Adhyaya 26

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने भार्गवचरिते पञ्चविंशतितमो ऽध्यायः // २५// वशिष्ठ उवाच इति पृष्टस्तदा ताभ्यां रामो राजन्कृताञ्जलिः / तयोरकथयत्सर्वमात्मना यदनुष्ठितम्

ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణములో వాయుప్రోక్త మధ్యభాగమున తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదమున, అర్జునోపాఖ్యానంలోని భార్గవచరితమున ఇరవై ఐదవ అధ్యాయం. వశిష్ఠుడు పలికెను—రాజా, అప్పుడు వారు ఇద్దరు అడుగగా రాముడు కృతాంజలిగా నిలిచి, తాను ఆచరించినదంతా వారికి వివరించాడు।

Verse 2

निदेशाद्वै कुलगुरोस्तपश्चरणमात्मनः / शंभोर्निदेशात्तीर्थानामटनं च यथाक्रमम्

కులగురువు ఆజ్ఞచేత తన తపస్సును ఆచరించాడు; శంభువు (శివుడు) ఆదేశముచేత క్రమంగా తీర్థాలను సంచరించాడు।

Verse 3

तदाज्ञयैव दैत्यनां वधं चामरकारणात् / हरप्रसादादत्रापि ह्यकृतव्रणदर्शनम्

ఆ ఆజ్ఞవల్లనే దేవతల హితార్థంగా దైత్యులను సంహరించాడు; హరుడు (శివుడు) అనుగ్రహించుటవల్ల ఇక్కడ కూడా అతనికి గాయచిహ్నం కనబడలేదు।

Verse 4

एतत्सर्वमशेषेण यदन्यच्चात्मना कृतम् / कथयामास तद्रामः पित्रोः संप्रीयमाणयोः

ఇవన్నీ, అలాగే తాను చేసిన ఇతర కార్యములన్నిటిని కూడా రాముడు ఏమీ మిగల్చకుండా చెప్పాడు; తల్లిదండ్రులు ఇద్దరూ ఆనందంతో పరమంగా సంతుష్టులయ్యారు।

Verse 5

तौ च तेनोदितं सर्वं श्रुत्वा तत्कर्म विस्तरम् / हृष्टौ हर्षान्तरं भूयो राजन्नाप्नुवतावुभौ

రాజా, అతడు చెప్పిన ఆ కార్యాల విస్తారాన్ని విని వారు ఇద్దరూ హర్షించారు; మరల మరింత అంతరంగ హర్షాన్ని పొందారు।

Verse 6

एवं पित्रोर्महाराज शुश्रूषां भृगुपुङ्गवः / प्रकुर्वंस्तद्विधेयात्मा भ्रातॄणां चाविशेषतः

మహారాజా, భృగువంశశ్రేష్ఠుడు ఈ విధంగా తల్లిదండ్రులకు శుశ్రూష చేశాడు; విధేయమనస్సుతో సోదరుల పట్ల కూడా భేదం లేక సమానంగా ఉండేవాడు।

Verse 7

एतस्मिन्नेव काले तु कदाचिद्धैहयेश्वरः / इत्येष मृगयां गान्तुं चतुरङ्गबलान्वितः

అదే సమయంలో ఒకనాడు హైహయాధిపతి చతురంగ సేనతో కూడి వేటకు వెళ్లుటకు సిద్ధమయ్యాడు।

Verse 8

संरज्यमाने गगने बन्धूककुसुमारुणैः / ताराजालद्युतिहरैः समन्तादरुणांशुभिः

ఆకాశం అంతటా బంధూక పుష్పవర్ణమైన అరుణ కిరణాలతో రంజితమవుతూ, నక్షత్రజాలపు కాంతిని హరించేలా ఎర్రని ప్రభలు వ్యాపించాయి।

Verse 9

मन्दं वीजति प्रोद्धूतकेतकीवनराजिभिः / प्राभातिके गन्धवहे कुमुदाकरसंस्पृशि

ప్రభాతపు సుగంధవాహినీ వాయువు మెల్లగా వీచింది; ఊదిపడిన కేతకీవనశ్రేణుల పరిమళాన్ని మోసుకుంటూ, అది కుముదాకరాలను స్పర్శించింది।

