Sarga 32

Verse 1

ततश्शासन माज्ञाय भ्रातु श्शुभतरं प्रियम्।गत्वा स प्रविवेशाशु सुयज्ञस्य निवेशनम्।।।।

பின்னர் அண்ணனின் மிக மங்களகரமான, பிரியமான ஆணையை உணர்ந்து, அவர் உடனே சென்று சுயஜ்ஞரின் இல்லத்தில் நுழைந்தார்।

Verse 2

तं विप्रमग्न्यगारस्थं वन्दित्वा लक्ष्मणोऽब्रवीत्।सखेऽभ्यागच्छ पश्य त्वं वेश्म दुष्करकारिणः।।।।

அக்னிசாலையில் இருந்த அந்த பிராமணரை வணங்கி லக்ஷ்மணன் கூறினான்—“நண்பா, வா; அரிதான காரியங்களை நிறைவேற்றும் ராமனின் இல்லத்தைப் பார்।”

Verse 3

ततस्सन्ध्यामुपास्याशु गत्वा सौमित्रिणा सह।जुष्टं तत्प्राविशल्लक्ष्म्या रम्यं रामनिवेशनम्।।।।

பின்பு அவர் விரைவாக சந்த்யோபாசனையை நிறைவேற்றி, சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) உடன் சென்று, செல்வலட்சுமியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இனிய ராமநிவாசத்தில் நுழைந்தார்।

Verse 4

तमागतं वेदविदं प्राञ्जलिस्सीतया सह।सुयज्ञमभिचक्राम राघवोऽग्निमिवार्चितम्।।।।

வேதங்களை அறிந்த சுயஜ்ஞன் வந்தபோது, ராகவன் (ஸ்ரீராமன்) சீதையுடன் கைகூப்பி, புனித அக்னியைப் போல் அவரை வணங்கி, அவரைச் சுற்றி பிரதட்சிணம் செய்தான்।

Verse 5

जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः।सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि।।।।अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत्।सुयज्ञं स तदोवाच रामस्सीता प्रचोदितः।।।।

காகுத்ஸ்த குலத்தவன் ஸ்ரீராமன், சிறந்த பொன்னாலான அணிகலன்கள்—அங்கதம், மங்களமான குண்டலம், பொன் நூலுடன் கூடிய மணியணிகள், கேயூரம், வளையல்—மேலும் பல்வேறு ரத்தினங்களால் சுயஜ்ஞனை முறையாகப் போற்றி மரியாதை செய்தான். பின்னர் சீதையின் தூண்டுதலால் ராமன் அவனிடம் அப்போது உரைத்தான்।

Verse 6

जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः।सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि।।2.32.5।।अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत्।सुयज्ञं स तदोवाच रामस्सीता प्रचोदितः।।2.32.6।।

இங்கும் அதே பொருள்—காகுத்ஸ்த குலத்தவன் ஸ்ரீராமன் சிறந்த பொன்னணிகளாலும் பல ரத்தினங்களாலும் சுயஜ்ஞனை உரிய முறையில் போற்றி மரியாதை செய்தான்; பின்னர் சீதையின் தூண்டுதலால் ராமன் அவனை அப்போது அழைத்து உரைத்தான்।

Verse 7

हारं च हेमसूत्रं च भार्यायै सौम्य हारय।रशनां चाधुना सीता दातुमिच्छति ते सखे।।।।

அன்பு நண்பனே, இந்த மாலையும் பொன் நூலும் எடுத்துக்கொள்; உன் மனைவிக்குக் கொடுக்க. இப்போது சீதாதேவியும் இந்த ரஷனா (இடைக்கட்டு)யையும் உனக்குத் தர விரும்புகிறாள்.

Verse 8

अङ्गदानि विचित्राणि केयूराणि शुभानि च।प्रयच्छति सखे तुभ्यं भार्यायै गच्छती वनम्।।।।

நண்பனே, வனத்திற்குச் செல்லும் சீதாதேவி உனக்கு அழகிய, மங்களமான அங்கதங்களும் கேயூரங்களும் அளிக்கிறாள்—உன் மனைவிக்குக் கொடுக்கும்படி.

Verse 9

पर्यङ्कमग्य्रास्तरणं नानारत्नविभूषितम्।तमपीच्छति वैदेही प्रतिष्ठापयितुं त्वयि।।।।

வைதேஹி, பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு சிறந்த விரிப்பால் மூடப்பட்ட இந்தப் பர்யங்கத்தையும் உன்னிடமே வைத்திட—உன் பொறுப்பில் ஒப்படைக்க—விரும்புகிறாள்.

