Adhyaya 68

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे सोमवंशे ययातिचरितं नाम सप्तषष्टितमो ऽध्यायः सूत उवाच यदोर्वंशं प्रवक्ष्यामि ज्येष्ठस्योत्तमतेजसः संक्षेपेणानुपूर्व्याच्च गदतो मे निबोधत

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்க மகாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில், சோமவம்சத்தில் ‘யயாதிச்சரிதம்’ எனப்படும் அறுபத்தேழாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—இப்போது மூத்தவனும் உயர்ந்த ஒளியால் விளங்கும் யதுவின் வம்சத்தை நான் உரைப்பேன். சுருக்கமாகவும் முறையாகவும் நான் சொல்லுவதை கவனித்து கேளுங்கள்.

Verse 2

यदोः पुत्रा बभूवुर् हि पञ्च देवसुतोपमाः सहस्रजित्सुतो ज्येष्ठः क्रोष्टुर् नीलो ऽजको लघुः

யதுவுக்கு தேவர்புத்ரர்களைப் போன்ற ஐந்து மகன்கள் பிறந்தனர். அவர்களில் மூத்தவன் ஸஹஸ்ரஜித்; பின்னர் க்ரோஷ்டு, நீலன், அஜகன், லகு ஆகியோர்.

Verse 3

सहस्रजित्सुतस्तद्वच् छतजिन्नाम पार्थिवः सुताः शतजितः ख्यातास् त्रयः परमकीर्तयः

அவ்வாறே ஸஹஸ்ரஜித்திற்கு சதஜித் எனும் அரசன் மகனாகப் பிறந்தான். சதஜித்திற்கு உன்னத புகழால் எங்கும் போற்றப்பட்ட மூன்று மகன்கள் பிறந்தனர்.

Verse 4

हैहयश् च हयश्चैव राजा वेणुहयश् च यः हैहयस्य तु दायादो धर्म इत्यभिविश्रुतः

ஹைஹயன், ஹயன், மேலும் வேணுஹயன் எனும் அரசன்—இவர்கள் இருந்தனர். ஹைஹயனின் வாரிசு ‘தர்மன்’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்று, தர்மத்தை நிலைநிறுத்துபவனாக அறியப்பட்டான்.

Verse 5

तस्य पुत्रो ऽभवद्विप्रा धर्मनेत्र इति श्रुतः धर्मनेत्रस्य कीर्तिस् तु संजयस् तस्य चात्मजः

ஓ பிராமணர்களே, அவனுடைய மகன் ‘தர்மநேத்ரன்’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றான். தர்மநேத்ரனின் மகன் கீர்த்தி; கீர்த்தியின் மகன் சஞ்சயன்.

Verse 6

संजयस्य तु दायादो महिष्मान्नाम धार्मिकः आसीन् महिष्मतः पुत्रो भद्रश्रेण्यः प्रतापवान्

சஞ்சயனுக்கு மகிஷ்மான் எனும் தர்மநிலையுடைய வாரிசு இருந்தான். மகிஷ்மானுக்கு வீரமும் புகழும் உடைய பத்ரஷ்ரேண்யன் மகனாகப் பிறந்தான்.

Verse 7

भद्रश्रेण्यस्य दायादो दुर्दमो नाम पार्थिवः दुर्दमस्य सुतो धीमान् धनको नाम विश्रुतः

பத்ரஷ்ரேண்யனுக்கு துர்தமன் எனும் அரசன் வாரிசாக வந்தான். துர்தமனின் மகன் அறிவும் புகழும் உடைய தனகன் எனப் பெயர்பெற்றான்.

Verse 8

धनकस्य तु दायादाश् चत्वारो लोकसंमताः कृतवीर्यः कृताग्निश् च कृतवर्मा तथैव च

தனகனுக்கு உலகம் போற்றும் நான்கு வாரிசுகள் இருந்தனர்—கிருதவீர்யன், கிருதாக்னி, அதுபோல கிருதவர்மா (மற்றொருவனும்).

