Sukta 21

Mantra 1

आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात् ॥

எங்கள் காவலுக்காக இந்திரன் இங்கே எங்களருகே வருக; போற்றப்பட்டவனாய் அந்த வீரன் ஸதமாத (கூட்டு யாக-சபை) இல் இருப்பானாக. தவிṣீḥ (வலிமை-சக்திகள்) எப்போதும் வளர்த்திடுபவன், அவனுடைய பல பழம்பெரும் (அநேக) மகிமைகள் த்யௌḥ (வானம்) போல க்ஷத்ரம் (அரசாட்சித் திறன்/ஆட்சி) போஷிப்பவை—அவனுடைய வெற்றிமிகு ஆளுமை எங்களுள் வளர்க.

Mantra 2

तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः ॥

இங்கே—மிகப் பெரும் ஒளியுடையவனும் மிகப் பெரும் செல்வ-நிறைவுடையவனுமான—அவனுடைய வृष்ண்ய (வீரிய) வல்லமைகளைப் புகழுங்கள்; மனிதர்களிடையே அவன் தலைவன். யாருடைய க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) விதத (சபை)களில் சம்ராட் போல இருக்கிறதோ—அவன் வெல்லுபவன், தூரம் வரை தாங்கிச் செல்லுபவன்; குடிகளின் மேல் நிலைத்து, அவர்களை ṛத (சத்திய-ஒழுங்கு) நோக்கி அடக்கி நடத்துகிறான்.

Mantra 3

आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य ॥

இந்திரன் விண்ணிலிருந்து, பூமியிலிருந்து—விரைவாக—கடலின் ஆழத்திலிருந்தோ அல்லது புரீஷ (செழுமையான நிறைவு/ரசம்) இலிருந்தோ வரட்டும். ஸ்வர்நரா (ஒளிமிகு ஆண்-வலிமை) உடன், எங்கள் காவலுக்காக, மருதர்களுடன் அவன் வரட்டும்—பராவத் (தூர அப்பால்) இலிருந்தோ, அல்லது ṛத (சத்தியம்)-இன் சதனம் (இருப்பிடம்) இலிருந்தோ.

Mantra 4

स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ ॥

பெரிதும் கனத்ததும், விரிந்ததும் ஆகிய ராய் (செல்வ-நிறைவு) யாருக்கு ஆட்சி உரிமையோ—அந்த இந்திரனை விதத (சபை)களில் நாம் புகழ்வோம். வायु (பிராண-வலிமை) மூலம் கோமதீ (ஒளி-செழுமை) நிலங்களில் வெற்றி பெறுபவன்; த்ருஷ்ணு (துணிவு) ஆற்றலால் எங்களை மேன்மையானதும் விரும்பத்தக்கதுமானதிற்குத் தள்ளி முன்னே நடத்துபவன்.

Mantra 5

उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता ॥

வணக்கத்துடன் அணுகி, வணக்கத்தின் மேல் வணக்கமாக (யாக-பாவத்தை) உறுதிப்படுத்தி, வாக்கை இயக்கி, யஜ்ஞச் செயற்காக அதனைப் பிறக்கச் செய்பவன்—ருஞ்ஜஸானன் (நேர்மையாக/ஒழுங்காக நின்று), பல வாய்ப்புகள்/வாசல்கள் நிறைந்தவன்—ஸ்தோத்திரங்களால் இந்திரனைச் சதனங்களில் ஹோதா (யாகப் புரோகிதன்) ஆகப் பிரசன்னமாக்குகிறான்.

Mantra 6

धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्त्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्त्संवरणेषु वह्निः ॥

திஷா (ஊக்கமூட்டும் அறிவு) மூலம் தேடுவோர் திஷண்யந்தः (திறன் பெற்றோர்/தீட்சை பெற்றோர்) ஆகும்போது, சரண்ய (வேகமாகச் செல்லும்) பாதைகளில் அமர்ந்து, கோஹே (ஒளி/கோ-தேடல்) பொருட்டு அவ்ஷிஜ (ஆவலான முயற்சி) யின் அத்ரி (சோமக் கல்) யை அழுத்துகின்றனர். அப்போது நமக்காக இல்லத்தின் ஹோதா—விரிந்த வாசஸ்தலமுடையவன்—மகத்தான வஹ்னி (சுமக்கும் அগ্নி) ஸம்வரணங்களில் (ஆவரண/வட்டங்களில்) வந்து நிற்கிறது.