Verse 10

वयांसि नर्मदातीरतरुनीडाश्रयेषु च / व्याहरन्स्वाकुला वाचो मनःश्रोत्रसुखावहाः

నర్మదా తీరంలోని వృక్షగూళ్లలో ఆశ్రయించిన పక్షులు చిలిపిగా కూస్తూ, వారి ఆతుర మధుర స్వరాలు మనసుకూ చెవులకూ ఆనందం కలిగించాయి।

Verse 11

नर्मदातीरतीर्थं तदवतीर्याघहारिणि / तत्तोये मुनिवृन्देषु गृणात्सुब्रह्म शाश्वतम्

పాపహారిణి నర్మదా తీరంలోని ఆ తీర్థంలో దిగివచ్చి, ఆ జలంలో మునివృందముల మధ్య సుబ్రహ్ముని శాశ్వత స్తోత్రాన్ని గానము చేశాడు.

Verse 12

विधिवत्कृतमैत्रेषु सन्निवृत्य सरित्तटात् / आशमं प्रति गच्छत्सु मुनिमुख्येषु कर्मिषु

విధివిధానంగా మైత్రీకార్యాన్ని నిర్వహించి, నదీ తీరమునుండి తిరిగి, కర్మనిష్ఠులైన ప్రధాన మునులు ఆశ్రమం వైపు వెళ్లసాగారు.

Verse 13

प्रत्येकं वीरपत्नीषु व्यग्रासु गृहकर्मसु / होमार्थं मुनिकल्पाभिर्दुह्यमानासु धेनुषु

ప్రతి వీరుని భార్యలు గృహకార్యాలలో నిమగ్నమై ఉండగా, హోమార్థం మునిసమానమైన స్త్రీలు ఆవులను దోహనము చేస్తున్నారు.

Verse 14

स्थाने मुनिकुमारेषु तं दोहं हि नयत्सु च / अग्निहोत्राकुले जाते सर्वभूतसुखावहे

మునికుమారులు తమ తమ స్థానాలకు ఆ దోహనాన్ని తీసుకెళ్తుండగా, అగ్నిహోత్ర ప్రాంగణం కదలికలతో నిండిపోయింది; అది సమస్త భూతములకు సుఖావహమైంది.

Verse 15

विकसत्सु सरोजेषु गायत्सु भ्रमरेषु च / वाशत्सु नीडान्निष्पत्य पतत्रिषु समन्ततः

కమలాలు వికసించుచుండగా, భ్రమరాలు గానము చేయుచుండగా; చుట్టూ గూళ్లనుండి బయలుదేరిన పక్షులు కూయుచుండెను.

Verse 16

अनति व्यग्रमत्तेभतुरङ्गरथगामिनाम् / गात्राल्हादविवर्द्धन्यां वेलायां मन्दवायुना

మందగాలితో శరీరానందాన్ని పెంపొందించే ఆ వేళ వచ్చింది; వ్యగ్రంగా పరుగెత్తే మత్తేభాలు, గుర్రాలు, రథాల గమనం కూడా నెమ్మదించింది.

Verse 17

गच्छत्सु चाश्रमोपान्तं प्रसूनजलहारिषु / स्वाध्या यदक्षैर्बहुभिरजिनांबरधारिभिः

పుష్పాలు, జలాన్ని తెచ్చేవారు ఆశ్రమ సమీపానికి వెళ్తుండగా, అనేక అజినాంబరధారులు స్వాధ్యాయంలో లీనమై జపమాల దానాలను తిప్పుతున్నారు.

Verse 18

सम्यक् प्रयोज्यमानेषु मन्त्रेषूच्चावचेषु च / प्रैषेषूच्चार्यमाणेषु हूयमानेषु वह्निषु

ఉచ్చ-అవచ స్వరాలతో మంత్రాలు సమ్యకంగా ప్రయోగించబడుతున్నాయి; ప్రైషలు ఉచ్చరించబడుతున్నాయి, అగ్నుల్లో ఆహుతులు సమర్పించబడుతున్నాయి.