Verse 9

कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कार्तवीर्यस्ततो ऽर्जुनः जज्ञे बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरोत्तमः

கிருதௌஜாஸ் நான்காவனானான். அவனிடமிருந்து கார்த்தவீர்ய அர்ஜுனன் பிறந்தான்—ஆயிரம் கரங்களுடன், ஏழு தீவுகளின் சிறந்த அரசாதிபதி.

Verse 10

तस्य रामस् तदा त्वासीन् मृत्युर्नारायणात्मकः तस्य पुत्रशतान्यासन् पञ्च तत्र महारथाः

அவனுக்காக அக்காலத்தில் ராமன் நாராயண-சக்தியுடன் மரணமாகவே வந்தான். அவனுக்கு நூற்றுக்கணக்கான மகன்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் ஐவர் மகாரதர்கள்.

Verse 11

कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो मनस्विनः शूरश् च शूरसेनश् च धृष्टः कृष्णस्तथैव च

அவர்கள் திவ்ய ஆயுதங்களில் தேர்ந்தோர், வலிமைமிக்க வீரர்கள்—தர்மநெஞ்சும் உறுதியும் உடையோர்: சூரன், சூரசேனன், த்ருஷ்டன், அதுபோல கிருஷ்ணன்।

Verse 12

जयध्वजश् च राजासीद् आवन्तीनां विशां पतिः जयध्वजस्य पुत्रो ऽभूत् तालजङ्घो महाबलः

ஜயத்வஜன் அவந்தி மக்களின் அரசன், குடிகளின் தலைவன். ஜயத்வஜனுக்கு மகாபலன் தாலஜங்கன் என்ற மகன் பிறந்தான்।

Verse 13

शतं पुत्रास्तु तस्येह तालजङ्घाः प्रकीर्तिताः तेषां ज्येष्ठो महावीर्यो वीतिहोत्रो ऽभवन्नृपः

இங்கே அவனுக்கு ‘தாலஜங்கர்கள்’ எனப் புகழப்பட்ட நூறு மகன்கள் இருந்தனர். அவர்களில் மூத்தவன், மாபெரும் வீரத்துடன் அரசன் வீதிஹோத்ரன் ஆனான்।

Verse 14

वृषप्रभृतयश्चान्ये तत्सुताः पुण्यकर्मणः वृषो वंशकरस्तेषां तस्य पुत्रो ऽभवन्मधुः

விருஷனைத் தொடங்கி பிற மகன்களும் பிறந்தனர்; அவர்கள் புண்ணியச் செயல்களில் ஈடுபட்டோர். அவர்களில் விருஷன் வம்சத்தை நிறுவினான்; அவனுக்கு மது என்ற மகன் பிறந்தான்।

Verse 15

मधोः पुत्रशतं चासीद् वृष्णिस्तस्य तु वंशभाक् वृष्णेस्तु वृष्णयः सर्वे मधोर्वै माधवाः स्मृताः यादवा यदुवंशेन निरुच्यन्ते तु हैहयाः

மதுவுக்கு நூறு மகன்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் விருஷ்ணி அவன் வம்சத்தின் வாரிசானான். விருஷ்ணியிலிருந்து பிறந்தோர் அனைவரும் ‘விருஷ்ணிகள்’; மதுவிலிருந்து பிறந்தோர் ‘மாதவர்கள்’ என நினைக்கப்படுவர். ‘யாதவர்கள்’ யது வம்சத்தினர்; ஹைஹயர்களும் அதே யது வம்சத்தில் கணிக்கப்படுவர்।

Verse 16

तेषां पञ्च गणा ह्येते हैहयानां महात्मनाम्

அந்த மகாத்மா ஹைஹயர்களின் இவையே உண்மையாகப் புகழ்பெற்ற ஐந்து கணங்கள் (குலக்குழுக்கள்)।

Verse 17

वीतिहोत्राश् च हर्याता भोजाश्चावन्तयस् तथा शूरसेनास्तु विख्यातास् तालजङ्घास्तथैव च

வீதிஹோத்ரர், ஹர்யாதர், போஜர், அவந்தி; மேலும் புகழ்பெற்ற சூரசேனர், அதுபோல தாலஜங்கர்—இவ்வாறு இவர்கள் எண்ணப்பட்டனர்।

