Adhyaya 15

Verse 1

सूत उवाच ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम्

Sinabi ni Sūta: Nang magdaan ang kakila-kilabot na kalpa na may madilim na kulay, pinuri ni Brahmā ang Panginoon ng mga diyos—si Deva-Deveśa (Śiva), na ang mismong anyo ay Brahman, ang Pati na higit sa lahat ng pāśa at paśu.

Verse 2

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः

Pagkaraan, matapos magpala at masiyahan, nagsalita ang Tagapagdala (Śiva) kay Brahmā: “Tunay, sa mismong anyong ito Ako nagsasagawa ng saṃhāra (paglulusaw); walang pag-aalinlangan.”

Verse 3

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस् तथान्यानपि पातकान् हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि

O marangal, winawasak ng disiplina/sādhana ni Śiva ang kakila-kilabot na mga kasalanan, mula sa brahma-hatyā at iba pang paglabag—maging maliit, hamak, o sari-sari—pinuputol ang pāśa (pagkagapos) na nagtatali sa paśu (kaluluwang may katawan) at inihaharap ito sa Pati, ang Panginoong Śiva.

Verse 4

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह

“Gayon din, O may dakilang panata (suvrata), maging ang mga upapātaka (pangalawang paglabag) at iba pang kasalanan—yaong nagagawa sa isip, at yaong nagagawa sa pamamagitan ng matalas at mabagsik na pananalita—ay dapat ding maunawaan at ituring sa gayong paraan, O Pitāmaha.”

Verse 5

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च

Maraming uri ang mga gawa: mga kilos ng katawan; mga gawang halo-halo (sa layon at bunga); mga gawang umuusbong dahil sa pagkakataon at kalagayan; mga gawang sinadyang gawin na may paunang pag-iisip; at mga gawang likas o biglang dumarating. Sa pag-alam sa mga pagkakaibang ito, nauunawaan ng paśu (kaluluwang nakagapos) ang pag-andar ng pāśa, at inihaharap ang sariling pagkilos sa Pati, ang Panginoong Śiva.

Verse 6

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम् संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो

O Panginoon (Śiva), nilulusaw ko ang mga kasalanang nagmula sa katawan ng ina, at gayundin ang mga kasalanang kaugnay ng katawan ng ama. Walang alinlangan: nilalamon Mo ang bawat pagkukulang na isinilang ng masamang gawa, O Makapangyarihan.

Verse 7

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः

O Panginoon, kahit ang pumatay ng isang brāhmaṇa ay napapalaya kapag natapos ang isang daang libong pagbigkas ng mantrang Aghora. O minamahal, kung binibigkas nang malakas, kalahati niyon ay sapat; at kung isinasagawa sa isip, kalahati pa ng kalahating iyon ang muli pang sapat.

Verse 8

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम् वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत्

Sinasabing apat na ulit ang pagtubos kapag ang gawa ay ginawa nang may naunang pag-iisip; ngunit kapag nagawa dahil sa galit, naaalala itong walong ulit. Ang pumatay ng bayani ay dapat magsagawa ayon sa sukat na isang daang libo; ang pumatay ng sanggol sa sinapupunan ay dapat magsagawa ayon sa sukat na sampung milyon.

Verse 9

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः

Kahit ang pumatay sa sariling ina ay nalilinis sa paggawa ng japa na isang niyuta—walang pag-aalinlangan dito. Gayundin, ang pumatay ng baka, ang walang utang-na-loob na nagtaksil sa mga nagkaloob ng kabutihan, at ang pumatay ng babae—bagaman pasan ang kasalanan—ay maaaring malinis sa pag-uulit na nakatuon kay Śiva.

Verse 10

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो

Sa paulit-ulit na pagsasanay ng japa ng mantrang Aghora nang sampung libong beses, ang tao ay napapalaya—walang pag-aalinlangan. Kahit ang umiinom ng nakalalasing ay napapalaya sa pagsasagawa nito nang isang daang libong beses, may kamalayan man o hindi, O Panginoon.

Verse 11

मुच्यते नात्र संदेहस् तदर्धेन च वारुणीम् अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः

Siya ay napapalaya—walang pag-aalinlangan. Kahit kalahati lamang ng pagsasagawa, nakakamit ang bisa at gantimpala ng ritong Vāruṇī. Kahit ang dvija na hindi pa naliligo at nakakain na, o yaong walang japa, ay nalilinis kapag isinagawa ito nang isang libong ulit.

Verse 12

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः

Kahit ang nabubuhay sa pagkaing kinuha nang hindi inihandog sa banal na apoy ay nalilinis sa pamamagitan ng isang libong pag-aalis-sala; gayundin ang nagkakait ng kawanggawa. Ngunit ang nagnanakaw ng ari-arian ng isang brāhmaṇa at ang magnanakaw ng ginto—ang gayong tao ang pinakamasama sa mga tao.