Verse 19

यथा वन्मन्त्रतन्त्रोक्तक्रियासु विततासु च / ज्वलदग्निशिखाकारे तमस्तपनतेजसि

వనంలో మంత్ర-తంత్రోక్త క్రియలు విస్తారంగా జరుగుతున్నట్లే, జ్వలించే అగ్నిశిఖా రూపమైన తేజస్సు చీకటిని తపింపజేసి తొలగించింది.

Verse 20

प्रतिहत्य दिशः सर्वा विवृण्वाने च मेदिनीम् / सवितर्युदयं याति नैशे तमसि नश्यति

అది అన్ని దిశల చీకటిని త్రోసివేసి, భూమిని ప్రకాశింపజేస్తూ, సూర్యోదయానికి చేరుతుంది; రాత్రి తమస్సు నశిస్తుంది.

Verse 21

तारकासु विलीनासु काष्ठासु विमलासु च / कृतमैत्रादिको राजा मृगयां हैहयेश्वरः

తారలు లీనమై, కాష్ఠములు నిర్మలమైన వేళ, మైత్రీ మొదలైన ధర్మాలను ఆచరించి హైహయేశ్వర రాజు వేటకు బయలుదేరెను।

Verse 22

निर्ययौ नगरात्तस्मात्पुरोहितसमन्वितः / बलैः सर्वैः समुदितैः सवाजिरथकुञ्जरैः

ఆయన పురోహితునితో కూడి ఆ నగరమునుండి బయలుదేరెను; అశ్వ, రథ, కుంజరాలతో కూడిన సమస్త సేనలు సమవేతమయ్యెను।

Verse 23

सचिवः सहितः श्रीमान् सवयोभिश्च राजभिः / महता बलभारेण नमयन्वसुधातलम्

శ్రీమంతుడైన రాజు తన సచివునితోను, సమవయస్క రాజులతోను కూడి, మహా సేనాభారముతో భూమితలమును వంచినట్లు సాగెను।

Verse 24

नादयन्रथघोषेण ककुभः सर्वतो नृपः / स्वबलौघपदक्षेपप्रक्षुण्णावनिरेणुभिः

నృపుడు రథఘోషతో అన్ని దిక్కులను నాదింపజేసెను; తన సేనాపదక్షేపములచే లేచిన ధూళితో భూమి ముసిరెను।

Verse 25

ययौ संच्छादयन्व्योम विमानशतसंकुलम् / संप्रवश्य वनं घोरं विन्ध्योद्रेर्बलसंचयैः

ఆయన సాగెను, శతవిమానములతో నిండినట్లు ఆకాశమును కప్పినవాడై; విన్ధ్యపర్వత శిఖర-ఓడలపై సేనాసమూహములతో ఘోర వనములో ప్రవేశించెను।

Verse 26

भृशं विलोलया मास समन्ताद्राजसत्तमः / परिवार्य वनं तत्तु स राजा निजसैनिकैः

ఆ రాజశ్రేష్ఠుడు తన సైనికులతో ఆ అడవిని చుట్టుముట్టి, అన్ని వైపుల నుండి దానిని తీవ్రంగా కల్లోలపరిచాడు.

Verse 27

मृगान्नानाविधान्हिंस्रान्निजघान शितैः शरैः / आकर्णकृष्टकोदण्डयोधमुक्तैः शितेषुभिः

చెవుల వరకు విల్లును లాగి యోధులు వదిలిన పదునైన బాణాలతో అతడు అనేక రకాల క్రూరమృగాలను సంహరించాడు.

Verse 28

निकृत्तगात्राः शार्दूला न्यपतन्भुवि केचन / उदग्रवेगपादातखड्गखण्डितविग्रहाः

తీవ్ర వేగంతో కదిలే కాలిబంటుల కత్తులచేత శరీరాలు ముక్కలుగా నరకబడిన కొన్ని పులులు నేలకూలాయి.

