Sukta 140

Mantra 1

वेदिषदे प्रियधामाय सुद्युते धासिमिव प्र भरा योनिमग्नये । वस्त्रेणेव वासया मन्मना शुचिं ज्योतीरथं शुक्रवर्णं तमोहनम् ॥

يا أغني الجالس على الفِدِيّ (المذبح)، لأجل المقام المحبوب ولأجل الضياء المتألّق، قدِّم—كأنها حِصّةٌ غنية—موضعَ الرَّحِم (يوني) لأغني. واكسُ الطاهرَ بإلهام الفكر؛ عربةَ النور، البيضاءَ اللون، قاهرةَ الظلام.

Mantra 2

अभि द्विजन्मा त्रिवृदन्नमृज्यते संवत्सरे वावृधे जग्धमी पुनः । अन्यस्यासा जिह्वया जेन्यो वृषा न्यन्येन वनिनो मृष्ट वारणः ॥

المولودُ مرّتَين (أغني) يُعصَر ويُرتَّبُ للطعامِ الثلاثيّ؛ وخلالَ السنةِ ينمو من جديدٍ بعد ما أُكِل. بفمٍ ولسانٍ يذوقُ الثورُ الغالب، وبآخرَ يُطهِّرُ الطالِبين—فيلُ القوّةِ وقد نُقِّي.

Mantra 3

कृष्णप्रुतौ वेविजे अस्य सक्षिता उभा तरेते अभि मातरा शिशुम् । प्राचाजिह्वं ध्वसयन्तं तृषुच्युतमा साच्यं कुपयं वर्धनं पितुः ॥

في السيولِ الحالكةِ ترتجفُ أُمّاهُ المقيمتان؛ كلتاهما تحملانِ الطفلَ وتُقلِّلانِه. وبِلِسانٍ مُندفِعٍ إلى الأمام يطردُ ويُبدِّد، وينفلتُ عبرَ العطشات؛ ثمّ يأتي إلى الجانبِ الأيمن—نُمُوًّا مُنتفخًا للأبِ.

Mantra 4

मुमुक्ष्वो मनवे मानवस्यते रघुद्रुवः कृष्णसीतास ऊ जुवः । असमना अजिरासो रघुष्यदो वातजूता उप युज्यन्त आशवः ॥

أطلِقْ لِمَنو—للإنسانِ المتطلّع: ثابتًا في سرعته، مُسَرَّجًا بالسواد، مندفعًا. غيرُ مكبوحٍ، سريعُ الحركة، خفيفُ الانزلاق، مسوقٌ بالريح—تدنو السُّرعانُ فتقرنُ أنفسَها بالنِّير؛ قُوى مُهَيَّأةٌ للسير.

Mantra 5

आदस्य ते ध्वसयन्तो वृथेरते कृष्णमभ्वं महि वर्पः करिक्रतः । यत्सीं महीमवनिं प्राभि मर्मृशदभिश्वसन्त्स्तनयन्नेति नानदत् ॥

ثمّ يندفعُ مُبَدِّدوهُ بلا عائق؛ هيئتُهُ العظيمةُ تُجري فعلَها في الفضاءِ الأسودِ الفسيح. وحين يلمسُ ويضغطُ مُتقدِّمًا على أساسِ الأرضِ العظيم، يلهثُ نَفَسًا، ويُرعِدُ في مسيره، ويزأرُ زئيرًا مُدوّيًا.

Mantra 6

भूषन्न योऽधि बभ्रूषु नम्नते वृषेव पत्नीरभ्येति रोरुवत् । ओजायमानस्तन्वश्च शुम्भते भीमो न शृङ्गा दविधाव दुर्गृभिः ॥

مُتَزَيِّنًا يَنْحَنِي عَلَى الأَشْكَالِ السَّمْرَاوَاتِ؛ وَكَالثَّوْرِ يَدْنُو مِنَ الزَّوْجَاتِ زَئِيرًا. يَتَنَامَى فِي القُوَّةِ فَيُجَمِّلُ أَجْسَادَهُ؛ مُهَابًا كَالقُرُونِ يَنْدَفِعُ بِقَبْضَاتٍ عَسِرَةٍ.

Mantra 7

स संस्तिरो विष्टिरः सं गृभायति जानन्नेव जानतीर्नित्य आ शये । पुनर्वर्धन्ते अपि यन्ति देव्यमन्यद्वर्पः पित्रोः कृण्वते सचा ॥

هُوَ، مَبْسُوطًا بِثَبَاتٍ وَمُمْتَدًّا عَلَى سَعَةٍ، يَجْمَعُهُمْ مَعًا؛ عَالِمًا يَضْطَجِعُ مَعَ العَارِفَاتِ أَبَدًا. ثُمَّ يَنْمُونَ مِنْ جَدِيدٍ وَيَرْجِعُونَ إِلَى الإِلَهِيِّ؛ وَمَعًا يَصُوغُونَ شَكْلًا آخَرَ لِلْوَالِدَيْنِ.