Verse 18

शूरश् च शूरसेनश् च वृषः कृष्णस्तथैव च जयध्वजः पञ्चमस्तु विख्याता हैहयोत्तमाः

சூரன், சூரசேனன், வ்ருஷன், கிருஷ்ணன், மேலும் ஐந்தாவதாகப் புகழ்பெற்ற ஜயத்வஜன்—இவர்கள் ஹைஹயர்களில் சிறந்தோர் எனப் போற்றப்படுகின்றனர்।

Verse 19

शूरश् च शूरवीरश् च शूरसेनस्य चानघाः शूरसेना इति ख्याता देशास्तेषां महात्मनाम्

சூரன், சூரவீரன், மேலும் சூரசேனனின் குற்றமற்ற வம்சத்தார்—அந்த மகாத்மர்களின் நாடுகள் ‘சூரசேனா’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றன।

Verse 20

वीतिहोत्रसुतश्चापि विश्रुतो नर्त इत्युत दुर्जयः कृष्णपुत्रस्तु बभूवामित्रकर्शनः

வீதிஹோத்ரனின் மகனும் ‘நர்த’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றான்; கிருஷ்ணனிடமிருந்து ‘துர்ஜய’ என்ற மகன் பிறந்தான், பகைவரை நசைக்கும் வீரன்।

Verse 21

क्रोष्टुश् च शृणु राजर्षेर् वंशमुत्तमपौरुषम् यस्यान्वये तु सम्भूतो विष्णुर् वृष्णिकुलोद्वहः

இப்போது க்ரோஷ்டுவையும் கேளுங்கள்—அந்த ராஜரிஷியின் உத்தமமான, சிறந்த வம்சம். அவன் வம்சத்திலே விஷ்ணு பிறந்தார்; வ்ருஷ்ணிகுலத்தின் தலைசிறந்த பெருமை அவர்.

Verse 22

क्रोष्टोरेको ऽभवत्पुत्रो वृजिनीवान्महायशाः तस्य पुत्रो ऽभवत् स्वाती कुशङ्कुस् तत्सुतो ऽभवत्

க்ரோஷ்டுவுக்கு ஒரே மகன் இருந்தான்—மிகப் புகழுடைய வ்ருஜினீவான். அவனுக்கு ஸ்வாதீ மகனாகப் பிறந்தார்; ஸ்வாதீக்கு குஷங்கு மகனாகப் பிறந்தார்.

Verse 23

अथ प्रसूतिमिच्छन्वै कुशङ्कुः सुमहाबलः महाक्रतुभिर् ईजे ऽसौ विविधैराप्तदक्षिणैः

பின்னர் மிகுந்த வலிமையுடைய குஷங்கு, சந்ததி வேண்டி, பலவகை மகாக்ரதுக்களால் யாகங்களைச் செய்தான்; அவை முறையாகத் தக்ஷிணையுடன் நிறைவேற்றப்பட்டன.

Verse 24

जज्ञे चित्ररथस्तस्य पुत्रः कर्मभिर् अन्वितः अथ चैत्ररथो वीरो यज्वा विपुलदक्षिणः

அவனுக்கு சித்ரரதன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவன் நற்கருமங்களால் நிறைந்தவன். பின்னர் சைத்ரரதன் என்ற வீர யஜமானன் தோன்றினான்; அவன் பெருந்தக்ஷிணை வழங்கினான்.

Verse 25

शशबिन्दुस् तु वै राजा अन्वयाद् व्रतम् उत्तमम् चक्रवर्ती महासत्त्वो महावीर्यो बहुप्रजाः

உண்மையாகவே அரசன் சசபிந்து வம்சவரிசையாக உத்தம விரதத்தைப் பேணினான். அவன் சக்கரவர்த்தி, மகாசத்துவன், மகாவீரியன், பல சந்ததியுடையவன்.

Verse 26

शशबिन्दोस्तु पुत्राणां सहस्राणामभूच्छतम् शंसन्ति तस्य पुत्राणाम् अनन्तकम् अनुत्तमम्

சசபிந்துவுக்கு ஆயிரக்கணக்கான புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் நூற்றுக்கணக்கானோர் சிறப்புற்றனர். அந்தப் புதல்வர்களில் அனந்தகன் ஒப்பற்றவன், முதன்மையானவன் எனப் போற்றப்படுகிறான்.

