Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 32, Shloka 5
द्वात्रिंशस्सर्गः
Gifts to Suyajna and the Brahmins; Trijata’s Petition and Rama’s Charity
जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः।सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि।।।।अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत्।सुयज्ञं स तदोवाच रामस्सीता प्रचोदितः।।।।
jātarūpa-mayair mukhyair aṅgadaiḥ kuṇḍalaiḥ śubhaiḥ |
sa-hema-sūtrair maṇibhiḥ keyūraiḥ valayair api ||
anyaiś ca ratnair bahubhiḥ kākutsthaḥ pratyapūjayat |
suyajñaṃ sa tadovāca rāmaḥ sītā-pracoditaḥ ||
காகுத்ஸ்த குலத்தவன் ஸ்ரீராமன், சிறந்த பொன்னாலான அணிகலன்கள்—அங்கதம், மங்களமான குண்டலம், பொன் நூலுடன் கூடிய மணியணிகள், கேயூரம், வளையல்—மேலும் பல்வேறு ரத்தினங்களால் சுயஜ்ஞனை முறையாகப் போற்றி மரியாதை செய்தான். பின்னர் சீதையின் தூண்டுதலால் ராமன் அவனிடம் அப்போது உரைத்தான்।
Rama, scion of the Kakutstha dynasty, worshipped Suyajna with a collection of golden ornaments such as ear-rings, anklets, armlets, bracelets and many other ornaments of precious stones. Then urged by Sita, Rama said to him:
FAQs
Dharma includes honoring worthy persons with appropriate gifts; respect (pūjā/sammāna) is expressed through thoughtful giving, not mere display.
Rāma ceremonially honors Suyajña with valuable ornaments and jewels; Sītā then prompts Rāma to speak further about giving.
Rāma’s generosity and propriety in hospitality, along with Sītā’s supportive role in dhārmic charity.