Sukta 32

Mantra 1

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥

โอ้อินทรา เจ้าแห่งโสมะ จงเสวยโสมะนี้—น้ำคั้นยามเที่ยงอันเป็นที่รื่นรมย์แก่พระองค์. โอ้ผู้เอื้อเฟื้อ ผู้มั่งคั่งด้วยน้ำศักดิ์สิทธิ์ จงให้แก้มทั้งสองอิ่มเต็ม; แล้วปลดเทียมฮารี (Harī) ทั้งคู่ และจงเริงร่าเมามาย ณ ที่นี้.

Mantra 2

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥

โอ้อินทรา จงเสวยโสมะอันสุกใส—ผสมด้วยแก่นแห่งโค และกวนขึ้นเพื่อความปีติเมามายของพระองค์. จัดเตรียมด้วยพลังแห่งพรหมัน (brahman) พร้อมหมู่มารุต; ร่วมใจเดียวกับเหล่ารุทระ จงอิ่มเอม และจงเพิ่มพูนฤทธานุภาพอันเร่าร้อนแห่งความปีติ.

Mantra 3

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥

เหล่าผู้เพิ่มพูนพลังอันเร่าร้อนของท่าน ผู้เพิ่มพูนฤทธานุภาพของท่าน—ผู้สรรเสริญท่าน โอ อินทระ—คือเหล่ามรุตะ; พวกเขานั่นแลคือเดชกำลังของท่าน. ในพิธีคั้นยามเที่ยง โอ ผู้ถือวัชระ จงดื่มร่วมกับเหล่ารุทระ พร้อมด้วยหมู่คณะของท่าน โอ ผู้มีแก้มงาม.

Mantra 4

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥

แท้จริงแล้ว เหล่ามรุตะผู้ดลใจอันหวานดุจน้ำผึ้งนั้น เป็นกองทัพของอินทระ. ด้วยพวกเขา อินทระได้ค้นพบจุดอ่อน—ความลับแห่งชีพจร—ของวฤตระ เมื่อมันถูกเร่งเร้าให้พุ่งไป ทั้งที่ยังสำคัญตนว่าไม่มีผู้ใดแทงทะลุได้.

Mantra 5

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥

โอ อินทระ จงยินดีในพิธีคั้นตามวิถีมนุษย์; จงดื่มโสมะเพื่อวีรภาพอันยั่งยืน. โอ หริยัศวะ ผู้เป็นเจ้าแห่งม้าเหลือง จงหันมาทางนี้ด้วยเครื่องบูชาของเรา; ด้วยพลังอันรวดเร็ว จงปลดปล่อยสายน้ำ ให้มหานทีอันเชี่ยวกรากไหลบ่าออกไป.

Mantra 6

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥

เมื่อท่านได้สังหารวฤตระ (Vṛtra) แล้ว ท่านก็ปลดปล่อยสายน้ำออกไป ดุจนักแข่งที่ถูกปล่อยให้วิ่งเข้าสู่สนามประลอง โอ้อินทระ ท่านฟาดด้วยการโจมตีอันเคลื่อนไหวลงบนผู้ที่นอนอยู่ตรงนั้น—ผู้ปกคลุมที่ล้อมรอบกระแสอันศักดิ์สิทธิ์ เหล่าอำนาจอันมิใช่เทพ

Mantra 7

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥

เราบูชาด้วยนอบน้อมแด่อินทระ ผู้เจริญใหญ่ไพศาล—ผู้ยิ่งใหญ่สูงส่ง ไม่ชราและยังหนุ่มเสมอ ในความปีติแห่งพลังอันน่ารักและควรแก่ยัญพิธีนั้น แม้ฟ้ากับดินก็ไม่อาจวัดความยิ่งใหญ่ของพระองค์ได้

Mantra 8

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥

กิจอันประณีตของอินทระมีมากมาย เหล่าเทพทั้งปวงก็ไม่อาจทำให้กฎแห่งการกระทำของพระองค์เสื่อมลงได้ พระองค์ทรงค้ำจุนแผ่นดินและฟ้านี้ และด้วยฝีมืออันสมบูรณ์สว่างไสว ทรงให้กำเนิดสุริยะและอรุณรุ่ง

Mantra 9

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥

โอ้ผู้ไร้มลทิน ความยิ่งใหญ่ของท่านนั้นเป็นความจริงแท้: ทันทีที่ประสูติท่านก็ดื่มโสมะ (Soma). โอ้อินทรา พลังอันกร้าวแกร่งของท่านนั้น แม้ท้องฟ้าก็มิอาจกั้นไว้—ทั้งวัน ทั้งเดือน ทั้งปี ก็หาอาจยับยั้งได้ไม่.