Verse 27

अनन्तकात् सुतो यज्ञो यज्ञस्य तनयो धृतिः उशनास्तस्य तनयः सम्प्राप्य तु महीमिमाम्

அனந்தகனிடமிருந்து யஜ்ஞன் பிறந்தான்; யஜ்ஞனின் மகன் த்ருதி. த்ருதியின் மகன் உஷனா (சுக்ராசார்யர்); அவர் இப்பூமிக்கு வந்து உலகைத் தாங்கும் தர்ம ஒழுங்கை நிறுவினார்.

Verse 28

आजहाराश्वमेधानां शतमुत्तमधार्मिकः स्मृतश्चोशनसः पुत्रः सितेषुर् नाम पार्थिवः

மிக உயர்ந்த தர்மநிஷ்டையுடைய அந்த அரசன், உஷனா (சுக்ராசார்யர்) புதல்வன் எனப் புகழப்படும் சிதேஷு என்ற பெயருடையவன். அவன் நூறு அச்வமேத யாகங்களைச் செய்தான்.

Verse 29

मरुतस्तस्य तनयो राजर्षिर्वंशवर्धनः वीरः कम्बलबर्हिस्तु मरुस्तस्यात्मजः स्मृतः

அவனுடைய மகன் மருதனிடமிருந்து அரசரிஷி வம்சவர்த்தனன் பிறந்தான்; வம்சத்தை வளர்த்த வீரன். மேலும் அந்த மருவின் மகனாக வீரன் கம்பல-பர்ஹி நினைவுகூரப்படுகிறான்.

Verse 30

पुत्रस्तु रुक्मकवचो विद्वान् कम्बलबर्हिषः निहत्य रुक्मकवचो वीरान् कवचिनो रणे

கம்பல-பர்ஹியின் அறிவுடைய மகன் ருக்மகவசன், போர்க்களத்தில் கவசம் அணிந்த வீரர்களை வீழ்த்தினான்.

Verse 31

धन्विनो निशितैर् बाणैर् अवाप श्रियमुत्तमाम् अश्वमेधे तु धर्मात्मा ऋत्विग्भ्यः पृथिवीं ददौ

தர்மாத்மையான வில்லாளர் கூரிய அம்புகளால் உத்தமச் செல்வத்தை அடைந்தான்; அச்வமேத யாகத்தில் ரித்விக்களுக்கு பூமியையே தானமாக அளித்தான்.

Verse 32

जज्ञे तु रुक्मकवचात् परावृत्परवीरहा जज्ञिरे पञ्च पुत्रास्तु महासत्त्वाः परावृतः

ருக்மகவசனிடமிருந்து பராவ்ருத் பிறந்தான்; அவன் பகை வீரர்களை அழிப்பவன். பராவ்ருத்திற்கு ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அனைவரும் மகாசத்த்வம் உடையோர்.

Verse 33

रुक्मेषुः पृथुरुक्मश् च ज्यामघः परिघो हरिः परिघं च हरिं चैव विदेहेषु पिता न्यसत्

ருக்மேஷு, ப்ருதுருக்ம, ஜ்யாமக, பரிக, ஹரி ஆகியோர் பிறந்தனர்; தந்தை பரிகனையும் ஹரியையும் விதேஹ நாட்டில் நிறுவினார்.

Verse 34

रुक्मेषुरभवद्राजा पृथुरुक्मस्तदाश्रयात् तैस्तु प्रव्राजितो राजा ज्यामघो ऽवसदाश्रमे

ருக்மேஷுக்களில் ப்ருதுருக்ம அரசன் அவர்களின் ஆதரவால் நிலைபெற்றான்; அவர்களால் நாடு கடத்தப்பட்ட ஜ்யாமக அரசன் ஆசிரமத்தில் தங்கினான்.

Verse 35

प्रशान्तः स वनस्थो ऽपि ब्राह्मणैरेव बोधितः जगाम धनुरादाय देशमन्यं ध्वजी रथी

அவன் அமைதியுடன் வனவாசியாக இருந்தாலும், பிராமணர்களால் போதிக்கப்பட்டான்; வில்லை எடுத்துக் கொண்டு கொடிவாய்ந்த தேரோட்டி மற்றொரு நாட்டிற்குச் சென்றான்.

