত্থৰ ডাল) ক মানসিক সংকল্প আৰু ব্ৰহ্মন্ (মন্ত্ৰবল) ৰ সৈতে সংযোগ কৰে; আনকি নিৰৃতি আৰু মৃত্যুকো আহ্বান কৰি শত্রুসকলক অনিবাৰ্য, অমোচনীয় বন্ধনত দৃঢ়কৈ আবদ্ধ কৰিবলৈ কয়।
Sukta 7
AV 3.7 এটা এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক চিকিৎসা-মন্ত্ৰ, যাৰ লক্ষ্য kṣetriya—দীৰ্ঘস্থায়ী, গাঢ়কৈ “বসতি লোৱা” ব্যাধি, যি yakṣma (ক্ষয়/শোষণ-ৰোগ)ৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত—ক ভাঙি মুকলি কৰি বাহিৰ কৰি দিয়া। ই এটা স্পষ্ট/ধাৰণযোগ্য প্ৰতিষেধকক—বিশেষকৈ মূৰৰ কাষত থোৱা হৰিণ/কৃষ্ণসাৰ শিঙক—শক্তি প্ৰদান কৰে; লগতে তাৰামণ্ডলক (tārakāḥ) “উদ্ধাৰক” হিচাপে আহ্বান কৰি, তাৰাৰ অস্ত যোৱা আৰু উষা (ভোৰ)ৰ দৰে সীমান্তীয় কসমিক মুহূৰ্ত ব্যৱহাৰ কৰি ৰোগৰ ফাঁস/পাশ খুলি তাক দূৰলৈ খেদাই পঠায়।
Sukta 8
AV 3.8 এটা এটা ৰাষ্ট্ৰ-সূক্ত, যাৰ লক্ষ্য ৰাজ্যখনক “বাসযোগ্য আৰু সুস্থিৰভাৱে বসতি স্থাপন কৰা” কৰা; মিত্ৰ–বৰুণ আৰু সহায়ক স্থিতিদাতা দেৱতা (বায়ু, অগ্নি)ৰ জৰিয়তে ৰাজনৈতিক শৃঙ্খলাক ঋত (ব্ৰহ্মাণ্ডীয় বিধি)ৰ সৈতে সঙ্গতি কৰায়। ই লোকসকলক এক সাধাৰণ কেন্দ্ৰত বান্ধে—বিচ্ছুৰণ/ছিটিকি যোৱাটো ৰোধ কৰে, সামূহিক সন্মতি আহ্বান কৰে, আৰু (কিছুমান তীক্ষ্ণ পংক্তিত) মন আৰু হৃদয়ক নিৰ্বাচিত নেতাৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। সেয়ে সূক্তটো ব্ৰহ্মাণ্ডীয় বৈধতা (ঋতু, পৃথিৱী, অগ্নি)ৰ পৰা সামাজিক সংহতিলৈ, আৰু শেষত আনুগত্য/নিষ্ঠাৰ নিৰ্দেশমূলক নিয়ন্ত্ৰণলৈ অগ্ৰসৰ হয়।
Sukta 9
AV 3.9 এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক কৰ্ম, য’ত বন্ধন-যাদু আৰু ৰোগ-আক্ৰমণ-প্ৰতিৰোধ একেলগে আছে। ই আচাৰগতভাৱে প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ শক্তি আৰু সুনাম ‘বান্ধি তলত থয়’ আৰু একে সময়তে বিষ্কন্ধ নামৰ মহামাৰী-শক্তিক নিষ্ক্ৰিয় কৰে। এই সূক্তত দড়ি/হাল্টাৰ আৰু শক্তিদানকাৰী কৰ্তৃ-শক্তিসমূহ (বন্ধুৰা-সকল, আৰু মণি-তাবিজ) ক জীৱন্ত শক্তি হিচাপে ধৰা হৈছে—যিসকলে ৰোধ কৰিব, অক্ষম কৰিব, আৰু পৃথিৱীজুৰি বিস্তৃত ৰোগ-দৈত্যসমূহক আঁতৰাই ৰাখিব পাৰে।
Sukta 10
এই পৌষ্টিক সূক্তত পৰিবৰ্তমান বছৰটোক সমৃদ্ধিৰ এক ইঞ্জিন হিচাপে পবিত্ৰ কৰা হৈছে। ইয়াত এক আদিম ধেনু (দুগ্ধদায়িনী গাই)ৰ ৰূপক আছে, যি ঘৰৰ বাবে বছৰৰ পাছত বছৰ বাঢ়ি অহা পোষণ আৰু ধন “দোহে”। ঋতুবোৰৰ শৃঙ্খলা (ঋতৱঃ) আৰু সেই শৃঙ্খলা গঢ়োঁতা ধাতৃ–বিধাতৃক গৃহস্থালিৰ আহুতি (ঘৃত, ইডা, হৱিস)ৰ সৈতে একসূত্ৰে বাঁধি, সূক্তই দেখুৱায় যে উৰ্বৰতা, গৰু-ধনৰ বৃদ্ধি, আৰু নিৰাপদে ঘৰলৈ উভতি অহা—এইবোৰ কেলেণ্ডাৰ সঠিকভাৱে পালন কৰাৰ স্বাভাৱিক ফল।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.