Aghora-Mantra Japa: Graded Expiations, Pañcagavya Purification, and Homa for Mahāpātaka-Nivṛtti
नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः
niyutaṃ mānasaṃ japtvā mucyate nātra saṃśayaḥ gurutalparato vāpi mātṛghno vā narādhamaḥ
Kapag naisagawa ang japa sa loob ng isip (mānasa) sa bilang na niyuta, siya ay napapalaya—walang pag-aalinlangan. Kahit ang taong nalubog sa pinakamabigat na kasalanan—lumalapastangan sa higaan ng guro, o pumatay sa ina, ang pinakababa—ay maaaring mapakawalan mula sa pāśa sa pamamagitan ng panloob na pagbigkas na nakatuon kay Śiva.
Suta Goswami (narrating the puranic teaching to the sages of Naimisharanya; presenting the doctrine of manasa-japa as a Shaiva means of release)
It elevates inner worship—mānasa-japa—as a direct Shaiva sādhana: even without external ritual, remembrance of Pati (Śiva) burns pāśa and can lead the paśu (bound soul) toward mokṣa.
Śiva is implied as Pati, the supreme liberator whose grace-operating through His name and contemplation—can cut even the most hardened karmic bonds, indicating His transcendence over sin and purity-impurity dualities.
Mānasa-japa (mental repetition), aligned with Pāśupata-oriented inner discipline: concentrated recitation that purifies saṃskāras and loosens pāśa through sustained remembrance.