Adhyaya 85: The Ninefold Division of Bhārata and the Enumeration of Its Mountains and River Systems
Bhāratavarṣa-nava-bheda-vyavasthā tathā nadī-parvata-nirdeśaḥ
Ancient-Geography
వరాహ–పృథివీ సంభాషణలో రుద్రుని వాక్యాన్ని ప్రమాణసాక్ష్యంగా ఉటంకించి బోధించబడింది. ముందుగా ‘భూపద్మ-వ్యవస్థ’ వివరించబడిందని చెప్పి, భారతవర్షాన్ని తొమ్మిది విభాగాలుగా నిరూపించి ఆ తొమ్మిది పేర్లను ప్రాంతవర్గాలుగా పేర్కొంటుంది. ప్రతి విభాగం సముద్రావృతమై యోజన ప్రమాణంతో కొలవబడినదిగా వర్ణిస్తుంది. అనంతరం భూమి స్థైర్యానికి ఆధారమైన ఏడు కులపర్వతాలను చెప్పి, తరువాత చిన్న పర్వతాల జాబితా ఇస్తుంది. ఆపై ఆర్య–మ్లేచ్ఛ జనపదాల నివాసాన్ని జలవ్యవస్థతో అనుసంధానిస్తూ హిమవత్, పారియాత్ర, ఋక్ష, వింధ్య, సహ్య పర్వతాల నుండి పుట్టే ప్రధాన నదులను మూలపర్వతాల వారీగా సమూహీకరించి చూపిస్తుంది; ఇది జలవిభాజక జాలం వసతి మరియు భూస్థిరత్వాన్ని పోషిస్తుందని తెలియజేస్తుంది.
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 85
Verse 1
రుద్రుడు పలికెను—భూపద్మమయమైన భూమి యొక్క ఈ వ్యవస్థను చెప్పితిని. ఇప్పుడు భారతదేశపు నవభేదములను వినుడి—ఇంద్ర, కసేరు, తామ్రవర్ణ, గభస్తి, నాగద్వీప, సౌమ్య, గంధర్వ, వారుణ, భాతరం. వీటిలో ప్రతి భాగము సముద్రముచే ఆవరింపబడి, ఒక్కొక్కటి వెయ్యి యోజనముల పరిమాణముగలది. అక్కడ ఏడు కులపర్వతములు—మహేంద్ర, మలయ, సహ్య, శుక్తిమాన్, ఋక్షపర్వత, వింధ్య, పారియాత్ర. ఇంకా మందర, శారద, దర్దుర, కోలాహల, సురమైనాక, వైద్యుత, వారంధమ, అపాండుర, తుంగప్రస్థ, కృష్ణగిరి, జయంత, రైవత, ఋష్యమూక, గోమంత, చిత్రకూట, శ్రీచకోరకూట, శైలకృతస్థల మొదలైన చిన్న పర్వతములు; మిగిలినవి మరింత చిన్నవి. ఆ జనపదములలో ఆర్యులు మరియు మ్లేచ్ఛులు నివసించి, ఈ నదుల నీటిని పానము చేస్తారు—గంగా, సింధు, సరస్వతి, శతద్రు, వితస్తా, విపాశా, చంద్రభాగా, సరయూ, యమునా, ఇరావతి, దేవికా, కుహూ, గోమతి, ధూతపాపా, బాహుదా, దృషద్వతి, కౌశికీ, నిస్వరా, గండకీ, చక్షుష్మతి, లోహితా—ఇవి హిమవత్పాదముల నుండి ప్రవహించునవి. అలాగే వేదస్మృతి, వేదవతి, సింధుపర్ణా, సచందనా, సదాచారా, రోహిపారా, చర్మణ్వతి, విదిశా, వేదత్రయీ—ఇవి పారియాత్ర పర్వతమునుండి ఉద్భవించునవి.
Verse 2
శోణా, జ్యోతీరథా, నర్మదా, సురసా, మందాకినీ, దశార్ణా, చిత్రకూటా, తమసా, పిప్పలా, కరతోయా, పిశాచికా, చిత్రోత్పలా, విశాలాంజులా, బాలుకా, వాహినీ, శుక్తిమతీ, విరజా, పంకినీ, రిరీ, కుహూ—ఇవి ఋక్షపర్వతమునుండి పుట్టిన నదులు. మణిజాలా, శుభా, తాపీ, పయోష్ణీ, శీఘ్రోదా, వేష్ణా, పాశా, వైతరణీ, వేదీ, పాలీ, కుముద్వతీ, తోయా, దుర్గా, అంత్యా, గిరా—ఇవి వింధ్య పాదముల నుండి ఉద్భవించునవి. గోదావరీ, భీమరథీ, కృష్ణా, వేణా, వంజులా, తుంగభద్రా, సుప్రయోగా, వాహ్యా, కావేరీ—ఇవి సహ్య పాదముల నుండి పుట్టినవి.
Frequently Asked Questions
Rather than prescribing a ritual ethic, the passage frames terrestrial order through interlinked divisions of land, sustaining mountain ranges, and river networks. The implicit instruction is that human habitation (janapadas) depends upon stable watersheds and geomorphological supports (kula-parvatas), presenting Earth as an organized system whose balance is maintained by mountains and rivers.
No explicit chronological markers (tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal timings) appear in the provided ślokas. The content is primarily classificatory (regions, mountains, rivers) rather than calendrical or ritual-scheduling.
Environmental balance is articulated through a watershed model: rivers are enumerated and explicitly traced to mountain sources (Himavat, Pāriyātra, Ṛkṣa, Vindhya, Sahya). By connecting settlement patterns to potable river waters, the text implies an ecology where Earth’s habitability depends on the integrity of mountain-fed river systems.
Rudra is the explicit authoritative speaker within the quoted segment. The passage also references social categories of habitation (Ārya and mleccha janapadas) but does not name specific royal dynasties, sages, or administrative lineages in the provided excerpt.