Mantra 8

तमग्रुवः केशिनीः सं हि रेभिर ऊर्ध्वास्तस्थुर्मम्रुषीः प्रायवे पुनः । तासां जरां प्रमुञ्चन्नेति नानददसुं परं जनयञ्जीवमस्तृतम् ॥

أُولَئِكَ المُشِعُّونَ ذَوُو الشُّعُورِ الطَّوِيلَةِ—قُوَى النُّورِ—يَجْتَمِعُونَ مَعَ قُدْرَاتِهِمُ المُرَنِّمَةِ وَيَقِفُونَ مُنْتَصِبِينَ؛ وَإِنْ كَانُوا قَدْ سَقَطُوا فِي الإِعْيَاءِ فَإِنَّهُمْ يَتَقَدَّمُونَ مِنْ جَدِيدٍ نَحْوَ مَقْدَمِ الحَيَاةِ. وَإِذْ يَطْرَحُونَ قَيْدَ الشَّيْخُوخَةِ، يَمْضِي قُدُمًا بِهُتَافِ الظَّفَرِ، مُنْجِبًا النَّفَسَ الأَسْمَى (أَسُو) الحَيَّ غَيْرَ المُنْثَلِمِ.

Mantra 9

अधीवासं परि मातू रिहन्नह तुविग्रेभिः सत्वभिर्याति वि ज्रयः । वयो दधत्पद्वते रेरिहत्सदानु श्येनी सचते वर्तनीरह ॥

إنه يمضي، يلعق من حول رداءِ الأمِّ المُحيط، مدفوعًا بقبضاتٍ جبّارة واندفاعاتٍ قوية؛ والسريعُ ينطلق في مسالكَ تتّسع. يُلبِسُ الجناحين للطائر؛ ودائمًا يلعق صعودًا، فتتبعُ قوّةُ الصقرِ السُّبُلَ (فرتني) .

Mantra 10

अस्माकमग्ने मघवत्सु दीदिह्यध श्वसीवान्वृषभो दमूनाः । अवास्या शिशुमतीरदीदेर्वर्मेव युत्सु परिजर्भुराणः ॥

تألّقْ لنا، يا أغني، بين ذوي الغِنى والوفرة؛ ثمّ، نافخًا بقوّة، يا ثورَ الدار، اتّقدْ. أوقدْ في الأسفل القوى الحاملةَ للولد؛ وكالدِّرع في المعارك تُحيطُ وتَحمي، دافعًا إلى الأمام من كلِّ جانب.

Mantra 11

इदमग्ने सुधितं दुर्धितादधि प्रियादु चिन्मन्मनः प्रेयो अस्तु ते । यत्ते शुक्रं तन्वो रोचते शुचि तेनास्मभ्यं वनसे रत्नमा त्वम् ॥

هذا، يا أغني، المُحكَمُ الترتيب ينهضُ فوقَ سيّئِ الترتيب؛ وحتى ممّا هو عزيز، فليكن لك سرورٌ أَحبُّ في بهجةِ الذهن. لأنّ البهاءَ الطاهرَ اللامعَ الذي يشرقُ من جسدك—بهِ تَظفَرُ لنا بالكنز، وأنتَ نفسُك تُدنيه.

Mantra 12

रथाय नावमुत नो गृहाय नित्यारित्रां पद्वतीं रास्यग्ने । अस्माकं वीराँ उत नो मघोनो जनाँश्च या पारयाच्छर्म या च ॥

لِسَفَرِنا وَلِعُبورِنا، وَلِبَيْتِنا أَيْضًا، هَبْ لَنا، يا أَغْنِي، سَفِينَةً مُجَنَّحَةً دَائِمَةَ المِجْدافِ. وَاعْبُرْ بِأَبْطالِنا وَحامِلِي الغِنَى عِندَنا، وَبِشَعْبِنا أَيْضًا—بِأَيِّ قُوَّةٍ حامِيَةٍ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُفَرِّيَنا إِلى ما وَراءَ.

Mantra 13

अभी नो अग्न उक्थमिज्जुगुर्या द्यावाक्षामा सिन्धवश्च स्वगूर्ताः । गव्यं यव्यं यन्तो दीर्घाहेषं वरमरुण्यो वरन्त ॥

يا أَغْنِي، لِتُوقِظِ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَالأَنْهارُ—وَهِيَ حَسَنَةُ الهِدايَةِ—تَرْتيلَنا إِيقاظًا كامِلَ الشِّدَّة. حامِلَةً ضِياءَ البَقَرِ وَغِذاءَ الشَّعيرِ، تَخْتارُ لَذَّةَ العَطِيَّةِ البَعِيدَةَ الأَثَر؛ وَتَخْتارُها القُوَى الحُمْرُ أَيْضًا.