Verse 36

नर्मदातीरमेकाकी केवलं भार्यया युतः ऋक्षवन्तं गिरिं गत्वा त्यक्तमन्यैरुवास सः

அவன் தனியாக, தன் மனைவியுடன் மட்டும் நர்மதா நதிக்கரைக்கு சென்றான். பிறரால் கைவிடப்பட்டவனாய், ருக்ஷவத் மலையை அடைந்து, அங்கேயே தங்கினான்।

Verse 37

ज्यामघस्याभवद्भार्या शैब्या शीलवती सती सा चैव तपसोग्रेण शैब्या वै सम्प्रसूयत

ஜ்யாமகனின் மனைவி ஷைப்யா—நல்லொழுக்கமுடையவள், கற்பில் நிலைத்த சதி. தன் கடுந்தவத்தின் வலிமையால் அந்த ஷைப்யா கருவுற்று சந்ததியைப் பெற்றாள்।

Verse 38

सुतं विदर्भं सुभगा वयःपरिणता सती राजा पुत्रसुतायां तु विद्वांसौ क्रथकैशिकौ

நற்பேறு பெற்ற சதி அரசி—வயதில் முதிர்ந்து—அரசனுக்கு ‘விதர்ப’ என்ற மகனைப் பெற்றாள். அந்த மகனின் வம்சத்தில் ‘க்ரத’ மற்றும் ‘கைஷிக’ எனும் இரு கல்விமிகு இளவரசர்கள் தோன்றினர்।

Verse 39

पुत्रौ विदर्भराजस्य शूरौ रणविशारदौ रोमपादस्तृतीयश् च बभ्रुस्तस्यात्मजः स्मृतः

விதர்ப அரசனுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்—வீரரும் போர்கலையில் தேர்ந்தவரும். மூன்றாவன் ரோமபாதன்; அவனுடைய மகனாக பப்ரு நினைவுகூரப்படுகிறான்।

Verse 40

सुधृतिस्तनयस्तस्य विद्वान्परमधार्मिकः कौशिकस्तनयस्तस्मात् तस्माच्चैद्यान्वयः स्मृतः

அவனிடமிருந்து ‘சுத்ருதி’ என்ற மகன் பிறந்தான்—கல்விமிகு, மிகுந்த தர்மநெறியாளர். சுத்ருதியிலிருந்து ‘கௌஷிக’ன் பிறந்தான்; கௌஷிகனிடமிருந்து ‘சைத்ய’ வம்சம் நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 41

क्रथो विदर्भस्य सुतः कुन्तिस्तस्यात्मजो ऽभवत् कुन्तेर् वृतस्ततो जज्ञे रणधृष्टः प्रतापवान्

விதர்பனின் மகன் கிரதன்; அவனுக்கு மகன் குந்தி. குந்தியிலிருந்து வ்ருதன் பிறந்தான்; வ்ருதனிலிருந்து புகழ்மிக்க வீரன் ரணத்ருஷ்டன் தோன்றினான்.

Verse 42

रणधृष्टस्य च सुतो निधृतिः परवीरहा दशार्हो नैधृतो नाम्ना महारिगणसूदनः

ரணத்ருஷ்டனுக்கு நித்ருதி என்ற மகன் இருந்தான்; அவன் பகைவர் வீரர்களை அழிப்பவன். அவன் தசார்ஹ குலத்தவன்; ‘நைத்ருத’ என்ற பெயரால் அறியப்பட்டு, பகைவர் படைகளைப் பெரிதும் நசைத்தவன்.

Verse 43

दशार्हस्य सुतो व्याप्तो जीमूत इति तत्सुतः जीमूतपुत्रो विकृतिस् तस्य भीमरथः सुतः

தசார்ஹனிலிருந்து வ்யாப்தன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் ஜீமூதன் என அழைக்கப்பட்டான். ஜீமூதனின் மகன் விக்ருதி; விக்ருதியின் மகன் பீமரதன்.