Verse 29

वराहयूथपाः केचिद्रुधिरार्द्रा धरामगुः / प्रचण्डशाक्तिकोन्मुक्तशक्तिनिर्भिन्नमस्तकाः

రక్తంతో తడిసిన వరాహ సమూహాల నాయకులు కొందరు నేలకూలారు; భయంకరమైన శక్తిాయుధ ధారులు విసిరిన శక్తులచే వారి తలలు బద్దలయ్యాయి.

Verse 30

मृगौघाः प्रत्यपद्यन्त पर्वता इव मेदिनीम् / नाराचा विद्धसर्वाङ्गाः सिंहर्क्षशरभादयः

సింహాలు, ఎలుగుబంట్లు, శరభాలు మొదలైన మృగాల సమూహాలు, నారాచ బాణాలచేత శరీరమంతా గాయపడి, పర్వతాల వలె నేలకూలాయి.

Verse 31

वसुधामन्वकीर्यन्त शोणितार्द्राः समन्ततः / एवं सवागुरैः कैश्चित्पतद्भिः पतितैरपि

భూమి అంతటా రక్తంతో తడిసిన ప్రాణులతో నిండిపోయింది; కొందరు వలలతో పడిపోతున్నారు, మరికొందరు అప్పటికే పడిపోయారు.

Verse 32

श्वभिश्चानुद्रुतैः कैश्चिद्धावमानैस्तथा मृगैः / आत्तैर्विक्रोशमानैश्च भीतैः प्राणभयातुरैः

కుక్కలు వెంబడిస్తుండగా జింకలు పరుగెత్తుతున్నాయి; కొన్ని పట్టుబడినప్పుడు అరుస్తున్నాయి, భయంతో మరియు ప్రాణభయంతో ఆందోళన చెందుతున్నాయి.

Verse 33

युगापाये यथात्यर्थं वनमाकुलमाबभौ / वराहसिंहशार्दूलश्वाविच्छशकुलानि च

ఆ అడవి యుగాంతం వలె అత్యంత గందరగోళంగా కనిపించింది, అక్కడ పందులు, సింహాలు, పులులు, ముళ్ళపందులు మరియు కుందేళ్ళ సమూహాలు ఉన్నాయి.

Verse 34

चमरीरुरुगोमायुगवयर्क्षवृकान्बहून् / कृष्णसारान्द्वीपिमृगान्रक्तखड्गमृगानवि

అక్కడ చమరీ మృగాలు, రూరు జింకలు, నక్కలు, గవయ జంతువులు, ఎలుగుబంట్లు, అనేక తోడేళ్ళు, కృష్ణజింకలు, చిరుతపులులు మరియు ఖడ్గమృగాలు ఉన్నాయి.

Verse 35

विचित्राङ्गान्मृगानन्यान्न्यङ्कूनपि च सर्वशः / बालान्स्तनन्धयान्यूनः स्थविरान्मिथुनान्गणान्

విచిత్రమైన అవయవాలు కలిగిన ఇతర మృగాలు, అంతటా న్యంకు జింకలు, పిల్లలు, పాలు తాగే శిశువులు, వృద్ధులు, జంటలు మరియు మందలు ఉన్నాయి.

Verse 36

निजघ्नुर्निशितैः शस्त्रैः शस्त्रवध्यान्हि सैनिकाः / एवं हत्वा मृगान् घोरान्हिंस्रप्रायानशेषतः

సైనికులు తమ పదునైన ఆయుధాలతో చంపదగిన మృగాలను సంహరించారు. ఈ విధంగా, వారు భయంకరమైన మరియు క్రూరమైన జంతువులను పూర్తిగా అంతం చేశారు.

Verse 37

श्रमेण महता युक्ता बभूवुर्नृपसैनिकाः / मध्ये दिनकरे प्राप्ते ससैन्यः स तदा नृपः

రాజుగారి సైనికులు மிகுந்த అలసటకు గురయ్యారు. సూర్యుడు నడి నెత్తికి (మధ్యాహ్నం) చేరుకున్నప్పుడు, సైన్యంతో కూడిన ఆ రాజు...

Verse 38

नर्मदां धर्मसंतप्तः पिपासुरगमच्छनैः / अवतीय ततस्तस्यास्तोये सबलवाहनः

...ఎండ వేడికి तపిస్తూ, దాహంతో మెల్లగా నర్మదా నదికి వెళ్ళారు. తన సైన్యం మరియు వాహనాలతో ఆ నది నీటిలోకి దిగి...