Verse 10

नाग श्शत्रुञ्जयो नाम मातुलोऽयं ददौ मम।तं ते गजसहस्रेण ददामि द्विजसत्तम।।।।

ஓ த்விஜசிறந்தவரே! என் மாமன் ‘சத்ருஞ்ஜய’ என்ற பெயருடைய இந்த யானையை எனக்குத் தந்தான்; அதை நான் இப்போது ஆயிரம் யானைகளுடன் உமக்கு தானமாக அளிக்கிறேன்।

Verse 11

इत्युक्तस्स हि रामेण सुयज्ञः प्रतिगृहृयतत्।रामलक्ष्मणसीतानां प्रयुयोजाशिष श्शुभाः।।।।

ராமன் இவ்வாறு கூறியபோது சுயஜ்ஞர் அந்த தானத்தை ஏற்று, ராமன், லக்ஷ்மணன், சீதை ஆகியோருக்கு மங்களமான ஆசிகளை வழங்கினார்।

Verse 12

अथ भ्रातरमव्यग्रं प्रियं रामः प्रियंवदः।सौमित्रिं तमुवाचेदं ब्रह्मेव त्रिदशेश्वरम्।।।।

பின்னர் இனிய மொழி பேசும், அமைதியும் அவசரமின்மையும் கொண்ட ராமன், தன் பிரிய சகோதரன் சௌமித்ரியிடம்—பிரம்மா தேவர்களின் அரசனை நோக்கி உரைப்பதுபோல்—இவ்வாறு கூறினான்।

Verse 13

अगस्त्यं कौशिकं चैव तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ।अर्चयाहूय सौमित्रे रत्नैस्सस्यमिवाम्बुभिः।।।।

ஏ சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணா), அகஸ்தியனையும் கௌசிகனையும்—அந்த இரு பிராமணோத்தமர்களையும்—அழைத்து அர்ச்சித்து வணங்கு; மழைநீர் நின்ற பயிரை வளர்ப்பதுபோல், ரத்தினாதி தானங்களால் அவர்களைப் போற்றி மதிப்பளி।

Verse 14

तर्पयस्व महाबाहो गोसहस्रैश्च मानद।सुवर्णै रजतैश्चैव मणिभिश्च महाधनैः।।।।

ஏ மகாபாஹோ, மரியாதை அளிப்பவனே, ஆயிரம் பசுக்களைத் தானமாகக் கொடுத்து அவர்களைத் திருப்திப்படுத்து; மேலும் பொன், வெள்ளி, மிகமதிப்புள்ள மணிகளாலும் அவர்களை நிறைவுபடுத்தி மகிழ்வி।

Verse 15

कौसल्यां च य आशीर्भिर्भक्तः पर्युपतिष्ठति।आचार्यस्तैत्तिरीयाणामभिरूपश्च वेदवित्।।।।तस्य यानं च दासीश्च सौमित्रे सम्प्रदापय।कौशेयानि च वस्त्राणि यावत्तुष्यति स द्विजः।।।।

மேலும் கௌசல்யாதேவியை ஆசீர்வாதங்களுடன் பக்தியாய் பணிவிடை செய்யும் அந்தப் பிராமணன்—தைத்திரீய மரபின் ஆசார்யன், நற்குணம் நிறைந்தவன், வேதஞானி—அவனுக்கு, ஏ சௌமித்ரி, அந்தத் த்விஜன் முழுமையாகத் திருப்தியடையும் வரை ஒரு வாகனம், பணிப்பெண்கள், கௌசேய (பட்டு) ஆடைகள் வழங்கு।

Verse 16

कौसल्यां च य आशीर्भिर्भक्तः पर्युपतिष्ठति।आचार्यस्तैत्तिरीयाणामभिरूपश्च वेदवित्।।2.32.15।।तस्य यानं च दासीश्च सौमित्रे सम्प्रदापय।कौशेयानि च वस्त्राणि यावत्तुष्यति स द्विजः।।2.32.16।।

