Opening the text

Rishi: Atharvanic tradition (often transmitted under Atharvan/Angiras lineages for maṇi and bheṣaja hymns; specific r̥ṣi attribution depends on Anukramaṇī tradition for this sukta).
Devata: Jāṅgiḍa (as personified remedy/amulet) and the apotropaic power opposed to Viṣkandha and Attrins.
Chandas: Anuṣṭubh (probable; short pādas with Atharvanic cadence—confirmable against pada-count in a metrical edition).
تُفعِّل هذه التعويذة الأثرفانية القصيرة «جَانْغِدَا» بوصفه مَنيًّا (تميمة/دواء) موهوبًا من الآلهة، يحمي حامله من عللٍ من طراز «فِشْكَنْدْهَا»، ومن قوى الرَّاكْشَسَة، ومن «الآكلين» (الأَتْرِين). وتعرض العلاج على أنه دواءٌ كونيّ (viśvabheṣaja) لا يكتفي بردّ العوامل المعادية والسحر/الأعمال السحرية (kṛtyā)، بل «يمضي» بعمر الإنسان قُدُمًا متجاوزًا مواطن الخطر.
Mantra 1
दीर्घायुःप्राप्तिः। दी॒र्घा॒यु॒त्वाय॑ बृह॒ते रणा॒यारि॑ष्यन्तो॒ दक्ष॑माणाः॒ सदै॒व। म॒णिं वि॑ष्कन्ध॒दूष॑णं जङ्गि॒डं बि॑भृमो व॒यम्
لأجل طول العمر، ولأجل الصراع العظيم؛ غيرَ مُصابين، مُظهِرين قوّتنا على الدوام—نحمل المَنيَّ (التعويذة) «جَانْغِدَا» (Jāṅgiḍa)، مُهلكَ «فِشْكَنْدْهَا» (Viṣkandha)، مُفسِدَ المُفسِد.
Mantra 2
जङ्गि॒डो ज॒म्भाद् वि॑श॒राद् विष्क॑न्धादभि॒शोच॑नात्। म॒णिः स॒हस्र॑वीर्यः॒ परि॑ णः पातु वि॒श्वतः॑
من «جَمْبْهَا» (Jambha)، ومن «فِشَرَا» (Viśará)، ومن «فِشْكَنْدْهَا» (Viṣkandha)، ومن «أَبْهِشُوتْشَنَا» (Abhiśocana)—فَلْتُحِطْ بنا المَنيُّ (التعويذة) ذو الألفِ قوّة، ولْيَحْفَظْنا من كلِّ جانب.
Mantra 3
अ॒यं विष्क॑न्धं सहते॒ऽयं बा॑धते अ॒त्त्रिणः॑ । अ॒यं नो॑ वि॒श्वभे॑षजो जङ्गि॒डः पा॒त्वंह॑सः
هذا يقهر فيṣكندها (Viṣkandha)؛ وهذا يطرد الآتّرين (Attrin)، الآكلين. هذا الجانغيḍا (Jāṅgiḍa)، دواءٌ لكلّ شيء، فليحفظنا من الضيق والإثم والأذى.
Mantra 4
दे॒वैर्द॒त्तेन॑ म॒णिना॑ जङ्गि॒डेन॑ मयो॒भुवा॑ । विष्क॑न्धं॒ सर्वा॒ रक्षां॑सि व्याया॒मे स॑हामहे
بالتعويذة الموهوبة من الآلهة، وبـ«جَنْغِدَا» باعثِ العافية—نقهر «فِشْكَنْدْهَا» وجميع «الرَّاكْشَسَات» في دَحْرِهم.
Mantra 5
श॒णश्च॑ मा जङ्गि॒डश्च॒ विष्क॑न्धाद॒भि र॑क्षताम्। अर॑ण्याद॒न्य आभृ॑तः कृ॒ष्या अ॒न्यो रसे॑भ्यः
لِيَحْفَظْنِي «شَانَا» و«جَنْغِدَا» من «فِشْكَنْدْهَا». أُحْضِرَ أحدُهما من الغابة، والآخر من الحقل المزروع، من عصارات النبات.
Mantra 6
कृ॒त्या॒दूषि॑र॒यं म॒णिरथो॑ अराति॒दूषिः॑ । अथो॒ सह॑स्वान् जङ्गि॒डः प्र ण॒ आयुं॑षि तारिषत्
هذه التعويذة مُبْطِلَةٌ للسِّحْر المصنوع، وهي أيضًا مُبْطِلَةٌ للعداوة. ثم إن «جَنْغِدَا» القويّ سيُجِيزُ آجالَنا/أعمارَنا إلى برّ السلامة (متجاوزًا الأخطار).
Jāṅgiḍa is the name of a protective remedy treated as a living power embodied in an amulet (maṇi). The hymn speaks to it as an active guardian that repels afflictions and hostile forces.
Viṣkandha is an Atharvanic term for a harmful, obstructive affliction—often imagined as a binding force that causes distress. The sukta’s aim is to overpower and drive it away using the Jāṅgiḍa-maṇi.
The verses are recited over a prepared amulet while it is held and then tied onto the person (neck/arm/waist) as protection. The hymn explicitly frames the object as ‘this’ effective remedy, meant to be worn or applied.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.