Verse 13

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः

Kapag naisagawa ang japa sa loob ng isip (mānasa) sa bilang na niyuta, siya ay napapalaya—walang pag-aalinlangan. Kahit ang taong nalubog sa pinakamabigat na kasalanan—lumalapastangan sa higaan ng guro, o pumatay sa ina, ang pinakababa—ay maaaring mapakawalan mula sa pāśa sa pamamagitan ng panloob na pagbigkas na nakatuon kay Śiva.

Verse 14

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम्

O Pitāmaha, kahit ang pumatay sa isang brāhmaṇa ay nararapat mag-japa sa loob ng isip, inuulit ang banal na Pangalan ng Dakilang Panginoon. Sapagkat ipinahayag na sa pakikisalamuha sa makasalanan, ang kasalanan ay nagiging kapantay; kaya ang panloob na japa ang itinakdang paglilinis.

Verse 15

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया

Gayunman, sa sampung libong ulit lamang (ng mantra ni Śiva) ay tunay na napapalaya mula sa kasalanan. Ngunit ang makasalanang nadungisan ng masamang pakikisama ay dapat mag-japa sa loob ng isip nang isang daang libong ulit, taglay ang matatag at dalisay na pag-iisip.

Verse 16

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत् पातकादर्धमेव स्याद् उपपातकिनां स्मृतम्

Dapat bigkasin ang mantra nang marahan (upāṁśu) nang apat na ulit, at bigkasin nang malakas (vācika) nang walong ulit. Itinuturo na para sa mga nabibigatan ng pangalawang kasalanan (upapātaka), kalahati lamang ang bunga kumpara sa mabibigat na kasalanan (pātaka).

Verse 17

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च

Para sa kasalanang lubos na masama, kalahati (ng itinakdang pagtubos) ang ipinatutupad—hindi na kailangan ng karagdagang pagninilay. Ito ang: pagpatay sa Brahmana, pag-inom ng nakalalasing, at pagnanakaw ng ginto.

Verse 18

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः

O mga dvija, kung ang isang Brahmana—na naging tagagawa ng kasalanan—ay gumawa ng mabigat na paglabag na paglapastangan sa higaan ng guro (gurutaḷpa), gamitin niya ang Rudra-Gāyatrī bilang mantrang nagpapabanal at tanggapin bilang pagtubos ang ihi ng Kapilā na baka (kulay kayumangging ginto). Sa kapangyarihan ng mantra ni Rudra, ang paśu (kaluluwang nakagapos) ay naibabalik mula sa pāśa (karumihan at kasalanan) patungo kay Pati, si Śiva, ang Panginoon.

Verse 19

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत् तेजो ऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः

Sa pagbigkas ng mantrang nagsisimula sa “gandha-dvāre…”, dapat niyang dalhin ang dalisay at mabuting dumi ng baka. Sa pagbigkas ng “tejo ’si…”, ang marunong na nagsasagawa ay dapat ding magtipon ng ājya, ang nilinaw na mantikilya, mula sa Kapilā na baka—nararapat ihandog sa pagsamba kay Śiva.

Verse 20

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत् गव्यं दधि नवं साक्षात् कापिलं वै पितामह

Sa pagbigkas ng “Āpyāyasva”, maghandog ng gatas; at sa pagbigkas ng “Dadhikrāvan”, magdala ng sariwang dadih mula sa baka—tunay na dalisay na handog na Kapilā, O Pitāmaha—na angkop sa ritwal ni Rudra.

Verse 21

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम् एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते

Sa pagbigkas ng mantrang nagsisimula sa “devasya tva…”, tipunin ang tubig na pinabanal ng kuśa at panatilihing nakalagay sa iisang lugar—pinakamainam sa sisidlang ginto. Sa gayong paghahanda, ito’y nagniningning sa kapangyarihan ng pag-anyaya kay Aghora, angkop sa paglilinis na paglilingkod sa Pati sa pagsamba sa Liṅga.

Verse 22

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम्

Sa sisidlang tanso, o sa mangkok na hugis-lotus, o sa mapalad na dahon ng palāśa, ilagay ang kuśa-brush na gamit sa pagwiwisik ng tubig-ritwal, pinalamutian ng sari-saring hiyas; at doon din ilagay ang ginto—bilang handog sa pagsamba sa Liṅga—upang parangalan si Pati, ang Panginoong nagpapalaya sa paśu mula sa tali ng pāśa.

Verse 23

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा

Dapat ulitin ang Aghora-mantra nang isang daang libong beses, at saka magsagawa ng handog sa apoy gamit ang ghee at iba pang alay—maghandog ng ghee, caru na lutong bigas na pangsakripisyo, mga banal na panggatong (samidh), at linga—upang ganap ang ritwal para sa biyaya ni Mahādeva at sa pagputol ng mga gapos na pāśa na nagbubuklod sa paśu (kaluluwa).