மேலும் கௌசல்யாதேவியை ஆசீர்வாதங்களுடன் பக்தியாய் பணிவிடை செய்யும் அந்தப் பிராமணன்—தைத்திரீய மரபின் ஆசார்யன், நற்குணம் நிறைந்தவன், வேதஞானி—அவனுக்கு, ஏ சௌமித்ரி, அந்தத் த்விஜன் முழுமையாகத் திருப்தியடையும் வரை ஒரு வாகனம், பணிப்பெண்கள், கௌசேய (பட்டு) ஆடைகள் வழங்கு।

Verse 17

सूतश्चित्ररथश्चार्य सचिवस्सुचिरोषितः।तोषयैनं महार्हैश्च रत्नैर्वस्त्रैर्धनैस्तथा।।।।पशुकाभिश्च सर्वाभिर्गवां दशशतेन च।

மேலும் சித்திரரதன் என்னும் சூதன்—மரியாதைக்குரிய ஆலோசகர், நீண்ட காலமாக நம் பணியில் இருந்தவன்—அவனை அருமதிப்புள்ள ரத்தினங்கள், ஆடைகள், செல்வம் ஆகியவற்றாலும், எல்லா வகை மிருகங்களாலும், ஆயிரம் பசுக்களாலும் திருப்திப்படுத்து।

Verse 18

ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः।।।।नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत्कुर्वन्ति किञ्चन।अलसा स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः।।।।तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय।शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकां स्तथा।।।।व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु।

மேலும் இங்கே உள்ள இந்தப் பல தண்டம் தாங்கிய பிரம்மச்சாரிகள்—காடக, காலாப மரபுகளைச் சேர்ந்தவர்கள்—நித்திய ஸ்வாத்யாயத்தில் உறுதியாய் இருப்பதால் வேறு எந்தப் பணியும் செய்வதில்லை. பிறவழியில் அவர்கள் சோம்பலானவர்களாகவும் சுவைமிகு உணவை விரும்புவோராகவும் இருந்தாலும், பெரியோர்களாலும் மதிக்கப்படுகின்றனர். அவர்களுக்காக ரத்தினங்கள் நிரம்பிய எண்பது வண்டிகளை வழங்கச் செய்; நெல் சுமக்கத் தகுந்த ஆயிரம் காளைகள், மேலும் இருநூறு சிறந்த காளைகளும்; மேலும் ஏ சௌமித்ரி, உணவுப் பண்டங்கள் (வ்யஞ்சனங்கள்) தயாரிக்க ஆயிரம் பசுக்களையும் ஏற்பாடு செய்।

Verse 19

ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः।।2.32.18।।नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत्कुर्वन्ति किञ्चन।अलसा स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः।।2.32.19।।तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय।शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकां स्तथा।।2.32.20।।व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु।

மேகலையை அணிந்த பிரம்மச்சாரிகளின் பெருங்கூட்டம் கௌசல்யையருகே வந்துள்ளது. ஓ சௌமித்ரி, அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் தானமாக ஆயிரம் அளித்து அருள்வாயாக।

Verse 20

ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः।।2.32.18।।नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत्कुर्वन्ति किञ्चन।अलसा स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः।।2.32.19।।तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय।शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकां स्तथा।।2.32.20।।व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु।

அவர்களுக்கு ரத்தினங்கள் நிறைந்த எண்பது வண்டிகளைத் தானமாக அளிக்கச் செய்; நெல் சுமக்கத் தகுந்த ஆயிரம் வலிமைமிக்க இழுவை எருதுகளும், மேலும் இருநூறு சிறந்த எருதுகளும் கொடு. மேலும், ஓ சௌமித்ரி, உணவுப் பண்டங்கள் தயாரிக்க ஆயிரம் பசுக்களையும் ஏற்பாடு செய்.

Verse 21

मेखलीनां महासङ्घः कौसल्यां समुपस्थितः।।।।तेषां सहस्रं सौमित्रे प्रत्येकं सम्प्रदापय।

மேகலையை அணிந்த பிரம்மச்சாரிகளின் பெருங்கூட்டம் கௌசல்யையருகே வந்துள்ளது. ஓ சௌமித்ரி, அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் தானமாக ஆயிரம் அளித்து அருள்வாயாக।

Verse 22

अम्बा यथा च सा नन्देत्कौसल्या मम दक्षिणाम्।।।।तथा द्विजातीस्ता न्सर्वान् लक्ष्मणार्चय सर्वशः।

ஓ லக்ஷ்மணா, என் பெயரால் அளிக்கப்படும் தக்ஷிணையைப் பெற்று என் தாய் கௌசல்யா மகிழுமாறு, அந்த எல்லா த்விஜர்களையும் முறையோடு அனைத்துவிதமாகவும் போற்றி மரியாதை செய்।