Mantra 7

सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्मः स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय ॥

சத்ரா (இடையறாது) பார்வரனுக்காக—புகழ்பாடும் சுமப்பவனுக்காக—வ்ருஷ்ணः (காளை, இந்திரன்) இன் ஷுஷ்ம (வேகமிகு வலிமை) இணைக்கப்படும் போது, அப்போது—அவ்ஷிஜனின் கோஹே (குகையிலுள்ள கோட்டம்/ஒளிக் களஞ்சியம்) மறைந்திருக்கும் அவன்—தியே (சிந்தனை) க்காக, பிராயஸே (முன்நோக்கி உந்தும் முயற்சி/வேகம்) க்காக, மற்றும் மதாய (நிறைவேற்றத்தின் பரவசம்) க்காக வெளிப்படுகிறான்.

Mantra 8

वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति ॥

அவன் மலைக்கதவுகளைத் திறக்கும்போது, பயஸ்-ஓடைகளால் ஆபः (நீர்) எனும் நீர்வெள்ளத்தின் வேகங்களை உயிரூட்டும்போது, அப்போது கோ-ஹே (கோவளம்/கோ-குகை) யில் அந்த கௌ (ஒளி)—அதன் துணை ஒளிகளோடும்—அவன் கண்டடைகிறான்; சு-தியஃ (நல்ல விவேகத்தின் சக்திகள்) வாஜ (வலச் செழிப்பு) ஐ இலக்கை நோக்கி ஏந்திச் செல்லும் போது.

Mantra 9

भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ ॥

இந்திரா! உன் கைகள் மங்களமானவை; உன் உள்ளங்கைகள் சு-க்ருத (திறமைமிக்கவை)—புகழ்ந்து பாடுவோர்க்கு ராதஸ் (தானம்/செல்வம்) அளிப்பவை. உன் நிஷத்தி (இருப்பிடம்/ஓய்விடம்) எது? எங்களில் நீ எவ்வாறு மகிழ்வாய்? எத்தகைய உதுது (உயர்வு/எழுச்சி) யால் நீ களிப்புறுகிறாய்—எங்களுக்கு அளிக்க?

Mantra 10

एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य ॥

இவ்வாறே, வஸு-ஸ்வரூபமான இந்திரா! நீ சத்தியன்; நீ சம்ராட்—வ்ருத்ர-ஹந்தா, பூருவுக்காக வரிவஸ் (விரிந்த இடம்/உபகாரம்) அளிப்பவன். புரு-ஸ்துத! உன் க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) யால் எங்களைத் துணைபுரி; உன் தைவ்ய அவஸ் (தெய்வப் பாதுகாப்பு) மற்றும் ரயஃ (செழிப்பு/நிறைவு) ஆகியவற்றின் பங்கினை நாம் பெறும்படியாக.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

இப்போது ஸ்துதிக்கப்பட்டவனே, இந்திரா; இப்போது பாடப்பட்டவனே—ஜரித்ரு (ஸ்தோத்திரகர்) க்காக இஷா (ஊக்க-சக்தி) யை நீ நதிகள் பெருகுவது போல நிரப்புகிறாய். ஹரிவோ (ஹரி-அஸ்வங்களின் அதிபதி), உனக்காக புதிய பிரஹ்ம (புனித வாக்கு) உருவாக்கப்பட்டது; தியா (உந்தப்பட்ட சிந்தனை) யால் நாம் ரத்ய-பாதைக்கு தகுதியானவர்களாக, எப்போதும் உடனிருக்கும் தோழர்களாக இருப்போமாக.