Verse 44

अथ भीमरथस्यासीत् पुत्रो नवरथः किल दानधर्मरतो नित्यं सत्यशीलपरायणः

பின்னர் பீமரதனுக்கு நவரதன் என்ற மகன் இருந்தான். அவன் எப்போதும் தானதர்மத்தில் ஈடுபட்டு, சத்தியமும் நல்லொழுக்கமும் பற்றிய உறுதியில் நிலைத்திருந்தான்.

Verse 45

तस्य चासीद्दृढरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः तस्मात् करम्भः सम्भूतो देवरातो ऽभवत्ततः

அவனிடமிருந்து த்ருடரதன் பிறந்தான்; த்ருடரதனின் மகன் சகுனி. சகுனியிலிருந்து கரம்பன் தோன்றினான்; அதன் பின் தேவராதன் பிறந்தான்.

Verse 46

देवरातादभूद्राजा देवरातिर् महायशाः देवगर्भोपमो जज्ञे यो देवक्षत्रनामकः

தேவராதனிடமிருந்து மிகப் புகழ்மிக்க அரசன் தேவராதி தோன்றினான். அவனிடமிருந்து தெய்வக் கருவைப் போன்ற ஒளியுடன் ‘தேவக்ஷத்ர’ எனப் பெயருடையவன் பிறந்தான்.

Verse 47

देवक्षत्रसुतः श्रीमान् मधुर्नाम महायशाः मधूनां वंशकृद्राजा मधोस्तु कुरुवंशकः

தேவக்ஷத்ரனின் மகனாக, செல்வமும் பெரும் புகழும் உடைய ‘மது’ எனும் அரசன் பிறந்தான். அவன் மதுவம்சத்தை நிறுவினான்; மேலும் மதுவிலிருந்து குருவம்சத்தின் முன்னோன் தோன்றினான்.

Verse 48

कुरुवंशाद् अनुस् तस्मात् पुरुत्वान् पुरुषोत्तमः अंशुर्जज्ञे च वैदर्भ्यां भद्रवत्यां पुरुत्वतः

குருவம்சத்தில் அவனிடமிருந்து (அனுவிலிருந்து) சிறந்த மனிதனான புருத்வான் பிறந்தான். புருத்வானுக்கு விதர்பி பத்திரவதியின் கருவில் அம்‌ஷு பிறந்தான்.

Verse 49

ऐक्ष्वाकीम् अवहच्चांशुः सत्त्वस्तस्मादजायत सत्त्वात् सर्वगुणोपेतः सात्वतः कुलवर्धनः

அம்‌ஷு இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசகுமாரியை மணந்தான். அவனிடமிருந்து ‘சத்த்வ’ பிறந்தான்; சத்த்வனிடமிருந்து எல்லா நற்குணங்களும் உடைய ‘சாத்வத’ன் பிறந்து குலத்தை வளர்த்தான்.

Verse 50

ज्यामघस्य मया प्रोक्ता सृष्टिर्वै विस्तरेण वः यः पठेच्छृणुयाद्वापि निसृष्टिं ज्यामघस्य तु

ஜ்யாமகனின் சிருஷ்டி (வம்ச விரிவு) பற்றி நான் உங்களுக்கு விரிவாக உரைத்தேன். ஜ்யாமகனின் இந்த நிஸ்ருஷ்டியை யார் பாராயணம் செய்கிறாரோ அல்லது கேட்கிறாரோ, அவர் புண்ணியம் பெறுகிறார்; பாசத்தில் கட்டுண்ட பசுவை விடுவிக்கும் பதி-பரமேஸ்வரனை நோக்கி பக்தியுடன் திரும்புகிறார்.

Verse 51

प्रजीवत्येति वै स्वर्गं राज्यं सौख्यं च विन्दति

அவன் நிச்சயமாக வாழ்ந்து, சுவர்க்கம், அரசாட்சி, இன்பம் ஆகியவற்றைப் பெறுவான். தர்மத்தில் நிலைத்து சிவப் புண்ணியத்துடன் கூடிய பசு (பந்தப்பட்ட ஆன்மா) பதி சிவனின் அருளால் பாசத்தை மெதுவாகத் தளர்த்துவான்.