Verse 23

तत स्सपुरुषव्याघ्रस्तद्धनं लक्ष्मणः स्वयम्।।।।यथोक्तं ब्राह्मणेन्द्राणांमददाद्धनदो यथा।

அதன்பின் மனிதர்களில் புலியான லக்ஷ்மணன், கூறியபடியே அந்தச் செல்வத்தைத் தானே பிராமணச் சிறந்தோர்க்கு வழங்கினான்—செல்வதன் குபேரன் செல்வம் வழங்குவது போல।

Verse 24

अथाऽब्रवीद्बाष्पकलांस्तिष्ठतश्चोपजीविनः।।।।सम्प्रदायबहुद्रव्यमेकैकस्योपजीवनम्।

பின்னர் ஒவ்வொரு சார்ந்தவருக்கும் வாழ்வாதாரமாக மிகுந்த செல்வத்தை அளித்து, கண்ணீரால் தொண்டை அடைத்தபடி நின்ற பணியாளர்களை நோக்கி ராமன் கூறினான்।

Verse 25

लक्ष्मणस्य च यद्वेश्म गृहं च यदिदं मम।।।।अशून्यं कार्यमेकैकं यावदागमनं मम।

நான் திரும்பி வரும் வரை லக்ஷ்மணனின் இல்லமும் என் இந்த இல்லமும்—ஒவ்வொன்றும் பணியாளர்களுடன் நிரம்பி இருக்கச் செய்க; எதுவும் வெறிச்சோட விடப்படாதிருக்கட்டும்।

Verse 26

इत्युक्त्वा दुःखितं सर्वं जनं तमुपजीविनम्।।।।उवाचेदं धनाध्यक्षं धनमानीयतामिति।

இவ்வாறு துயருற்ற எல்லா சார்ந்தவர்களிடமும் கூறிய பின், ராமன் கருவூல அதிகாரியிடம்—“செல்வத்தை கொண்டு வருக” என்று சொன்னான்.

Verse 27

ततोऽस्य धनमाजह्रुस्सर्वमेवोपजीविनः।।।।स राशिस्सुमहांस्तत्र दर्शनीयो ह्यदृश्यत।

அப்போது அவருடைய சார்ந்தவர்கள் ராமனுடைய செல்வமெல்லாம் கொண்டு வந்தார்கள். அங்கே மிகப் பெரிய செல்வக் குவியல் தோன்றியது—காண்பதற்கு உண்மையிலேயே வியப்பூட்டியது.

Verse 28

ततस्सपुरुषव्याघ्र स्तद्धनं सहलक्ष्मणः।।।।द्विजेभ्यो बालवृद्धेभ्यः कृपणेभ्योऽह्यदापयत्।

பின்பு மனிதர்களில் சிறந்த ராமன், லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து அந்தச் செல்வத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கச் செய்தான்—முக்கியமாக பிராமணர்களுக்கும், சிறார்களுக்கும் முதியவர்களுக்கும், வறியவர்களுக்கும்.

Verse 29

तत्रासीत्पिङ्गलो गार्ग्यस्त्रिजटो नाम वै द्विजः।।।।क्षतवृत्तिर्वने नित्यं फालकुद्दाललाङ्गली।

அங்கே கார்க்ய குலத்தைச் சேர்ந்த திரிஜடன் என்னும் ஒரு பிராமணன் இருந்தான்; நிறத்தில் பிங்கலன். அவன் எப்போதும் காட்டில் உழவின் முனை, இரும்புக் கரண்டி (குதாலம்), நாங்கல் ஆகியவற்றுடன் தோண்டி உழுது உழைப்பால் வாழ்வை நடத்தினான்.

Verse 30

तं वृद्धं तरुणी भार्या बालानादाय दारकान्।।।।अब्रवीद्बाह्मणं वाक्यं दारिद्र्येणाभिपीडिता।

அந்த முதிய பிராமணனின் இளைய மனைவி வறுமையால் நொந்து, சிறு சிறு மகன்களை முன்னே அழைத்து வந்து, அவனிடம் இவ்வாறு பேசினாள்.