Mantra 10

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥

อินทราเอ๋ย ท่านทันทีที่ประสูติ ก็ดื่มโสมะ (Soma) เพื่อความปีติอันเมามาย ณ เวหาส์อันสูงสุด. ครั้นท่านเสด็จเข้าสู่ฟ้าและแผ่นดิน เมื่อนั้นท่านก็เป็นผู้โบราณ เป็นรากฐานแรกแห่งงานของกวีผู้มีญาณ.

Mantra 11

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥

ท่านได้ฟาดฟันอหิ—อสรพิษที่นอนขวางล้อมกระแสน้ำ ผู้กำลังเพิ่มพูนกำลัง—โอ้ผู้กำเนิดด้วยฤทธิ์ ผู้ทรงเดชยิ่งกว่า. ครั้นนั้นแม้ท้องฟ้าก็มิอาจตามทันความยิ่งใหญ่ของท่าน เมื่อท่านอาศัยหลักค้ำอื่น ตั้งแผ่นดินไว้ ณ ที่ของมัน.

Mantra 12

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥

โอ้พระอินทระ ยัญญะ (yajña) นั้นแท้จริงเป็นสิ่งเพิ่มพูนแก่พระองค์ และโสมะ (Soma) ที่คั้นแล้ว—เครื่องบูชาหวานชื่น—ก็เป็นที่รักของพระองค์ ด้วยยัญญะจงคุ้มครองยัญญะเถิด ผู้ควรแก่ยัญญะ; ยัญญะได้เสริมกำลังวัชระ (vajra) ของพระองค์ เพื่อสังหารอหิ (ahi) ผู้เป็นพลังอสรพิษ.

Mantra 13

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥

ด้วยยัญญะ และด้วยความเกื้อกูล (avasa) ข้าพเจ้าทำให้พระอินทระหันมาทางนี้; เพื่อพระกรุณาอันใหม่ยิ่ง ข้าพเจ้าปรารถนาจะเชื้อเชิญพระองค์ให้ใกล้เข้ามา พระองค์ผู้เติบโตด้วยบทสรรเสริญ—ทั้งด้วยบทสรรเสริญโบราณ ด้วยบทสรรเสริญแห่งกาลกลาง และด้วยบทสรรเสริญใหม่ด้วย

Mantra 14

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥

สิ่งที่ปัญญาอันดลใจ (dhiṣaṇā) ให้กำเนิดนั้นได้ซึมเข้าสู่ข้าพเจ้า: ให้ข้าพเจ้าสรรเสริญพระอินทระ เพื่อทรงพาเราข้ามพ้นความคับขันแห่งวัน ณ ที่นั้นพระองค์ทรงทำให้เราก้าวพ้นความคับแคบ; ดุจเรือพาข้ามฝั่ง ทั้งสองฝั่ง—ฝั่งนี้และฝั่งโน้น—ต่างเรียกหาผู้กำลังเดินทางไป

Mantra 15

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥

ภาชนะของท่านเต็มเปี่ยม; ด้วยเสียงถวายว่า “สวาหา (svāhā)” จึงรินเป็นเครื่องบูชา ดุจเติมคลังทรัพย์ให้เต็ม เพื่อให้ได้ดื่ม. พลังอันเป็นที่รักแห่งโสมะ (Soma) รวมตัวกันแล้วหันสู่ความปีติเมามาย; ดำเนินไปตามทางเวียนขวา (ทางอาทิตย์, ตามเข็ม) โสมะทั้งหลายหลั่งไหลเข้าหาอินทระ (Indra) เพื่อปลุกเร้าความมึนเมาอันศักดิ์สิทธิ์ของท่าน.

Mantra 16

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥

แม่น้ำอันลึก—โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์—ก็มิอาจกั้นท่านได้; ศิลาที่ล้อมรอบก็มิอาจขวางท่านได้. ครั้นถูกเร่งเร้าเพื่อสหายทั้งหลาย โอ้อินทระ ท่านยังทำลายได้แม้คอกอันแน่นหนา ที่ซึ่งโคแห่งแสง (รัศมี) ถูกกักไว้.

Mantra 17

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

เพื่อความเป็นสิริมงคล ขอเราทั้งหลายอัญเชิญอินทระผู้เอื้อเฟื้อ—ผู้กล้าหาญยิ่งในภาระแห่งศึกนี้ ในชัยชนะเพื่อความอุดมสมบูรณ์. ขอพระองค์ทรงสดับเรา; ทรงเกรี้ยวกราดเพื่อเกื้อกูลในยามปะทะ ทรงประหารอุปสรรคทั้งหลาย (วฤตระ) และทรงเป็นผู้ชนะผู้รวบรวมทรัพย์—สมบัติแท้แห่งภาวะ.