Verse 24

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक् प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु

Maghandog nang magkahiwalay gamit ang sebada (barley) at bigas; at ang bawat handog ay gawin nang pitong ulit. Kung wala ang mga itinakdang sangkap, magsagawa ng handog gamit ang ghee bilang kapalit.

Verse 25

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च

Matapos maghandog ng oblation sa Panginoon ng mga diyos sa pamamagitan ng Aghora-mantra, ang mga dvija (dalawang ulit na isinilang) ay dapat paliguan (ang Deva) gamit din ang Aghora-mantra. Pagkaraan, pahiran at buhusan Siya ng walong droṇa ng ghee bilang abhiṣeka, at pagkatapos ay isagawa ang mga ritwal ng paglilinis.

Verse 26

अहोरात्रोषितः स्नातः पिबेत्कूर्चं शिवाग्रतः ब्राह्मं ब्रह्मजपं कुर्याद् आचम्य च यथाविधि

Matapos magpigil at magdisiplina sa maghapon at magdamag at saka maligo, dapat sa harap ni Śiva ay sumimsim ng pinabanal na tubig na kūrca; pagkatapos, magsagawa ng ācamana ayon sa tuntunin, at isakatuparan ang ritong Brāhma—ang japa ng banal na mantra ng Brahman—upang luminis ang paśu (kaluluwa) at makalapit kay Pati, Panginoong Śiva.

Verse 27

एवं कृत्वा कृतघ्नो ऽपि ब्रह्महा भ्रूणहा तथा वीरहा गुरुघाती च मित्रविश्वासघातकः

Kapag nagawa ito, kahit ang taong walang utang-na-loob—mamatay-tao ng brāhmaṇa, pumatay ng sanggol sa sinapupunan, pumatay ng bayani, pumatay sa guru, o nagtaksil sa tiwala ng kaibigan—ay napapailalim sa pinakamabigat na gapos ng pāpa, na nagbubuklod sa paśu (kaluluwa) sa saṃsāra at humahadlang sa paglapit kay Pati, Panginoong Śiva.

Verse 28

स्तेयी सुवर्णस्तेयी च गुरुतल्परतः सदा मद्यपो वृषलीसक्तः परदारविधर्षकः

Ang magnanakaw; magnanakaw ng ginto; ang laging lumalapastangan sa higaan ng guru; ang umiinom ng nakalalasing; ang kumakapit sa babaeng marumi ang asal; at ang lumalapastangan sa asawa ng iba—ang gayong tao ay lumalakad sa mabigat na adharma at lalo pang pinatitindi ang mga gapos (pāśa) na naglalayo sa paśu (kaluluwa) kay Pati, si Śiva.

Verse 29

ब्रह्मस्वहा तथा गोघ्नो मातृहा पितृहा तथा देवप्रच्यावकश्चैव लिङ्गप्रध्वंसकस् तथा

Gayundin, ang nagnanakaw ng pag-aari ng brāhmaṇa, ang pumapatay ng baka, ang pumapatay sa ina, at ang pumapatay sa ama; pati ang nagdudulot ng pagbagsak ng mga diyos mula sa kanilang banal na katayuan, at ang sumisira sa Liṅga—lahat ng ito’y kabilang sa pinakamabibigat na kasalanan, na nagdadala ng mabagsik na pagkakagapos (pāśa) sa paśu (kaluluwa) dahil sa paghamak kay Pati, si Śiva.

Verse 30

तथान्यानि च पापानि मानसानि द्विजो यदि वाचिकानि तथान्यानि कायिकानि सहस्रशः

Gayundin, kung ang isang dvija (dalawang ulit na isinilang) ay gumawa pa ng iba pang kasalanan—sa isip, sa salita, o sa katawan—na di-mabilang sa dami, dapat maunawaan na ang mga ito’y nagbubuklod sa paśu sa pamamagitan ng pāśa hanggang sa luminis sa wastong disiplina at sa pagsisising nakatuon kay Śiva.

Verse 31

कृत्वा विमुच्यते सद्यो जन्मान्तरशतैरपि एतद्रहस्यं कथितम् अघोरेशप्रसंगतः

Kapag naisagawa ito, ang tao ay napapalaya agad, kahit nakagapos pa ng daan-daang kapanganakan. Ang lihim na aral na ito ay inihayag kaugnay ni Aghoreśa (ang Panginoong Aghora), ang Pati na pumuputol sa pasha na gumagapos sa pashu.

Verse 32

तस्माज्जपेद्द्विजो नित्यं सर्वपापविशुद्धये

Kaya nga, ang isang dwija (dalawang ulit na isinilang) ay dapat magsagawa ng japa araw-araw upang ganap na luminis mula sa lahat ng kasalanan. Sa gayon, lumuluwag ang pasha (gapós) na nagbubuklod sa pashu (kaluluwa) at inihaharap ito sa Pati, ang Panginoong Śiva.