Verse 31

अपास्य फालं कुद्दालं कुरुष्व वचनं मम।।।।रामं दर्शय धर्मज्ञं यदि किञ्चिदवाप्स्यसि।

“இந்த இரும்புப் பாளமும் குதாலையும் விட்டு என் சொல்லைச் செய். தர்மத்தை அறிந்த ராமனைச் சென்று தரிசி; ஏதாவது பெற இயலுமெனில், அது அவரிடமிருந்தே கிடைக்கும்.”

Verse 32

स भार्यावचनं श्रुत्वा शाटीमाच्छाद्य दुश्छदाम्।।।।स प्रातिष्ठत पन्थानं यत्र रामनिवेशनम्।

மனைவியின் சொற்களை கேட்டவுடன், கிழிந்த மேலாடையை போர்த்திக்கொண்டு, ராமநிவாசம் உள்ள வழியில் புறப்பட்டான்।

Verse 33

भृग्वङ्गिरसमं दीप्त्या त्रिजटं जनसंसदि।।।।आपञ्चमायाः कक्ष्यायाः नैनं कश्चिदवारयत्।

மக்கள் நிறைந்த அவையில் திரிஜடன், ப்ருகு-அங்கிரசர் போன்ற ஒளியால் பிரகாசித்தான்; ஐந்தாம் முற்றம் வரை அவனை யாரும் தடுக்கவில்லை।

Verse 34

स राजपुत्रमासाद्य त्रिजटो वाक्यमब्रवीत्।।।।निर्धनो बहुपुत्रोऽस्मि राजपुत्र महायशः।उञ्छवृत्तिर्वने नित्यं प्रत्यवेक्षस्व मामिति।।।।

இளவரசனை அணுகி திரிஜடன் கூறினான்—“மிகுந்த புகழுடைய இளவரசே! நான் வறியவன்; எனக்கு பல பிள்ளைகள் உள்ளனர். நான் காட்டில் தினமும் உஞ்சவிருத்தியால் (சிதறிய தானியங்களைச் சேகரித்து) வாழ்கிறேன்; தயை செய்து என்னை கருணையுடன் நோக்குங்கள்.”

Verse 35

स राजपुत्रमासाद्य त्रिजटो वाक्यमब्रवीत्।।2.32.34।।निर्धनो बहुपुत्रोऽस्मि राजपुत्र महायशः।उञ्छवृत्तिर्वने नित्यं प्रत्यवेक्षस्व मामिति।।2.32.35।।

இளவரசனை அணுகி திரிஜடன் கூறினான்— “மகாயசஸ்வி இளவரசே! நான் வறியவன்; எனக்கு பல பிள்ளைகள் உள்ளனர். காட்டில் தினமும் உஞ்சவிருத்தியால் வாழ்கிறேன்; கருணையுடன் என்னை நோக்கி அருள்பாருங்கள்।”

Verse 36

तमुवाच ततो राम: परिहास समन्वितम्।गवां सहस्रमप्येकं न नु विश्राणितं मया।।।।परिक्षिपसि दण्डेन यावत्तावदवाप्स्यसि।

அப்போது ராமன் நகைச்சுவையுடன் அவனை நோக்கி— “நான் இன்னும் ஆயிரம் பசுக்களைக்கூட தானம் செய்ததில்லை. உன் தண்டை எறி; அது எவ்வளவு தூரம் செல்லுமோ, அவ்வளவு அளவு பசுக்கள் உனக்குக் கிடைக்கும்” என்றான்।

Verse 37

स शाटीं त्वरितः कट्यां सम्भ्रान्तः परिवेष्ट्य ताम्।।।।आविद्ध्य दण्डं चिक्षेप सर्वप्राणेन वेगितः।

அவன் திடுக்கிட்டு விரைந்து, தன் சாட்டியை இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு, குறி வைத்து, முழு வலிமையுடன் தண்டை எறிந்தான்।

Verse 38

स तीर्त्वा सरयूपारं दण्डस्तस्य कराच्च्युतः।।।।गोव्रजे बहुसाहस्रे पपातोक्षणसन्निधौ।

அவன் கையிலிருந்து விடுபட்ட தண்டு சரயூவின் அப்பால் கரையைத் தாண்டி, பல ஆயிரம் மாடுகள் உள்ள கோவ்ரஜத்தில் ஒரு காளையின் அருகே விழுந்தது।

Verse 39

तं परिष्वज्य धर्मात्मा आतस्मात्सरयूतटात्।।।।आनयामास ता गोपै स्त्रिजटायाश्रमं प्रति।