Verse 39

विजागाह शुभे राजा क्षुत्तृष्णापरिपीडितः / स्नात्वा पीत्वा च सलिलं स तस्याः सुखशीतलम्

...ఆకలి దప్పులతో బాధపడుతున్న రాజు ఆ పవిత్ర జలాల్లో మునిగారు. స్నానం చేసి, ఆ నది యొక్క హాయిగొలిపే చల్లని నీటిని తాగి...

Verse 40

बिसांकुराणि शुभ्राणि स्वादूनि प्रजघास च / विक्रीड्य तोये सुचिरमुत्तीर्य सबलो नृपः

...ఆయన తెల్లటి, రుచికరమైన తామర తూడులను తిన్నారు. నీటిలో చాలా సేపు జలక్రీడలాడిన తరువాత, రాజు తన సైన్యంతో బయటకు వచ్చారు.

Verse 41

विशश्राम च तत्तीरे तरुखण्डोपमण्डिते / आलंबपाने तिग्मांशौ ससैन्यः सानुगो नृपः

ఆ రాజు సైన్యంతోను అనుచరులతోను కలిసి, వృక్షఖండాలతో అలంకరించబడిన ఆ తీరంలో, సూర్యుడు అస్తమించుచుండగా విశ్రాంతి పొందెను।

Verse 42

निश्चक्राम पुरं गन्तुं विन्ध्याद्रिवनगह्वरात् / स गच्छन्नेव ददृशे नर्मदा तीरमाश्रितम्

అతడు విన్ధ్య పర్వత వనగహ్వరమునుండి నగరమునకు వెళ్లుటకు బయలుదేరెను; వెళ్లుచుండగానే నర్మదా తీరాన్ని ఆశ్రయించిన స్థలాన్ని చూచెను।

Verse 43

आश्रमं पुण्यशीलस्य जमदग्नेर्महात्मनः / ततो निवृत्य सैन्यानि दूरे ऽवस्थाप्य पार्थिवः

పుణ్యశీల మహాత్ముడు జమదగ్ని ఆశ్రమాన్ని చూచి, ఆపై రాజు తిరిగి వచ్చి సైన్యాన్ని దూరంగా నిలిపెను।

Verse 44

परिचारैः कतिपथैः सहितो ऽयात्तदाशमम् / गत्वा तदाश्रमं रम्यं पुरोहितसमन्वितः

అతడు పురోహితునితో కూడి, కొద్దిమంది పరిచారకులతో కలిసి ఆ ఆశ్రమమునకు వచ్చెను; రమ్యమైన ఆ ఆశ్రమంలో ప్రవేశించెను।

Verse 45

उपेत्य मुनिशार्दूलं ननाम शिरसा नृपः / अभिनं द्याशषा तं वै जमदग्निर्नृपोत्तमम्

రాజు మునిశార్దూలుని సమీపించి శిరస్సు వంచి నమస్కరించెను; జమదగ్ని ఆ శ్రేష్ఠ నృపుని సాదరంగా అభినందించెను।

Verse 46

पूजयामास विधिवदर्घपाद्यासनादिभिः / संभावयित्वा तां पूजां विहितां मुनिना तदा

అప్పుడు అతడు విధివిధానంగా అర్ఘ్యము, పాద్యము, ఆసనము మొదలైనవాటితో పూజ చేసి, ముని విధించిన ఆ పూజను భక్తితో గౌరవించాడు।

Verse 47

निषसादासने शुभ्र पुरस्तस्य महामुनेः / तमासीनं नृपवरं कुशासनगतो मुनिः

అతడు మహాముని ఎదుట శుభ్రమైన ఆసనంపై కూర్చున్నాడు; కుశాసనంపై ఉన్న ముని ఆ రాజశ్రేష్ఠుని ఆసీనుడిగా చూశాడు।

