พระแม่ตริปุรสุนทรี

ในกาลนั้น พระวิษณุ ผู้ทรงเป็นผู้พิทักษ์เอกแห่งสรรพโลก ได้บูชานอบน้อมพระลลิตา ผู้เป็นรูปแห่งเอกภาพของพระองค์โดยชอบธรรม

ครั้นพรหมา ผู้เป็นปิตามหะแห่งโลก ได้ทอดพระเนตรจริยาของพระเทวีแล้ว จึงประทานนามว่า ‘กามाक्षี’ และอีกนามว่า ‘กาเมศวรี’

ขอนอบน้อมแด่ผู้ประทับเหนือศัตรูแห่งนาค (ครุฑ) ผู้พิทักษ์เก้าภาค; ผู้มีรัศมีดุจภูเขานีลาจล ผู้มีประกายสว่างที่ลำคอ; ผู้ก้าวย่างเบา ผู้มีนามว่า ลลิตา ผู้เป็นเจ้าแห่งอักษร และผู้มีสภาวะดุจมหาสมุทรเกลือ

มีอัปสรชื่อลลิตาและคันธรรพ์ชื่อลลิต ทั้งสองจมอยู่ในความรัก เป็นคู่สามีภรรยา ทุกข์ทรมานจากกาม

ด้วยพระกรุณาและความงามอันอ่อนช้อย นางทรงก้าวล่วงเหนือโลกทั้งหลาย จึงได้พระนามว่า “ลลิตา” และพระศิวะผู้ทรงคันศรปิณากะ (ปินากธฤต) ได้อภิเษกเทวีผู้เป็นความงามแห่งไตรโลกนั้นเป็นพระชายา

ต่อจากนั้นคือ นันทา และ ลลิตา; เช่นเดียวกันกับท่าข้ามตีรถะนั้น; มายาปุรีอันเป็นมงคล; และมิตรปทะ โอ้พระราชา; แล้วจึงถึงเกดาระอันประเสริฐ

พระนางได้รับการปรนนิบัติจากพระวิมลาและเทวีทั้งหลาย อีกทั้งได้รับการบูชาจากพระลลิตาและหมู่เทวีผู้ตามมา ประทับท่ามกลางหมู่ดอกบัวด้วยความปีติ และพระตรีปุราเฝ้ารับใช้โดยนิตย์.

ตารา อโถกรา มโหกรา วัชรา กาลี สรัสวตี กาเมศวรี และจามุณฑา—ทั้งแปดนี้สืบทอดกันว่าเป็น “ตาริกา”

จันทราวลีและลลิตาเป็นสหายหญิง (สขี) สองนางผู้เป็นที่รักยิ่งเสมอ ในหมู่สขีแปดนางที่มีมาลาวตีเป็นต้น จันทราวลีถูกระลึกว่าเป็นผู้นำ.

อีศวรตรัสว่า “แล้วแต่บัดนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังเทวีองค์ที่สาม ผู้เป็นที่รักแห่งสี่แยก (จัตวร) นางสถิตอยู่ทางทิศตะวันออกของพระลลิตา ห่างออกไปสิบธนู”

ราชญี เทวีนิกษุภา และลลิตาผู้มีนามปรากฏ; อีกทั้งเหล่าเทพผู้รับภาคแห่งยัญ และผู้อื่นทั้งหลายที่ได้กล่าวนามไว้แล้ว

ครั้งหนึ่ง ด้วยประสงค์จะขัดขวางตบะของเหล่าโยคี เมื่อพระอินทร์ทูลขอ พระพรหมจึงทรงเนรมิตสตรีผู้เย้ายวน นามว่า “ลลิตา”