தர்மாத்மா ராமன் அவனை அணைத்து, சரயூ கரைவரை விரிந்த அந்த மாடுகளை மேய்ப்பர்களால் திரிஜடனின் ஆசிரமத்திற்குக் கொண்டு வரச் செய்தான்।

Verse 40

उवाच स ततो रामस्तं गार्ग्यमभिसान्त्वयन्।मन्युर्न खलु कर्तव्यः परिहासो ह्ययं मम।।।।

அப்போது ராமன் அந்த கார்க்யரை ஆறுதல் கூறி— “கோபம் கொள்ள வேண்டாம்; இது என் சிறு நகைச்சுவை மட்டுமே” என்று சொன்னான்।

Verse 41

इदं हि तेजस्तव यद्दुरत्ययंतदेव जिज्ञासितुमिच्छता मया।इमं भवानर्थमभि प्रचोदितोवृणीष्व किं चेदपरं व्यवस्यति।।।।

“உமது தேஜஸ் உண்மையிலேயே வெல்ல முடியாதது; அதையே அறிய விரும்பி நான் உம்மை இச்செயலுக்கு ஊக்குவித்தேன். நீங்கள் வேறு ஏதாவது தீர்மானித்திருந்தால், விரும்பியதை வேண்டிக் கொள்ளுங்கள்.”

Verse 42

ब्रवीमि सत्येन नतेऽस्ति यन्त्रणाधनं हि यद्यन्मम विप्रकारणात्।भवत्सु सम्यक्प्रतिपादनेन तन्मयार्जितं प्रीतियशस्करं भवेत्।।।।

“நான் உண்மையாய் கூறுகிறேன்—உமக்கு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. என் செல்வம் யாவும் பிராமணர்களுக்காகவே; உம்மைப் போன்றோருக்கு முறையாக அளித்தால், நான் ஈட்டியது மகிழ்ச்சியும் புகழும் தருவதாகும்.”

Verse 43

तत स्सभार्य स्त्रिजटो महामुनिर्गवामनीकं प्रतिगृह्य मोदितः।यशोबलप्रीतिसुखोपबृंहणीस्तदाशिष: प्रत्यवदन्महात्मनः।।।।

பின்னர் மனைவியுடன் கூடிய மகாமுனி ஸ்திரிஜடன் மகிழ்ந்து பல பசுக்களை ஏற்றுக் கொண்டு, மகாத்மா ராமனுக்கு புகழ், வலிமை, அன்பு, இன்பம் வளரச் செய்யும் ஆசிகளை வழங்கினான்।

Verse 44

स चापि रामः प्रतिपूर्णमानसोमहद्धनं धर्मबलैरुपार्जितम्।नियोजयामास सुहृज्जनेऽचिराद्यथार्हसम्मानवचः प्रचोदितः।।।।

அப்போது நிறைவுற்ற மனத்தையுடைய ஸ்ரீராமன், தர்மபலத்தால் ஈட்டிய பெருஞ்செல்வத்தை, உரிய மரியாதைமிக்க பாராட்டுச் சொற்களால் ஊக்கமுற்று, தாமதமின்றி தன் சுஹ்ருத்தர்களிடையே தகுந்தவாறு பகிர்ந்தளித்தான்।

Verse 45

द्विज स्सुहृद्भृत्यजनोऽथवा तदा दरिद्रभिक्षाचरणश्च योऽभवत्।न तत्र कश्चिन्न बभूव तर्पितोयथार्हसम्मानन दान सम्भ्रमैः।।2.32.46।।

அப்போது பிராமணர்கள், நண்பர்கள், பணியாளர்கள், அல்லது ஏழைகள் மற்றும் பிச்சை வாழ்வோர்—யார் இருந்தாலும், அங்கே உரிய மரியாதை, தானம், விரைந்து செய்யும் உபசாரத்தால் திருப்தியடையாதவர் ஒருவரும் இல்லை।

Verse 46

द्विज स्सुहृद्भृत्यजनोऽथवा तदादरिद्रभिक्षाचरणश्च योऽभवत्।न तत्र कश्चिन्न बभूव तर्पितोयथार्हसम्मानन दान सम्भ्रमैः।।।।

அப்போது பிராமணர், நண்பர், பணியாளர், ஏழை, பிச்சைக்காரர்—யாரும் அங்கே திருப்தியின்றி இருக்கவில்லை; ஏனெனில் ஒவ்வொருவரும் உரிய மரியாதையுடன் உடனடி தானத்தால் வரவேற்கப்பட்டனர்।