Verse 48

पप्रच्छ कुशलप्रश्नं पुत्रमित्रादिबन्धुषु / सह संकथयंस्तेन राज्ञा मुनिवरोत्तमः

అతడు కుమారులు, మిత్రులు మొదలైన బంధువుల క్షేమాన్ని అడిగాడు; ఆపై మునివరుడు రాజుతో కలిసి సంభాషిస్తూ ఉన్నాడు।

Verse 49

स्थित्वा नातिचिरं कालमातिथ्यार्थं न्यमन्त्रयत् / ततः स राजा सुप्रीतो जमदग्नि मभाषत

కొంతసేపు నిలిచి అతిథ్యార్థం ఆహ్వానించాడు; ఆపై అత్యంత సంతోషించిన రాజు జమదగ్నిని ఉద్దేశించి పలికాడు।

Verse 50

महर्षे देहि मे ऽनुज्ञां गमिष्यामि स्वकं पुरम् / समग्रवाहनबलो ह्यहं तस्मान्महामुने

హే మహర్షీ, నాకు అనుమతి ఇవ్వండి—నేను నా నగరానికి వెళ్లుదును; హే మహామునీ, నేను సమగ్ర వాహనబలంతో ఉన్నాను।

Verse 51

कर्तु न शक्यमा तिथ्यं त्वया वन्याशिना वने / अथवा त्वं तपःशक्त्या कर्तुमातिथ्यमद्य मे

అరణ్యంలో వన్యాహారంతో ఉన్న నీవు అతిథ్యాన్ని చేయడం సాధ్యం కాదు; లేక నీ తపశ్శక్తితో నేడు నాకు ఆతిథ్యాన్ని చేయగలవు.

Verse 52

शक्नोष्यपि पुरीं गन्तुं मामनुज्ञातुर्हसि / अन्यथा चेत्खलैः सैन्यैरत्यर्थं मुनिसत्तम

నీవు నగరానికి వెళ్లగలిగినా నా అనుమతి తీసుకోవాలి; లేకపోతే దుష్ట సైన్యాల వల్ల తీవ్రమైన బాధ కలుగుతుంది, మునిశ్రేష్ఠా.

Verse 53

तपस्विनां भवेत्पीडा नियमक्षयकारिका / वसिष्ठ उवाच इत्येवमुक्तः स मुनिस्तं प्राहस्थीयतां क्षणम्

తపస్వులకు కలిగే బాధ నియమక్షయాన్ని కలిగిస్తుంది. వసిష్ఠుడు పలికెను—ఇలా చెప్పబడగా ఆ ముని అతనితో, ‘క్షణం నిలుచు’ అని అన్నాడు.

Verse 54

सर्वं संपादयिथ्ये ऽहमातिथ्यं सानुगस्य ते / इत्युक्त्वाहूय तां दोग्ध्रीमुवाचायं ममातिथिः

నీకు, నీ అనుచరులతో కూడి, సమస్త ఆతిథ్యాన్ని నేను సమకూర్చుతాను. అని చెప్పి ఆ దోహనకారిణిని పిలిచి, ‘ఇతడు నా అతిథి’ అని అన్నాడు.

Verse 55

उपाग तस्त्वया तस्मात्क्रियतामद्य सत्कृतिः / इत्युक्ता मुनिना दोग्ध्री सातिथेयमशेषतः / दुदोह नृपतेराशु यद्योग्यं मुनिगौरवात्

నీ వద్దకు అతిథి వచ్చాడు; కాబట్టి నేడు అతనికి సత్కారం చేయి. ముని ఆజ్ఞతో దోహనకారిణి అతిథ్యార్థం, మునిగౌరవంతో యోగ్యమైనదంతా రాజుకు త్వరగా దోహించింది.

Verse 56

अथाश्रमं तत्सुरराजसद्मनिकाशमासीद्भृगुपुङ्गवस्य / विभूतिभेदैरविचिन्त्यरुपमनन्यसाध्यं सुरभिप्रभावात्

అప్పుడు భృగుపుంగవుని ఆ ఆశ్రమం దేవరాజు ఇంద్రుని సదనంలా ఉండెను. విభూతుల భేదాలతో దాని రూపం అచింత్యము; దివ్య సురభి ప్రభావముచేత అది అనన్యసాధ్యమైన అపూర్వమైంది.

