เทศกาลกฤษณชันมาษฏมี

ดูก่อนบุตรเอ๋ย พรตแห่งเอกาทศีมีจำแนกหลายประการ อีกพรตหนึ่งชื่อ อศูนยศยน และยังมีชันมาษฏมี อันเป็นมหาพรตด้วย

วัตรอันศักดิ์สิทธิ์เนื่องด้วยชันมาษฏมีของพระกฤษณะ เป็นที่เลื่องลือว่าเป็นผู้ทำลายบาป แท้จริงมีผลบุญเสมอด้วยยัญญานับสิบล้าน และเสมอด้วยทีรถะศักดิ์สิทธิ์นับหมื่น

สุตะกล่าวว่า: “โอ้พราหมณ์ บุรุษผู้ใดถือปฏิบัติวันกฤษณะ-ชนมาษฏมีด้วยภักติ เมื่อถึงกาลสุดท้ายย่อมไปสู่วิษณุปุระ (วิษณุธาม) โอ้ทวิชะ และมีบุญกุศลเกื้อหนุนแก่ตระกูลนับโกฏิร่วมไปด้วย”

พระสกันทะประทานนามแก่สถานที่นั้น จึงเป็นที่จดจำว่า “สิทธกูปะ” คือบ่อน้ำแห่งความสำเร็จ ในวันกฤษณาษฏมีและในติติวันเพ็ญแรมสิบสี่ ควรที่บุรุษจะถืออุโบสถอดอาหารด้วยตนเอง

ยักษ์รากษสอันน่าสะพรึงได้มาถึง ด้วยหมายจะลักพาแม่สีดา เหตุนี้เกิดในวันอัษฏมีแห่งกฤษณปักษ์เดือนมาฆะ ณ มุหูรตมงคลที่เรียกว่า “วฤนท”

ผู้ใดอดอาหารในวันกฤษณาษฏมี แล้วบูชาพระจัณฑีศวรโดยถูกต้อง ผู้นั้นย่อมไม่มัวหมอง แม้ด้วยความโศก จากทุกข์ที่เกิดเพราะล่วงเกินหรือหมิ่นนิมาลยะ คือเศษของบูชาที่ศักดิ์สิทธิ์

ต่อมา พระหริถูกย้ายไปสู่ครรภ์ของโรหิณี จึงประสูติในนาม ‘เรา หิณेय’ และในวันอัษฏมีแห่งกฤษณปักษ์ เดือนนภัส (ภัทรปท) ณ กึ่งราตรี พระองค์ทรงปรากฏเป็นผู้มีสี่กร

หากในคราวสังกรานติ ดวงอาทิตย์อยู่ในสภาพ ‘ศยิตะ’ และมีกรณะ จตุษปาทะ วิษฏิ และวาณิชยะ ตั้งแต่หลังครึ่งอัษฏมีฝ่ายมืดไปจนถึงครึ่งอัษฏมีฝ่ายสว่าง แล้วจะเกิดทุพภิกขภัย มีศึกระหว่างกษัตริย์ และเกิดความระแวงระหว่างสามีภรรยา

ผู้ถือพรตพึงถวายผ้า ทองคำ และสิ่งอื่น ๆ แก่พราหมณ์ และจัดภัตตาหารเลี้ยงพราหมณ์ ผู้ประกอบพรตชันมาษฏมีจักได้บุตรและบรรลุโลกของพระวิษณุ

พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “บัดนี้เราจักกล่าวถึงกฤษณาษฏมี พิธีบำเพ็ญที่ทำลายบาปทั้งปวง จากนั้นย่อมบังเกิดความสงบและโมกษะ และโดยเฉพาะแก่บุรุษย่อมมีชัยชนะด้วย”

ในทุกวันกฤษณาษฏมี ผู้มีกำลังทรัพย์พึงนอบน้อมบูชาทวิชะ (พราหมณ์) โดยถูกต้องตามพิธี. ด้วยการถวายโค ที่ดิน ทองคำ และผ้านุ่งห่ม พึงอุปถัมภ์ผู้ภักดีต่อพระศิวะ

ไม่ควรคดโกงในเรื่องทรัพย์สิน ผู้ใดกระทำย่อมได้รับโทษกรรม แต่ผู้ที่ถืออุโบสถในวันกฤษณาษฏมีเพียงวันเดียว ย่อมได้รับการบูชาจากเหล่าเทวะ และบรรลุเกียรติยศยิ่งใหญ่ในโลกของพระศิวะเป็นกาลยาวนานยิ่งนัก