Verse 57

अनेकरत्नोज्ज्वलचित्रहेमप्रकाशमालापरिवीतमुच्चैः / पूर्णेन्दुशुभ्राभ्रविषक्तशृङ्गैः प्रासादसंघैः परिवीतमन्तः

ఆ ఉన్నత ఆశ్రమం అనేక రత్నాలతో జ్యోతిర్మయమై, విచిత్ర హేమప్రకాశ మాలలతో చుట్టుముట్టబడి ఉండెను. అంతర్భాగమంతా ప్రాసాద సమూహాలతో ఆవరించబడెను; వాటి శిఖరాలు పూర్ణచంద్రునివలె శుభ్రంగా, మేఘాలకు అంటుకొని ఉన్నవి.

Verse 58

कांस्यारकूटारसताम्रहेमदुर्वर्णसौधो पलदारुमृद्भिः / पृथग्विमिश्रैर्भवनैरनेकैः सद्भासितं नेत्रमनोभिरामैः

కాంస్యము, అరకూటము, రసము, తామ్రము, హేమము మరియు వివిధ వర్ణాల సౌధములు, పలాశదారు మరియు మట్టితో నిర్మితమైన—వేరువేరుగా కలిసిన అనేక భవనాలతో అది శోభిల్లెను; నేత్రమనోహరముగా, మనసుకు రమ్యముగా ఉండెను.

Verse 59

महार्हरत्नोज्ज्वलहेमवेदिकानिष्कूटसोपानकुटीविटङ्ककैः / तुलाकपाटर्गलकुड्यदेहलीनिशान्तशालाजिरशोभितैर्भृशम्

ఆ స్థలం మహార్హ రత్నాలతో జ్యోతిర్మయమైన హేమవేదికలు, నిష్కూటాలు, సోపానాలు, కుటీలు, విటంకాలతో అత్యంత శోభిల్లెను; అలాగే తులా-యుక్త కపాటాలు, అర్గళాలు, గోడలు, దేహళీలు, నిశ్శాంత శాలలు మరియు అజిరాలు కూడా విశేషంగా అలంకరించబడ్డవి.

Verse 60

वलभ्यलिन्दाङ्गपाचारुतोरणैरदभ्रपर्यन्तचतुष्किकादिभिः / स्तंभेषु कुड्येषु च दिव्यरत्नविचित्रचित्रैः परिशोभमानैः

వలభ్యాలు, లిందాలు, అంగణాలు, మనోహర తోరణాలు, అలాగే విస్తార పరిధి గల చతుష్కికాలు మొదలైన వాటితో ఆ ఆశ్రమం శోభిల్లెను. స్తంభాలపై మరియు గోడలపై దివ్య రత్నాలతో చేసిన విచిత్ర చిత్రాలు మెరుస్తూ, దానిని మరింత ప్రకాశింపజేశాయి.

Verse 61

उच्चावचै रत्नवरैर्विचित्रसुवर्णसिंहासनपीठिकाद्यैः / स भक्ष्यभोज्यादिभि रन्नपानैरुपेतभाण्डोपगतैकदेशैः

అక్కడ ఉన్నత-నిమ్నమైన ఉత్తమ రత్నాలతో అలంకరించిన విచిత్ర స్వర్ణసింహాసనాలు, పీఠికలు మొదలైనవి, అలాగే భక్ష్య-భోజ్యాలు మరియు నానావిధ అన్నపానీయాలు పాత్రలతో కూడి వివిధ స్థలాలలో అమర్చబడ్డాయి।

Verse 62

गृहैरमर्त्योचितसर्वसंपत्समन्वितैर्नेत्रमनो ऽभिरामैः / तस्याश्रमं सन्नगरोपमानं बभौ वधूभिश्चमनोहराभिः

అమరులకు తగిన సమస్త సంపదలతో నిండిన, కన్నుకూ మనసుకూ హర్షం కలిగించే గృహాలతోను, మనోహరమైన వధువులతోను అతని ఆశ్రమం నగరంలా ప్రకాశించింది।